U nas zapłacisz kartą
Pojawianie się Pryszczy na Migdałkach - Przyczyny, Leczenie i Profilaktyka
Angina nawrotowa
W przypadku stanu zapalnego dotyczącego migdałków podniebiennych mówimy o nawracaniu, gdy doszło do 4–7 ostrych zapaleń migdałków w ciągu 12 miesięcy, 5 w ciągu 2 lat lub po 3 epizody na rok w ciągu 3 lat. Nawracające ostre zapalenie migdałka gardłowego to minimum 4 epizody zapalne w ciągu 6 miesięcy.
Spowodowana przez paciorkowce z grupy A produkujace toksyny erytrogenne, obecnie występuje rzadko, ale głównie u dzieci. Początkowo pojawiają się gorączka i ból przy połykaniu, a powiększone, czerwone migdałki pokrywa szarawy nalot. Malinowy język (żywoczerwony) i rumieniowe plamki na języczku i podniebieniu to cechy charakterystyczne choroby. Następnego dnia górną połowę ciała dziecka pokrywa wysypka – pozostawiając wolny trójkąt Fiłatowa (trójkąt między nosem i policzkami), a w zgięciach kolanowych i łokciowych pojawiają się linie Pastii (pasiaste wybroczyny). Wysypka może nie wystąpić. Obrazu klinicznego dopełnia złuszczający się po 2–3 tygodniach naskórek. Leczeniem z wyboru jest antybiotykoterapia penicylinowa lub cefalosporynowa.
Zobacz także
Leczenie anginy Z dnia na dzień zachorowałam na anginę z bardzo ciężkim przebiegiem, zapalenie ucha (prawa strona), węzłów chłonnych i gardło tak opuchnięte, że uniemożliwiało mi picie i jedzenie. Jeszcze tego samego dnia zapisano mi penicylinę, którą przyjmowałam 4 razy dziennie przez 5 dni. Od poniedziałku ponownie czuję nawrót anginy, czerwone i obolałe gardło. Co może być przyczyną? Pomimo antybiotyków?
Czy w trakcie leczenia anginy można stosować inhalacje? Czy podczas anginy można, przyjmując antybiotyk, zastosować inhalacje? Jeśli tak, to jakie?
Leczenie w zakażeniach paciorkowcowych Około półtora tygodnia temu u mojej 5-letniej córki pojawiła się drobna wysypka po wewnętrznych stronach obydwu ud. 3 dni temu Gabrysia zaczęła uskarżać się na ból gardła, a cały język został pokryty białym nalotem. Udałam się do lekarza na ostry dyżur. Pani doktor postawiła diagnozę: ostre zapalenie gardła o charakterze anginowym i przepisała Sumamed. Ale ja podejrzewam szkarlatynę. Co powinnam zrobić?
Rozpoznawanie kamieni migdałkowych
Większość kamieni migdałkowych zlokalizowanych na powierzchni migdałków można bez trudności rozpoznać poprzez bezpośrednie oględziny jamy ustnej. W przypadku niewielkich kamieni schowanych tuż pod błoną śluzową migdałków i braku objawów diagnostyka może być utrudniona, niekiedy sama obecność halitozy może wzbudzać podejrzenie kamicy migdałków Gdy kamienie migdałkowe znajdują się głęboko w tkance migdałków, ich obecność może być potwierdzona dzięki technikom obrazowania, takim jak zdjęcia rentgenowskie lub tomografia komputerowa. Badania te nie są jednak wykorzystywane bezpośrednio do diagnostyki kamieni migdałkowych, które zwykle są przypadkowym znaleziskiem podczas obrazowania z powodu innej choroby.
- Płukanie jamy ustnej i gardła. Doraźnym sposobem leczenia kamieni migdałkowych jest regularne płukanie gardła roztworem soli fizjologicznej, roztworem z wody utlenionej, naparem z szałwii lub środkiem antyseptycznym (np. roztworem z chlorheksydyny): Energiczne płukanie gardła jest pomocne w usuwaniu małych kamieni, które mogą znajdować się w pobliżu powierzchni migdałków. Jednak jest to metoda żmudna, gdyż kamienie migdałkowe mają tendencję do odnawiania się po około 1–20 dniach.
