U nas zapłacisz kartą
Pryszcze od białka - Przyczyny, Skuteczne Leczenie i Porady
Rodzaje trądziku
W zależności od rodzaju objawów oraz ich nasilenia, możemy mówić o różnych formach trądziku pospolitego, a do tego wyróżnić różne postacie kliniczne tej choroby:
• trądzik zaskórnikowy – charakteryzuje się obecnością zaskórników otwartych i zamkniętych. Nie sprawia trudności w leczeniu, a w wielu przypadkach ustępuje samoistnie,
• trądzik krostkowy – na skórze obecne są krosty i guzki, które łatwo przekształcają się w zmiany ropne,
• trądzik grudkowo-krostkowy – jest najbardziej typową odmianą tej choroby. Na skórze obecne są zarówno zaskórniki, jak i zmiany w postaci czerwonych krost i grudek, którym towarzyszy stan zapalny. Często pojawia się jako krostki na klatce piersiowej czy plecach.
• trądzik ropowiczy – na skórze obecne są ropne torbiele, jest on trudny w leczeniu i często pozostawia po sobie blizny,
• trądzik skupiony – zdecydowanie częściej występuje u mężczyzn. Na skórze powstają torbiele ropne, nacieki i duże zaskórniki. Zmiany pozostawiają po sobie blizny,
• trądzik bliznowcowy – jest to następstwo trądziku ropowiczego. Zmiany przyjmują formę bliznowców,
• trądzik piorunujący – występuje bardzo rzadko, ale jego przebieg jest bardzo ciężki. Oprócz zmian na skórze, do których zalicza się torbiele i nacieki ropne, chorobie towarzyszą objawy ogólne jak gorączka czy bóle stawów. Zwykle dotyczy on młodych chłopców około 15-16. roku życia i często stanowi następstwo nieprawidłowo leczonego trądziku skupionego,
• trądzik przetrwały – dotyczy osób, u których trądzik w wieku młodzieńczym nie został wyleczony i ujawnia się pomiędzy 25-30. rokiem życia,
• trądzik wieku późnego – dotyczy tych osób (głównie kobiet), które w młodości nie miały problemów z tą chorobą. Zwykle uaktywnia się około 25. roku życia i sprawia duże trudności w leczeniu,
• trądzik przedmiesiączkowy – pojawia się w drugiej fazie cyklu. Zmiany często są zlokalizowane w okolicach żuchwy, ust i brody,
• trądzik samouszkadzający – nazywany także trądzikiem z rozdrapania lub neuropatycznym. Powstaje poprzez nieustanne próby samodzielnego usunięcia pryszczy poprzez ich wyciskanie. Jego objawem są przebarwienia i trudne do usunięcia blizny,
• trądzik wywołany – powstaje jako reakcja skóry na dany czynnik. Jego najczęstszym przykładem jest trądzik niemowlęcy, który dotyczy bezpośredniego wpływu hormonów matki na skórę dziecka. Zwykle ustępuje samoistnie.
Co oznaczają krosty na szyi z tyłu?
Trądzik pospolity atakuje głównie twarz, plecy i ramiona, rzadziej natomiast szyję i dekolt. Jednakże u niektórych pacjentów zmiany skórne występują tylko na plecach, karku czy za uszami.
Pryszcze na karku i plecach przybierające postać guzów i ropnych torbieli są typową oznaką tzw. trądziku ropowiczego, więc rzadkiej odmiany trądziku pospolitego.
Co więcej, krosty na szyi z tyłu z czasem mogą zacząć się zlewać w większe wykwity, a nawet tworzyć owrzodzenia z głębokimi naciekami zapalnymi. Wówczas diagnozuje się u chorego tzw. trądzik skupiony - jest to rzadka odmiana dermatozy, która atakuje głównie młodych mężczyzn.
W bardzo skrajnych przypadkach rozwija się tzw. trądzik piorunujący, który charakteryzuje się występowaniem na skórze rozpadających się guzów i krwotocznych owrzodzeń, które z czasem przekształcają się martwicze strupy.
