U nas zapłacisz kartą
"Pryszcze na potylicy - Przyczyny, leczenie i profilaktyka"
Ból w potylicy, którego źródłem jest odcinek szyjny kręgosłupa
Jedną z częstszych przyczyn bólu potylicy są zwyrodnienia odcinka szyjnego kręgosłupa. Ból jest opisywany jako tępy i promieniujący do szyi i barków. Może również wynikać z wad wrodzonych odcinka szyjnego, jak np. zrośnięcie kręgów C1 i C2 czy rozwijających się stanów zapalnych. Powstaje też na skutek urazów, zwłaszcza komunikacyjnych, w których następuje nagłe i silne dociśnięcie i szarpnięcie odcinka szyjnego. Leczenie musi być zawsze dopasowane do przyczyny, która odpowiada za dolegliwości, dlatego też w każdym przypadku potrzebna jest dokładna diagnostyka.
Nerwoból powstaje jako efekt zwyrodnienia lub uszkodzenia odcinka szyjnego kręgosłupa, zwłaszcza jeśli zwyrodnienie rozwinęło się na bazie urazu kośćca czy skrzywienia odcinka szyjnego. W takich przypadkach może dojść do ucisku na jeden z nerwów, co objawia się powtarzającym lub stale utrzymującym się bólem z tyłu głowy. Napięcie szyi przekształcające się w nerwoból powstaje także przy siedzącym trybie pracy oraz na skutek oddziaływania silnego stresu. Ten typ nerwobólu potylicznego określony jest w medycynie jako neuralgia Arnolda i dotyczy nerwu biegnącego od karku w kierunku sklepienia czaszki – nerwu potylicznego. Ma bardzo charakterystyczne objawy, dzięki czemu można go dosyć łatwo odróżnić od innych bólów głowy. Jest silny i występuje nagle, zazwyczaj po jednej stronie karku (rzadziej po dwóch) i promieniuje aż do czoła. Objawami towarzyszącymi nagłemu i ostremu atakowi są: nudności, wymioty, zaburzenia widzenia, powodujący dyskomfort szum w uszach i przewrażliwienie na dotyk.
Jak sobie poradzić z bólem głowy? Dowiesz się tego z filmu:
Zobacz film: Ból głowy - jaki lek zadziała najszybciej? Źródło: Wiem co jem, wiem co kupuję.
Neuralgia Arnolda wynika z urazu nerwu, do którego dochodzi najczęściej na skutek stresu lub traumy. W niektórych przypadkach przyczyną może być uraz kręgosłupa, przewlekłe napięcie mięśni karku, podagra, cukrzyca, a nawet choroba nowotworowa. Jeśli przyczyną jest stres, wówczas leczenie polega na wyeliminowaniu bólu za pomocą sterydów, leków przeciwbólowych, a w niektórych przypadkach również leków antydepresyjnych. Jeśli chodzi o domowe sposoby, dobre efekty daje unieruchomienie odcinka i stosowanie ciepłych okładów. W przypadkach, w których neuralgia spowodowana jest urazem, może być konieczna interwencja chirurgiczna. Taki zabieg ma bardzo wysoką skuteczność (sprawdza się w około 90% przypadków).
Skąd się biorą krosty na głowie?
Zmiany skórne mogą dotyczyć skóry na całym ciele. Dlatego zdarza się, że pojawiają się również na owłosionej skórze głowy. Krosty mają różne podłoże. Zdarza się, że są objawem chorób, które wymagają leczenia. Częściej jednak są związane z nieodpowiednią pielęgnacją i stylem życia. Sprawdź, skąd biorą się krosty na skórze głowy.
Skóra głowy różni się od skóry pozostałych części ciała dużą liczbą mieszków włosowych. Szacuje się, że na 1 cm2 może być ich nawet 300! Więcej jest także gruczołów łojowych, co powoduje wzmożoną produkcję sebum. Bogatsze jest również unerwienie. Skóra głowy pełni funkcję ochronną. Chroni przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi – w tym drobnoustrojami. Zdarza się jednak, że sama podlega różnym procesom chorobowym i uszkodzeniom, a jednym z ich objawów są krosty.
Krosty z tyłu głowy i strupy w okolicach skroni
Krosty z tyłu głowy, a także w okolicach skroni mogą być jednym ze skórnych objawów kiły - groźnej choroby układowej przenoszonej przez błony śluzowe w trakcie kontaktów seksualnych, spowodowanej przez bakterię względnie beztlenową Treponema palidum (krętek blady).
Rozprzestrzeniające się w organizmie zakażenie z czasem prowadzi do wystąpienia objawów także na twarzy i na owłosionej skórze głowy, zwłaszcza na potylicy.
W przebiegu tzw. kiły drugorzędowej, po upływie kilku miesięcy od zakażenia, pojawia się tak zwana osutka. Jest to wysypka, na którą składają się grudki, krostki, plamki i inne wypryski oraz przebarwienia.
Co niezwykle istotne, u wielu pacjentów w ciągu 2-3 miesięcy od wystąpienia osutki, rozpoczyna się proces łysienia kiłowego. Jest ono bardzo charakterystyczne, ponieważ na głowie powstają niewielkie „wygryzione” łyse placki, zlokalizowane zazwyczaj tam, gdzie włosy trzymają się najlepiej, a więc na potylicy i skroniach.