U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć pryszcze na płatku ucha
W jaki sposób powstają takie zmiany? Proces rozwoju zaskórników w uchu
Bez względu na miejsce występowania mianem pryszczy określa się wykwity, które pojawiają się w wyniku zablokowania ujścia gruczołów łojowych. Jako bezpośrednie przyczyny tworzenia się pryszczy w uchu (oraz na innych partiach ciała) wymienia się:
- nadprodukcję sebum, które gromadzi się w gruczołach,
- nadmierne rogowacenie w obrębie mieszków włosowych — martwe komórki złuszczonego naskórka w zagłębieniach w skórze zatykają ich ujście,
- zanieczyszczenia, które także blokują kanaliki.
W uchu zwykle powstają zaskórniki. Mogą być one zamknięte (zlokalizowane pod skórą) lub otwarte (z ciemną kropką w środku). Niekiedy zanikają samoistnie, jednak w wyniku gromadzenia się ich treści mogą narastać i powodować stan zapalny. Wówczas drobny zaskórnik powiększa się i przeobraża w pryszcz.
Czym jest pryszcz w uchu i jakie objawy wywołuje?
W zasadzie pryszcz w uchu niewiele różni się od zmian występujących na innych obszarach ciała. Zwykle przyjmuje postać niewielkiego, kilkumilimetrowego zgrubienia wypełnionego ropną wydzieliną. Otoczka wykwitu może być zaczerwieniona, a skóra wokół niego obrzmiała, za co odpowiada stan zapalny. Niekiedy pryszcz pęka i ropa z domieszką krwi wydostaje się na zewnątrz.
Takie zmiany mogą rozwijać się w różnych miejscach ucha — na małżowinie, na płatku ucha, a także w obrębie przewodu słuchowego zewnętrznego. To bardzo newralgiczna część ciała, dlatego nawet najdrobniejsza krosta w uchu może przysparzać wielu nieprzyjemnych doznań, takich jak:
- ból ucha,
- swędzenie,
- uczucie pełności, wilgoci,
- pieczenie,
- kłucie,
- napięcie skóry,
- łuszczenie w obrębie zmiany,
- zaczerwienienie,
- uczucie ciepłoty.
Najbardziej kłopotliwe są zmiany skórne znajdujące się na początku kanału słuchowego i głębiej. Mogą towarzyszyć im nie tylko silne dolegliwości bólowe, lecz także zaburzenia słuchu. Jeśli pryszcz znajduje się wewnątrz kanału słuchowego lub przy jego ujściu, może powodować gromadzenie się woskowiny albo jej blokowanie. Z kolei gdy wydzielina nie odprowadza się prawidłowo, może dojść do powstania tzw. czopa lub korka woskowinowego. Zaczopowanie może bardzo boleć, staje się też podatne na rozwój infekcji.
Ponadto ta część ciała nie jest dobrze widoczna, dlatego drobną krostkę trudno zauważyć, dopóki nie przybierze sporych rozmiarów i nie przysporzy dolegliwości.
Jak zapobiegać pryszczom w uszach?
Możesz uchronić się przed powstaniem pryszczy w uchu. Poniżej przedstawiamy ci kilka sposobów na przeciwdziałanie temu problemowi:
Pryszcza w uchu można pomylić z czyrakiem, czyli wrzodem na skórze, który osiąga średnicę nawet do 3 centymetrów! Wokół niego możesz zaobserwować czerwoną obwódkę i bolesną opuchliznę. Czyrak powstaje wskutek zapalenia torebki włosowej, które mogą wywołać gronkowce lub paciorkowce.
Głównym objawem czyraka jest silny ból ucha, a oprócz tego mogą pojawić się takie symptomy jak:
- powiększone węzły chłonne,
- wysoka gorączka,
- dreszcze,
- ogólne zmęczenie,
- swędzenie ucha,
- chwilowa utrata słuchu.
Jak leczyć ten problem?
Sposoby leczenia czyraka ucha zwykle polegają na przyjmowaniu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i antybiotyków. Czasami jednak czyraki osiągają ogromne rozmiary (np. piłeczki golfowej), a w takiej sytuacji często niezbędne jest chirurgiczne nacięcie czyraka przy użyciu skalpela.
Pamiętaj również o tym, że zmian czyrakowych nie wolno wyciskać, ponieważ najprawdopodobniej spowoduje to rozwój zakażenia. Jeśli dolegliwości bólowe są nasilone, należy jak najszybciej udać się do lekarza, który wdroży odpowiednie leczenie.
Jak wygląda czyrak ucha i dlaczego powstaje?
Jeśli problemem są nie drobne wykwity, a bolesna krosta w uchu, może być to czyrak skórny. Taka zmiana powstaje w wyniku nadkażenia drobnoustrojami. Za zakażenie najczęściej odpowiadają bakterie paciorkowca lub gronkowiec. Patogeny przedostają się do tkanek przez uszkodzoną skórę. Wszelkie otarcia i podrażnienia, spowodowane np. patyczkami higienicznymi, zwiększają ryzyko wniknięcia brudu i bakterii.
Rozwojowi drobnoustrojów sprzyja stan obniżonej odporności, wilgoć i ciepło panujące w przewodzie słuchowym, jak również nieodpowiednia higiena. Na występowanie zmian czyrakowych najbardziej narażone są m.in. osoby niedożywione, jak również chorujące na cukrzycę lub mające schorzenia upośledzające układ immunologiczny.
Początkowo taka zmiana przypomina niewielki pryszcz zlokalizowany najczęściej w obrębie mieszka włosowego. Z czasem wnętrze wykwitu wypełnia ropa. Powiększający się czyrak i towarzyszący mu stan zapalny powodują opuchliznę. Najbardziej kłopotliwe są czyraki zlokalizowane w kanale słuchowym. Struktury ucha zawierają stosunkowo niewiele tkanki tłuszczowej, a skóra wyściełająca przewód słuchowy jest delikatna. Z tego powodu ból ucha bywa bardzo uporczywy. Ropny czyrak może doprowadzić do znacznego zwężenia światła przewodu słuchowego, co prowadzi do zaburzeń lub utraty słuchu w zajętym uchu.
Leczenie czyraka ucha często wymaga stosowania środków wydawanych na receptę. Ich wybór zależy od rodzaju drobnoustroju odpowiedzialnego za zakażenie. Niekiedy konieczne jest stosowanie antybiotyków, innym razem wystarcza maść ichtiolowa.
