U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Jak wyglądają pryszcze na głowie?
Pryszcze na głowie, szczególnie o treści ropnej lub o czerwonym zabarwieniu, pojawiają się najczęściej w sezonie zimowym i mogą świadczyć o zapaleniu mieszków włosowych, trądziku, grzybicy lub łuszczycy. Zmiany skórne powodują swędzenie, jednak warto pamiętać o tym, że ich drapanie bardziej zaostrza objawy. Pryszcze na głowie pod włosami są wyczuwalne w postaci grudek, które czasami sprawiają niewielkie dolegliwości bólowe.
Przetłuszczająca się skóra głowy wymaga właściwej pielęgnacji, a w przypadku stanu przewlekłego – wizyty u dermatologa i podjęcia leczenia farmakologicznego. Niestety, jednym z podstawowych błędów osób z tendencją do ropnych pryszczy na głowie jest stosowanie nieodpowiednich szamponów, serum zatykającego pory skóry lub tłustych olejków. Błędy pielęgnacyjne są jednym z czynników zaostrzających stany zapalne.
Jak wyciskać pryszcze, aby pozbyć się całej zawartości zatkanych gruczołów? Najlepiej w ogóle nie wyciskać pryszczy. W przypadku zmian podskórnych lub zaskórników z ropną treścią istnieje bardzo duże ryzyko przeniesienia chorobotwórczych bakterii na całą powierzchnię głowy, a nawet na twarz lub inne części ciała. Należy zachować także dużą ostrożność podczas czesania włosów, ponieważ ząbki grzebienia mogą spowodować naruszenie struktury krosty i tym samym przyczynić się do rozwoju rozległych stanów zapalnych.
Czerwone krosty na głowie to może być łuszczyca
Jeśli czerwone krosty na głowie są przykryte białymi, srebrzystymi lub jasnożółtymi łuskami, należy podejrzewać łuszczycę. Jest to przewlekła choroba zapalna o nieustalonym do końca podłożu.
Podejrzewa się, że główną rolę w jej patogenezie stanowią czynniki immunologiczne, w tym przede wszystkim wzmożona produkcja cytokin zapalnych TNF-alfa, Il-12, Il-17 i Il-23. Kluczowe są też predyspozycje genetyczne, a zwłaszcza występowanie genu HLA-Cw6, zwanego genem łuszczycy.
Na to wszystko nakładają się czynniki środowiskowe, w tym stres, dieta, używki, leki, zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze.
Wszystko to powoduje:
- nadmierne i przyspieszone rogowacenie komórek naskórka,
- stan zapalny skóry.
Krosty, grudki i łuski obejmują całą owłosioną skórę głowy, z czasem też zaczynają nachodzić na czoło oraz potylicę. W ten sposób powstaje niezwykle charakterystyczny objaw „korony łuszczycowej”.
Jak pozbyć się trądziku na plecach?
Trądzik na plecach i ramionach jest trochę trudniejszy do zwalczenia, niż ten na twarzy - przede wszystkim ze względu na trudniejszy dostęp do tych obszarów. Jednak i na to są sposoby! Po pierwsze – jak wspomniano wcześniej – podczas codziennych rytuałów pielęgnacyjnych na te obszary stosuj te same kosmetyki, co do twarzy. Po drugie – zmień dietę i oczyszczaj organizm z toksyn.
Co wchodzi w skład skutecznej, domowej kuracji antytrądzikowej? To przede wszystkim:
- żel do mycia skóry trądzikowej - dobrze, by zawierał antybakteryjny kwas salicylowy lub któryś z kwasów AHA (np. migdałowy), jednak wystrzegaj się alkoholu. Kwas salicylowy czy migdałowy mają działanie lekko złuszczające oraz antybakteryjne. W przeciwieństwie do alkoholu nie wysuszają jednak skóry i nie uszkadzają warstwy hydrolipidowej naskórka,
- tonik - przywracający właściwe pH skóry po kontakcie z wodą, a także zawierający substancje normalizujące wydzielanie sebum - również bez alkoholu!,
- serum - nie jest to konieczny kosmetyk, ale stosowanie go pod krem wzmacnia jego właściwości pielęgnacyjne,
- krem - głęboko nawilżający, o lekkiej konsystencji. Wystrzegaj się silikonów, parafiny i wosków - substancje te mogą zapychać pory skóry, co w przypadku skóry trądzikowej przyniesie efekty odwrotne do oczekiwanych!
Jeśli pojawiają się zaskórniki na plecach, warto usuwać je mechanicznie - na przykład za pomocą specjalnej łyżeczki do oczyszczania skóry. Zaskórniki (otwarte lub zamknięte) to wczesna faza wyprysku trądzikowego i na ich podstawie tworzą się ropne wykwity.
Pielęgnacja skóry szyi z trądzikiem
Skóra dotknięta trądzikiem wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Przede wszystkim należy unikać kosmetyków ze składnikami komedogennymi, czyli zapychającymi pory. Są to m.in. parafina, lanolina, olej kokosowy. Nie oznacza to jednak, że trzeba zrezygnować z kremów nawilżających, a wręcz przeciwnie – cera trądzikowa bardzo często jest odwodniona. Należy jednak szukać lekkich kremów do cery tłustej, np. z kwasem hialuronowym. Na noc warto z kolei nakładać złuszczający krem z kwasem, np. migdałowym czy salicylowym.
Najważniejsze jest dokładne oczyszczanie, które usunie ze skóry nie tylko makijaż i kurz, ale przede wszystkim nagromadzone sebum. Skórę myjcie dwa razy dziennie, stosując żele przeznaczone do cery trądzikowej lub łagodne pianki i hipoalergiczne emulsje myjące. Raz w tygodniu nałóżcie na skórę peeling enzymatyczny, żeby usunąć martwe komórki naskórka. Unikajcie peelingów ziarnistych, które mogą naruszyć ropne krostki, utrudniając ich gojenie i roznosząc bakterie.
Po myciu zawsze pamiętajcie o przetarciu skóry tonikiem do cery trądzikowej, który przywróci fizjologiczne pH oraz zadziała ściągająco, antybakteryjnie i lekko złuszczająco.
Składniki, które polecane są w pielęgnacji skóry trądzikowej, to przede wszystkim:
- kwas salicylowy,
- kwas migdałowy,
- kwas azelainowy,
- niacynamid,
- retinoidy (w tym retinol i kwas retinowy),
- cynk,
- olejek z drzewa herbacianego.
Leczenie trądziku na szyi
Podobnie jak trądzik w innych miejscach na ciele, trądzik na szyi wymaga starannej pielęgnacji i odpowiedniego leczenia. Kluczowym elementem przeciwdziałania dolegliwości jest prawidłowa higiena skóry. Regularne mycie szyi za pomocą delikatnych środków czystości może pomóc w usunięciu nadmiaru sebum i martwych komórek skóry, które mogą blokować pory. Ważne jest, aby unikać szorstkiego pocierania lub nadmiernego mycia, które mogą podrażnić skórę i pogorszyć objawy trądziku na szyi. Duże znaczenie ma również unikanie stresu, jako czynnika wpływającego na zaburzenie równowagi hormonalnej oraz dbanie o zdrową i zrównoważoną dietę.
Jeśli wprowadzone zmiany nie wywołują poprawy lub objawy nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem. W wielu przypadkach konieczne jest podjęcie specjalistycznego leczenia farmakologicznego lub zabiegów dermatologicznych (terapia laserowa, mikrodermabrazja, terapia światłem).
