U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Występowania Pryszczy na Szyi - Wszystko, Co Musisz Wiedzieć
Pielęgnacja skóry szyi z trądzikiem
Skóra dotknięta trądzikiem wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Przede wszystkim należy unikać kosmetyków ze składnikami komedogennymi, czyli zapychającymi pory. Są to m.in. parafina, lanolina, olej kokosowy. Nie oznacza to jednak, że trzeba zrezygnować z kremów nawilżających, a wręcz przeciwnie – cera trądzikowa bardzo często jest odwodniona. Należy jednak szukać lekkich kremów do cery tłustej, np. z kwasem hialuronowym. Na noc warto z kolei nakładać złuszczający krem z kwasem, np. migdałowym czy salicylowym.
Najważniejsze jest dokładne oczyszczanie, które usunie ze skóry nie tylko makijaż i kurz, ale przede wszystkim nagromadzone sebum. Skórę myjcie dwa razy dziennie, stosując żele przeznaczone do cery trądzikowej lub łagodne pianki i hipoalergiczne emulsje myjące. Raz w tygodniu nałóżcie na skórę peeling enzymatyczny, żeby usunąć martwe komórki naskórka. Unikajcie peelingów ziarnistych, które mogą naruszyć ropne krostki, utrudniając ich gojenie i roznosząc bakterie.
Po myciu zawsze pamiętajcie o przetarciu skóry tonikiem do cery trądzikowej, który przywróci fizjologiczne pH oraz zadziała ściągająco, antybakteryjnie i lekko złuszczająco.
Składniki, które polecane są w pielęgnacji skóry trądzikowej, to przede wszystkim:
- kwas salicylowy,
- kwas migdałowy,
- kwas azelainowy,
- niacynamid,
- retinoidy (w tym retinol i kwas retinowy),
- cynk,
- olejek z drzewa herbacianego.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
Trądzik niemowlęcy na szyi
Trądzik na szyi może występować również u noworodków i niemowląt. Ma wówczas postać drobnych krostek z białą lub żółtą końcówką. Zwykle obejmuje też twarz, a czasem nawet plecy i klatkę piersiową. Za jego przyczynę uznaje się krążące we krwi niemowlęcia hormony matki, które dostawały się do jego organizmu w czasie ciąży. Zazwyczaj znika samoistnie po upływie kilku tygodni i wymaga jedynie wdrożenia odpowiedniej pielęgnacji, np. przemywania skóry przegotowaną wodą i nawilżania emolientami. Stosowanie innych środków powinno być skonsultowane z lekarzem.
Trądzik na szyi ma zwykle postać twardych grudek, krostek wypełnionych ropą i podskórnych pryszczy. W zaawansowanej postaci mogą też pojawiać się bolesne ropne torbiele, a choroba przekształca się w trądzik ropowiczy, obejmujący często kark. Rzadko kiedy trądzik objawia się wyłącznie krostami na szyi. Zmiany trądzikowe, szczególnie w trądziku późnym, lokalizują się też na brodzie i linii żuchwy, nieraz tworząc mocno nasilone skupiska.
Jeśli wykwity skórne są objęte stanem zapalnym, głębokie i wypełnione ropą, skutkiem trądziku na szyi mogą być potrądzikowe blizny i przebarwienia. Do ich powstania przyczynia się rozdrapywanie i wyciskanie zmian.
Zobacz także: Trądzik na brodzie – przyczyny, leczenie, domowe sposoby
Przyczyny trądziku na szyi
Za powstanie trądziku na szyi odpowiadają nieprawidłowości w zakresie wydzielania łoju oraz w procesie keratynizacji naskórka. Nadmierna aktywność gruczołów łojowych prowadzi do tego, że produkowany jest w zbyt dużej ilości. Z kolei zaburzona keratynizacja skutkuje nawarstwianiem się martwych komórek, które zatykają ujście kanalików. W efekcie dochodzi do ich zaczopowania i nagromadzenia łoju. W takich warunkach namnażają się bakterie Propionibacterium acnes i dochodzi do rozwoju stanu zapalnego.
Z kolei za powyższe procesy, które leżą u podstaw rozwoju trądziku, w głównej mierze odpowiadają hormony płciowe. Dotyczą one zarówno trądziku na szyi w okresie dojrzewania, jak i w wieku dorosłym. Za trądzik u nastolatków odpowiedzialne są przede wszystkim męskie hormony androgeny, z kolei po 25. roku życia, a więc w przypadku trądziku późnego, wina może leżeć zarówno po stronie androgenów, jak i estrogenów. Dlatego trądzik młodzieńczy dotyka głównie chłopców, z kolei trądzik hormonalny po 25. roku życia – kobiet.
Trądzik na szyi u kobiet może pojawić się w wyniku nadmiernej produkcji androgenów, co związane jest np. z zespołem policystycznych jajników. Zmiany hormonalne odpowiedzialne za trądzik mogą jednak wystąpić również w okresie ciąży czy menopauzy. Bardzo często pryszcze na szyi, brodzie i żuchwie pojawiają się także tuż przed lub w trakcie miesiączki. U kobiet dotkniętych trądzikiem właśnie wtedy dochodzi do zaostrzenia zmian skórnych.
Do powstania lub nasilenia trądziku przyczyniają się również:
Domowe sposoby na pryszcze na brodzie
Ze względu na złożoną patogenezę trądziku i innych tego typu schorzeń, w której znaczny udział mają czynniki hormonalne, zapalne i genetyczne, domowe sposoby na pryszcze na brodzie stosować powinno się jedynie wspomagająco. Co więcej, należy się liczyć z tym, że skuteczność „babcinych” receptur będzie względnie niewielka w porównaniu z profesjonalnym leczeniem.
Niemniej, niezależnie od terapii zaordynowanej przez dermatologa, warto jest profilaktycznie wdrożyć takie działania, jak:
- zmiana diety, eliminacja tłuszczów nasyconych oraz trans a także węglowodanów o wysokim IG,
- rezygnacja z używek – alkoholu i papierosów,
- stosowanie jedynie naturalnych kosmetyków, bez detergentów i konserwantów,
- unikanie kosmetyków na bazie lipidów, które dodatkowo natłuszczają skórę oraz alkoholu, który ją przesusza, stymulując gruczoły łojowe do wytężonej pracy,
- unikanie sytuacji stresujących.
Należy pamiętać, że pryszczy na brodzie nie wolno wyciskać. Można je natomiast posmarować wyciągiem z cebuli lub delikatnym kremem z alantoiną czy kwasem hialuronowym. Ponadto wśród kosmetyków leczniczych szukać można takich, które zawierają w swoim składzie cynk, krzem, siarkę, a także heparynę, elastynę, kwas glikolowy czy witaminy A, C i E.
