U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Pryszcze na plecach – przyczyny
Pryszcze na plecach powstają najczęściej w obrębie ramion, karku i górnej części pleców. Mogą jednak tworzyć się również na całej ich powierzchni - także wzdłuż kręgosłupa i w okolicach jego odcinka lędźwiowego. W zdecydowanej większości przypadków pryszcze na plecach są wynikiem nadmiernej aktywności gruczołów łojowych w tej okolicy, pobudzonych zmianami hormonalnymi w wieku dojrzewania. W takim przypadku owe krosty to po prostu trądzik na plecach. Występują przede wszystkim w okolicach ramion i karku.
Wypryski na plecach mogą jednak świadczyć również o:
- uczuleniu i być efektem tzw. alergii kontaktowej,
- niewłaściwej diecie – bogatej np. w ostre przyprawy i konserwanty,
- uczuleniach pokarmowych – w takim przypadku zmiany podobne do tych, które występują na plecach, tworzą się również w innych miejscach na ciele,
- stosowaniu niewłaściwych, uczulających lub podrażniających kosmetyków do włosów – szamponów i odżywek. Jeśli nakładasz je w taki sposób, że włosy z kosmetykiem opadają swobodnie na plecy i ramiona, substancje drażniące czy uczulające mogą wywoływać zmiany w miejscu kontaktu, czyli na ramionach i plecach,
- niewłaściwej higienie – jeśli masz tendencje do nadmiernego pocenia się, powinnaś szczególnie dbać o higienę i brać prysznic nawet dwa razy dziennie. Jeśli robisz to zbyt rzadko, a przy tym nosisz ubrania z materiałów nieprzepuszczających powietrza, ujścia gruczołów łojowych mogą się zapychać, wskutek czego powstają stany zapalne, objawiające się właśnie w postaci pryszczy.
Kluczem do znalezienia skutecznej metody na pozbycie się pryszczy z ramion i pleców jest trafne określenie przyczyny ich powstawania. Jeśli jest to klasyczny trądzik na ramionach i plecach, te części ciała pielęgnuj tymi samymi preparatami, których używasz do twarzy.
Jak należy pielęgnować skórę głowy z krostami?
Istnieje wiele sposobów na pozbycie się pryszczy z powierzchni skóry głowy. Dermatolodzy polecają szampony, w których znajdują się m.in. ketokonazol lub cyklopiroksyna. Dobre efekty daje stosowanie preparatów z kwasem salicylowym i tlenkiem cynku. Przed ich nałożeniem na skórę należy upewnić się, że wymienione składniki aktywne nie powodują reakcji alergicznych.
Jeśli zmiany są zbyt rozległe, konieczna jest wizyta u dermatologa. W zależności od przyczyny zmian ropnych lekarz może zaproponować stosowanie maści z antybiotykiem, a nawet preparatów doustnych. Domowe sposoby na pryszcze na głowie mogą okazać się mało skuteczne. Nie da się jednak ukryć, że wiele problemów dermatologicznych można wyraźnie zmniejszyć za pomocą zmiany nawyków żywieniowych i stylu życia.
Aby cieszyć się zdrowym naskórkiem:
- porzuć zgubne nawyki, tj. zrezygnuj z palenia papierosów i picia alkoholu,
- zadbaj o odpowiednią dietę, bogatą w witaminy i minerały, najlepiej pochodzące ze świeżych warzyw i owoców. Ogranicz słodycze i częściej zaglądaj do sklepu z ekologiczną, nieprzetworzoną żywnością. Zadbaj o odpowiednie nawodnienie, bo od niego również zależy kondycja skóry. Zalecane jest picie około 2 litrów niegazowanej wody mineralnej dziennie,
- wykonuj płukanki na bazie naparów ziołowych. Pamiętaj jednak, że aby zaobserwować pierwsze efekty, konieczne jest stosowanie tych preparatów regularnie, najlepiej co kilka dni. Wyniki badań naukowych wskazują na dużą skuteczność płukanek z kwiatów rumianku, szałwii i lipy,
- wypróbuj domową kurację, która polega na wymieszaniu zwykłych drożdży spożywczych z ciepłym mlekiem i nałożeniu takiej mikstury na głowę. Rytuał ten może przynieść liczne korzyści, jednak problematyczne może okazać się doczyszczenie włosów z resztek drożdży.
