U nas zapłacisz kartą
Pryszcze od białka - Przyczyny, Skuteczne Leczenie i Porady
Leczenie trądziku
Jak już wspomniano, odpowiednio skomponowana dieta może stanowić istotny element leczenia trądziku. Choć trądzik to choroba, która może w bardzo dużym stopniu wpływać na nasze samopoczucie, w jej przypadku warto udać się po pomoc do dermatologa. Lekarz po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu i przyjrzeniu się zmianom będzie w stanie nie tylko zaproponować odpowiednią kurację, ale i wykluczyć obecność innych chorób, które mogą dawać objawy podobne do trądziku. Jeśli zachodzi taka potrzeba, dermatolog może zalecić wykonanie badań hormonalnych.
Leczenie trądziku w większości przypadków ma charakter miejscowy i polega na stosowaniu preparatów o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwłojotokowym i przeciwzapalnym bezpośrednio na skórę. W cięższych przypadkach choroby stosuje się leczenie ogólne w postaci antybiotyków.
Krosty na szyi a hormony
Wszystkie opisane wyżej odmiany trądziku mają podobną etiologię. W literaturze medycznej najczęściej wskazuje się na zależność pomiędzy hormonami a trądzikiem.
Trądzik młodzieńczy rozwija się przecież w okresie dojrzewania, w czasie którego w organizmach młodych ludzi dochodzi do gwałtownego wzrostu poziomu androgenów (hormonów płciowych o działaniu maskulinizującym).
Podobnie jest z trądzikiem dorosłych. Z badań epidemiologicznych wynika, że rozwija się on najczęściej u kobiet zmagających się z nadmiarem androgenów (Szczurek, Kamińska-Winciorek, Śpiewak).
Co więcej, kobiety chorują niekiedy na trądzik skupiony, co zwykle ma związek z zespołem policystycznych jajników.
Pryszcze pojawiają się również w ciąży. Krosty mogą być zlokalizowane nie tylko na twarzy, ale również na szyi czy nawet plecach. Jest to związane ze wzmożonym wydzielaniem sebum. Wywołuje je podwyższony poziom progesteronu i androgenów.
Dieta a trądzik – co może zaostrzać jego objawy?
Istnieje wiele badań świadczących o tym, że dieta może mieć istotny wpływ na stan naszej cery, zarówno w korzystny, jak i niekorzystny sposób. Nieodpowiednia i źle skomponowana dieta może przyczynić się do nadmiernej aktywności gruczołów łojowych, co zwiększa nasilenie trądziku. Często zmiany, które obserwujemy na skórze, są próbą detoksykacji naszego organizmu.
Zmiany trądzikowe są szczególnie zauważalne w przypadku żywności, która charakteryzuje się wysokim indeksem glikemicznym oraz dużą ilością węglowodanów prostych, czyli powoduje podniesienie poziomu insuliny we krwi.
Trądzik a nabiał
Mleko a trądzik – czy istnieje między nimi zależność? Niestety istnieje coraz więcej dowodów świadczących o tym, że nabiał szkodzi naszej skórze. Dlaczego tak się dzieje? Wykazano, że produkty mleczne, które zawierają kazeinę oraz białko serwatkowe, mogą wpływać na rozwój trądziku.
Spożywanie produktów mlecznych zwiększa poziom IGF-1, insulinopodobnego hormonu wzrostu, który zwiększa produkcję sebum. Jeśli podejrzewasz, że w Twoim przypadku trądzik może być związany z nadmiarem nabiału, spróbuj ograniczyć go na pewien czas i dokładnie obserwuj swoją skórę.
Cukier a trądzik
Słodycze a trądzik to kolejna trafna korelacja. Okazuje się, że dieta bogata w cukry proste oraz produkty o wysokim indeksie glikemicznym w bardzo dużym stopniu wpływa na powstawanie niedoskonałości na naszej skórze. Do tej żywności zaliczamy:
• pieczywo z białej mąki,
• makaron z białej mąki,
• biały ryż,
• różnego rodzaju słodziki jak cukier trzcinowy, syrop klonowy, miód,
• słodzone napoje gazowane.
