U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na palcach u rąk - Przyczyny, leczenie i porady
Czym smarować uczulenie na rękach?
Ponieważ istnieje duży wybór środków łagodzących zmiany skórne na dłoniach, powstaje problem, czym smarować uczulenie na rękach. Działanie przeciwobrzękowe i odkażające mają okłady z 3% kwasu bornego i kąpiele w słabym roztworze nadmanganianu potasu. Działanie złuszczające wykazuje 5–10% kwas salicylowy na podłożu parafinowym i mocznik w stężeniu 5–10% na podłożu lipofilnego kremu lub maści. Na zmiany pęcherzykowe z wysiękiem stosuje się okłady ściągające wody z 0,9% roztworem soli fizjologicznej, które wysuszają skórę i łagodzą świąd. Hamowanie aktywności komórek układu immunologicznego i ograniczenie reakcji zapalnej daje maść zawierająca pochodne witaminy A, czyli tzw. retinoidy,
Bardzo ważna jest właściwa pielęgnacja skóry, zarówno w okresie występowania objawów chorobowych, jak i profilaktycznie. Doskonale sprawdzają się emolienty, które chronią przed nadmierną utratą wody i szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Zapewniają prawidłowy poziom natłuszczenia i elastyczności skóry. Łagodzą świąd i pieczenie. Mogą mieć postać kremów, maści, emulsji lub mleczek. Dostępne są w sprzedaży bez recepty w aptekach i niektórych drogeriach.
Pomocne mogą się okazać także domowe rozwiązania. Skórę można posmarować cienką warstwą oliwy, oleju z wątroby dorsza, olejku z drzewa herbacianego, żelu aloesowego, witaminy E, naparem z rumianku, gwiazdnicy pospolitej lub mięty. Ulgę może przynieść kąpiel w ciepłej wodzie z dodatkiem płatków owsianych.
Zobacz film: Testy na alergię. Źródło: W Dobrym Stylu TVN Style
Pękająca sucha skóra na palcach u nóg – możliwe przyczyny
Stopy każdego dnia przyjmują spore obciążenie, utrzymując całe ciało i odbierając nacisk generowany podczas stania, chodzenia czy biegania. Zabezpieczamy je obuwiem, jednak jeśli jest ono nieodpowiednio dobrane, uwiera lub blokuje przepływ powietrza – skóra staje się narażona na otarcia i odparzenia. Wówczas występuje dyskomfort podczas wykonywania niemal każdej czynności.
Długotrwałe tarcie, w tym przez niewygodne buty, wzmaga nadmierne rogowacenie skóry. Pękająca skóra na stopach najczęściej dotyczy pięt i palców - ich zewnętrznych części stykających się z obuwiem, takich jak zgięć i szczelin, w których gromadzi się wilgoć, co prowadzi do odparzeń oraz pęknięć.
Ponadto skóra na stopach zawiera sporo gruczołów potowych. Z kolei nadmierna potliwość stwarza środowisko przyjazne namnażaniu się grzybów i bakterii — pękająca skóra może więc być objawem infekcji grzybiczej.
Spis treści:
- Dlaczego skóra pęka? Etapy odwodnienia i wysuszenia naskórka na rękach.
- Jakiej pielęgnacji i ochrony potrzebuje pękająca skóra na dłoniach? Jak zapobiegać dalszym przypadkom?
- Jak pielęgnować skórę skłonną do pękania? Domowe sposoby na pękającą skórę na palcach dłoni.
- Jakich sposobów pielęgnacji wymaga sucha i pękająca skóra na palcach u nóg oraz zgięciach palców?
- Pękająca sucha skóra na palcach u nóg – możliwe przyczyny
- Pękanie skóry na palcach jako objaw przewlekłego niedoboru lub braku witamin
- Choroby dermatologiczne a pękająca skóra na palcach — atopowe zapalenie skóry, ale nie tylko
Ciało człowieka, w zależności od płci, stylu życia, wieku i stanu zdrowia, składa się w 50-75% z wody, która jest podstawą prawidłowego funkcjonowania wszystkich komórek organizmu. Naskórek jest nawilżony przez wodę od wewnątrz, jak i zewnątrz, a poznanie i utrzymanie prawidłowego poziomu nawodnienia jest kluczowe dla zachowania zdrowia komórek skóry i innych narządów.
