U nas zapłacisz kartą
Pryszcze od białka - Przyczyny, Skuteczne Leczenie i Porady
Czy krosty na szyi zdarzają się często? Przyczyny
Pryszcze na szyi to jeden z objawów trądziku, czyli najczęściej występującej choroby skóry. Trądzik pospolity dotyka zwłaszcza młodzież. Szacuje się, że choruje na niego od 80 do nawet 100 proc. populacji osób między 11. a 30 rokiem życia, jednakże z różnym stopniem nasilenia (Janda, Chwiłkowska, Trądzik pospolity…).
Dermatoza charakteryzuje się wzmożoną pracą gruczołów łojowych oraz powstawaniem wykwitów skórnych w postaci:
- zaskórników,
- krost,
- grudek,
- guzków,
- cyst,
- owrzodzeń.
Trądzik może występować w różnych miejscach na ciele. Przede wszystkim lokalizuje się na twarzy (głównie w tzw. strefie T), ale występuje też na szyi, plecach, dekolcie, ramionach, klatce piersiowej oraz pośladkach. Krosty mogą być duże i twarde, ale także niewielkie z białymi główkami.
Z badań epidemiologicznych przeprowadzonych wśród szczecińskiej młodzieży wynika, że trądzik na szyi dotyka 4 proc. populacji młodych (Jakubczyk, Janda, Chwiłkowska, Wolska, Trądzik pospolity…). Dla porównania krosty na twarzy obserwuje u siebie ponad 85 proc. badanych, a na plecach - 36 proc.
Jeżeli chodzi o przyczyny krost na szyi, to wskazuje się, że najczęściej powstają one na skutek zmian hormonalnych.
Wśród przyczyn wymienia się także:
- uwarunkowania genetyczne,
- nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych,
- nadmierną produkcję sebum przez gruczoły łojowe,
- wpływ bakterii i drożdżaków,
- stres.
- dieta.
Nie bez znaczenia są także procesy immunologiczne. Warto pamiętać, że wypryski na szyi nie muszą być oznaką trądziku, ale reakcji alergicznej.
Uczulenie na szyi w postaci krostek może być skutkiem ubocznym zażywania leków lub reakcją alergiczną na składniki znajdujące się w kosmetykach. Krostki w tym miejscu mogą być wreszcie reakcją skóry na substancje drażniące, znajdujące się na przykład w środkach czystości.
Czy istnieje idealna dieta na trądzik?
Zastanawiając się nad tym, czy istnieje idealna dieta na trądzik, powinniśmy zawsze mieć na uwadze, że trądzik jest chorobą skóry. Dlatego też odpowiednia dieta sama w sobie nie przyniesie zadowalających rezultatów, może jednak stanowić bardzo istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. W internecie możemy znaleźć wiele głosów świadczących o tym, jaki rodzaj diety będzie najskuteczniejszy w zmniejszeniu objawów trądziku. Mowa tu między innymi o diecie bezglutenowej, wegańskiej, paleo czy ketogenicznej. Niestety nie każda z nich może okazać się odpowiednia dla nas. Jeśli nie będzie ona właściwie zbilansowana, może doprowadzić do niedoborów w naszym organizmie.
W przypadku diety przeciwtrądzikowej największe znaczenie ma to, aby przyjmowane przez nas pokarmy posiadały niski indeks glikemiczny oraz jak najniższy stopień przetworzenia.
"Mówi się, że jesteś tym co jesz i ma to swoje uzasadnienie również w kontekście zdrowia skóry. Odpowiedni dobór produktów spożywczych w diecie może poprawić stan naszej cery, szczególnie tej dotkniętej problemem trądziku. Dla jej lepszej kondycji warto zrezygnować z dań typu "fast food", produktów z wysokim indeksem glikemicznym jak i ograniczyć spożycie cukrów prostych. Białe pieczywo zastąp tym z mąki pełnoziarnistej, a nabiał produktami z mleka roślinnego, który jest jego zdrowym substytutem. Ryby dostarczą cennych kwasów omega, łagodzących stan zapalny skóry. Pomocna może okazać się suplementacja witamin z grupy B, cynku i antyoksydantów."
MGR KOSMETOLOGII,
DERMOKONSULTANTKA
LA ROCHE-POSAY
MARTA JASNOGÓRSKA
Produkty polecane przy diecie na trądzik
Dieta antytrądzikowa powinna być bogata w produkty, które dostarczą naszemu organizmowi dużych ilości przeciwutleniaczy, będą łagodzić stany zapalne oraz niwelować wolne rodniki. Polecane są przede wszystkim:
• warzywa,
• owoce (najlepiej o niskim indeksie glikemicznym),
• pieczywo i makaron z pełnego ziarna,
• tłuste ryby morskie (stanowią źródło kwasów Omega-3),
• nasiona roślin strączkowych,
• chude mięso,
• orzechy,
• oleje roślinne (rzepakowy lub lniany),
• suszone owoce, orzechy.
Nadmiar białka w diecie a nerki
Skutkiem nadmiaru białka w diecie bywa zaburzenie funkcjonowania nerek i wątroby, które są zmuszone do wzmożonej pracy. Konsumpcja zbyt dużej ilości białka sprawia, że organizm musi usunąć więcej produktów przemiany azotu z krwi, co może prowadzić do odwodnienia.
