U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na wewnętrznej stronie ud - przyczyny i rozwiązania
Czerwone krostki na nogach u dziecka
Krosty na udach u dziecka to często symptom wspomnianej ospy wietrznej, która należy do chorób zakaźnych wieku dziecięcego. Rzadko kiedy jednak wysypka ogranicza się tylko do nóg, lecz obejmuje również inne partie ciała: nieraz cały tułów, ręce, a nawet skórę głowy. Radzenie sobie z nimi polega głównie na łagodzeniu objawów choroby. Krostki na nogach u dziecka to często również potówki albo alergia kontaktowa.
Najlepiej od razu udać się do lekarza pierwszego kontaktu lub dermatologa, który oceni, gdzie leży źródło problemu. Jeśli krosty na udach to objawy chorób skóry, od razu zostanie wprowadzone odpowiednie leczenie. Najważniejsze jest jednak postawienie diagnozy i ustalenie konkretnej przyczyny.
W przypadku gdy wysypka ma podłoże alergiczne, lekarz może zalecić leki antyhistaminowe, ale kluczowe jest rozpoznanie alergenu i wyeliminowanie go. Jeśli więc podejrzenie pada właśnie na alergię, na jakiś czas zrezygnujcie z nakładania na uda jakichkolwiek balsamów, nie depilujcie skóry, a do mycia używajcie delikatnych preparatów z emolientami (odpowiednie będą nawet te przeznaczone dla dzieci).
Leczenie bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych wymaga zastosowania miejscowych maści z antybiotykiem. Jeśli zmiany są nasilone i liczne, niezbędny może okazać się również antybiotyk doustny. Pamiętajcie, żeby w żadnym razie nie rozdrapywać ani nie wyciskać krostek! W przypadku rogowacenia okołomieszkowego najważniejsze jest z kolei regularne złuszczanie peelingami oraz zmiękczanie skóry, np. za pomocą maści z wysokim stężeniem (20-30 proc.) mocznika, alantoiną czy kwasem salicylowym.
Krosty na udach, za które odpowiada infekcja grzybicza, wymagają wprowadzenia preparatów przeciwgrzybiczych. Ospa leczona jest natomiast objawowo, a więc przy pomocy środków, które łagodzą gorączkę i uciążliwy świąd skóry.
Leczenie trądziku na udach jest o wiele trudniejsze i bardziej czasochłonne, nieraz trwające miesiącami. Przy trądziku skupionym opiera się głównie na stosowaniu antybiotyków i izotretynoiny, zarówno w formie miejscowej, jak i doustnej. Pomocne są też maści z nadtlenkiem benzoilu i kwasem azelainowym.
Krosty na udach jako objaw trądziku
Może się zdarzyć, że ropne pryszcze na udach to objaw trądziku odwróconego lub trądziku skupionego. Oba rodzaje są trudne w leczeniu i mogą przyjąć bardzo nasiloną postać, dlatego wymagają prowadzenia kuracji pod okiem doświadczonego dermatologa.
Trądzik skupiony jest odmianą trądziku pospolitego i dotyczy głównie mężczyzn, choć również kobiety mogą się z nim zmagać. Często ma przewlekły charakter i prowadzi do powstania przebarwień i blizn potrądzikowych. Na skórze obecne są wówczas bardzo liczne zaskórniki, grudki, krostki, a nawet ropne torbiele (cysty) i tzw. przetoki. Lokalizują się one nie tylko w typowych miejscach, takich jak twarz czy plecy, ale właśnie także na udach i pośladkach.
Równie uciążliwy i nierzadko przewlekły jest trądzik odwrócony, który także częściej spotykany jest u mężczyzn, zwłaszcza po okresie pokwitania. Obejmuje on mieszki włosowe i gruczoły apokrynowe, dlatego ważną wskazówką przy stawianiu diagnozy jest umiejscowienie trądzikowych zmian skórnych. W jego przypadku znajdują się on przede wszystkim w obrębie pachwin, pach, pośladków, pod biustem, po wewnętrznej stronie ud.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Wrzody występują, gdy bakterie atakują ściany uszkodzonego lub wyeksponowanego mieszków włosowych i kolonizują je, powodując infekcję.
Około 10 do 20 procent populacji to nosiciele. Bycie nosicielem oznacza, że bakterie normalnie żyją na powierzchni skóry danej osoby.
Nosiciele i osoby z wrzodami mogą rozprzestrzeniać bakterie poprzez kontakt skórny ze skórą. Bakterie mogą również rozprzestrzeniać się poprzez kontakt ze skażonymi przedmiotami, takimi jak ręczniki i prześcieradła. U większości ludzi infekcje występują tylko wtedy, gdy naturalna bariera skóry jest zerwana lub uszkodzona przez czynniki takie jak uraz lub tarcie.
Każdy w każdym wieku może się rozwijać. Zwykle pojawiają się w obszarach ciała podatnych na otarcia, szczególnie na wewnętrznych udach.
Wiadomo, że niektóre czynniki zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju choroby.
Typowe czynniki ryzyka dla wrzodów obejmują:
- kontakt z osobą zarażoną
- nicków lub skaleczeń w skórze
- mieszka lub pracuje w zatłoczonym miejscu
- otyłość
- warunki odpornościowe
- w wieku powyżej 65 lat
- cukrzyca
- niewłaściwa higiena
- zadrapania lub ukąszenia zwierząt
- palenie
- niedokrwistość
- niedobory żelaza
- złe odżywianie lub dieta
- brak doświadczenia
- wcześniejsze stosowanie antybiotyków, zwłaszcza wielokrotne lub niewłaściwe stosowanie w ciągu ostatnich 6 miesięcy
- inne infekcje lub stany skóry, takie jak łuszczyca i wyprysk
- długotrwałe stosowanie steroidów lub kortykosteroidów
- dożylne zażywanie narkotyków
- ekstremalny lub chroniczny stres
Specyficzne czynniki mogą przyczyniać się do wysokiego ryzyka powstawania czyraków na wewnętrznej części uda. Obejmują one:
- noszenie luźnej lub źle dopasowanej odzieży podczas ćwiczeń
- uprawianie sportów lub wykonywanie ćwiczeń powodujących otarcia wewnętrznych ud, takich jak bieganie, chodzenie długodystansowe, wędrówki piesze lub jazda na rowerze
- noszenie brudnej odzieży, szczególnie podczas ćwiczeń lub angażowania się w czynności związane z tarciem wewnętrznym lub poceniem się
- chodzenie lub bieganie w ciepłym, wilgotnym klimacie
- golenie, woskowanie i inne środki do usuwania włosów, które łamią powierzchnię skóry