- Metody manualne. Ręczne usuwanie kamieni migdałkowych polega na delikatnym, ale stanowczym uciskaniu błony śluzowej migdałka wokół kamienia migdałkowego za pomocą szpatułki lub patyczka higienicznego. W celu usunięcia kamieni migdałkowych można wspomóc się również specjalnym irygatorem. Większe kamienie mogą wymagać usunięcia za pomocą łyżeczkowania, które jest zwykle wykonywane w gabinecie lekarskim.
- Kryptoliza laserowa. Metoda ta jest również znana jako waporyzacja. Wykorzystuje się w niej laser CO2 do zamknięcia krypt, co powoduje wygładzenie powierzchni migdałków. Wiązka lasera spłaszcza krawędzie krypt, zapobiegając w ten sposób gromadzeniu się resztek komórkowych. Zabieg może być wykonywany w znieczuleniu miejscowym.
- Kryptoliza koblacyjna. W tym przypadku fale radiowe przekształcają roztwór soli w naładowane jony, które mogą być wykorzystane do przecięcia tkanki migdałków w celu zamknięcia krypt, w podobny sposób jak w przypadku kryptolizy laserowej, ale bez uczucia pieczenia.
- Tonsillektomia. Chirurgiczne usunięcie migdałków nazywane tonsillektomią nie jest ogólnie zalecane do leczenia kamicy migdałkowej. Stosuje się je tylko w bardzo rzadkich przypadkach, gdy wszystkie inne metody leczenia zawiodły, a dolegliwości są na tyle uciążliwe, że utrudniają pacjentom codzienne funkcjonowanie.
Przewlekłe zapalenie gardła
- przewlekłe proste zapalenie gardła – dla którego charakterystyczne jest uczucie zalegania w gardle, ciągłe odkrztuszanie, uczucie suchości i bolesne przełykanie, objawy nie występują stale, brak złego samopoczucia i gorączki
- przewlekłe przerostowe zapalenie gardła – podczas badania laryngologicznego można zobaczyć pojedyncze grudki chłonne na tylnej ścianie gardła, jest ona przekrwiona, gładka, pacjent skarży się na wymuszone odkrztuszanie, a czasem nawet odruch wymiotny
- przewlekłe zanikowe zapalenie gardła – w badaniu laryngologicznym tylna ściana gardła jest często przesuszona, pokryta strupem, czopem wydzieliny, błona śluzowa może być gładka i jasna lub żywoczerwona, chory odkrztusza gęstą wydzielinę, często nie może spać w nocy, częściej dotyczy ludzi starszych.
Przewlekłe zapalenie gardła jest chorobą wieloletnią, z okresami bezobjawowymi. Objawy miejscowe są niejednokrotnie nieadekwatne co do dolegliwości zgłaszanych przez chorego. Leczenie polega głównie na odnalezieniu przyczyny problemu i jej eliminacji. Leczenie objawowe obejmuje stosowanie środków poprawiających nawilżenie błony śluzowej i zmniejszeniu dolegliwości bólowych. Można stosować tłuste krople do nosa, czy roztwór płynu Lugola do płukania gardła.
Przewlekłe zapalenie migdałków jest najczęściej stanem zejściowym nawracającego zapalenia migdałków. Przyczyna jest mieszana – bakterie tlenowe i beztlenowe. Nawracające zakażenia migdałków podniebiennych doprowadzają do ich przerostu i zmian na poziomie tkanek, które predysponują do dalszych zakażeń. W przypadku migdałka gardłowego kolejność jest odwrotna. Zazwyczaj przewlekły stan zapalny towarzyszy przerostowi. Tutaj przy braku skuteczności antybiotykoterapii i leczenia wspomagającego (związki obkurczające błonę śluzową nosa, mukolityki) rozważamy leczenie operacyjne, jakim jest usunięcie migdałka (adenotomia).
