U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na głowie - Czy szampon jest kluczem do rozwiązania?
Pryszcze na głowie u niemowlaka
Drobne krosty na skórze głowy mogą pojawić się na skórze bardzo małych dzieci, w tym niemowląt. Objawem towarzyszącym bywa wówczas swędzenie. W większości przypadków krosty są skutkiem reakcji alergicznej na szampon. W związku z tym lekarze rekomendują stosowanie dermokosmetyków hipoalergicznych, które nie mają w składzie substancji drażniących, SLS-ów, parabenów, sztucznych aromatów, barwników i środków konserwujących.
Zdarza się, że na skutek nieprawidłowej pielęgnacji tzw. ciemieniuchy, czyli łuszczącej się skóry w ciemieniowej części czaszki, dochodzi do zapalenia mieszków włosowych i zakażenia bakteryjnego. Stan zapalny z czopem ropnym w okolicy ciemieniowej u niemowląt wymaga pilnej konsultacji pediatrycznej. Pęknięcie i rozlanie się zainfekowanej treści może spowodować zakażenie naczyń mózgu, a konsekwencje tego są bardzo poważne. Tego rodzaju zmian nie można wyciskać, a do ich leczenia pediatra zaleca najczęściej maści z antybiotykiem lub antybiotyk doustny.
Krosty na głowie i ich charakterystyka
Krosta to wykwit w postaci pęcherza lub pęcherzyka. Wystaje on ponad powierzchnię skóry. W jego wnętrzu znajduje się treść ropna. Jest ona obecna od samego początku lub pojawia się dopiero po pewnym czasie, gdy krosta zostanie nadkażona bakteryjnie.
Krosta z reguły jest niewielka. Jej średnica nie przekracza 1 centymetra. Większe zmiany skórne zaliczane są już do ropni. Potocznie krosty są określane mianem "pryszcze". Nie zawsze jednak są one związane z trądzikiem.Krosty na głowie mogą występować bez żadnych objawów. Zdarza się jednak, że towarzyszą im dodatkowe dolegliwości. Zwykle dzieje się tak, gdy rozwinie się stan zapalny. Wówczas krosta staje się tkliwa i bolesna, a niekiedy pojawia się także świąd skóry.
Bolący pryszcz na głowie – czy to czyrak? Jak go rozpoznać?
Niekiedy na skórze głowy pojawia się zmiana podskórna w postaci wyraźnie wyczuwalnego guzka. Zazwyczaj towarzyszy jej opuchlizna, zaczerwienienie, a jej dotyk powoduje ból. Na pierwszy rzut wygląda ona jak zwykły pryszcz, jednak nasilone dolegliwości bólowe zazwyczaj wskazują na to, że problemem jest czyrak. Zgodnie z definicją jest to bakteryjne zapalenie mieszka włosowego oraz otaczających go tkanek. W pierwszym stadium guzek znajduje się wyłącznie pod skórą, a po mniej więcej 5 dniach przekształca się w charakterystyczną krostę, zwieńczoną czopem martwiczym. Opuchlizna i towarzyszący jej ból wskazują na stan zapalny, który należy leczyć poprzez stosowanie miejscowych okładów, np. z ichtiolu. Ponieważ do powstania czyraka prowadzi zakażenie bakteryjne, konieczna może okazać się antybiotykoterapia.
Zmiany skórne w postaci czyraków są efektem obniżonej odporności, a ich powstawaniu sprzyjają również choroby przewlekłe, takie jak: cukrzyca, atopowe zapalenie skóry, otyłość czy alkoholizm. Czyrak ma zazwyczaj łagodny przebieg, a treść ropna wypływa samoistnie. Gdy ropień wydostanie się na zewnątrz, dolegliwości bólowe zazwyczaj mijają, a opuchlizna się zmniejsza. Lekarze przestrzegają przed wyciskaniem zmian występujących na głowie, ponieważ może to prowadzić do rozprzestrzeniania się bakterii.
