U nas zapłacisz kartą
"Pryszcze na kręgosłupie - Przyczyny, leczenie i zapobieganie"
Przyczyny krost na głowie
Pryszcze na głowie powstają w wyniku nadprodukcji sebum, podobnie jak trądzik na twarzy. Kiedy gruczoły łojowe są nadmiernie aktywne, zatykają pory skóry, co skutkuje pojawieniem się krostek. Dodatkowo pory mogą być zatkane przez kosmetyki lub martwy naskórek. Niezwykle ważna jest w tym przypadku odpowiednia pielęgnacja oraz prawidłowe mycie głowy.
Tego typu zmiany skórne na głowie mogą być również objawem zapalenia mieszków włosowych lub łuszczycy, a nawet grzybicy skóry głowy. Zazwyczaj występują wtedy również inne objawy, takie jak zaczerwienienie, swędzenie i podrażnienie skóry. Występowanie krostek i świądu ma także związek z alergią na kosmetyki do włosów. Jeśli dodatkowo nagle pojawił się łupież, bardzo możliwe, że stosowany przez nas szampon jest zbyt silny dla skalpu.
Diagnostyka i leczenie kręgozmyku
Najważniejsze w rozpoznaniu tego schorzenia jest wykonanie zdjęcia RTG kręgosłupa. Lekarz jest wtedy w stanie ocenić procentowo stosunek wielkości ześlizgnięcia kręgu do jego szerokości. Według specjalnej klasyfikacji Meyerdinga można wyróżnić cztery stopnie przesunięcia:
- I – poniżej 25%,
- II – w granicach 25-50%,
- III – w granicach 50-75%,
- IV – powyżej 75%.
Klasyfikacja ta jest podziałem radiologicznym, lecz to nie ona decyduje o sposobie leczenia. U większości pacjentów zaczyna się od leczenia zachowawczego, jednak jego skuteczność zależy głównie od stopnia niestabilności i wielkości zwężenia kanału kręgowego oraz wielu innych czynników, takich jak wiek, masa ciała, ogólna sprawność i inne. Rokowanie co do poprawy w kregozmykach ze stenozą, niestabilnością i kręgoszczeliną nie jest dobre. Takim pacjentom sugeruje się leczenie operacyjne.
Rodzaj zabiegu jest dobierany indywidualnie dla każdego chorego, zależy od rodzaju i stopnia kręgozmyku, a także od wieku pacjenta. W stabilnych kręgozmykach ze stenozą kanału kręgowego, operacja polega na odbarczeniu uciśniętych struktur nerwowych, a stabilizacja wewnętrzna śrubami jest potrzebna niezmiernie rzadko. W razie niestabilnych kręgozmyków z kręgoszczeliną, operacja polega na repozycji kręgozmyku z jego stabilizacją śrubami przez nasadowymi. Lekarz wykorzystuje do tego implanty – usztywniają one odcinek kręgowy i powodują jego zrost na tym odcinku. Po kilku latach usuwa się śruby, jeśli stwierdzi się zrost.
Doktor Winkler w przypadku operacji kręgozmyku prawdziwego stosuje system przezskórny, który znacznie ogranicza rozległość tego zabiegu. Dzięki temu uszkodzenia mięśni w operowanym odcinku są niewielkie, nie ma utraty krwi i rehabilitacja trwa stosunkowo krótko. Pacjent zwykle wstaje z łóżka w dniu operacji, a kolejnego dnia idzie do domu. Natomiast kręgozmyk zwyrodnieniowy można leczyć metodami endoskopowymi.
Jakie są przyczyny powstawania pryszczy? Skąd się biorą pryszcze?
Pryszcz to mała krostka lub grudka, która pojawiając się na naszej twarzy lub innej części ciała, powoduje pogorszenie humoru i panikę, jak to ukryć czy zagoić. Pryszcze rozwijają się, gdy gruczoły łojowe lub tłuszczowe ulegają zatkaniu i zakażeniu. Prowadzi to do obrzęku, zaczerwienienia i często zmian wypełnionych ropą.
Pryszcze i trądzik właściwie kojarzą nam się z tym samym. Najczęściej występują w okresie dojrzewania, ale tak naprawdę to mogą się pojawić u osoby w każdym wieku. W okresie dojrzewania bardzo zmienia się nasz układ hormonalny. Może to powodować nadmierną aktywność gruczołów łojowych znajdujących się u podstaw mieszków włosowych. Łatwo się domyślić, że pryszcze występują u kobiet najczęściej w wieku młodzieńczym i w okresie menstruacji, kiedy zachodzą zmiany w ilości wydzielanych hormonów. Pryszcze najczęściej pojawiają się na twarzy, plecach, klatce piersiowej i ramionach. Wynika to z faktu, że w tych obszarach znajduje się najwięcej gruczołów łojowych. Trądzik pospolity, główna przyczyny powstawania pryszczy, dotyka ponad 80% nastolatków. Po 25 roku życia trochę się to zmienia - według statystyk dotyczy 3% mężczyzn i 12% kobiet.
Jakie są rodzaje pryszczy?
- mogą być małe, podskórne, prawie niewidoczne (w kolorze skóry),
- zdarzają się także bardziej widoczne o ciemniejszej barwie - czarne lub ciemnobrązowe (z powodu utleniania melaniny, pigmentu skóry). Niektórzy myślą, że ich kolor jest wynikiem brudu, co nie jest prawdą
- trochę większe, lekko zaokrąglone grudki, często w kolorze różowym,
- krostki pełne ropy wyraźnie widoczne na powierzchni skóry. Podstawa jest różowa, a górna część pełna ropy,
- jeszcze większe i twardsze grudki, często dość bolesne w dotyku.
Gdy pory zapchają się łojem i martwą skórą, wówczas powstają krostki. Czasami prowadzi to do infekcji i stanów zapalnych. Przyczyna tego, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a inne mniej, nie jest do końca znana.
Gruczoły łojowe a pryszcze
Gruczoły łojowe to małe gruczoły skórne, które wydzielają sebum, woskową i oleistą substancję, która gromadzi się na skórze i włosach. Znajdują się one w porach skóry na całym ciele, za wyjątkiem skóry dłoni i spodu stóp. Najwięcej jest ich na skórze twarzy i głowy. Ponieważ gruczoły wytwarzają sebum wewnątrz porów, nowe komórki skóry stale rosną, a te zewnętrzne warstwy są zrzucane. Zdarza się, że martwe komórki pozostają w porach, zlepiają się z sebum i w efekcie blokują pory. Taka sytuacja jest najbardziej prawdopodobna w okresie dojrzewania, ponieważ gruczoły łojowe wytwarzają w tym czasie więcej sebum.
Infekcja bakteryjna
W miejscach, w których gromadzą się martwe komórki oraz sebum, gdzie następuje zablokowanie porów, mogą pojawić się niepożądane bakterie, w tym bakteria związana z trądzikiem - Propionibacterium acnes. Generalnie, żyje sobie ona na naszej skórze i nie jest groźna. Jednak gdy na skórze pojawią się dla niej odpowiednie warunki, wówczas szybciej się rozmnaża, a to już stwarza problem. Żywi się łojem i wytwarza substancję, która wywołuje odpowiedź immunologiczną. Prowadzi to do stanu zapalnego skóry i wyprysków.
