U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na nosie u dziecka - Przyczyny, leczenie i porady dla rodziców
Opryszczka u dzieci – jakie są najczęstsze objawy infekcji?
Opryszczka na ustach u dzieci zazwyczaj ma o wiele cięższy przebieg niż u dorosłych, choć zaczyna się podobnie. Pierwszym objawem jest świąd i pieczenie, które poprzedza pojawienie się bolesnych pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym. Z pęcherzyków robią się bolesne ropne strupki. Zmiany u dziecka może pojawić się nie tylko na wardze, ale również w innych częściach twarzy – częsta jest np. opryszczka w nosie, za uchem czy w okolicy oka. Opryszka u dzieci może pojawić się także jako opryszczkowe zapalenia jamy ustnej i dziąseł.
Wraz z wykwitami skórnymi u dziecka może wystąpić gorączka do 40 stopni Celsjusza, ogólne rozdrażnienie, bóle mięśniowe, niechęć do jedzenia i picia spowodowana obolałymi i obrzękniętymi dziąsłami, ślinotok, owrzodzenia na języku i migdałkach, powiększenie węzłów chłonnych na szyi.
Opryszczka u dzieci
Opryszczka jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirusa opryszczki (Herpes simplex virus – HSV), który zakaża wyłącznie ludzi. Opisano dwa typy wirusa. HSV-1 wywołuje objawy głównie w obrębie błony śluzowej jamy ustnej i spojówek, przenosi się drogą kropelkową (kichanie, mówienie z bliskiej odległości) i kontaktową (dotykanie zmian skórnych). Do zakażenia pierwotnego (pierwszy raz w życiu) dochodzi najczęściej we wczesnym dzieciństwie. Wirus HSV-2 wywołuje zakażenie okolic narządów płciowych, przekazywany jest najczęściej podczas kontaktów seksualnych i nabywany jest zwykle przez osoby dorosłe. Po zakażeniu pierwotnym wirusy pozostają w stanie uśpienia w komórkach układu nerwowego i mogą się okresowo uaktywniać, zwykle w związku z obniżeniem odporności podczas infekcji, przemęczenia, niedożywienia, stresu, miesiączki, wychłodzenia lub przegrzania (opalanie). Jest to tzw. opryszczka nawrotowa, o łagodniejszym przebiegu. W większości przypadków zakażenie wirusem opryszczki przebiega bezobjawowo, u 10% zakażonych występują objawy, ale przebieg jest łagodny. Choroba może być groźna dla noworodków i niemowląt, osób starszych, osób z zaburzeniami odporności.
Zakażenie wirusem opryszczki HSV-1 jest szeroko rozpowszechnione wśród ludzi. Szacuje się, że zakażonych jest 80% populacji. W Polsce odsetek osób z zakażeniem objawowym szacowany jest na 60% populacji. Wirus HSV-2 występuje ze znacznie mniejszą częstością.
Czynniki ryzyka
A. Osłabiony układ odpornościowy
Osłabiony układ odpornościowy może zwiększać ryzyko wystąpienia opryszczki w nosie. Osoby zakażone wirusem HIV, osoby poddawane chemioterapii lub osoby z autoimmunologicznymi chorobami mają większe ryzyko wystąpienia infekcji opryszczkowej.
B. Czynniki zewnętrzne, takie jak zimno i wilgoć
Ekstremalne warunki pogodowe, takie jak zimno i wilgoć, mogą osłabić skórę wokół nosa i sprzyjać rozwojowi opryszczki. Długotrwałe narażenie na zimno i wilgoć może zwiększać ryzyko wystąpienia infekcji.
C. Stres i zmęczenie
Stres i zmęczenie mogą osłabić układ odpornościowy i zwiększać podatność na infekcje wirusowe, w tym opryszczkę w nosie. Ważne jest, aby dbać o zdrowie psychiczne i fizyczne, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia infekcji.
Pryszcze na brodzie, policzkach i czole w trądziku pospolitym
Trądzik pospolity to jedna z najpowszechniej występujących dermatoz. Zmaga się z nim przede wszystkim dojrzewająca młodzieży pomiędzy 14. a 19. rokiem życia. Pryszcze na czole, brodzie i policzkach coraz częściej są jednak spotykane u osób dorosłych (także tych po 50. roku życia).
Przyczyną nieestetycznych krost na twarzy jest nadprodukcja sebum przez gruczoły łojowe. To właśnie dlatego wypryski pojawiają się przede wszystkim na tych partiach twarzy, gdzie ujść gruczołów jest najwięcej, czyli w tzw. strefie T – na czole, nosie i brodzie. Dermatoza może mieć postać:
- zaskórników zamkniętych (podskórnych pryszczy na brodzie, czole, policzkach i nosie),
- zaskórników otwartych z wyraźnym ujściem,
- grudek, wyraźnie wyczuwalnych pod powierzchnią palców,
- nacieków zapalnych,
- guzków,
- cyst.
Sama produkcja sebum nie jest groźna. Okazuje się wręcz pożądana, ponieważ zabezpiecza skórę przed szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych, ale i zapewnia właściwe nawilżenie. Jeśli jednak łój wytwarzany jest w nadmiernej ilości, wówczas może dojść do zablokowania ujścia mieszkowo-włosowego. Bez odpowiedniego planu pielęgnacji cery, w tym przede wszystkim bez stosowania kosmetyków złuszczających i normalizujących, powstają mikrozaskórniki, które z czasem przekształcają się w otwarte i zamknięte zaskórniki, aż wreszcie w krosty zapalne czy wręcz w ropne pryszcze. Te ostatnie mogą pozostawić po sobie trwały ślad w postaci blizn. Właśnie dlatego warto rozpocząć walkę z trądzikowymi krostkami na twarzy w jak najwcześniejszym stadium dermatozy.
Jakie są sposoby leczenia alergicznego wyprysku kontaktowego?
Podstawową zasadą terapii jest unikanie kontaktu z uczulającym alergenem/alergenami i stosowanie miejscowych preparatów przeciwalergicznych oraz przeciwzapalnych. Dodatkową, niezwykle istotną, rolę pełni właściwa pielęgnacja zmienionej zapalnie skóry dziecka.
Do leków o działaniu przeciwzapalnym i przeciwalergicznym należą miejscowo stosowane preparaty glikokortykosteroidów, które powinny być dobrane pod względem siły działania i podłoża do stanu klinicznego oraz wieku dziecka. Alternatywną formę leczenia stanowią inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus lub pimekrolimus, które są bezpieczne i pozbawione działań niepożądanych typowych dla miejscowych preparatów glikokortykosteroidowych.
Wśród preparatów przeznaczonych do pielęgnacji skóry zmienionej w przebiegu alergicznego wyprysku kontaktowego należy wymienić nowoczesne środki myjące i natłuszczające (emolienty), o neutralnym pH i pozbawione konserwantów, dodatków zapachowych oraz barwników. Obecnie na rynku dostępnych jest szereg takich preparatów przygotowanych z myślą o alergicznej skórze dziecka.