U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Pryszcze na głowie – kogo dotyczy problem?
Chociaż temat pryszczy kojarzy się głównie z okresem dojrzewania, zmiany tego rodzaju mogą pojawić się u osób w różnym wieku. Zapalenie mieszków włosowych jest wywołane przez bakterię, która atakuje bez względu na wiek. Z kolei skłonność do trądziku w różnych częściach ciała wynika w dużej mierze z zaburzeń hormonalnych, pojawiających się nie tylko u młodzieży, ale także u kobiet po porodzie – osiągnięcie ponownej równowagi w gospodarce hormonalnej może nastąpić wiele miesięcy po rozwiązaniu.
Pryszcz podskórny lub ropny pojawiający się na skórze głowy najczęściej wynika z zaniedbań higienicznych. Ma to na ogół związek z noszeniem czapek ze sztucznych materiałów, które nie odprowadzają wilgoci z powierzchni głowy, a ponadto nie zapewniają jej odpowiedniej wentylacji. A ciepło i wilgoć sprzyjają namnażaniu się bakterii, powodują wzmożoną aktywację gruczołów potowych i łojowych. Dochodzi wówczas do nagromadzenia się w porach skóry zbyt dużej ilości sebum, a w konsekwencji do ich zablokowania.
Ponadto przyczynami tworzenia się bolących pryszczy na głowie mogą być:
- zbyt rzadkie mycie skóry głowy,
- pielęgnacja niedopasowana do rodzaju skóry,
- łuszczyca,
- łupież tłusty – powodujący bardzo silne przetłuszczanie się skóry głowy,
- nadmierny wysiłek fizyczny, który powoduje częste pocenie się,
- przewlekły stres – produkowany w sytuacjach stresowych kortyzol prowadzi do wydzielania nadmiaru łoju, który znajduje ujście w zmianach trądzikowych,
- zbyt duża zawartość cukru w diecie – do grupy „winowajców” można zaliczyć nie tylko słodycze, ale także wysokoprzetworzoną żywność,
- zapalenie mieszków włosowych,
- korzystanie z publicznych basenów i saun lub korzystanie z cudzych ręczników,
- zaburzenia hormonalne,
- grzybica,
- zakażenie bakteryjne, np. gronkowcem złocistym.
Przyczyny trądziku na szyi
Za powstanie trądziku na szyi odpowiadają nieprawidłowości w zakresie wydzielania łoju oraz w procesie keratynizacji naskórka. Nadmierna aktywność gruczołów łojowych prowadzi do tego, że produkowany jest w zbyt dużej ilości. Z kolei zaburzona keratynizacja skutkuje nawarstwianiem się martwych komórek, które zatykają ujście kanalików. W efekcie dochodzi do ich zaczopowania i nagromadzenia łoju. W takich warunkach namnażają się bakterie Propionibacterium acnes i dochodzi do rozwoju stanu zapalnego.
Z kolei za powyższe procesy, które leżą u podstaw rozwoju trądziku, w głównej mierze odpowiadają hormony płciowe. Dotyczą one zarówno trądziku na szyi w okresie dojrzewania, jak i w wieku dorosłym. Za trądzik u nastolatków odpowiedzialne są przede wszystkim męskie hormony androgeny, z kolei po 25. roku życia, a więc w przypadku trądziku późnego, wina może leżeć zarówno po stronie androgenów, jak i estrogenów. Dlatego trądzik młodzieńczy dotyka głównie chłopców, z kolei trądzik hormonalny po 25. roku życia – kobiet.
Trądzik na szyi u kobiet może pojawić się w wyniku nadmiernej produkcji androgenów, co związane jest np. z zespołem policystycznych jajników. Zmiany hormonalne odpowiedzialne za trądzik mogą jednak wystąpić również w okresie ciąży czy menopauzy. Bardzo często pryszcze na szyi, brodzie i żuchwie pojawiają się także tuż przed lub w trakcie miesiączki. U kobiet dotkniętych trądzikiem właśnie wtedy dochodzi do zaostrzenia zmian skórnych.
Do powstania lub nasilenia trądziku przyczyniają się również:
Czym jest trądzik na szyi?
Trądzik na szyi jest przypadłością charakteryzującą się występowaniem twardych krost na szyi i pryszczy na karku. Dolegliwość dotyczy najczęściej osób dorosłych, szczególnie kobiet po 25. roku życia. Bardzo często jest objawem tzw. trądziku późnego. Powstawanie krost na szyi przebiega podobnie, jak na innych częściach ciała, takich jak twarz, plecy czy klatka piersiowa, ale ze względu na umiejscowienie zmiany mogą wymagać specyficznego podejścia do leczenia.