Przez uciekanie wody z naskórka ten traci elastyczność, pory ulegają rozszerzeniu, pojawiają się łuszczące fragmenty i obszary bardziej narażone na postęp procesów starzenia. Pęknięcia pojawiają się najczęściej na opuszkach. Gdy w tym momencie nie podejmiemy żadnych kroków, pękająca skóra na dłoniach, stopach, zgięciach kolan oraz łokci szybko stanie się problemem nie tylko estetycznym, lecz także zdrowotnym.
Skóra dłoni ma specyficzną budowę – jest bardzo cienka, wrażliwa na niskie temperatury, a także pozbawiona gruczołów łojowych, których zadaniem jest m.in. nawilżanie i ochrona naskórka. Na powierzchni dłoni, w przeciwieństwie do rąk, znajduje się też stosunkowo niewiele podskórnej tkanki tłuszczowej. Z tego powodu naskórek dłoni jest bardziej narażony na odwodnienie, wysuszenie oraz rozwarstwianie się, co wygląda nieestetycznie.
Odwodnienie prowadzi kolejno do przesuszenia, a to skutkuje skłonnością do podrażnień. Przerwanie ciągłości tkanek zwykle dotyczy miejsc najbardziej narażonych na kontakt z czynnikami zewnętrznymi, dlatego problemem jest zwykle pękająca skóra na palcach u rąk i nóg.
Co wywołuje alergię na dłoniach?
Alergia na dłoniach może być wywołana przez szereg czynników. W większości przypadków objawy uczulenia nasilają się w momencie bezpośredniego kontaktu skóry z alergenem. Wówczas mówi się o alergii kontaktowej na dłoniach. Występuje ona częściej u kobiet niż u mężczyzn, a zachorowalność wzrasta z wiekiem u obu płci. Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez kosmetyki, proszek do prania i inne środki czystości, gumę, środki zapachowe, leki do stosowania miejscowego, metale jak nikiel, chrom i kobalt (obecne zwłaszcza w biżuterii, okularach i suwakach), środki odkażające, benzynę, olej napędowy i formaldehyd (zawarty w odzieży i lakierach do paznokci).
Pierwszy kontakt z alergenem nie wywołuje objawów skórnych. Najpierw musi wytworzyć się stan nadwrażliwości na daną substancję. Przy ponownym zetknięciu z alergenem uruchamia się reakcja uczulonego układu odpornościowego i dochodzi do wyprysku alergicznego. Zmiany rozwijają się zwykle w ciągu 24–48 godzin po ekspozycji na czynnik uczulający. Początkowo obejmują jedynie obszar bezpośrednio eksponowanej skóry, ale później wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się.
Zdarza się, że czynnik wyzwalający alergię występuje w środowisku pracy chorego. Grupami zawodowymi w największym stopniu narażonymi na uczulenie na skórze są: fryzjerzy, personel sprzątający, pracownicy ochrony zdrowia, kucharze oraz pracownicy sektora budowlanego i obróbki metali.
Wyprysk potnicowy – diagnostyka i leczenie
Różnicowanie odmian wyprysku stanowi trudność wynikającą z niejednorodnych, często sprzecznych definicji. Wyprysk potnicowy rozpoznaje się na podstawie obrazu klinicznego oraz wywiadu lekarskiego. Specjalista może również zaproponować przeprowadzenie testów alergicznych w celu ustalenia przyczyny choroby.
Leczenie wyprysku potnicowego polega na miejscowym stosowaniu maści zwalczających dermatozy. Na wyprysk potnicowy dostępne są w aptekach leki sprzedawane bez recepty, np. zawierające metyloprednizolon (aceponian metyloprednizolonu), syntetyczny glikokortykosteroid mający silne oraz długotrwałe działanie przeciwzapalne oraz immunosupresyjne. Dobre efekty daje ekstrakt z propolisu (np. w formie aerozolu, stosowany miejscowo na skórę), a także okłady z trzyprocentowego kwasu bornego (borowego).
Leczenie wyprysku potnicowego najlepiej przeprowadzać pod okiem dermatologa – choroba bardzo często współwystępuje z zakażeniem grzybiczym. Właściwa diagnoza jest kluczowa w celu rozpoczęcia skutecznej terapii. Dermatolog na wyprysk potnicowy może przepisać leki dostępne na receptę (jeśli bez recepty okażą się nieskuteczne) oraz leki przeciwalergiczne. W przypadku współwystępowania zakażenia grzybiczego specjalista zaproponuje ponadto środki przeciwgrzybicze. Może też zalecić stosowanie antybiotyków. Na czas leczenia należy unikać kontaktu z czynnikami mogącymi zaostrzyć objawy choroby.
Zobacz film: Jakie funkcje pełni skóra człowieka? Źródło: Bez skazy