U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Występowania Pryszczy na Szyi - Wszystko, Co Musisz Wiedzieć
Co oznaczają pryszcze na szyi i żuchwie?
Pryszcze na szyi i żuchwie mogą być objawem trądziku pospolitego, który dotyka głównie młodych osób w okresie dojrzewania. W takim przypadku zmiany lokalizują się przede wszystkim na twarzy (zarówno w strefie T, jak i na policzkach), ale mogą też „schodzić” niżej, obejmując szyję, dekolt, ramiona, plecy.
Zdarza się, że trądzik nie ustępuje wraz z wiekiem i jest widoczny również w dorosłości. Nierzadkie są także sytuacje, kiedy trądzik po raz pierwszy pojawia się dopiero po 25.-30. roku życia, a więc u osób, które w młodości nie miały problemów ze skórą. Dla trądziku po 25. roku życia typowa jest lokalizacja właśnie w dolnych partiach twarzy, czyli na brodzie i żuchwie, oraz na szyi. Jest to więc umiejscowienie charakterystyczne dla trądziku u dorosłych, który najczęściej jest trądzikiem hormonalnym.
Nie zawsze jednak krostki na szyi są objawem trądziku. Za ich pojawienie się mogą odpowiadać też zaburzenia pracy tarczycy, schorzenia wątroby, a nawet cukrzyca. Jeśli krostki przypominają wysypkę na szyi, mogą być skutkiem alergii kontaktowej. Dlatego pojawienie się zmian skórnych powinno skłonić do wizyty u lekarza, który w razie potrzeby zleci odpowiednie badania i ustali konkretną przyczynę problemu.
Zobacz także
Zobacz także: Rodzaje trądziku – jak je rozpoznać
Pryszcze - leczenie
Stosuje się różne metody w zależności od nasilenia i rodzaju trądziku. Terapia jest zwykle długotrwała. Przy łagodnym przebiegu wystarcza stosowanie miejscowych preparatów zawierających retinoidy, nadtlenek benzoilu, antybiotyki (erytromycyna i klindamycyna), kwas azelainowy. W średnio- lub bardzo nasilonym trądziku grudkowo-krostkowym stosuje się doustnie antybiotyki najczęściej z grupy tetracyklin. W cięższych postaciach trądziku, przy przewlekłym przebiegu choroby oraz oporności na inne formy leczenia stosuje się pochodne witaminy A, która działa na łojotok, nadmierne rogowacenie ujść przewodów łojowych oraz odczyn zapalny. Uwaga! W związku z działaniem uszkadzającym płód konieczne jest bezwzględne unikanie ciąży przez cały czas trwania leczenia witaminą A oraz po jego zakończeniu.
Odradza się celowe opalanie cery z wypryskami, w związku z tym, że pod wpływem promieni ultrafioletowych dochodzi do nasilenia istniejących zaburzeń złuszczania naskórka, w efekcie czego następuje pogorszenie stanu skóry skłonnej do trądziku w okresie jesiennym.
Trądzik na szyi – leki
Leki na trądzik na szyi obejmują szeroki zakres produktów ogólnych i miejscowych, które są dostępne na receptę lub bez recepty. Wśród najważniejszych substancji przyczyniających się do poprawy wyglądu przy krostach na szyi, wyróżnia się:
- nadtlenek benzoilu – stosowany w miejscowych lekach na trądzik na szyi dostępnych na receptę (np. Duac, Epiduo) lub bez recepty,
- kwas azelainowy – stosowany w preparatach miejscowych bez recepty,
- kwas salicylowy – dostępny bez recepty,
- retinoidy – wykorzystywane w preparatach miejscowych (np. Izotziaja, Isotrex) lub ogólnoustrojowych (Axotret, Izotec),
- antybiotyki – o działaniu miejscowym (Klindacin T, Dalacin T) lub ogólnym, jeśli dojdzie do zakażenia skóry (Dalacin C, Clindamycin-MIP),
- leki hormonalne – stosowane u kobiet (np. Syndi-35, Cyprodiol).
Należy pamiętaj, że wybór leku zależy od indywidualnej sytuacji pacjenta, stopnia nasilenia objawów i odpowiedzi skóry na leczenie. Stosowanie leków na trądzik powinno zawsze odbywać się pod nadzorem dermatologa, a w niektórych przypadkach ginekologa lub endokrynologa.
Pryszcze na karku i szyi – kosmetyki
Wybór odpowiednich kosmetyków jest kluczowy w kontroli trądziku na szyi. Dobrej jakości żele do mycia twarzy, toniki i kremy nawilżające mogą pomóc w utrzymaniu skóry w dobrej kondycji. Ważne jest, aby wybierać produkty, które nie zatykają porów. Regularne stosowanie maseczek oczyszczających, delikatnych peelingów pomóc w redukcji trądziku na szyi.
Istotne jest dbanie o właściwe nawilżenie skóry, ponieważ przesuszanie lub podrażnianie nadmiernym złuszczaniem może prowadzić do zwiększenia aktywności gruczołów łojowych i intensywniejszej produkcji sebum.
e -Konsultacja z Receptą Online TrądzikWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Wypryski na brodzie u młodzieży - skąd się biorą?
Wypryski na brodzie u osób w wieku nastoletnim (11-18 lat) z dużą dozą prawdopodobieństwa są manifestacją schorzenia znanego jako trądzik młodzieńczy (Acne juvenilis). Jest to przewlekła choroba gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, powodująca nadprodukcję sebum.
Bezpośrednią jej przyczyną jest:
- nadmierne stężenie androgenów w okresie dojrzewania płciowego, zwłaszcza u chłopców,
- przyspieszone rogowacenie ujść gruczołów łojowych,
- nadkażenia bakteryjne, zwłaszcza ze strony szczepu Propionibacterium acnesi.
W zależności od charakteru objawów przypadłość ta występuje w kilku odmianach, wśród których wyróżnić można:
- trądzik zaskórnikowy – podstawowym wykwitem są tak zwane wągry (zaskórniki), otwarte lub zamknięte. Mają one średnicę od 1 do 3 milimetrów. Są efektem zatkania gruczołów łojowych,
- trądzik krostkowy – na twarzy, w tym w szczególności w tzw. strefie T (czoło, nos, broda), pojawiają się wypełnione ropą, żółtawe krosty, zaś skóra objęta zostaje stanem zapalnym. Pryszcze te są miękkie, ale nie powinny być wyciskane, a to z uwagi na ryzyko dalszego rozprzestrzenienia choroby. Po ustąpieniu pryszczy z twarzy, do końca życia mogą po nich pozostać blizny,
- trądzik grudkowy lub grudkowo-krostkowy – oprócz ropnych krost, na brodzie pojawić się mogą twarde, zbite, czerwone grudki.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