Dieta wysokobiałkowa zwiększa ryzyko powstania kamicy wapniowej lub moczanowej. Białko zwierzęce zawiera puryny, których końcowym produktem w procesie przemiany materii jest kwas moczowy. Wysokie stężenie kwasu moczowego stwarza korzystne warunki do wytrącania kamieni moczanowych. Nadmiar białka powoduje zwiększone wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, w konsekwencji czego w moczu występuje zbyt duża ilość wapnia, co powoduje powstanie kamieni wapniowych. Dodatkowo zwiększone wydalanie wapnia oraz fosforanów sprzyja uszkodzeniom kości i stawów.
Rodzaje trądziku
W zależności od rodzaju objawów oraz ich nasilenia, możemy mówić o różnych formach trądziku pospolitego, a do tego wyróżnić różne postacie kliniczne tej choroby:
• trądzik zaskórnikowy – charakteryzuje się obecnością zaskórników otwartych i zamkniętych. Nie sprawia trudności w leczeniu, a w wielu przypadkach ustępuje samoistnie,
• trądzik krostkowy – na skórze obecne są krosty i guzki, które łatwo przekształcają się w zmiany ropne,
• trądzik grudkowo-krostkowy – jest najbardziej typową odmianą tej choroby. Na skórze obecne są zarówno zaskórniki, jak i zmiany w postaci czerwonych krost i grudek, którym towarzyszy stan zapalny. Często pojawia się jako krostki na klatce piersiowej czy plecach.
• trądzik ropowiczy – na skórze obecne są ropne torbiele, jest on trudny w leczeniu i często pozostawia po sobie blizny,
• trądzik skupiony – zdecydowanie częściej występuje u mężczyzn. Na skórze powstają torbiele ropne, nacieki i duże zaskórniki. Zmiany pozostawiają po sobie blizny,
• trądzik bliznowcowy – jest to następstwo trądziku ropowiczego. Zmiany przyjmują formę bliznowców,
• trądzik piorunujący – występuje bardzo rzadko, ale jego przebieg jest bardzo ciężki. Oprócz zmian na skórze, do których zalicza się torbiele i nacieki ropne, chorobie towarzyszą objawy ogólne jak gorączka czy bóle stawów. Zwykle dotyczy on młodych chłopców około 15-16. roku życia i często stanowi następstwo nieprawidłowo leczonego trądziku skupionego,
• trądzik przetrwały – dotyczy osób, u których trądzik w wieku młodzieńczym nie został wyleczony i ujawnia się pomiędzy 25-30. rokiem życia,
• trądzik wieku późnego – dotyczy tych osób (głównie kobiet), które w młodości nie miały problemów z tą chorobą. Zwykle uaktywnia się około 25. roku życia i sprawia duże trudności w leczeniu,
• trądzik przedmiesiączkowy – pojawia się w drugiej fazie cyklu. Zmiany często są zlokalizowane w okolicach żuchwy, ust i brody,
• trądzik samouszkadzający – nazywany także trądzikiem z rozdrapania lub neuropatycznym. Powstaje poprzez nieustanne próby samodzielnego usunięcia pryszczy poprzez ich wyciskanie. Jego objawem są przebarwienia i trudne do usunięcia blizny,
• trądzik wywołany – powstaje jako reakcja skóry na dany czynnik. Jego najczęstszym przykładem jest trądzik niemowlęcy, który dotyczy bezpośredniego wpływu hormonów matki na skórę dziecka. Zwykle ustępuje samoistnie.
Trądzik – problem nastolatków i dorosłych
Trądzik pospolity (acne vulgaris) znany także pod nazwą trądziku młodzieńczego lub zwyczajnego stanowi jedną z najbardziej powszechnych chorób skóry (może dotyczyć nawet 10% populacji na świecie). Szczyt zachorowań na tę dermatozę przypada w okresie dojrzewania, dlatego też dla znacznej części osób stanowi on domenę nastolatków. Tymczasem na trądzik można zachorować w każdym wieku, a w ostatnich latach zauważa się znaczny wzrost zachorowań w przypadku osób dorosłych.
Czym w takim razie jest trądzik? To choroba skóry, która dotyczy przede wszystkim gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, a jego nieodzownym elementem jest silny łojotok, który równocześnie prowadzi do zatykania porów.
Przyczyny trądziku
Choć trądzik to jedna z najczęstszych chorób skóry, jego patogeneza w dalszym ciągu nie została całkowicie poznana. Niemniej udział w niej biorą cztery czynniki, które są ze sobą powiązane:
• nieprawidłowe złuszczanie się nabłonka w ujściach mieszków włosowych,
• nadprodukcja łoju,
• namnażanie się bakterii z gatunku Propionibacterium acnes,
• stan zapalny wokół mieszków włosowych.
Jednym z elementów, które również mogą mieć wpływ na większe prawdopodobieństwo występowania trądziku, są uwarunkowania genetyczne. Dlatego też w trakcie pierwszej wizyty dermatolog podczas wywiadu zadaje pytanie dotyczące obecności tej choroby w rodzinie. Prawdopodobieństwo zachorowania staje się znacznie wyższe, jeśli na to schorzenie cierpiało jedno lub oboje rodziców.
Zaburzenia hormonalne
Zaburzenia hormonalne to kolejny czynnik, który posiada dość istotny udział w powstawaniu tej choroby. Wiemy już, że jedną z głównych przyczyn trądziku jest nadmierne wydzielanie sebum, które następnie prowadzi do zablokowania i zaczopowania ujść gruczołów łojowych. Warto zwrócić uwagę na to, że ilość wydzielanego łoju kontrolowana jest przez hormony płciowe – androgeny. Odgrywają one dość znaczącą rolę w zapoczątkowaniu całego procesu i nasilenia objawów choroby zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet, u których przebieg tej dermatozy bywa bardziej intensywny.