Pryszcze na szyi u młodzieży
Trądzik na szyi u nastolatków ma podłoże hormonalne. Za ich powstawanie odpowiada przede wszystkim testosteron, który prowadzi do zwiększonej produkcji sebum przez gruczoły łojowe, co może powodować zablokowanie porów i prowadzić do powstania pryszczy i wyprysków. U młodzieży trądzik na szyi raczej nie występuje samoistnie. Zmiany skórne w tym rejonie wynikają najczęściej z rozległego i zaawansowanego trądziku na twarzy.
Krosty na szyi u dorosłych
Trądzik na szyi u dorosłych może być spowodowany wieloma czynnikami. U niektórych osób problem ten może się utrzymywać od młodości, inni mogą zacząć doświadczać symptomów trądziku na szyi po 25. roku życia. Problem dotyczy szczególnie kobiet. Częstość występowania trądziku późnego (który może objawiać się występowaniem wyprysków na szyi) wynosi u nich ok. 54 % (dla porównania u mężczyzn 40%). Zmiany trądzikowe na szyi u dorosłych mogą pojawiać się w przebiegu chorób przewlekłych, takich jak np. choroby tarczycy lub cukrzyca typu II.
Leczenie trądziku na szyi
Podobnie jak trądzik w innych miejscach na ciele, trądzik na szyi wymaga starannej pielęgnacji i odpowiedniego leczenia. Kluczowym elementem przeciwdziałania dolegliwości jest prawidłowa higiena skóry. Regularne mycie szyi za pomocą delikatnych środków czystości może pomóc w usunięciu nadmiaru sebum i martwych komórek skóry, które mogą blokować pory. Ważne jest, aby unikać szorstkiego pocierania lub nadmiernego mycia, które mogą podrażnić skórę i pogorszyć objawy trądziku na szyi. Duże znaczenie ma również unikanie stresu, jako czynnika wpływającego na zaburzenie równowagi hormonalnej oraz dbanie o zdrową i zrównoważoną dietę.
Jeśli wprowadzone zmiany nie wywołują poprawy lub objawy nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem. W wielu przypadkach konieczne jest podjęcie specjalistycznego leczenia farmakologicznego lub zabiegów dermatologicznych (terapia laserowa, mikrodermabrazja, terapia światłem).
Czym leczyć krosty na skórze głowy?
Na krosty na skórze głowy stosuje się przede wszystkim leki i preparaty mające na celu zwalczanie lub łagodzenie pierwotnych przyczyn wystąpienia wykwitów, np. maść z antybiotykiem.
Nie leczy się zatem krost jako takich, lecz zakażenie gronkowcem czy krętkiem bladym, łuszczycę, łupież etc.
Typowy szampon na krosty na głowie nie istnieje, można co najwyżej używać kosmetyków ułatwiających oczyszczanie i złuszczanie, hamujących łojotok czy zapobiegających wypadaniu włosów.
Nie należy jednak wybierać ich na chybił trafił, lecz kierując się wskazaniem lekarza. Jeśli chodzi o profesjonalną terapię - przykładowo, figówkę leczy się antybiotykami przyjmowanymi ogólnoustrojowo lub miejscowo, wśród których można wymienić takie substancje jak:
Do tego w użyciu jest gencjana (fiolet goryczki), którą smaruje się powierzchnię głowy. Z kolei w przypadku łuszczycy zastosowanie znajdują w pierwszej kolejności środki o działaniu keratolitycznym, a więc ułatwiającym złuszczanie się zrogowaciałych komórek naskórka.
Należą do nich:
- kwas salicylowy,
- kwas mlekowy,
- mocznik.
Dodatkowo w terapii stosuje się słabe glikokortykosteroidy, takie jak hydrokortyzon, a także typowe leki na łuszczycę, w tym pochodne witaminy A i D oraz inhibitory kalcyneuryny.
Domowe sposoby na krosty na głowie tak naprawdę nie istnieją. Jeśli przyczyną wyprysków jest choroba, lekarz musi przepisać leki lub inne specjalne preparaty
Samodzielnie można zadbać o odpowiednią pielęgnację skóry. Ważne jest stosowanie środków oczyszczających i peelingów enzymatycznych. Warto pamiętać, że stosowanie wszelkich medykamentów powinno być wcześniej skonsultowane z dermatologiem.