Po spożyciu tego typu produktów wzrasta poziom insuliny we krwi, a także dochodzi do podziału komórek, które tworzą przewody gruczołów łojowych, przez co te zaczynają się zwężać, na skutek czego dochodzi do zalegania w nich łoju.
Czekolada a trądzik
Czekolada przez bardzo długi czas była uznawana za jeden z czynników zwiększających nasilenie trądziku, jednak w dalszym ciągu nie znaleziono dowodów na to, że rzeczywiście jedzenie prawdziwej czekolady ma wpływ na powstawanie wyprysków. Jeśli więc wydaje Ci się, że masz pryszcze po czekoladzie, musisz dokładnie przyjrzeć się swojej diecie.
Jak leczyć krostki na szyi?
W zależności od objawów krostek na szyi, stosuje się inne metody leczenia. Zaskórniki, czerwone krostki na szyi lub niewielkie grudki leczy się najczęściej miejscowo.
Jak zatem się ich pozbyć? Do najczęściej stosowanych preparatów zaliczają się:
- nadtlenek benzoilu, który ma miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne,
- kwas azelainowy - działa wybielająco, złuszczająco, a także przeciwzapalnie,
- antybiotyki (głównie makrolidy),
- pochodne witaminy A (tretinoina, adapalen i tazaroten) - mające za zadanie złuszczać naskórek, hamować jego rogowacenie.
Krosty pojawiają się nie tylko po goleniu na nogach, ale także na twarzy i szyi u dorosłych mężczyzn. Jest to wyniki podrażnienia skóry i powstania stanu zapalnego w mieszkach włosowych przez wrośniętego włoska, który nie został odpowiednio usunięty.
Aby pozbyć się krostek po goleniu, należy rozpocząć działania profilaktyczne. Skóra musi być odpowiednio oczyszczona i nawilżona. Nie powinno się golić na sucho. Dodatkowo może pomóc wykonanie peelingu raz czy dwa razy w tygodniu.
Natomiast na bolące pryszcze na szyi, przybierające postać torbieli, guzów czy owrzodzeń stosuje się dodatkowo doustne antybiotyki, najczęściej tetracyklinę, erytromycynę lub klindamycynę, ze względu na szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego.
Niekiedy do terapii włącza się doustne glikokortykosteroidy lub retinoidy. Dostępne są one również w postaci maści.
Na krosty na szyi nie ma tak naprawdę domowych sposobów. Zmiana używanych kosmetyków jedynie wspomoże leczenie, ale nie zniweluje problemu występowania wyprysków.
Konsekwencje nadmiaru białka
Zbyt duża podaż białek predysponuje do powstania zmian miażdżycowych i obrzęków, podwyższenia ciśnienia tętniczego krwi i poziomu cholesterolu. Powoduje zaburzenia potencji i podnosi prawdopodobieństwo cukrzycy typu 2. Zbyt duża ilość białek zwierzęcych odpowiada za niedobór błonnika pokarmowego, witamin lub minerałów.
Badacze donoszą, że skutkiem nadmiaru białka jest zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Dieta z przewagą białka i o niskiej zawartości węglowodanów sprawia, że organizm przechodzi w stan ketozy i żeby wyprodukować energię, spala tłuszcze. Powstałe wówczas ciała ketonowe stanowią przyczynę nieprzyjemnego zapachu z ust i silnych bólów głowy.
Nadmiar białka nie tylko daje objawy fizyczne, ale ma także negatywny wpływ na kondycję psychiczną. Pogarsza samopoczucie, zwiększa nerwowość, sprzyja bezsenności i rozdrażnieniu. Prowadzi do problemów z koncentracją, skupieniem uwagi, podejmowaniem decyzji i planowaniem.