Angina
Jest to ostry stan zapalny zapalny migdałków (zazwyczaj podniebiennych, ale może dotyczyć pozostałych części pierścienia Waldeyera) spowodowany najczęściej przez paciorkowce, choć nie tylko. Mogą to być, podobnie jak w przypadku zapalenia gardła, grzyby, wirusy czy inne bakterie. Należy pamiętać, że proces zapalny obejmuje również błonę śluzową gardła w różnym stopniu.
Mimo że przyjmuje się, że etiologia paciorkowcowa jest najczęstsza, bakterię tę izoluje się jedynie w około 30% przypadków, natomiast najczęstsze są zapalenia wirusowe. Rozpoznanie się ustala, opierając się na charakterystycznym obrazie klinicznym, opisanym powyżej przy wirusowym zapaleniu gardła. Dodatkowo w badaniu laryngologicznym można zobaczyć zaczerwienienie błony śluzowej gardła, przekrwienie i rozpulchnienie migdałków. Czasami może być widoczny wysięk lub drobne pęcherzyki na podniebieniu.
Przy zakażeniu wirusem opryszczki Herpes simplex współistnieje zapalenie jamy ustnej i dziąseł oraz zazwyczaj opryszczka na wardze lub w przedsionku nosa. Charakterystyczny jest znacznie nasilony ból gardła oraz utrudnione połykanie, może się pojawić nadmierne ślinienie. Choroba ma charakter nawrotowy, a leczy się ją objawowo – podobnie jak inne wirusowe zapalenia gardła.
W przypadku anginy opryszczkowej, wywołanej przez wirus Coxackie A, występują na początku choroby białawe pęcherzyki w czerwonych obwódkach. Można je zobaczyć zarówno na migdałkach, jak i na łukach podniebiennych, wewnętrznej stronie policzków czy podniebieniu.
Angina z etiologią bakteryjną najczęściej powodowana jest przez paciorkowca z grupy A. Inne bakterie (niebędące paciorkowcami) odpowiadają jedynie za 1% zachorowań. Rozpoznanie można ustalić na podstawie obrazu klinicznego, można je potwierdzić poprzez pobranie wymazu z tylnej ściany gardła i migdałków. Anginę paciorkowcową leczy się antybiotykami – z wyboru są to penicyliny. Terapia trwa minimum 10 dni.
Grzybicze zapalenie gardła spowodowane jest najczęściej przez drożdżaka białego (Candida albicans). Najczęściej występuje u niemowląt, u osób z obniżoną odpornością, chorych na AIDS czy cukrzycę, podczas steroidoterapii czy z zaburzeniami hormonalnymi. Choroba charakteryzuje się występowaniem białych plamek i nalotów na błonie śluzowej i migdałkach. Można je łatwo oddzielić szpatułką.
Bostonka – co to, objawy u dzieci i dorosłych, leczenie
Bostonka to wysoce zakaźna, ale niegroźna w skutkach choroba wirusowa, która powoduje skórne wykwity pęcherzykowe i plamistogrudkowe na dłoniach, stopach oraz w rejonie jamy ustnej. Zmianom tym towarzyszy pogorszenie samopoczucia, gorączka czy utrata apetytu.
Bostonka jest jedną z chorób wieku dziecięcego, a transmisji wirusa sprzyja przebywanie w dużych skupiskach i brak higieny.
Jak tłumaczy doktor Paweł Grzesiowski , bostonka to potoczna, niemedyczna nazwa choroby. Wzięła się ona od dużego ogniska epidemicznego w okolicach Bostonu i przyjęła się w powszechnym użyciu. Właściwe, zgodne z medyczną terminologią określenie to: choroba dłoni, stóp i jamy ustnej (a u doktora Grzesiowskiego: zespół ręka, noga, buzia), które pochodzi od angielskiego hand, foot, and mouth syndrome — HFMS.