U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Krosty na szyi – przyczyny
Trądzik na szyi, podobnie jak w innych częściach ciała, może mieć wiele przyczyn.
- Hormony – zmiany w organizmie mogą prowadzić do zwiększonej produkcji łoju, a jego nadmiar może zablokować pory skóry, co prowadzi do powstawania krost i pryszczy.
- Stres – może prowadzić zmian hormonalnych i nasilenia objawów trądziku. W okresach zwiększonego napięcia organizm produkuje więcej hormonów stresu, takich jak kortyzol, co może zwiększać produkcję sebum.
- Dieta – badania sugerują związek między dietą a trądzikiem. Szczególnie produkty o wysokim indeksie glikemicznym mogą przyczyniać się do nasilenia objawów (również w przypadku trądziku późnego).
- Alergie – nadwrażliwość na niektóre produkty czy substancje, szczególnie kosmetyki czy detergenty, może powodować podrażnienia skóry i wywoływać objawy trądziku na szyi.
- Brak higieny – nie stanowi bezpośredniej przyczyny trądziku, ale może przyczynić się do zablokowania porów i rozwoju trądziku. Duże znaczenie ma regularne mycie twarzy i szyi oraz unikanie dotykania ich brudnymi rękami.
- Nadmierne pocenie się – wysoka temperatura i wilgoć mogą prowadzić do zwiększonego pocenia się i zablokowania porów, a tym samym powstania krost i pryszczy.
- Używanie nieodpowiednich kosmetyków – szczególnie tłustych i ciężkich, ponieważ mogą zatykać pory skóry i prowadzić do powstawania krost na szyi.
Czym leczyć krosty na skórze głowy?
Na krosty na skórze głowy stosuje się przede wszystkim leki i preparaty mające na celu zwalczanie lub łagodzenie pierwotnych przyczyn wystąpienia wykwitów, np. maść z antybiotykiem.
Nie leczy się zatem krost jako takich, lecz zakażenie gronkowcem czy krętkiem bladym, łuszczycę, łupież etc.
Typowy szampon na krosty na głowie nie istnieje, można co najwyżej używać kosmetyków ułatwiających oczyszczanie i złuszczanie, hamujących łojotok czy zapobiegających wypadaniu włosów.
Nie należy jednak wybierać ich na chybił trafił, lecz kierując się wskazaniem lekarza. Jeśli chodzi o profesjonalną terapię - przykładowo, figówkę leczy się antybiotykami przyjmowanymi ogólnoustrojowo lub miejscowo, wśród których można wymienić takie substancje jak:
Do tego w użyciu jest gencjana (fiolet goryczki), którą smaruje się powierzchnię głowy. Z kolei w przypadku łuszczycy zastosowanie znajdują w pierwszej kolejności środki o działaniu keratolitycznym, a więc ułatwiającym złuszczanie się zrogowaciałych komórek naskórka.
Należą do nich:
- kwas salicylowy,
- kwas mlekowy,
- mocznik.
Dodatkowo w terapii stosuje się słabe glikokortykosteroidy, takie jak hydrokortyzon, a także typowe leki na łuszczycę, w tym pochodne witaminy A i D oraz inhibitory kalcyneuryny.
Domowe sposoby na krosty na głowie tak naprawdę nie istnieją. Jeśli przyczyną wyprysków jest choroba, lekarz musi przepisać leki lub inne specjalne preparaty
Samodzielnie można zadbać o odpowiednią pielęgnację skóry. Ważne jest stosowanie środków oczyszczających i peelingów enzymatycznych. Warto pamiętać, że stosowanie wszelkich medykamentów powinno być wcześniej skonsultowane z dermatologiem.
Krosty z tyłu głowy i strupy w okolicach skroni
Krosty z tyłu głowy, a także w okolicach skroni mogą być jednym ze skórnych objawów kiły - groźnej choroby układowej przenoszonej przez błony śluzowe w trakcie kontaktów seksualnych, spowodowanej przez bakterię względnie beztlenową Treponema palidum (krętek blady).
Rozprzestrzeniające się w organizmie zakażenie z czasem prowadzi do wystąpienia objawów także na twarzy i na owłosionej skórze głowy, zwłaszcza na potylicy.
W przebiegu tzw. kiły drugorzędowej, po upływie kilku miesięcy od zakażenia, pojawia się tak zwana osutka. Jest to wysypka, na którą składają się grudki, krostki, plamki i inne wypryski oraz przebarwienia.
Co niezwykle istotne, u wielu pacjentów w ciągu 2-3 miesięcy od wystąpienia osutki, rozpoczyna się proces łysienia kiłowego. Jest ono bardzo charakterystyczne, ponieważ na głowie powstają niewielkie „wygryzione” łyse placki, zlokalizowane zazwyczaj tam, gdzie włosy trzymają się najlepiej, a więc na potylicy i skroniach.
Przyczyny trądziku na szyi
Za powstanie trądziku na szyi odpowiadają nieprawidłowości w zakresie wydzielania łoju oraz w procesie keratynizacji naskórka. Nadmierna aktywność gruczołów łojowych prowadzi do tego, że produkowany jest w zbyt dużej ilości. Z kolei zaburzona keratynizacja skutkuje nawarstwianiem się martwych komórek, które zatykają ujście kanalików. W efekcie dochodzi do ich zaczopowania i nagromadzenia łoju. W takich warunkach namnażają się bakterie Propionibacterium acnes i dochodzi do rozwoju stanu zapalnego.
Z kolei za powyższe procesy, które leżą u podstaw rozwoju trądziku, w głównej mierze odpowiadają hormony płciowe. Dotyczą one zarówno trądziku na szyi w okresie dojrzewania, jak i w wieku dorosłym. Za trądzik u nastolatków odpowiedzialne są przede wszystkim męskie hormony androgeny, z kolei po 25. roku życia, a więc w przypadku trądziku późnego, wina może leżeć zarówno po stronie androgenów, jak i estrogenów. Dlatego trądzik młodzieńczy dotyka głównie chłopców, z kolei trądzik hormonalny po 25. roku życia – kobiet.
Trądzik na szyi u kobiet może pojawić się w wyniku nadmiernej produkcji androgenów, co związane jest np. z zespołem policystycznych jajników. Zmiany hormonalne odpowiedzialne za trądzik mogą jednak wystąpić również w okresie ciąży czy menopauzy. Bardzo często pryszcze na szyi, brodzie i żuchwie pojawiają się także tuż przed lub w trakcie miesiączki. U kobiet dotkniętych trądzikiem właśnie wtedy dochodzi do zaostrzenia zmian skórnych.
Do powstania lub nasilenia trądziku przyczyniają się również:
