U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie pryszczy na głowie
Skąd się biorą pryszcze na głowie?
- zbyt duża ilość cukru w diecie,
- stres,
- brak równowagi hormonalnej,
- zanieczyszczenia,
- zbyt częste używanie suszarki i przegrzewanie skóry głowy,
- źle dobrane kosmetyki do pielęgnacji,
- a wreszcie – zbyt rzadkie mycie włosów.
Podobnie jak w przypadku zmian trądzikowych na twarzy, krostek pod włosami nie wolno wyciskać, a trądzik nie zniknie bez odpowiedniego leczenia. Więcej – zaniedbany, może być przyczyną nadmiernego wypadania włosów oraz rozległych stanów zapalnych.
Jednak leczenie pryszczy na głowie nie jest łatwe. Bariera, jaką są włosy, skutecznie utrudnia bowiem nanoszenie wszelkich maści i kremów leczniczych. Obcinanie włosów to jednak ostateczność – pryszcze staną się wtedy lepiej widoczne.
Jeśli zmiany ropne nie znikają po kilku dniach, jest ich więcej, a włosy się przetłuszczają, konieczna jest wizyta u dermatologa, który zaleci odpowiednią terapię lekami na receptę.
W przypadku trądziku na głowie można stosować niemal wszystkie preparaty antytrądzikowe do skóry – wyjątkiem są te z nadtlenkiem benzoilu, który może rozjaśniać włosy. Dobre efekty daje stosowanie cynku i kwasu salicylowego, które wysuszają ropne zmiany i dezynfekują skórę. Pomóc mogą również szampony przeciwłupieżowe z ketokonazolem oraz z cyklopiroksyną.
Może to zapalenie mieszków włosowych?
Ropiejące krostki na skórze głowy mogą być objawem zapalenia mieszków włosowych. Jego przyczyną mogą być zarówno bakterie (np. gronkowiec złocisty), jak i wirusy (wirus opryszczki) czy drożdżaki.
Dochodzi do niego wówczas, gdy drobnoustroje wnikają do mieszka przez ujścia gruczołów i tam wywołują stan zapalny. Wokół włosa pojawia się wtedy piekący, swędzący pęcherzyk wypełniony żółtawym płynem. Wówczas niezbędna jest wizyta u dermatologa. Zapalenie mieszków włosowych najczęściej wywołują bakterie, dlatego zazwyczaj lekarz przepisuje antybiotyk.
Pryszcze na głowie – kogo dotyczy problem?
Chociaż temat pryszczy kojarzy się głównie z okresem dojrzewania, zmiany tego rodzaju mogą pojawić się u osób w różnym wieku. Zapalenie mieszków włosowych jest wywołane przez bakterię, która atakuje bez względu na wiek. Z kolei skłonność do trądziku w różnych częściach ciała wynika w dużej mierze z zaburzeń hormonalnych, pojawiających się nie tylko u młodzieży, ale także u kobiet po porodzie – osiągnięcie ponownej równowagi w gospodarce hormonalnej może nastąpić wiele miesięcy po rozwiązaniu.
Pryszcz podskórny lub ropny pojawiający się na skórze głowy najczęściej wynika z zaniedbań higienicznych. Ma to na ogół związek z noszeniem czapek ze sztucznych materiałów, które nie odprowadzają wilgoci z powierzchni głowy, a ponadto nie zapewniają jej odpowiedniej wentylacji. A ciepło i wilgoć sprzyjają namnażaniu się bakterii, powodują wzmożoną aktywację gruczołów potowych i łojowych. Dochodzi wówczas do nagromadzenia się w porach skóry zbyt dużej ilości sebum, a w konsekwencji do ich zablokowania.
Ponadto przyczynami tworzenia się bolących pryszczy na głowie mogą być:
- zbyt rzadkie mycie skóry głowy,
- pielęgnacja niedopasowana do rodzaju skóry,
- łuszczyca,
- łupież tłusty – powodujący bardzo silne przetłuszczanie się skóry głowy,
- nadmierny wysiłek fizyczny, który powoduje częste pocenie się,
- przewlekły stres – produkowany w sytuacjach stresowych kortyzol prowadzi do wydzielania nadmiaru łoju, który znajduje ujście w zmianach trądzikowych,
- zbyt duża zawartość cukru w diecie – do grupy „winowajców” można zaliczyć nie tylko słodycze, ale także wysokoprzetworzoną żywność,
- zapalenie mieszków włosowych,
- korzystanie z publicznych basenów i saun lub korzystanie z cudzych ręczników,
- zaburzenia hormonalne,
- grzybica,
- zakażenie bakteryjne, np. gronkowcem złocistym.
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.