U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Występowania Pryszczy na Szyi - Wszystko, Co Musisz Wiedzieć
Wypryski na brodzie u młodzieży - skąd się biorą?
Wypryski na brodzie u osób w wieku nastoletnim (11-18 lat) z dużą dozą prawdopodobieństwa są manifestacją schorzenia znanego jako trądzik młodzieńczy (Acne juvenilis). Jest to przewlekła choroba gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, powodująca nadprodukcję sebum.
Bezpośrednią jej przyczyną jest:
- nadmierne stężenie androgenów w okresie dojrzewania płciowego, zwłaszcza u chłopców,
- przyspieszone rogowacenie ujść gruczołów łojowych,
- nadkażenia bakteryjne, zwłaszcza ze strony szczepu Propionibacterium acnesi.
W zależności od charakteru objawów przypadłość ta występuje w kilku odmianach, wśród których wyróżnić można:
- trądzik zaskórnikowy – podstawowym wykwitem są tak zwane wągry (zaskórniki), otwarte lub zamknięte. Mają one średnicę od 1 do 3 milimetrów. Są efektem zatkania gruczołów łojowych,
- trądzik krostkowy – na twarzy, w tym w szczególności w tzw. strefie T (czoło, nos, broda), pojawiają się wypełnione ropą, żółtawe krosty, zaś skóra objęta zostaje stanem zapalnym. Pryszcze te są miękkie, ale nie powinny być wyciskane, a to z uwagi na ryzyko dalszego rozprzestrzenienia choroby. Po ustąpieniu pryszczy z twarzy, do końca życia mogą po nich pozostać blizny,
- trądzik grudkowy lub grudkowo-krostkowy – oprócz ropnych krost, na brodzie pojawić się mogą twarde, zbite, czerwone grudki.
Krosty na szyi a hormony
Wszystkie opisane wyżej odmiany trądziku mają podobną etiologię. W literaturze medycznej najczęściej wskazuje się na zależność pomiędzy hormonami a trądzikiem.
Trądzik młodzieńczy rozwija się przecież w okresie dojrzewania, w czasie którego w organizmach młodych ludzi dochodzi do gwałtownego wzrostu poziomu androgenów (hormonów płciowych o działaniu maskulinizującym).
Podobnie jest z trądzikiem dorosłych. Z badań epidemiologicznych wynika, że rozwija się on najczęściej u kobiet zmagających się z nadmiarem androgenów (Szczurek, Kamińska-Winciorek, Śpiewak).
Co więcej, kobiety chorują niekiedy na trądzik skupiony, co zwykle ma związek z zespołem policystycznych jajników.
Pryszcze pojawiają się również w ciąży. Krosty mogą być zlokalizowane nie tylko na twarzy, ale również na szyi czy nawet plecach. Jest to związane ze wzmożonym wydzielaniem sebum. Wywołuje je podwyższony poziom progesteronu i androgenów.
Czy krosty na szyi zdarzają się często? Przyczyny
Pryszcze na szyi to jeden z objawów trądziku, czyli najczęściej występującej choroby skóry. Trądzik pospolity dotyka zwłaszcza młodzież. Szacuje się, że choruje na niego od 80 do nawet 100 proc. populacji osób między 11. a 30 rokiem życia, jednakże z różnym stopniem nasilenia (Janda, Chwiłkowska, Trądzik pospolity…).
Dermatoza charakteryzuje się wzmożoną pracą gruczołów łojowych oraz powstawaniem wykwitów skórnych w postaci:
- zaskórników,
- krost,
- grudek,
- guzków,
- cyst,
- owrzodzeń.
Trądzik może występować w różnych miejscach na ciele. Przede wszystkim lokalizuje się na twarzy (głównie w tzw. strefie T), ale występuje też na szyi, plecach, dekolcie, ramionach, klatce piersiowej oraz pośladkach. Krosty mogą być duże i twarde, ale także niewielkie z białymi główkami.
