U nas zapłacisz kartą
"Pryszcze na kręgosłupie - Przyczyny, leczenie i zapobieganie"
Swędzące krosty na głowie a grzybica i łuszczyca
Swędzące krosty na skórze głowy mogą być objawem różnych chorób skóry, w tym grzybicy oraz łuszczycy.
Grzybica skóry głowy, zwana również łupieżem, jest spowodowana przez grzyby, które infekują skórę głowy i wywołują zaczerwienienie, swędzenie i łuszczenie skóry. Objawem grzybicy skóry głowy mogą być również krostki i wypryski. Może rozprzestrzeniać się poprzez bezpośredni kontakt z inną osobą lub zwierzęciem, dzielenie się z zarażoną osobą jedną szczotką lub innymi przedmiotami osobistymi. Czynniki takie jak stres, zmiany hormonalne, osłabienie układu odpornościowego, a także nieprawidłowa higiena osobista mogą zwiększać ryzyko rozwoju grzybicy skóry głowy.
Łuszczyca to choroba skóry, która powoduje szybkie i nadmierne odnowienie komórek skóry, co prowadzi do tworzenia się łusek na skórze. Objawem łuszczycy na skórze głowy mogą być czerwone plamy, łuszczenie skóry, rzadziej swędzące krostki, z reguły nie wypełnione ropą, a raczej przypominające stupy. Leczenie łuszczycy zależy od nasilenia objawów, często stosuje się leki miejscowe. Leki doustne są zwykle przepisywane w cięższych przypadkach łuszczycy skóry głowy i zapobiegają szybkiemu namnażaniu się komórek skóry.
Jeśli podejrzewacie u siebie grzybicę głowy bądź łuszczycę, koniecznie skonsultujcie się ze specjalistą, doświadczony dermatolog z pewnością trafnie postawi diagnozę i dobierze odpowiednie leczenie.
Jakie są rodzaje pryszczy?
- mogą być małe, podskórne, prawie niewidoczne (w kolorze skóry),
- zdarzają się także bardziej widoczne o ciemniejszej barwie - czarne lub ciemnobrązowe (z powodu utleniania melaniny, pigmentu skóry). Niektórzy myślą, że ich kolor jest wynikiem brudu, co nie jest prawdą
- trochę większe, lekko zaokrąglone grudki, często w kolorze różowym,
- krostki pełne ropy wyraźnie widoczne na powierzchni skóry. Podstawa jest różowa, a górna część pełna ropy,
- jeszcze większe i twardsze grudki, często dość bolesne w dotyku.
Gdy pory zapchają się łojem i martwą skórą, wówczas powstają krostki. Czasami prowadzi to do infekcji i stanów zapalnych. Przyczyna tego, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a inne mniej, nie jest do końca znana.
Gruczoły łojowe a pryszcze
Gruczoły łojowe to małe gruczoły skórne, które wydzielają sebum, woskową i oleistą substancję, która gromadzi się na skórze i włosach. Znajdują się one w porach skóry na całym ciele, za wyjątkiem skóry dłoni i spodu stóp. Najwięcej jest ich na skórze twarzy i głowy. Ponieważ gruczoły wytwarzają sebum wewnątrz porów, nowe komórki skóry stale rosną, a te zewnętrzne warstwy są zrzucane. Zdarza się, że martwe komórki pozostają w porach, zlepiają się z sebum i w efekcie blokują pory. Taka sytuacja jest najbardziej prawdopodobna w okresie dojrzewania, ponieważ gruczoły łojowe wytwarzają w tym czasie więcej sebum.
Infekcja bakteryjna
W miejscach, w których gromadzą się martwe komórki oraz sebum, gdzie następuje zablokowanie porów, mogą pojawić się niepożądane bakterie, w tym bakteria związana z trądzikiem - Propionibacterium acnes. Generalnie, żyje sobie ona na naszej skórze i nie jest groźna. Jednak gdy na skórze pojawią się dla niej odpowiednie warunki, wówczas szybciej się rozmnaża, a to już stwarza problem. Żywi się łojem i wytwarza substancję, która wywołuje odpowiedź immunologiczną. Prowadzi to do stanu zapalnego skóry i wyprysków.
Leczenie przepukliny kręgosłupa
Leczenie przepukliny, w pierwszej kolejności, polega na podaniu leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych (w tabletkach lub w formie blokad, czyli iniekcji w pobliże otworów międzykręgowych) oraz fizjoterapii, w skład której mogą wchodzić m.in.:
Czasem konieczna może okazać się operacja, zwłaszcza gdy pojawiają się niedowłady kończyn górnych lub dolnych. Lekarze przekonują, że operacje przepukliny kręgosłupa jest bezpieczna i 96 procent pacjentów odczuwa po niej znaczną ulgę. Operacja jest konieczna, gdy u pacjenta występuje zespół ogona końskiego, który polega na niedowładzie dolnych kończyn, zaburzeniach czucia w okolicy odbytu, narządów płciowych, krocza, pośladków i tylnej części ud, zaburzenia w wypróżnianiu się i zaburzenia erekcji.
W ramach operacji można przeprowadzić różne zabiegi w tym:
- zabiegi odbarczające (np. tzw. mikrodiscektomię polegająca na usunięciu przez małe nacięcie skóry fragmentu jądra miażdżystego)
- zabiegi odbarczająco-stabilizujące
- zabiegi wszczepiania sztucznych dysków