U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Pielęgnacja skóry szyi z trądzikiem
Skóra dotknięta trądzikiem wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Przede wszystkim należy unikać kosmetyków ze składnikami komedogennymi, czyli zapychającymi pory. Są to m.in. parafina, lanolina, olej kokosowy. Nie oznacza to jednak, że trzeba zrezygnować z kremów nawilżających, a wręcz przeciwnie – cera trądzikowa bardzo często jest odwodniona. Należy jednak szukać lekkich kremów do cery tłustej, np. z kwasem hialuronowym. Na noc warto z kolei nakładać złuszczający krem z kwasem, np. migdałowym czy salicylowym.
Najważniejsze jest dokładne oczyszczanie, które usunie ze skóry nie tylko makijaż i kurz, ale przede wszystkim nagromadzone sebum. Skórę myjcie dwa razy dziennie, stosując żele przeznaczone do cery trądzikowej lub łagodne pianki i hipoalergiczne emulsje myjące. Raz w tygodniu nałóżcie na skórę peeling enzymatyczny, żeby usunąć martwe komórki naskórka. Unikajcie peelingów ziarnistych, które mogą naruszyć ropne krostki, utrudniając ich gojenie i roznosząc bakterie.
Po myciu zawsze pamiętajcie o przetarciu skóry tonikiem do cery trądzikowej, który przywróci fizjologiczne pH oraz zadziała ściągająco, antybakteryjnie i lekko złuszczająco.
Składniki, które polecane są w pielęgnacji skóry trądzikowej, to przede wszystkim:
- kwas salicylowy,
- kwas migdałowy,
- kwas azelainowy,
- niacynamid,
- retinoidy (w tym retinol i kwas retinowy),
- cynk,
- olejek z drzewa herbacianego.
Pryszcze na głowie u niemowlaka
Drobne krosty na skórze głowy mogą pojawić się na skórze bardzo małych dzieci, w tym niemowląt. Objawem towarzyszącym bywa wówczas swędzenie. W większości przypadków krosty są skutkiem reakcji alergicznej na szampon. W związku z tym lekarze rekomendują stosowanie dermokosmetyków hipoalergicznych, które nie mają w składzie substancji drażniących, SLS-ów, parabenów, sztucznych aromatów, barwników i środków konserwujących.
Zdarza się, że na skutek nieprawidłowej pielęgnacji tzw. ciemieniuchy, czyli łuszczącej się skóry w ciemieniowej części czaszki, dochodzi do zapalenia mieszków włosowych i zakażenia bakteryjnego. Stan zapalny z czopem ropnym w okolicy ciemieniowej u niemowląt wymaga pilnej konsultacji pediatrycznej. Pęknięcie i rozlanie się zainfekowanej treści może spowodować zakażenie naczyń mózgu, a konsekwencje tego są bardzo poważne. Tego rodzaju zmian nie można wyciskać, a do ich leczenia pediatra zaleca najczęściej maści z antybiotykiem lub antybiotyk doustny.
Pryszcze na głowie – kogo dotyczy problem?
Chociaż temat pryszczy kojarzy się głównie z okresem dojrzewania, zmiany tego rodzaju mogą pojawić się u osób w różnym wieku. Zapalenie mieszków włosowych jest wywołane przez bakterię, która atakuje bez względu na wiek. Z kolei skłonność do trądziku w różnych częściach ciała wynika w dużej mierze z zaburzeń hormonalnych, pojawiających się nie tylko u młodzieży, ale także u kobiet po porodzie – osiągnięcie ponownej równowagi w gospodarce hormonalnej może nastąpić wiele miesięcy po rozwiązaniu.
Pryszcz podskórny lub ropny pojawiający się na skórze głowy najczęściej wynika z zaniedbań higienicznych. Ma to na ogół związek z noszeniem czapek ze sztucznych materiałów, które nie odprowadzają wilgoci z powierzchni głowy, a ponadto nie zapewniają jej odpowiedniej wentylacji. A ciepło i wilgoć sprzyjają namnażaniu się bakterii, powodują wzmożoną aktywację gruczołów potowych i łojowych. Dochodzi wówczas do nagromadzenia się w porach skóry zbyt dużej ilości sebum, a w konsekwencji do ich zablokowania.
