U nas zapłacisz kartą
Przyczyny Występowania Pryszczy na Szyi - Wszystko, Co Musisz Wiedzieć
Trądzik na szyi – przyczyny i leczenie
- Trądzik na szyi to problem, który częściej dotyka osób dorosłych niż młodzieży.
- Pojawianie się pryszczy na szyi może mieć wiele przyczyn. Największe znaczenie odgrywają hormony.
- Zwalczanie trądziku na szyi wymaga odpowiedniej higieny skóry, zmiany stylu życia i diety, a także stosowania odpowiednich kosmetyków.
- Najskuteczniejszym sposobem przeciwdziałania dolegliwości jest leczenie pryszczy na szyi pod kontrolą lekarza.
Trądzik na szyi pojawia się zwykle pod wpływem zaburzeń hormonalnych i często dotyczy kobiet powyżej 25. roku życia. Wypryski na szyi wymagają odpowiedniej pielęgnacji, a często również profesjonalnego leczenia pod kontrolą dermatologa. Od czego robią się pryszcze na szyi i jakie są skuteczne metody leczenia dolegliwości?
Co powoduje pryszcze na brodzie?
Pryszcze na brodzie powstają najczęściej wskutek zaburzeń gospodarki hormonalnej oraz nadaktywności gruczołów łojowych, przy współudziale różnych czynników chorobowych lub środowiskowych.
Możliwe przyczyny występowania tego typu zmian skórnych, to:
- trądzik, w różnych jego odmianach, w tym pospolity (młodzieńczy) i hormonalny (późny),
- hiperandrogenizm, czyli nadmiar męskich hormonów płciowych u kobiet,
- niewłaściwa pielęgnacja, powodująca przesuszanie lub przetłuszczanie się skóry,
- zła dieta, zwłaszcza produkty typu fast food i przekąski zawierające duże ilości nasyconych kwasów tłuszczowych oraz tłuszczów trans, a także pokarmy o wysokim indeksie glikemicznym,
- zanieczyszczenie powietrza,
- nadmierna ekspozycja na stres.
Pryszcze na brodzie mają postać białych lub żółtawych kropek, wypełnione są sebum lub ropną treścią, niekiedy też płynem surowiczym. Wykwity tworzyć się mogą zarówno na powierzchni twarzy, jak i pod skórą.
Wypryski na brodzie u młodzieży - skąd się biorą?
Wypryski na brodzie u osób w wieku nastoletnim (11-18 lat) z dużą dozą prawdopodobieństwa są manifestacją schorzenia znanego jako trądzik młodzieńczy (Acne juvenilis). Jest to przewlekła choroba gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, powodująca nadprodukcję sebum.
Bezpośrednią jej przyczyną jest:
- nadmierne stężenie androgenów w okresie dojrzewania płciowego, zwłaszcza u chłopców,
- przyspieszone rogowacenie ujść gruczołów łojowych,
- nadkażenia bakteryjne, zwłaszcza ze strony szczepu Propionibacterium acnesi.
W zależności od charakteru objawów przypadłość ta występuje w kilku odmianach, wśród których wyróżnić można:
- trądzik zaskórnikowy – podstawowym wykwitem są tak zwane wągry (zaskórniki), otwarte lub zamknięte. Mają one średnicę od 1 do 3 milimetrów. Są efektem zatkania gruczołów łojowych,
- trądzik krostkowy – na twarzy, w tym w szczególności w tzw. strefie T (czoło, nos, broda), pojawiają się wypełnione ropą, żółtawe krosty, zaś skóra objęta zostaje stanem zapalnym. Pryszcze te są miękkie, ale nie powinny być wyciskane, a to z uwagi na ryzyko dalszego rozprzestrzenienia choroby. Po ustąpieniu pryszczy z twarzy, do końca życia mogą po nich pozostać blizny,
- trądzik grudkowy lub grudkowo-krostkowy – oprócz ropnych krost, na brodzie pojawić się mogą twarde, zbite, czerwone grudki.