U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Występowania Pryszczy na Szyi - Wszystko, Co Musisz Wiedzieć
Od czego są pryszcze na brodzie po 40-50 roku życia?
Od czego są pryszcze na brodzie u osób w starszym wieku? Po 40-50 urodzinach przypadłość ta dotyka przede wszystkim kobiety i ma to związek z zaburzeniami hormonalnymi charakterystycznymi dla okresu menopauzalnego. Jest to jeden z podstawowych objawów zjawiska znanego jako hipoandrogenizm. Bezpośrednią jego przyczyną jest gwałtowne obniżenie produkcji estrogenów w jajnikach, przy jednoczesnym niewielkim tylko spadku ilości syntezowanych androgenów. Prowadzi to do zaburzenia równowagi na rzecz hormonów męskich.
Efektem tego jest:
- trądzik – wykwit krost w różnych częściach twarzy, ale przede wszystkim na brodzie. W wyniku działania androgenów dochodzi donasilenia lipogenezy, wzrostu komórek łojowych oraz zwiększonego wydzielania łoju,
- hirsutyzm– pojawienie się męskiego owłosienia na twarzy, ramionach, brzuchu, a nawet na plechach,
- Wirylizacja – zwiększenie masy mięśniowej, obniżenie tonu głosu, powiększenie łechtaczki, pomniejszenie piersi.
- łysienie typu męskiego.
Krosty na szyi a hormony
Wszystkie opisane wyżej odmiany trądziku mają podobną etiologię. W literaturze medycznej najczęściej wskazuje się na zależność pomiędzy hormonami a trądzikiem.
Trądzik młodzieńczy rozwija się przecież w okresie dojrzewania, w czasie którego w organizmach młodych ludzi dochodzi do gwałtownego wzrostu poziomu androgenów (hormonów płciowych o działaniu maskulinizującym).
Podobnie jest z trądzikiem dorosłych. Z badań epidemiologicznych wynika, że rozwija się on najczęściej u kobiet zmagających się z nadmiarem androgenów (Szczurek, Kamińska-Winciorek, Śpiewak).
Co więcej, kobiety chorują niekiedy na trądzik skupiony, co zwykle ma związek z zespołem policystycznych jajników.
Pryszcze pojawiają się również w ciąży. Krosty mogą być zlokalizowane nie tylko na twarzy, ale również na szyi czy nawet plecach. Jest to związane ze wzmożonym wydzielaniem sebum. Wywołuje je podwyższony poziom progesteronu i androgenów.
Co oznaczają pryszcze na szyi i żuchwie?
Pryszcze na szyi i żuchwie mogą być objawem trądziku pospolitego, który dotyka głównie młodych osób w okresie dojrzewania. W takim przypadku zmiany lokalizują się przede wszystkim na twarzy (zarówno w strefie T, jak i na policzkach), ale mogą też „schodzić” niżej, obejmując szyję, dekolt, ramiona, plecy.
Zdarza się, że trądzik nie ustępuje wraz z wiekiem i jest widoczny również w dorosłości. Nierzadkie są także sytuacje, kiedy trądzik po raz pierwszy pojawia się dopiero po 25.-30. roku życia, a więc u osób, które w młodości nie miały problemów ze skórą. Dla trądziku po 25. roku życia typowa jest lokalizacja właśnie w dolnych partiach twarzy, czyli na brodzie i żuchwie, oraz na szyi. Jest to więc umiejscowienie charakterystyczne dla trądziku u dorosłych, który najczęściej jest trądzikiem hormonalnym.
Nie zawsze jednak krostki na szyi są objawem trądziku. Za ich pojawienie się mogą odpowiadać też zaburzenia pracy tarczycy, schorzenia wątroby, a nawet cukrzyca. Jeśli krostki przypominają wysypkę na szyi, mogą być skutkiem alergii kontaktowej. Dlatego pojawienie się zmian skórnych powinno skłonić do wizyty u lekarza, który w razie potrzeby zleci odpowiednie badania i ustali konkretną przyczynę problemu.
Zobacz także
Zobacz także: Rodzaje trądziku – jak je rozpoznać
Leczenie trądziku na szyi
Podobnie jak trądzik w innych miejscach na ciele, trądzik na szyi wymaga starannej pielęgnacji i odpowiedniego leczenia. Kluczowym elementem przeciwdziałania dolegliwości jest prawidłowa higiena skóry. Regularne mycie szyi za pomocą delikatnych środków czystości może pomóc w usunięciu nadmiaru sebum i martwych komórek skóry, które mogą blokować pory. Ważne jest, aby unikać szorstkiego pocierania lub nadmiernego mycia, które mogą podrażnić skórę i pogorszyć objawy trądziku na szyi. Duże znaczenie ma również unikanie stresu, jako czynnika wpływającego na zaburzenie równowagi hormonalnej oraz dbanie o zdrową i zrównoważoną dietę.
Jeśli wprowadzone zmiany nie wywołują poprawy lub objawy nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem. W wielu przypadkach konieczne jest podjęcie specjalistycznego leczenia farmakologicznego lub zabiegów dermatologicznych (terapia laserowa, mikrodermabrazja, terapia światłem).
