U nas zapłacisz kartą
Pojawienie się Pryszczy na Płatkach Uszu - Przyczyny, Leczenie i Profilaktyka
NAJCIEKAWSZE WPISY
- Masaż twarzy Kobido – japoński lifting twarzy (bez skalpela)
- Kamień gua sha – efekty stosowania masażu w 8 krokach
- Co to jest laminowanie włosów? Uzyskaj taflę włosów
- Olejowanie włosów – wszystko o olejowej pielęgnacji
- Kaszka na twarzy: jak się jej pozbyć? (SKUTECZNE SPOSOBY)
- Retinol – jak stosować? 10 pytań i odpowiedzi – nasz poradnik
- Jak szczotkować ciało na sucho? Pobudź swoją skórę do życia
- Metoda OMO – 3 etapy mycia włosów. Czy warto?
- Usuwanie wągrów w domu – jak to zrobić? 4 skuteczne kosmetyki
- Najlepsze szczotki do włosów – zobacz nasze top 5!
Cześć! To my, dziewczyny z drogerii horex.pl 🙂 Specjalnie dla Ciebie testujemy, sprawdzamy, opisujemy i weryfikujemy wszystko, co związane z…
Pryszcz w uchu — jak się go pozbyć?
Dbasz o swoje uszy, regularnie je czyścisz, a mimo to pojawił się bolący pryszcz? Istnieje kilka sposobów, by usunąć pryszcze bez konieczności ich wyciskania. Często wystarczy odpowiedni produkt i nasączony wacik pozwalający sprawnie wykonać zabieg w domowym zaciszu. Do najpopularniejszych produktów, które pomagają usunąć pryszcze z ucha, zaliczamy:
- Olejek herbaciany — to najbardziej przebadany olejek eteryczny, który wykorzystywany jest w leczeniu trądziku. Wykazuje on liczne właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Chcąc usunąć pryszcze, wystarczy niewielką ilość płynu nanieść na wacik i umieścić go na bolącej krostce. Zawarte w olejku składniki aktywne pomogą usnąć zmianę skórną bez obaw o przeniknięcie do kanału słuchowego.
- Maść na pryszcze — to specjalistyczne produkty, które można kupić w aptece. Ich skład opiera się często na oleju łupkowym, który wykazuje działanie antybakteryjne i sprawnie redukuje stany zapalne.
- Olejek jojoba — usuwa bakterie odpowiedzialne za powstawanie pryszczy. Olejek można bezpośrednio aplikować na skórę za pomocą wacika. Po kilkunastu minutach nadmiar oleju należy usunąć i zostawić do wyschnięcia.
- Kremy z retinoidami — mają właściwości keratolityczne. Zawarta w składzie witamina A rozrzedza skórę wokół pryszcza. Przed stosowaniem tego typu kremów warto skonsultować się z lekarzem. Stosując krem np. na płatku ucha, należy pamiętać m.in. o zastosowaniu kremu z filtrem. Rozrzedzenie skóry sprawia, że staje się ona bardzo wrażliwa na działanie promieni słonecznych.
- Ciepły okład — pomaga zmniejszyć stan zapalny i zredukować ból. Na początek należy przetrzeć pryszcz alkoholem i przygotować ściereczkę mocząc ją w ciepłej wodzie. Ciepły kompres przykładamy do skóry i pozostawiamy na ok. 15 minut. Zabieg należy powtarzać 2-3 razy dziennie.
Wiele osób walczących z pryszczami sięga po pęsetę. Dlaczego nie wolno usuwać pryszczy pęsetą? Zabieg ten nie gwarantuje usunięcia całej wydzieliny z krostki. Najczęsciej dochodzi do nadkażenia bakteryjnego, co powoduje jeszcze większy wysyp zmian skórnych na twarzy. Używając pęsety nigdy nie mamy pewności, że krostka została usunięta w całości. Dodatkowo bardzo łatwo o uszkodzenie skóry i ciągłości naskórka, co w konsekwencji może prowadzić do powstanie nieestetycznych przebarwień i blizn.
Płatek ludzkiej małżowiny usznej
W świetle opinii publicznej płatek małżowiny usznej wydaje się nie spełniać żadnej ważnej biologicznej funkcji – podobnie bezfunkcyjne u ludzi wydają się mięśnie uszne oraz narząd szczątkowy zwany guzkiem Darwina. Przypuszcza się, że płatek uszny może pełnić funkcję rezonatora fal akustycznych [2] , jednak żadne badania naukowe nie wykazały, aby osoby posiadające przyrośnięte płatki uszne miały gorszą zdolność słyszenia [2] . Domniemywa się, iż płatki uszu stanowią element doboru naturalnego u ludzi [3] .