Z badań epidemiologicznych przeprowadzonych wśród szczecińskiej młodzieży wynika, że trądzik na szyi dotyka 4 proc. populacji młodych (Jakubczyk, Janda, Chwiłkowska, Wolska, Trądzik pospolity…). Dla porównania krosty na twarzy obserwuje u siebie ponad 85 proc. badanych, a na plecach - 36 proc.
Jeżeli chodzi o przyczyny krost na szyi, to wskazuje się, że najczęściej powstają one na skutek zmian hormonalnych.
Wśród przyczyn wymienia się także:
- uwarunkowania genetyczne,
- nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych,
- nadmierną produkcję sebum przez gruczoły łojowe,
- wpływ bakterii i drożdżaków,
- stres.
- dieta.
Nie bez znaczenia są także procesy immunologiczne. Warto pamiętać, że wypryski na szyi nie muszą być oznaką trądziku, ale reakcji alergicznej.
Uczulenie na szyi w postaci krostek może być skutkiem ubocznym zażywania leków lub reakcją alergiczną na składniki znajdujące się w kosmetykach. Krostki w tym miejscu mogą być wreszcie reakcją skóry na substancje drażniące, znajdujące się na przykład w środkach czystości.
Trądzik niemowlęcy na szyi
Trądzik na szyi może występować również u noworodków i niemowląt. Ma wówczas postać drobnych krostek z białą lub żółtą końcówką. Zwykle obejmuje też twarz, a czasem nawet plecy i klatkę piersiową. Za jego przyczynę uznaje się krążące we krwi niemowlęcia hormony matki, które dostawały się do jego organizmu w czasie ciąży. Zazwyczaj znika samoistnie po upływie kilku tygodni i wymaga jedynie wdrożenia odpowiedniej pielęgnacji, np. przemywania skóry przegotowaną wodą i nawilżania emolientami. Stosowanie innych środków powinno być skonsultowane z lekarzem.
Trądzik na szyi ma zwykle postać twardych grudek, krostek wypełnionych ropą i podskórnych pryszczy. W zaawansowanej postaci mogą też pojawiać się bolesne ropne torbiele, a choroba przekształca się w trądzik ropowiczy, obejmujący często kark. Rzadko kiedy trądzik objawia się wyłącznie krostami na szyi. Zmiany trądzikowe, szczególnie w trądziku późnym, lokalizują się też na brodzie i linii żuchwy, nieraz tworząc mocno nasilone skupiska.
Jeśli wykwity skórne są objęte stanem zapalnym, głębokie i wypełnione ropą, skutkiem trądziku na szyi mogą być potrądzikowe blizny i przebarwienia. Do ich powstania przyczynia się rozdrapywanie i wyciskanie zmian.
Zobacz także: Trądzik na brodzie – przyczyny, leczenie, domowe sposoby
Leczenie trądziku na szyi
Podobnie jak trądzik w innych miejscach na ciele, trądzik na szyi wymaga starannej pielęgnacji i odpowiedniego leczenia. Kluczowym elementem przeciwdziałania dolegliwości jest prawidłowa higiena skóry. Regularne mycie szyi za pomocą delikatnych środków czystości może pomóc w usunięciu nadmiaru sebum i martwych komórek skóry, które mogą blokować pory. Ważne jest, aby unikać szorstkiego pocierania lub nadmiernego mycia, które mogą podrażnić skórę i pogorszyć objawy trądziku na szyi. Duże znaczenie ma również unikanie stresu, jako czynnika wpływającego na zaburzenie równowagi hormonalnej oraz dbanie o zdrową i zrównoważoną dietę.
Jeśli wprowadzone zmiany nie wywołują poprawy lub objawy nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem. W wielu przypadkach konieczne jest podjęcie specjalistycznego leczenia farmakologicznego lub zabiegów dermatologicznych (terapia laserowa, mikrodermabrazja, terapia światłem).
