U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Pryszczów na Karku - Wszystko, co Powinieneś Wiedzieć
Co oznaczają pryszcze na szyi i żuchwie?
Pryszcze na szyi i żuchwie mogą być objawem trądziku pospolitego, który dotyka głównie młodych osób w okresie dojrzewania. W takim przypadku zmiany lokalizują się przede wszystkim na twarzy (zarówno w strefie T, jak i na policzkach), ale mogą też „schodzić” niżej, obejmując szyję, dekolt, ramiona, plecy.
Zdarza się, że trądzik nie ustępuje wraz z wiekiem i jest widoczny również w dorosłości. Nierzadkie są także sytuacje, kiedy trądzik po raz pierwszy pojawia się dopiero po 25.-30. roku życia, a więc u osób, które w młodości nie miały problemów ze skórą. Dla trądziku po 25. roku życia typowa jest lokalizacja właśnie w dolnych partiach twarzy, czyli na brodzie i żuchwie, oraz na szyi. Jest to więc umiejscowienie charakterystyczne dla trądziku u dorosłych, który najczęściej jest trądzikiem hormonalnym.
Nie zawsze jednak krostki na szyi są objawem trądziku. Za ich pojawienie się mogą odpowiadać też zaburzenia pracy tarczycy, schorzenia wątroby, a nawet cukrzyca. Jeśli krostki przypominają wysypkę na szyi, mogą być skutkiem alergii kontaktowej. Dlatego pojawienie się zmian skórnych powinno skłonić do wizyty u lekarza, który w razie potrzeby zleci odpowiednie badania i ustali konkretną przyczynę problemu.
Zobacz także
Zobacz także: Rodzaje trądziku – jak je rozpoznać
Trądzik na szyi – leki
Leki na trądzik na szyi obejmują szeroki zakres produktów ogólnych i miejscowych, które są dostępne na receptę lub bez recepty. Wśród najważniejszych substancji przyczyniających się do poprawy wyglądu przy krostach na szyi, wyróżnia się:
- nadtlenek benzoilu – stosowany w miejscowych lekach na trądzik na szyi dostępnych na receptę (np. Duac, Epiduo) lub bez recepty,
- kwas azelainowy – stosowany w preparatach miejscowych bez recepty,
- kwas salicylowy – dostępny bez recepty,
- retinoidy – wykorzystywane w preparatach miejscowych (np. Izotziaja, Isotrex) lub ogólnoustrojowych (Axotret, Izotec),
- antybiotyki – o działaniu miejscowym (Klindacin T, Dalacin T) lub ogólnym, jeśli dojdzie do zakażenia skóry (Dalacin C, Clindamycin-MIP),
- leki hormonalne – stosowane u kobiet (np. Syndi-35, Cyprodiol).
Należy pamiętaj, że wybór leku zależy od indywidualnej sytuacji pacjenta, stopnia nasilenia objawów i odpowiedzi skóry na leczenie. Stosowanie leków na trądzik powinno zawsze odbywać się pod nadzorem dermatologa, a w niektórych przypadkach ginekologa lub endokrynologa.
Pryszcze na karku i szyi – kosmetyki
Wybór odpowiednich kosmetyków jest kluczowy w kontroli trądziku na szyi. Dobrej jakości żele do mycia twarzy, toniki i kremy nawilżające mogą pomóc w utrzymaniu skóry w dobrej kondycji. Ważne jest, aby wybierać produkty, które nie zatykają porów. Regularne stosowanie maseczek oczyszczających, delikatnych peelingów pomóc w redukcji trądziku na szyi.
Istotne jest dbanie o właściwe nawilżenie skóry, ponieważ przesuszanie lub podrażnianie nadmiernym złuszczaniem może prowadzić do zwiększenia aktywności gruczołów łojowych i intensywniejszej produkcji sebum.
e -Konsultacja z Receptą Online TrądzikWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Jak wyglądają pryszcze na głowie?
Pryszcze na głowie, szczególnie o treści ropnej lub o czerwonym zabarwieniu, pojawiają się najczęściej w sezonie zimowym i mogą świadczyć o zapaleniu mieszków włosowych, trądziku, grzybicy lub łuszczycy. Zmiany skórne powodują swędzenie, jednak warto pamiętać o tym, że ich drapanie bardziej zaostrza objawy. Pryszcze na głowie pod włosami są wyczuwalne w postaci grudek, które czasami sprawiają niewielkie dolegliwości bólowe.
Przetłuszczająca się skóra głowy wymaga właściwej pielęgnacji, a w przypadku stanu przewlekłego – wizyty u dermatologa i podjęcia leczenia farmakologicznego. Niestety, jednym z podstawowych błędów osób z tendencją do ropnych pryszczy na głowie jest stosowanie nieodpowiednich szamponów, serum zatykającego pory skóry lub tłustych olejków. Błędy pielęgnacyjne są jednym z czynników zaostrzających stany zapalne.