Mitem okazuje się skuteczność stosowania na pryszcze spirytusu salicylowego. Przede wszystkim podrażnia on skórę głowy, a przy tym zbyt silnie ją wysusza. Nie jest to zatem dobre rozwiązanie. Aby uniknąć powstawania pryszczy na głowie, skoncentruj się na wypracowaniu dobrych nawyków, które przysłużą się nie tylko skórze, ale pozytywnie wpłyną na ogólny stan twojego zdrowia.
Pryszcze na głowie – kogo dotyczy problem?
Chociaż temat pryszczy kojarzy się głównie z okresem dojrzewania, zmiany tego rodzaju mogą pojawić się u osób w różnym wieku. Zapalenie mieszków włosowych jest wywołane przez bakterię, która atakuje bez względu na wiek. Z kolei skłonność do trądziku w różnych częściach ciała wynika w dużej mierze z zaburzeń hormonalnych, pojawiających się nie tylko u młodzieży, ale także u kobiet po porodzie – osiągnięcie ponownej równowagi w gospodarce hormonalnej może nastąpić wiele miesięcy po rozwiązaniu.
Pryszcz podskórny lub ropny pojawiający się na skórze głowy najczęściej wynika z zaniedbań higienicznych. Ma to na ogół związek z noszeniem czapek ze sztucznych materiałów, które nie odprowadzają wilgoci z powierzchni głowy, a ponadto nie zapewniają jej odpowiedniej wentylacji. A ciepło i wilgoć sprzyjają namnażaniu się bakterii, powodują wzmożoną aktywację gruczołów potowych i łojowych. Dochodzi wówczas do nagromadzenia się w porach skóry zbyt dużej ilości sebum, a w konsekwencji do ich zablokowania.
Ponadto przyczynami tworzenia się bolących pryszczy na głowie mogą być:
- zbyt rzadkie mycie skóry głowy,
- pielęgnacja niedopasowana do rodzaju skóry,
- łuszczyca,
- łupież tłusty – powodujący bardzo silne przetłuszczanie się skóry głowy,
- nadmierny wysiłek fizyczny, który powoduje częste pocenie się,
- przewlekły stres – produkowany w sytuacjach stresowych kortyzol prowadzi do wydzielania nadmiaru łoju, który znajduje ujście w zmianach trądzikowych,
- zbyt duża zawartość cukru w diecie – do grupy „winowajców” można zaliczyć nie tylko słodycze, ale także wysokoprzetworzoną żywność,
- zapalenie mieszków włosowych,
- korzystanie z publicznych basenów i saun lub korzystanie z cudzych ręczników,
- zaburzenia hormonalne,
- grzybica,
- zakażenie bakteryjne, np. gronkowcem złocistym.
Czy swędząca skóra głowy i krostki to ospa wietrzna?
Silnie swędzące krosty na głowie mogą wskazywać na rozwój ospy wietrznej, Jest to choroba powodowana przez wirus VZV i najczęściej atakuje dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Do typowych jej objawów należą wykwity skórne, ze szczególną intensywnością lokujące się na twarzy oraz owłosionej skórze głowy. Stosunkowo łatwo jest je rozpoznać, jako że choroba przechodzi specyficzny cykl rozwoju.
W kolejnych stadiach zmiany mają postać:
- czerwonych plam,
- twardych i zbitych grudek,
- wypełnionych ropą pęcherzy,
- krost z charakterystycznym czubkiem,
- zasychających strupów.
U małych dzieci przebieg choroby zazwyczaj jest łagodny i ogranicza się do wykwitów skórnych oraz lekkich objawów ogólnoustrojowych. Osoby dorosłe chorują na ospę znacznie rzadziej, ale w ich przypadku istnieje duże ryzyko groźnych powikłań, z zapaleniem płuc na czele.