Skąd się biorą pryszcze na głowie?
- zbyt duża ilość cukru w diecie,
- stres,
- brak równowagi hormonalnej,
- zanieczyszczenia,
- zbyt częste używanie suszarki i przegrzewanie skóry głowy,
- źle dobrane kosmetyki do pielęgnacji,
- a wreszcie – zbyt rzadkie mycie włosów.
Podobnie jak w przypadku zmian trądzikowych na twarzy, krostek pod włosami nie wolno wyciskać, a trądzik nie zniknie bez odpowiedniego leczenia. Więcej – zaniedbany, może być przyczyną nadmiernego wypadania włosów oraz rozległych stanów zapalnych.
Jednak leczenie pryszczy na głowie nie jest łatwe. Bariera, jaką są włosy, skutecznie utrudnia bowiem nanoszenie wszelkich maści i kremów leczniczych. Obcinanie włosów to jednak ostateczność – pryszcze staną się wtedy lepiej widoczne.
Jeśli zmiany ropne nie znikają po kilku dniach, jest ich więcej, a włosy się przetłuszczają, konieczna jest wizyta u dermatologa, który zaleci odpowiednią terapię lekami na receptę.
W przypadku trądziku na głowie można stosować niemal wszystkie preparaty antytrądzikowe do skóry – wyjątkiem są te z nadtlenkiem benzoilu, który może rozjaśniać włosy. Dobre efekty daje stosowanie cynku i kwasu salicylowego, które wysuszają ropne zmiany i dezynfekują skórę. Pomóc mogą również szampony przeciwłupieżowe z ketokonazolem oraz z cyklopiroksyną.
Może to zapalenie mieszków włosowych?
Ropiejące krostki na skórze głowy mogą być objawem zapalenia mieszków włosowych. Jego przyczyną mogą być zarówno bakterie (np. gronkowiec złocisty), jak i wirusy (wirus opryszczki) czy drożdżaki.
Dochodzi do niego wówczas, gdy drobnoustroje wnikają do mieszka przez ujścia gruczołów i tam wywołują stan zapalny. Wokół włosa pojawia się wtedy piekący, swędzący pęcherzyk wypełniony żółtawym płynem. Wówczas niezbędna jest wizyta u dermatologa. Zapalenie mieszków włosowych najczęściej wywołują bakterie, dlatego zazwyczaj lekarz przepisuje antybiotyk.
Czerwone krosty na głowie – łuszczyca czy inna przyczyna?
Czerwone krosty na głowie mogą być spowodowane łuszczycą lub innymi chorobami skóry. W przypadku łuszczycy na skórze mogą pojawić się czerwone grudki i łuszczące się obszary. Kolor zmian może wahać się od różowego, przez biały do brązowawego. Zmiany te mogą być szorstkie w dotyku i pokryte srebrzystymi łuskami. Jeśli cierpisz na łuszczycę krostkową, objawy mogą obejmować:
- Bolesne pęcherze, które tworzą się w pobliżu stawów
- Pojedyncza, duża, uniesiona zmiana (zwana blaszką) otoczona zaczerwienioną skórą
- Plamy zaczerwienienia, które rozprzestrzeniają się na dużych powierzchniach ciała
Łuszczyca krostkowa zwykle powoduje nagłe wybuchy i zazwyczaj szybko ustępuje po zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Wykwity łuszczycowe zazwyczaj dotyczą jednej części ciała w tym samym czasie, zdarza się jednak, że dotykają wielu części jednocześnie, jednak jest to zjawisko rzadziej spotykane. U niektórych osób wykwity pojawiają się tylko w określonych porach roku, podczas gdy inni cierpią na nie przez cały rok, dopóki ich układ odpornościowy jest osłabiony – np. po infekcji lub w czasie ciąży, gdy spada poziom estrogenu. W przypadku tej choroby można stosować środki łagodzące, jednak warto skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia bardziej stanowczych środków leczenia.