Jak wyciskać pryszcze, aby pozbyć się całej zawartości zatkanych gruczołów? Najlepiej w ogóle nie wyciskać pryszczy. W przypadku zmian podskórnych lub zaskórników z ropną treścią istnieje bardzo duże ryzyko przeniesienia chorobotwórczych bakterii na całą powierzchnię głowy, a nawet na twarz lub inne części ciała. Należy zachować także dużą ostrożność podczas czesania włosów, ponieważ ząbki grzebienia mogą spowodować naruszenie struktury krosty i tym samym przyczynić się do rozwoju rozległych stanów zapalnych.
Pryszcze na głowie – kogo dotyczy problem?
Chociaż temat pryszczy kojarzy się głównie z okresem dojrzewania, zmiany tego rodzaju mogą pojawić się u osób w różnym wieku. Zapalenie mieszków włosowych jest wywołane przez bakterię, która atakuje bez względu na wiek. Z kolei skłonność do trądziku w różnych częściach ciała wynika w dużej mierze z zaburzeń hormonalnych, pojawiających się nie tylko u młodzieży, ale także u kobiet po porodzie – osiągnięcie ponownej równowagi w gospodarce hormonalnej może nastąpić wiele miesięcy po rozwiązaniu.
Pryszcz podskórny lub ropny pojawiający się na skórze głowy najczęściej wynika z zaniedbań higienicznych. Ma to na ogół związek z noszeniem czapek ze sztucznych materiałów, które nie odprowadzają wilgoci z powierzchni głowy, a ponadto nie zapewniają jej odpowiedniej wentylacji. A ciepło i wilgoć sprzyjają namnażaniu się bakterii, powodują wzmożoną aktywację gruczołów potowych i łojowych. Dochodzi wówczas do nagromadzenia się w porach skóry zbyt dużej ilości sebum, a w konsekwencji do ich zablokowania.
Ponadto przyczynami tworzenia się bolących pryszczy na głowie mogą być:
- zbyt rzadkie mycie skóry głowy,
- pielęgnacja niedopasowana do rodzaju skóry,
- łuszczyca,
- łupież tłusty – powodujący bardzo silne przetłuszczanie się skóry głowy,
- nadmierny wysiłek fizyczny, który powoduje częste pocenie się,
- przewlekły stres – produkowany w sytuacjach stresowych kortyzol prowadzi do wydzielania nadmiaru łoju, który znajduje ujście w zmianach trądzikowych,
- zbyt duża zawartość cukru w diecie – do grupy „winowajców” można zaliczyć nie tylko słodycze, ale także wysokoprzetworzoną żywność,
- zapalenie mieszków włosowych,
- korzystanie z publicznych basenów i saun lub korzystanie z cudzych ręczników,
- zaburzenia hormonalne,
- grzybica,
- zakażenie bakteryjne, np. gronkowcem złocistym.
Przyczyny trądziku na szyi
Za powstanie trądziku na szyi odpowiadają nieprawidłowości w zakresie wydzielania łoju oraz w procesie keratynizacji naskórka. Nadmierna aktywność gruczołów łojowych prowadzi do tego, że produkowany jest w zbyt dużej ilości. Z kolei zaburzona keratynizacja skutkuje nawarstwianiem się martwych komórek, które zatykają ujście kanalików. W efekcie dochodzi do ich zaczopowania i nagromadzenia łoju. W takich warunkach namnażają się bakterie Propionibacterium acnes i dochodzi do rozwoju stanu zapalnego.
Z kolei za powyższe procesy, które leżą u podstaw rozwoju trądziku, w głównej mierze odpowiadają hormony płciowe. Dotyczą one zarówno trądziku na szyi w okresie dojrzewania, jak i w wieku dorosłym. Za trądzik u nastolatków odpowiedzialne są przede wszystkim męskie hormony androgeny, z kolei po 25. roku życia, a więc w przypadku trądziku późnego, wina może leżeć zarówno po stronie androgenów, jak i estrogenów. Dlatego trądzik młodzieńczy dotyka głównie chłopców, z kolei trądzik hormonalny po 25. roku życia – kobiet.
Trądzik na szyi u kobiet może pojawić się w wyniku nadmiernej produkcji androgenów, co związane jest np. z zespołem policystycznych jajników. Zmiany hormonalne odpowiedzialne za trądzik mogą jednak wystąpić również w okresie ciąży czy menopauzy. Bardzo często pryszcze na szyi, brodzie i żuchwie pojawiają się także tuż przed lub w trakcie miesiączki. U kobiet dotkniętych trądzikiem właśnie wtedy dochodzi do zaostrzenia zmian skórnych.
Do powstania lub nasilenia trądziku przyczyniają się również:
