U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na nosie u dziecka - Przyczyny, leczenie i porady dla rodziców
Jakie są sposoby leczenia alergicznego wyprysku kontaktowego?
Podstawową zasadą terapii jest unikanie kontaktu z uczulającym alergenem/alergenami i stosowanie miejscowych preparatów przeciwalergicznych oraz przeciwzapalnych. Dodatkową, niezwykle istotną, rolę pełni właściwa pielęgnacja zmienionej zapalnie skóry dziecka.
Do leków o działaniu przeciwzapalnym i przeciwalergicznym należą miejscowo stosowane preparaty glikokortykosteroidów, które powinny być dobrane pod względem siły działania i podłoża do stanu klinicznego oraz wieku dziecka. Alternatywną formę leczenia stanowią inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus lub pimekrolimus, które są bezpieczne i pozbawione działań niepożądanych typowych dla miejscowych preparatów glikokortykosteroidowych.
Wśród preparatów przeznaczonych do pielęgnacji skóry zmienionej w przebiegu alergicznego wyprysku kontaktowego należy wymienić nowoczesne środki myjące i natłuszczające (emolienty), o neutralnym pH i pozbawione konserwantów, dodatków zapachowych oraz barwników. Obecnie na rynku dostępnych jest szereg takich preparatów przygotowanych z myślą o alergicznej skórze dziecka.
Powikłania
A. Rozszerzenie się zakażenia na inne części twarzy
Opryszczka w nosie może rozprzestrzeniać się na inne części twarzy, takie jak oczy lub usta. Może to prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie spojówek lub opryszczkowe zapalenie jamy ustnej.
B. Powikłania neurologiczne
W rzadkich przypadkach opryszczka w nosie może prowadzić do powikłań neurologicznych, takich jak zapalenie mózgu (encefalitis) lub zapalenie nerwów (neuritis). Te powikłania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
C. Powikłania u osób z osłabionym układem odpornościowym
Osoby z osłabionym układem odpornościowym, takie jak pacjenci zakażeni wirusem HIV lub osoby poddawane chemioterapii, mogą mieć większe ryzyko powikłań związanych z opryszczką w nosie. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie i leczenie pod nadzorem lekarza.
Pryszcze na brodzie, policzkach i czole w trądziku pospolitym
Trądzik pospolity to jedna z najpowszechniej występujących dermatoz. Zmaga się z nim przede wszystkim dojrzewająca młodzieży pomiędzy 14. a 19. rokiem życia. Pryszcze na czole, brodzie i policzkach coraz częściej są jednak spotykane u osób dorosłych (także tych po 50. roku życia).
Przyczyną nieestetycznych krost na twarzy jest nadprodukcja sebum przez gruczoły łojowe. To właśnie dlatego wypryski pojawiają się przede wszystkim na tych partiach twarzy, gdzie ujść gruczołów jest najwięcej, czyli w tzw. strefie T – na czole, nosie i brodzie. Dermatoza może mieć postać:
- zaskórników zamkniętych (podskórnych pryszczy na brodzie, czole, policzkach i nosie),
- zaskórników otwartych z wyraźnym ujściem,
- grudek, wyraźnie wyczuwalnych pod powierzchnią palców,
- nacieków zapalnych,
- guzków,
- cyst.
Sama produkcja sebum nie jest groźna. Okazuje się wręcz pożądana, ponieważ zabezpiecza skórę przed szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych, ale i zapewnia właściwe nawilżenie. Jeśli jednak łój wytwarzany jest w nadmiernej ilości, wówczas może dojść do zablokowania ujścia mieszkowo-włosowego. Bez odpowiedniego planu pielęgnacji cery, w tym przede wszystkim bez stosowania kosmetyków złuszczających i normalizujących, powstają mikrozaskórniki, które z czasem przekształcają się w otwarte i zamknięte zaskórniki, aż wreszcie w krosty zapalne czy wręcz w ropne pryszcze. Te ostatnie mogą pozostawić po sobie trwały ślad w postaci blizn. Właśnie dlatego warto rozpocząć walkę z trądzikowymi krostkami na twarzy w jak najwcześniejszym stadium dermatozy.
Opryszczka – co to jest?
Opryszczkę wargową, zwaną popularnie zimnem na ustach, wywołuje wirus Herpes simplex (HSV-1). Przenosi się on drogą kropelkową (np. podczas kichania) lub kontaktową (po dotknięciu zmian skórnych). Na działanie wirusa najbardziej narażone są osoby o osłabionym układzie immunologicznym oraz dzieci, których organizm nie wykształcił jeszcze w pełni systemu odpornościowego. Z tego powodu do zarażenia wirusem HSV-1 najczęściej dochodzi między 6. miesiącem a 5. rokiem życia.
Wirus opryszczki migruje do małych pacjentów najczęściej od rodziców lub od rówieśników w żłobku i przedszkolu. Wirusem bardzo łatwo można się zarazić poprzez pocałunek, korzystanie ze wspólnych sztućców i talerzy czy oblizywanie smoczka. Wirus można przenieść na dziecko także na nieumytych dłoniach.
Gdy wirus opryszczki wargowej przeniknie do komórek nerwowych, pozostanie tam już na zawsze. Będzie atakował co jakiś czas, w momencie osłabienia organizmu, wychłodzenia, przegrzania lub długiego stresu. Z komórek przewędruje do skóry i zacznie się namnażać, powodując charakterystyczną zmianę skórną.
