U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na karku i plecach - Jak sobie z nimi radzić?
Domowe sposoby na pryszcze na plecach
Ze względu na trudną lokalizację, pryszczy na plecach trudniej jest się pozbyć niż tych na twarzy. Jednak stosując się do kilku podstawowych zasad można zmniejszyć ryzyko rozsiewania i powstawania kolejnych zmian.
Najważniejszą sprawą jest zachowanie właściwej higieny. Codzienne mycie ciała usunie nadmiar sebum i zrogowaciały naskórek. Pacjenci borykający się z pryszczami na plecach powinni także stosować kosmetyki, przeznaczone specjalnie do skóry problematycznej. Warto także do swojej pielęgnacji dołączyć kosmetyki nawilżające i łagodzące, które poprawią stan podrażnionej skóry. Należy także unikać stosowania preparatów natłuszczających skórę oraz zawierających w swoim składzie alkohol, który niepotrzebnie wysuszy skórę. Amatorzy ziołowych terapii mogą także wypróbować kąpieli z dodatkiem naparu z bratka, szałwii czy rumianku. Aby poprawić stan skóry i zmniejszyć ryzyko powstawania nowych wyprysków należy nosić lekkie, przewiewne ubrania, wykonane z naturalnych tkanin, które zapewnią odpowiedni przewiew i warunki do gojenia.
Twoim problemem są nieestetyczne zmiany skórne, z którymi nie potrafisz sobie poradzić? Omów swój problem z dermatologiem. Już teraz umów się na wizytę przez LekarzeBezKolejki.pl.
Pryszcze na plecach – przyczyny
Pryszcze na plecach powstają najczęściej w obrębie ramion, karku i górnej części pleców. Mogą jednak tworzyć się również na całej ich powierzchni - także wzdłuż kręgosłupa i w okolicach jego odcinka lędźwiowego. W zdecydowanej większości przypadków pryszcze na plecach są wynikiem nadmiernej aktywności gruczołów łojowych w tej okolicy, pobudzonych zmianami hormonalnymi w wieku dojrzewania. W takim przypadku owe krosty to po prostu trądzik na plecach. Występują przede wszystkim w okolicach ramion i karku.
Wypryski na plecach mogą jednak świadczyć również o:
- uczuleniu i być efektem tzw. alergii kontaktowej,
- niewłaściwej diecie – bogatej np. w ostre przyprawy i konserwanty,
- uczuleniach pokarmowych – w takim przypadku zmiany podobne do tych, które występują na plecach, tworzą się również w innych miejscach na ciele,
- stosowaniu niewłaściwych, uczulających lub podrażniających kosmetyków do włosów – szamponów i odżywek. Jeśli nakładasz je w taki sposób, że włosy z kosmetykiem opadają swobodnie na plecy i ramiona, substancje drażniące czy uczulające mogą wywoływać zmiany w miejscu kontaktu, czyli na ramionach i plecach,
- niewłaściwej higienie – jeśli masz tendencje do nadmiernego pocenia się, powinnaś szczególnie dbać o higienę i brać prysznic nawet dwa razy dziennie. Jeśli robisz to zbyt rzadko, a przy tym nosisz ubrania z materiałów nieprzepuszczających powietrza, ujścia gruczołów łojowych mogą się zapychać, wskutek czego powstają stany zapalne, objawiające się właśnie w postaci pryszczy.
Kluczem do znalezienia skutecznej metody na pozbycie się pryszczy z ramion i pleców jest trafne określenie przyczyny ich powstawania. Jeśli jest to klasyczny trądzik na ramionach i plecach, te części ciała pielęgnuj tymi samymi preparatami, których używasz do twarzy.
Pryszcze na plecach - nieestetyczny problem
Wydawałoby się, że pryszcze są przypadłością typowo młodzieńczą - nawet 80-85% nastolatków boryka się z tym problemem. Jednak wypryski na plecach mogą pojawić się w każdym wieku i bardzo często pojawiają się u osób, u których problem ten występuje też na twarzy.
Pryszcze na plecach powstają wskutek zwiększonej produkcji łoju (sebum). Łój produkowany jest przez gruczoły łojowe, które wnikają do mieszka włosowego. Nadmiar wydzielanego sebum prowadzi do utworzenia tzw. czopu rogowego, który blokuje ujście mieszka włosowego i powoduje zbieranie się w tym miejscu łoju i keratyny tworząc doskonałe warunki do rozmnażania się bakterii (Propionibacterium acnes), które to odpowiadają za powstanie stanu zapalnego. Największą ilość zmian zapalnych obserwuje się zazwyczaj na górze pleców i w okolicy ramion, ponieważ w tych miejscach skóra jest najgrubsza i znajduje się tam najwięcej gruczołów łojowych.
Przyczyny powstawania pryszczy na plecach
Istnieje wiele czynników, które powodują powstawanie pryszczy na plecach. Są to m.in. hormony, które odpowiadają za zwiększone wydzielanie sebum. Istotnym czynnikiem są także predyspozycje genetyczne. Bardzo często pacjenci borykający się z problemem pryszczy mają w rodzinie osoby, które przechodziły przez to samo. Kolejną przyczyną ich powstawania może być brak odpowiedniej higieny, co powoduje zaleganie na skórze łoju i zrogowaciałego naskórka. Również nieumiejętnie dobrane kosmetyki, stosowane w codziennej pielęgnacji mogą powodować powstawanie wyprysków i krost. Wysyp pryszczy może być także ściśle powiązany z cyklem miesięcznym kobiety i nasilać się tuż przed miesiączką. Stres i związane z tym nadmierne pocenie się, a także palenie papierosów może także indukować pojawienie się pryszczy.
Niejednokrotnie zdarza się, że domowe metody leczenia wyprysków na plecach nie są skuteczne. W takiej sytuacji należy udać się po pomoc do dermatologa, ponieważ najprawdopodobniej konieczne będzie włączenie leczenia farmakologicznego. Do wyboru jest kilka grup leków, pomagających w walce z wypryskami na plecach. Zwykle kurację zaczyna się od preparatów działających miejscowo - w formie maści, kremów czy płynów do przemywania. Jeśli ich stosowanie nie przynosi pożądanego rezultatu, lekarz może się zdecydować na przepisanie pacjentowi leków działających ogólnoustrojowo. Najczęściej w takiej terapii stosuje się doustne antybiotyki: tetracyklinę, doksycyklinę lub erytromycynę bądź retinoidy, czyli pochodne witaminy A. Poprawa stanu skóry na plecach u pań może pojawić się na skutek stosowania doustnej antykoncepcji hormonalnej, a to dlatego, że hamuje tworzenie androgenów przez jajniki, co z kolei ogranicza tworzenie sebum przez gruczoły łojowe. Wśród preparatów stosowanych na pryszcze na plecach znaleźć można także witaminy, które działają przeciwłojotokowo takie jak: witamina PP, witamina C i witamina B2. W przypadku leczenia wyprysków na plecach trzeba być cierpliwym - należy pamiętać o tym, że leczenie powinno trwać około 6 miesięcy.
