U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Pryszcze na plecach – przyczyny
Pryszcze na plecach powstają najczęściej w obrębie ramion, karku i górnej części pleców. Mogą jednak tworzyć się również na całej ich powierzchni - także wzdłuż kręgosłupa i w okolicach jego odcinka lędźwiowego. W zdecydowanej większości przypadków pryszcze na plecach są wynikiem nadmiernej aktywności gruczołów łojowych w tej okolicy, pobudzonych zmianami hormonalnymi w wieku dojrzewania. W takim przypadku owe krosty to po prostu trądzik na plecach. Występują przede wszystkim w okolicach ramion i karku.
Wypryski na plecach mogą jednak świadczyć również o:
- uczuleniu i być efektem tzw. alergii kontaktowej,
- niewłaściwej diecie – bogatej np. w ostre przyprawy i konserwanty,
- uczuleniach pokarmowych – w takim przypadku zmiany podobne do tych, które występują na plecach, tworzą się również w innych miejscach na ciele,
- stosowaniu niewłaściwych, uczulających lub podrażniających kosmetyków do włosów – szamponów i odżywek. Jeśli nakładasz je w taki sposób, że włosy z kosmetykiem opadają swobodnie na plecy i ramiona, substancje drażniące czy uczulające mogą wywoływać zmiany w miejscu kontaktu, czyli na ramionach i plecach,
- niewłaściwej higienie – jeśli masz tendencje do nadmiernego pocenia się, powinnaś szczególnie dbać o higienę i brać prysznic nawet dwa razy dziennie. Jeśli robisz to zbyt rzadko, a przy tym nosisz ubrania z materiałów nieprzepuszczających powietrza, ujścia gruczołów łojowych mogą się zapychać, wskutek czego powstają stany zapalne, objawiające się właśnie w postaci pryszczy.
Kluczem do znalezienia skutecznej metody na pozbycie się pryszczy z ramion i pleców jest trafne określenie przyczyny ich powstawania. Jeśli jest to klasyczny trądzik na ramionach i plecach, te części ciała pielęgnuj tymi samymi preparatami, których używasz do twarzy.
Co oznaczają pryszcze na szyi i żuchwie?
Pryszcze na szyi i żuchwie mogą być objawem trądziku pospolitego, który dotyka głównie młodych osób w okresie dojrzewania. W takim przypadku zmiany lokalizują się przede wszystkim na twarzy (zarówno w strefie T, jak i na policzkach), ale mogą też „schodzić” niżej, obejmując szyję, dekolt, ramiona, plecy.
Zdarza się, że trądzik nie ustępuje wraz z wiekiem i jest widoczny również w dorosłości. Nierzadkie są także sytuacje, kiedy trądzik po raz pierwszy pojawia się dopiero po 25.-30. roku życia, a więc u osób, które w młodości nie miały problemów ze skórą. Dla trądziku po 25. roku życia typowa jest lokalizacja właśnie w dolnych partiach twarzy, czyli na brodzie i żuchwie, oraz na szyi. Jest to więc umiejscowienie charakterystyczne dla trądziku u dorosłych, który najczęściej jest trądzikiem hormonalnym.
Nie zawsze jednak krostki na szyi są objawem trądziku. Za ich pojawienie się mogą odpowiadać też zaburzenia pracy tarczycy, schorzenia wątroby, a nawet cukrzyca. Jeśli krostki przypominają wysypkę na szyi, mogą być skutkiem alergii kontaktowej. Dlatego pojawienie się zmian skórnych powinno skłonić do wizyty u lekarza, który w razie potrzeby zleci odpowiednie badania i ustali konkretną przyczynę problemu.
Zobacz także
Zobacz także: Rodzaje trądziku – jak je rozpoznać
Krosty z tyłu głowy i strupy w okolicach skroni
Krosty z tyłu głowy, a także w okolicach skroni mogą być jednym ze skórnych objawów kiły - groźnej choroby układowej przenoszonej przez błony śluzowe w trakcie kontaktów seksualnych, spowodowanej przez bakterię względnie beztlenową Treponema palidum (krętek blady).
Rozprzestrzeniające się w organizmie zakażenie z czasem prowadzi do wystąpienia objawów także na twarzy i na owłosionej skórze głowy, zwłaszcza na potylicy.
W przebiegu tzw. kiły drugorzędowej, po upływie kilku miesięcy od zakażenia, pojawia się tak zwana osutka. Jest to wysypka, na którą składają się grudki, krostki, plamki i inne wypryski oraz przebarwienia.
Co niezwykle istotne, u wielu pacjentów w ciągu 2-3 miesięcy od wystąpienia osutki, rozpoczyna się proces łysienia kiłowego. Jest ono bardzo charakterystyczne, ponieważ na głowie powstają niewielkie „wygryzione” łyse placki, zlokalizowane zazwyczaj tam, gdzie włosy trzymają się najlepiej, a więc na potylicy i skroniach.
Czym leczyć krosty na skórze głowy?
Na krosty na skórze głowy stosuje się przede wszystkim leki i preparaty mające na celu zwalczanie lub łagodzenie pierwotnych przyczyn wystąpienia wykwitów, np. maść z antybiotykiem.
Nie leczy się zatem krost jako takich, lecz zakażenie gronkowcem czy krętkiem bladym, łuszczycę, łupież etc.
Typowy szampon na krosty na głowie nie istnieje, można co najwyżej używać kosmetyków ułatwiających oczyszczanie i złuszczanie, hamujących łojotok czy zapobiegających wypadaniu włosów.
Nie należy jednak wybierać ich na chybił trafił, lecz kierując się wskazaniem lekarza. Jeśli chodzi o profesjonalną terapię - przykładowo, figówkę leczy się antybiotykami przyjmowanymi ogólnoustrojowo lub miejscowo, wśród których można wymienić takie substancje jak:
Do tego w użyciu jest gencjana (fiolet goryczki), którą smaruje się powierzchnię głowy. Z kolei w przypadku łuszczycy zastosowanie znajdują w pierwszej kolejności środki o działaniu keratolitycznym, a więc ułatwiającym złuszczanie się zrogowaciałych komórek naskórka.
Należą do nich:
- kwas salicylowy,
- kwas mlekowy,
- mocznik.
Dodatkowo w terapii stosuje się słabe glikokortykosteroidy, takie jak hydrokortyzon, a także typowe leki na łuszczycę, w tym pochodne witaminy A i D oraz inhibitory kalcyneuryny.
Domowe sposoby na krosty na głowie tak naprawdę nie istnieją. Jeśli przyczyną wyprysków jest choroba, lekarz musi przepisać leki lub inne specjalne preparaty
Samodzielnie można zadbać o odpowiednią pielęgnację skóry. Ważne jest stosowanie środków oczyszczających i peelingów enzymatycznych. Warto pamiętać, że stosowanie wszelkich medykamentów powinno być wcześniej skonsultowane z dermatologiem.