Ponadto przyczynami tworzenia się bolących pryszczy na głowie mogą być:
- zbyt rzadkie mycie skóry głowy,
- pielęgnacja niedopasowana do rodzaju skóry,
- łuszczyca,
- łupież tłusty – powodujący bardzo silne przetłuszczanie się skóry głowy,
- nadmierny wysiłek fizyczny, który powoduje częste pocenie się,
- przewlekły stres – produkowany w sytuacjach stresowych kortyzol prowadzi do wydzielania nadmiaru łoju, który znajduje ujście w zmianach trądzikowych,
- zbyt duża zawartość cukru w diecie – do grupy „winowajców” można zaliczyć nie tylko słodycze, ale także wysokoprzetworzoną żywność,
- zapalenie mieszków włosowych,
- korzystanie z publicznych basenów i saun lub korzystanie z cudzych ręczników,
- zaburzenia hormonalne,
- grzybica,
- zakażenie bakteryjne, np. gronkowcem złocistym.
Przyczyny trądziku na szyi
Za powstanie trądziku na szyi odpowiadają nieprawidłowości w zakresie wydzielania łoju oraz w procesie keratynizacji naskórka. Nadmierna aktywność gruczołów łojowych prowadzi do tego, że produkowany jest w zbyt dużej ilości. Z kolei zaburzona keratynizacja skutkuje nawarstwianiem się martwych komórek, które zatykają ujście kanalików. W efekcie dochodzi do ich zaczopowania i nagromadzenia łoju. W takich warunkach namnażają się bakterie Propionibacterium acnes i dochodzi do rozwoju stanu zapalnego.
Z kolei za powyższe procesy, które leżą u podstaw rozwoju trądziku, w głównej mierze odpowiadają hormony płciowe. Dotyczą one zarówno trądziku na szyi w okresie dojrzewania, jak i w wieku dorosłym. Za trądzik u nastolatków odpowiedzialne są przede wszystkim męskie hormony androgeny, z kolei po 25. roku życia, a więc w przypadku trądziku późnego, wina może leżeć zarówno po stronie androgenów, jak i estrogenów. Dlatego trądzik młodzieńczy dotyka głównie chłopców, z kolei trądzik hormonalny po 25. roku życia – kobiet.
Trądzik na szyi u kobiet może pojawić się w wyniku nadmiernej produkcji androgenów, co związane jest np. z zespołem policystycznych jajników. Zmiany hormonalne odpowiedzialne za trądzik mogą jednak wystąpić również w okresie ciąży czy menopauzy. Bardzo często pryszcze na szyi, brodzie i żuchwie pojawiają się także tuż przed lub w trakcie miesiączki. U kobiet dotkniętych trądzikiem właśnie wtedy dochodzi do zaostrzenia zmian skórnych.
Do powstania lub nasilenia trądziku przyczyniają się również:
Bolący pryszcz na głowie – czy to czyrak? Jak go rozpoznać?
Niekiedy na skórze głowy pojawia się zmiana podskórna w postaci wyraźnie wyczuwalnego guzka. Zazwyczaj towarzyszy jej opuchlizna, zaczerwienienie, a jej dotyk powoduje ból. Na pierwszy rzut wygląda ona jak zwykły pryszcz, jednak nasilone dolegliwości bólowe zazwyczaj wskazują na to, że problemem jest czyrak. Zgodnie z definicją jest to bakteryjne zapalenie mieszka włosowego oraz otaczających go tkanek. W pierwszym stadium guzek znajduje się wyłącznie pod skórą, a po mniej więcej 5 dniach przekształca się w charakterystyczną krostę, zwieńczoną czopem martwiczym. Opuchlizna i towarzyszący jej ból wskazują na stan zapalny, który należy leczyć poprzez stosowanie miejscowych okładów, np. z ichtiolu. Ponieważ do powstania czyraka prowadzi zakażenie bakteryjne, konieczna może okazać się antybiotykoterapia.
Zmiany skórne w postaci czyraków są efektem obniżonej odporności, a ich powstawaniu sprzyjają również choroby przewlekłe, takie jak: cukrzyca, atopowe zapalenie skóry, otyłość czy alkoholizm. Czyrak ma zazwyczaj łagodny przebieg, a treść ropna wypływa samoistnie. Gdy ropień wydostanie się na zewnątrz, dolegliwości bólowe zazwyczaj mijają, a opuchlizna się zmniejsza. Lekarze przestrzegają przed wyciskaniem zmian występujących na głowie, ponieważ może to prowadzić do rozprzestrzeniania się bakterii.
