U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na czole u dziecka - przyczyny, leczenie i porady dla rodziców
O czym świadczą ropne zmiany skórne na skroniach i czole? Trądzikowa mapa twarzy
Istnieje popularne, jednak błędne przekonanie, że lokalizacja zmian trądzikowych na twarzy ma związek z chorobami konkretnych narządów wewnętrznych. Tak naprawdę przy wystąpieniu odpowiednich czynników, trądzik może wystąpić w każdym obszarze skóry zawierającym gruczoły łojowe.
Czy oznacza to, że miejsce występowania krost nie ma w ogóle znaczenia? Nie zawsze. Zmiany skórne skupione w jednej lokalizacji są często powodowane działającymi miejscowo czynnikami zaostrzającymi. Oto niektóre z nich.
Ekspozycja na światło słoneczne
Czynnikiem nasilającym zmiany trądzikowe jest promieniowanie UV. Wbrew obiegowej opinii, opalanie się tylko pozornie poprawia stan skóry. Światło UV pobudza skórę do produkcji łoju i skutkuje pojawieniem się nowych zmian trądzikowych.
Niski poziom higieny
Czynnikiem sprzyjającym pojawianiu się pryszczy jest niedomyty makijaż odpowiedzialny za trądzik pojawiający się na czole oraz linii włosów. Kosmetyki kolorowe często w swojej formule zawierają substancje zaczopowujące ujścia mieszków włosowych co utrudnia usuwanie sebum przez gruczoły łojowe i sprzyja pojawieniu się stanu zapalnego.
Dotykanie twarzy brudnymi rękami
Ważną przyczyną krost na czole i skroniach jest niedostateczna higiena dłoni. Dotykanie twarzy brudnymi rękami to łatwa droga do nadkażenia i rozwoju stanu zapalnego skóry. Częste poprawianie grzywki czy drapanie twarzy może przyczynić się do zaognienia trądziku.
Należy pamiętać, że każdy przedmiot mający częsty kontakt ze skórą twarzy może być potencjalnie środowiskiem bakterii. Poduszki oraz czapki należy regularnie prać. Należy zwrócić na to uwagę szczególnie w okresie zimowym i letnim, kiedy po nakrycia głowy sięga się niemal codziennie. Nie można zapominać o częstej dezynfekcji ekranu smartfona.
Jak powstaje trądzik na czole i skroniach?
Trądzik na czole oraz na skroniach dotyczy najczęściej pacjentów w wieku dojrzewania. Szacuje się, że nawet 60-100%osób w wieku nastoletnim doświadczy zmian trądzikowych na skórze. Coraz częściej z tym problemem borykają się osoby dorosłe po 25. roku życia.
W świetle współczesnej medycyny uważa się, że proces powstawania trądziku zawiera cztery składowe:
- Nadprodukcja łoju (sebum).
- Zaczopowanie ujścia gruczołów łojowych przez zrogowaciały naskórek.
- NadkażenieCutibacterium acnes.
- Stan zapalny.
Wykwitami pierwotnymi w trądziku pospolitym są mikrozaskórniki, które przekształcają się w zaskórniki otwarte(ciemne) i zamknięte (jasne), stanowiące podłoże dla charakterystycznych dla tej choroby skóry zmian - grudek, ropnych krost, guzów podskórnych.
Trądzik można podzielić ze względu na jego postacie kliniczne. W literaturze istnieje wiele jego klasyfikacji. Trądzik pospolity można podzielić ze względu na nasilenie na łagodny, umiarkowany oraz ciężki.
Innym podziałem jest klasyfikacja ze względu na dominujące w obrazie klinicznym choroby zmiany: trądzik zaskórnikowy, grudkowo-krostkowy (najczęstszy), bliznowcowy oraz ropowiczy.
Zmiany trądzikowe najczęściej lokalizują się w obszarach skóry bogatych w gruczoły łojowe. Należą do nich:
- strefa T obejmująca czoło, nos oraz brodę,
- rynna łojotokowa - skóra pleców wzdłuż kręgosłupa,
- klatka piersiowa.
e-Recepta Express
Do 1 godziny roboczej* Antykoncepcja stała, leki stałe, przedłużenie terapii w chorobach przewlekłych, leki na potencję.
Jak pozbyć się krostek na pośladkach?
Jak wyleczyć krosty na pośladkach? Wszystko zależy od etiologii tego typu wykwitów skórnych. W przypadku różnych schorzeń stosuje się bowiem różne metody terapeutyczne.
- Czyraczność: antybiotyki doustne (penicylina, cefalosporyna), środki antyseptyczne, a także usunięcie czopa martwiczego, ewentualnie nacięcie czyraka w celu złagodzenia dolegliwości bólowych.
- Ropne zapalenie gruczołów łojowych (trądzik odwrócony): antybiotyki i leki sterydowe, a wobec ich niewielkiej skuteczności - chirurgiczne usunięcie przetok.
- Trądzik skupiony: antybiotyki (np. tetracyklina, erytromycyna), retinoidy (np. izotretynoina), kwas azelainowy oraz salicylowy, nadtlenek benzoilu. Do tego laseroterapia, krioterapia, wypalanie kwasem trójjodooctowym.
- Łuszczyca odwrócona: miejscowe glikokortykosteroidy, takalcytol i inne pochodne witaminy C, cygnolina. Do tego doustnie metotreksat lub cyklosporyna.
- Pieluszkowe zapalenie skóry: emolienty, krochmal, sporadycznie antybiotyki lub słabe leki przeciwzapalne.