Płatki mają przeciętnie 2 cm długości i powoli wydłużają się z wiekiem [4] , mogą zwisać swobodnie lub być przyrośnięte do głowy.
W budowie wewnętrznej wyróżnia się kilka warstw zróżnicowanych tkanek. Najbardziej zewnętrzną jest nabłonek wielowarstwowy płaski. Warstwę wewnętrzną tworzy tkanka tłuszczowa oraz tkanka łączna [2] . Płatek jest jedyną częścią małżowiny usznej, która nie zawiera tkanki chrzęstnej (dokładniej tkanki chrzęstnej sprężystej) – ma natomiast tkankę łączną luźną (ściślej: tkankę łączną beleczkowatą). Za jędrność tkanek płatka ucha odpowiada grupa białek zwanych kolagenami, które tworzą luźno utkaną sieć włókien rozprzestrzeniających się we wszystkich kierunkach [5] . Na powierzchni płatek małżowiny usznej posiada (podobnie do pozostałych części małżowiny usznej) włoski (w postaci mniej lub bardziej widocznego meszku), gruczoły łojowe i rzadkie gruczoły potowe [6] .
W okresie młodzieńczym i dorosłości płatki uszu zachowują jędrność, lecz gdy dochodzi do procesów starzenia, tkanka łączna i tkanka tłuszczowa ulegają degeneracji, czego efektem jest utrata jędrności i kolorytu. Podobne zjawisko można zaobserwować w przypadku piersi. Później na skutek ciążenia płatek ulega oklapnięciu [7] .
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
Uwarunkowania genetyczne [ edytuj | edytuj kod ]
Rozkład stopnia przyrośnięcia płatków uszu do twarzy w populacjach ludzkich [ edytuj | edytuj kod ]
W dużym uproszczeniu tłumaczy się, iż wolne płatki uszne są zdeterminowane allelem dominującym, a przyrośnięte allelem recesywnym. Dlatego osoba, której geny zawierają jeden allel dominujący i jeden allel recesywny, będzie miała wolne płatki. W związku z tym występowanie płatka zrośniętego jest mniej powszechne niż wolnego.
Wstępne badania w Polsce dowodzą, że średnio 20–25% społeczeństwa ma przyrośnięte płatki uszu, natomiast w krajach Dalekiego Wschodu zauważono większą częstość takiej budowy, dochodzącą nawet do 67,1% w Japonii i 64,3% w Chinach [15] .
W populacji zamieszkującej Lagos, stolicę Nigerii w 2005 r., odsetek osób posiadających przyrośnięte do twarzy płatki uszu wyniósł 25,37%. Liczebność badanej populacji wynosiła 1600 osób. Osoby objęte badaniem nie były w żaden sposób bezpośrednio spokrewnione [16] .
W populacji zamieszkującej indyjski stan Maharasztra składającej się z 682 mężczyzn oraz 685 kobiet odnotowano stuprocentowy udział osób o wolnych (odstających) płatkach uszu. W drugim etapie badania wykorzystano krzyżówkę testową [a] . Wśród 140 par, gdzie każdy z rodziców posiadał wolne płatki uszu, wszystkie 545 dzieci również miało wolne płatki uszu. Całkowity zanik allelu recesywnego, warunkującego przyrośnięte płatki uszu, spowodowany jest dryfem genetycznym [17] .
Inne badania pozwoliły postawić hipotezę, że ewolucja człowieka dąży do pozbycia się zbędnego, wolnego płatka i zastąpienia go przyrośniętym [potrzebny przypis] .
Ogólnie jednak przewiduje się, iż przy wyłączeniu wpływu – specyficznych dla konkretnych linii rodowych – alleli genów warunkujących rozwój płatków uszu, istnieje jeden gen, którego 2 allele (dominujący oraz recesywny) odpowiadają za przyrośnięcie do lub odstawanie płatków od bocznej skóry głowy. W badaniu na próbie 360 dzieci z losowo wybranych nigeryjskich rodzin: 93 osoby (≈25,83%) miały przyrośnięte płatki uszu (genotyp „ee”), a 267 osób (≈74,17%) miało odstające płatki uszu (genotypy „Ee” i „EE”). W teście chi-kwadrat udowodniono istotną zbieżność uzyskanych wyników z rozkładem mendlowskim 3:1. Jest to podstawą do wniosku, iż fenotyp przyrośniętych oraz odstających płatków uszu jest jednogenowy [18] .
