U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na członku - Przyczyny, leczenie i porady
Pryszcz na penisie, jak leczyć?
Najlepszym sposobem leczenia pryszczy jest pozostawienie ich w spokoju. Pryszcz na penisie prawdopodobnie ustąpi sam, jeśli obszar będzie czysty i suchy. Choć może to być kuszące, nigdy nie powinieneś go wyciskać. To może je pogorszyć i spowodować infekcję. Może to również rozprzestrzenić bakterie, co może prowadzić do jeszcze większej liczby pryszczy. Jeśli guzek nie zniknie sam, porozmawiaj z dermatologiem o metodach leczenia.
Nie wyleczysz pryszcza prącia za pomocą leków dostępnych bez recepty, tak jak w przypadku pryszczów na innych częściach ciała. Ponieważ skóra w tym obszarze jest cieńsza i bardziej wrażliwa. Typowe produkty trądzikowe, takie jak nadtlenek benzoilu i kwas salicylowy, mogą być zbyt ostre dla tego obszaru. W rezultacie może dojść do znacznej wysypki i swędzenia.
Jeśli masz ogniska pryszczy w okolicy narządów płciowych, możesz rozważyć rozmowę z lekarzem na temat leków przeciwtrądzikowych, które możesz przyjmować doustnie. Antybiotyki mogą pomóc usunąć nadmierne bakterie, które mogą przyczyniać się do powstawania trądziku, ale są one przyjmowane tylko przez krótki okres czasu.
Inną opcją jest izotretynoina, silna pochodna witaminy A. Ten lek na receptę jest przyjmowany na ciężki trądzik (zwykle torbielowaty trądzik guzkowy).
Czym jest opryszczka penisa?
Opryszczka miejsc intymnych przenoszona jest między innymi drogą płciową. Szacuje się jednak, że nawet 90% populacji może nosić w sobie wirusa, natomiast jedynie niewielka część z nich doświadcza objawów i może zarażać. Dotknąć może zarówno kobiet, jak i mężczyzn.
U mężczyzn opryszczka zazwyczaj występuje na penisie i w okolicy okołoodbytniczej, a dokładniej na napletku, skórze prącia, żołędzi i cewce moczowej. Typowym symptomem jest również śluzowy wyciek i częste oddawanie moczu.
Mężczyźni z reguły przechodzą opryszczkę łagodniej niż kobiety. Okres leczenia tej dolegliwości u płci męskiej także jest krótszy i wynosi ok. 10 dni. Najbardziej uciążliwa jest opryszczka jąder, ponieważ objawia się natężonym bólem i w efekcie długim okresem leczenia. Jaka jest natomiast przyczyna opryszczki męskich narządów płciowych?
Chorobę wywołuje wirus HSV, a zarażenie nim powoduje uczucie ogólnego dyskomfortu. U większości ludzi jednak pozostaje on uśpiony. Leczenie może trwać nawet do kilku tygodni, choć jeśli szybciej nastąpi odpowiednia reakcja, czas ten zostanie skrócony.
Wirus niestety pozostaje w organizmie i może pojawiać się co kilka miesięcy. Zazwyczaj są to te same miejsca.
Prosaki na penisie
Nieco innego rodzaju krostami występującymi na narządach płciowych są prosaki. Czym są te wykwity? To torbiele zastoinowe związane z nadaktywnością gruczołów łojowych, będące efektem niewłaściwego, nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych.
Prosaki na prąciu, jądrach i w innych miejscach ciała mogą powstawać spontanicznie i bez wyraźnej przyczyny, ale też pojawiają się:
- po ustąpieniu ran pęcherzykowych,
- po zabiegach dermabrazji (mechanicznego ścierania skóry) i radioterapii,
- w wyniku długotrwałego leczenia środkami sterydowymi oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Dzielą się na pierwotne, które są niemal powszechne u noworodków (występują u około 40-50 procent maluchów, głównie na twarzy ale też na narządach płciowych - dane: D. Berk i S.J. Bayliss) oraz wtórne, pojawiające się w późniejszych latach życia.
W pierwszym z wymienionych przypadków podłoże najprawdopodobniej jest genetyczne.
Jak wyglądają prosaki? Są podobnie do plamek Fordyce'a. Zbierający się pod skórą łój powoduje niewielkie uwypuklenia w kolorze białym. Po mocniejszym naciśnięciu albo przebiciu, tłusta i kleista wydzielina powinna uchodzić na zewnątrz. Ich średnica z reguły wynosi 1-2 mm.
Prosaki na członku także nie są związane z żadnym zakażeniem, alergią czy kwestiami natury higienicznej. Nie bolą, nie swędzą, nie szczypią, nie utrudniają też współżycia seksualnego, przynajmniej w czysto technicznym aspekcie.
Czy są zaraźliwe? Nie, nie ma możliwości przenoszenia ich, aczkolwiek tak, jak większość zmian chorobowych występujących w strefach intymnych, mogą budzić nie najlepsze skojarzenia i obawy.
Z tego też powodu dotknięte nimi osoby często powstrzymują się od aktywności seksualnej lub też spotykają z niechęcią ze strony partnerów. Stąd liczne zapytania o diagnostykę i metody leczenia.