U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na twarzy w okresie menopauzy - Jak sobie z nimi radzić?
Jak pozbyć się wyprysków na twarzy u dorosłych?
Metody przeciwdziałania wypryskom na twarzy po 30., 40., 50. roku życia zależą przede wszystkim od przyczyny dolegliwości. Dlatego warto skonsultować się z lekarzem, który może pomóc je ustalić.
Zawsze w przypadku pojawiania się krost na twarzy w dorosłym wieku warto:
- zmienić dietę – eliminacja tłustych potraw, słodyczy i dużej ilości nabiału z diety może pomóc w walce z wypryskami,
- stosować odpowiednie kosmetyki – dostosowanie kosmetyków do typu skóry i jej potrzeb, (żel do mycia, tonik, krem na wypryski na twarzy),
- wypróbować domowe sposoby na ropne pryszcze – maseczki na bazie glinki, delikatne złuszczanie za pomocą peelingów enzymatycznych, stosowanie octu jabłkowego lub leków dostępnych bez recepty zawierających kwas salicylowy i azelainowy oraz nadtlenek benzoilu,
- stosowanie leków na receptę – w niektórych przypadkach konieczne może być skonsultowanie się z dermatologiem i zastosowanie leków na receptę.
Co na wypryski na twarzy po 30., 40. i 50. – leki na receptę
W przypadku nasilonych dolegliwości skórnych zalecana jest konsultacja z lekarzem. Dermatolog na podstawie wywiadu z pacjentem i badania może ustalić przyczynę występowania wyprysków i dobrać najodpowiedniejsze metody leczenia. Najczęściej wykorzystywane są preparaty miejscowe, takie jak retinoidy (np. Isotrex, Izotziaja), preparaty regulujące wydzielanie sebum (np. Acnatac, Duac), a w przypadku zakażeń – antybiotyki na pryszcze ropne (np. Dalacin T, Klindacin T).
W niektórych przypadkach lekarz może zaproponować kobietom leki hormonalne (np. Cyprodiol, Syndi-35), a jeśli zmiany skórne mają związek z menopauzą – hormonalną terapię zastępczą, która może wpłynąć na poprawę stanu skóry.
e -Konsultacja z Receptą Online TrądzikWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Wypryski na twarzy po 40
Symptomem, który najbardziej rzuca się w oczy, gdy mówimy o upływie czasu, jest stan cery. Skóra w tym wieku nie jest już tak idealna jak kiedyś i jest odbiciem wszystkich lat pielęgnacji. Jeśli była właściwa, skóra nadal pozostaje jędrna i promienna, jednak gdy świadoma pielęgnacja nie była stosowana, skóra podlega wyraźnym oznakom zaniedbania. Skóra z wiekiem traci swoją naturalną elastyczność, nie jest już tak mocno napięta jak kiedyś, a nawet może widocznie zatracać swój naturalny owal.
Na twarzy pojawiają się zmarszczki mimiczne, właściwie już po 30 roku życia, a później tworzą się głębokie zmarszczki, które mają często postać bruzd. Najczęściej tworzą się w okolicy nosa i warg, a także na czole. Powodem tego stanu rzeczy jest to, że skóra zaczyna opadać, gdyż zmniejsza się jej gęstość. Najbardziej widoczne jest to na policzkach. Powodem, dla którego tak się dzieje, jest pogarszający się proces regeneracji skóry. Naturalnie zmniejsza się produkcja hormonów, które w dużym stopniu przyczyniają się do prawidłowego przebiegu tego procesu. Na twarzy oprócz widocznych zmian upływu czasu mogą pojawić się problemy skórne w postaci bolących krost, wyprysków, pryszczy. Mimo tego, że wypryski na twarzy są charakterystyczne dla nastolatków, także dla dorosłych mogą być sporym problemem.
Wypryski na twarzy – przyczyny powstawania krostek na twarzy u dorosłych
Wypryski na twarzy to problem, z którym boryka się wiele osób w dorosłym wieku. Sporadycznie zmiany skórne mogą u osób po 30., 40. i 50. roku życia mogą pojawiać się w wyniku podrażnienia przez niewłaściwe kosmetyki, nieodpowiedni sposób pielęgnacji skóry lub w wyniku alergii (kontaktowej lub np. na przyjmowane leki), ale najczęściej za występowanie wyprysków na twarzy w tym wieku odpowiadają:
- zmiany hormonalne – na takie podłoże może wskazywać pojawianie się krost przed lub w czasie menstruacji (wypryski pojawiają się najczęściej na brodzie) i menopauzy. Przewlekły trądzik po 30. roku życia może wskazywać również na zespół policystycznych jajników lub problemy z tarczycą,
- stres – powoduje zwiększone wydzielanie sebum i pocenie, dlatego może przyczyniać się do zatykania się porów i przylegania zanieczyszczeń. Dodatkowo stres wpływa na gospodarkę hormonalną i może wpływać na powstawanie zaburzeń,
- nieodpowiednia dieta – spożywanie dużej ilości produktów o wysokim indeksie glikemicznym oraz tłustych potraw i produktów mlecznych może prowadzić do pojawienia się wyprysków,
trądzik różowaty – przewlekła choroba występująca u dorosłych kobiet i mężczyzn (rzadziej), objawiająca się zaczerwienieniem i niewielkimi krostkami na policzkach i tzw. linii T.
Wypryski na twarzy a menopauza
Menopauza to okres w życiu kobiety, kiedy jej ciało przechodzi znaczące zmiany hormonalne. Wygasająca czynność jajników i spadek produkcji estrogenów może wywołać szereg zmian, wpływających nie tylko na samopoczucie, ale również stan skóry. Zwiększona produkcja sebum i większa potliwość w tym okresie, może prowadzić do zatykania się porów i powstawania krost na twarzy.
Trądzik różowaty a menopauza
Menopauza i zmiany hormonalne, jakie ze sobą niesie, mogą wpłynąć na pojawienie się trądziku różowatego lub jego nasilenie. Acne rosacea to przewlekła choroba zapalna skóry twarzy, występująca w pierwszej fazie rozwoju na środkowej jej części. Nie wiadomo dokładnie, dlaczego powstaje trądzik różowaty, ale u kobiet w klimakterium wiąże się go z wahaniem hormonów w organizmie.
- Okres rumieniowo-naczyniowy – na twarzy pojawia się rumień i widocznie rozszerzone naczynka. Występuje także uczucie pieczenia, palenia i ściągnięcia skóry.
- Okres grudkowo-krostkowy – występują wykwity grudkowo-krostkowe, które się złuszczają. Rumień w środkowej części twarzy nadal jest widoczny.
- Okres związany z powikłaniami ocznymi – występuje rzadko i trudno rozpoznać tę odmianę. Dochodzi w niej do zapalenia spojówek, brzegów powiek, a czasem też rogówki oraz tęczówki. Pacjentki odczuwają także łzawienie, pieczenie, kłucie, swędzenie i przekrwienie oczu oraz światłowstręt i uczucie ciała obcego w oku.
Do leczenia trądziku różowatego warto sięgnąć po maść, która będzie zawierać nadtlenek benzoilu, sulfacetamid, siarkę i kwas azelainowy. Jeśli wzmożona pielęgnacja skóry w tym czasie nie pomoże, należy zgłosić się do lekarza internisty, który wypisze skierowania na podstawowe badania lub do lekarzy innych specjalizacji. Zwykle stosuje się tutaj leczenie hormonalne, co zazwyczaj daje bardzo dobre efekty.
