U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Pielęgnacja skóry szyi z trądzikiem
Skóra dotknięta trądzikiem wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Przede wszystkim należy unikać kosmetyków ze składnikami komedogennymi, czyli zapychającymi pory. Są to m.in. parafina, lanolina, olej kokosowy. Nie oznacza to jednak, że trzeba zrezygnować z kremów nawilżających, a wręcz przeciwnie – cera trądzikowa bardzo często jest odwodniona. Należy jednak szukać lekkich kremów do cery tłustej, np. z kwasem hialuronowym. Na noc warto z kolei nakładać złuszczający krem z kwasem, np. migdałowym czy salicylowym.
Najważniejsze jest dokładne oczyszczanie, które usunie ze skóry nie tylko makijaż i kurz, ale przede wszystkim nagromadzone sebum. Skórę myjcie dwa razy dziennie, stosując żele przeznaczone do cery trądzikowej lub łagodne pianki i hipoalergiczne emulsje myjące. Raz w tygodniu nałóżcie na skórę peeling enzymatyczny, żeby usunąć martwe komórki naskórka. Unikajcie peelingów ziarnistych, które mogą naruszyć ropne krostki, utrudniając ich gojenie i roznosząc bakterie.
Po myciu zawsze pamiętajcie o przetarciu skóry tonikiem do cery trądzikowej, który przywróci fizjologiczne pH oraz zadziała ściągająco, antybakteryjnie i lekko złuszczająco.
Składniki, które polecane są w pielęgnacji skóry trądzikowej, to przede wszystkim:
- kwas salicylowy,
- kwas migdałowy,
- kwas azelainowy,
- niacynamid,
- retinoidy (w tym retinol i kwas retinowy),
- cynk,
- olejek z drzewa herbacianego.
Przyczyny trądziku na szyi
Za powstanie trądziku na szyi odpowiadają nieprawidłowości w zakresie wydzielania łoju oraz w procesie keratynizacji naskórka. Nadmierna aktywność gruczołów łojowych prowadzi do tego, że produkowany jest w zbyt dużej ilości. Z kolei zaburzona keratynizacja skutkuje nawarstwianiem się martwych komórek, które zatykają ujście kanalików. W efekcie dochodzi do ich zaczopowania i nagromadzenia łoju. W takich warunkach namnażają się bakterie Propionibacterium acnes i dochodzi do rozwoju stanu zapalnego.
Z kolei za powyższe procesy, które leżą u podstaw rozwoju trądziku, w głównej mierze odpowiadają hormony płciowe. Dotyczą one zarówno trądziku na szyi w okresie dojrzewania, jak i w wieku dorosłym. Za trądzik u nastolatków odpowiedzialne są przede wszystkim męskie hormony androgeny, z kolei po 25. roku życia, a więc w przypadku trądziku późnego, wina może leżeć zarówno po stronie androgenów, jak i estrogenów. Dlatego trądzik młodzieńczy dotyka głównie chłopców, z kolei trądzik hormonalny po 25. roku życia – kobiet.
Trądzik na szyi u kobiet może pojawić się w wyniku nadmiernej produkcji androgenów, co związane jest np. z zespołem policystycznych jajników. Zmiany hormonalne odpowiedzialne za trądzik mogą jednak wystąpić również w okresie ciąży czy menopauzy. Bardzo często pryszcze na szyi, brodzie i żuchwie pojawiają się także tuż przed lub w trakcie miesiączki. U kobiet dotkniętych trądzikiem właśnie wtedy dochodzi do zaostrzenia zmian skórnych.
Do powstania lub nasilenia trądziku przyczyniają się również:
Jak pozbyć się trądziku na plecach?
Trądzik na plecach i ramionach jest trochę trudniejszy do zwalczenia, niż ten na twarzy - przede wszystkim ze względu na trudniejszy dostęp do tych obszarów. Jednak i na to są sposoby! Po pierwsze – jak wspomniano wcześniej – podczas codziennych rytuałów pielęgnacyjnych na te obszary stosuj te same kosmetyki, co do twarzy. Po drugie – zmień dietę i oczyszczaj organizm z toksyn.
Co wchodzi w skład skutecznej, domowej kuracji antytrądzikowej? To przede wszystkim:
- żel do mycia skóry trądzikowej - dobrze, by zawierał antybakteryjny kwas salicylowy lub któryś z kwasów AHA (np. migdałowy), jednak wystrzegaj się alkoholu. Kwas salicylowy czy migdałowy mają działanie lekko złuszczające oraz antybakteryjne. W przeciwieństwie do alkoholu nie wysuszają jednak skóry i nie uszkadzają warstwy hydrolipidowej naskórka,
- tonik - przywracający właściwe pH skóry po kontakcie z wodą, a także zawierający substancje normalizujące wydzielanie sebum - również bez alkoholu!,
- serum - nie jest to konieczny kosmetyk, ale stosowanie go pod krem wzmacnia jego właściwości pielęgnacyjne,
- krem - głęboko nawilżający, o lekkiej konsystencji. Wystrzegaj się silikonów, parafiny i wosków - substancje te mogą zapychać pory skóry, co w przypadku skóry trądzikowej przyniesie efekty odwrotne do oczekiwanych!
Jeśli pojawiają się zaskórniki na plecach, warto usuwać je mechanicznie - na przykład za pomocą specjalnej łyżeczki do oczyszczania skóry. Zaskórniki (otwarte lub zamknięte) to wczesna faza wyprysku trądzikowego i na ich podstawie tworzą się ropne wykwity.
Czym jest trądzik na szyi?
Trądzik na szyi jest przypadłością charakteryzującą się występowaniem twardych krost na szyi i pryszczy na karku. Dolegliwość dotyczy najczęściej osób dorosłych, szczególnie kobiet po 25. roku życia. Bardzo często jest objawem tzw. trądziku późnego. Powstawanie krost na szyi przebiega podobnie, jak na innych częściach ciała, takich jak twarz, plecy czy klatka piersiowa, ale ze względu na umiejscowienie zmiany mogą wymagać specyficznego podejścia do leczenia.
Pryszcze na szyi u młodzieży
Trądzik na szyi u nastolatków ma podłoże hormonalne. Za ich powstawanie odpowiada przede wszystkim testosteron, który prowadzi do zwiększonej produkcji sebum przez gruczoły łojowe, co może powodować zablokowanie porów i prowadzić do powstania pryszczy i wyprysków. U młodzieży trądzik na szyi raczej nie występuje samoistnie. Zmiany skórne w tym rejonie wynikają najczęściej z rozległego i zaawansowanego trądziku na twarzy.
Krosty na szyi u dorosłych
Trądzik na szyi u dorosłych może być spowodowany wieloma czynnikami. U niektórych osób problem ten może się utrzymywać od młodości, inni mogą zacząć doświadczać symptomów trądziku na szyi po 25. roku życia. Problem dotyczy szczególnie kobiet. Częstość występowania trądziku późnego (który może objawiać się występowaniem wyprysków na szyi) wynosi u nich ok. 54 % (dla porównania u mężczyzn 40%). Zmiany trądzikowe na szyi u dorosłych mogą pojawiać się w przebiegu chorób przewlekłych, takich jak np. choroby tarczycy lub cukrzyca typu II.