Charakterystyczne dla tej najcięższej postaci trądziku jest to, że poza wykwitami skórnymi pojawiają się też objawy ogólnoustrojowe, takie jak:
- gorączka,
- osłabienie,
- utrata masy ciała,
- bóle mięśni i stawów,
- powiększenie wątroby i śledziony.
Czy krosty na szyi zdarzają się często? Przyczyny
Pryszcze na szyi to jeden z objawów trądziku, czyli najczęściej występującej choroby skóry. Trądzik pospolity dotyka zwłaszcza młodzież. Szacuje się, że choruje na niego od 80 do nawet 100 proc. populacji osób między 11. a 30 rokiem życia, jednakże z różnym stopniem nasilenia (Janda, Chwiłkowska, Trądzik pospolity…).
Dermatoza charakteryzuje się wzmożoną pracą gruczołów łojowych oraz powstawaniem wykwitów skórnych w postaci:
- zaskórników,
- krost,
- grudek,
- guzków,
- cyst,
- owrzodzeń.
Trądzik może występować w różnych miejscach na ciele. Przede wszystkim lokalizuje się na twarzy (głównie w tzw. strefie T), ale występuje też na szyi, plecach, dekolcie, ramionach, klatce piersiowej oraz pośladkach. Krosty mogą być duże i twarde, ale także niewielkie z białymi główkami.
Z badań epidemiologicznych przeprowadzonych wśród szczecińskiej młodzieży wynika, że trądzik na szyi dotyka 4 proc. populacji młodych (Jakubczyk, Janda, Chwiłkowska, Wolska, Trądzik pospolity…). Dla porównania krosty na twarzy obserwuje u siebie ponad 85 proc. badanych, a na plecach - 36 proc.
Jeżeli chodzi o przyczyny krost na szyi, to wskazuje się, że najczęściej powstają one na skutek zmian hormonalnych.
Wśród przyczyn wymienia się także:
- uwarunkowania genetyczne,
- nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych,
- nadmierną produkcję sebum przez gruczoły łojowe,
- wpływ bakterii i drożdżaków,
- stres.
- dieta.
Nie bez znaczenia są także procesy immunologiczne. Warto pamiętać, że wypryski na szyi nie muszą być oznaką trądziku, ale reakcji alergicznej.
Uczulenie na szyi w postaci krostek może być skutkiem ubocznym zażywania leków lub reakcją alergiczną na składniki znajdujące się w kosmetykach. Krostki w tym miejscu mogą być wreszcie reakcją skóry na substancje drażniące, znajdujące się na przykład w środkach czystości.
Dieta a trądzik – co może zaostrzać jego objawy?
Istnieje wiele badań świadczących o tym, że dieta może mieć istotny wpływ na stan naszej cery, zarówno w korzystny, jak i niekorzystny sposób. Nieodpowiednia i źle skomponowana dieta może przyczynić się do nadmiernej aktywności gruczołów łojowych, co zwiększa nasilenie trądziku. Często zmiany, które obserwujemy na skórze, są próbą detoksykacji naszego organizmu.
Zmiany trądzikowe są szczególnie zauważalne w przypadku żywności, która charakteryzuje się wysokim indeksem glikemicznym oraz dużą ilością węglowodanów prostych, czyli powoduje podniesienie poziomu insuliny we krwi.
Trądzik a nabiał
Mleko a trądzik – czy istnieje między nimi zależność? Niestety istnieje coraz więcej dowodów świadczących o tym, że nabiał szkodzi naszej skórze. Dlaczego tak się dzieje? Wykazano, że produkty mleczne, które zawierają kazeinę oraz białko serwatkowe, mogą wpływać na rozwój trądziku.
Spożywanie produktów mlecznych zwiększa poziom IGF-1, insulinopodobnego hormonu wzrostu, który zwiększa produkcję sebum. Jeśli podejrzewasz, że w Twoim przypadku trądzik może być związany z nadmiarem nabiału, spróbuj ograniczyć go na pewien czas i dokładnie obserwuj swoją skórę.
Cukier a trądzik
Słodycze a trądzik to kolejna trafna korelacja. Okazuje się, że dieta bogata w cukry proste oraz produkty o wysokim indeksie glikemicznym w bardzo dużym stopniu wpływa na powstawanie niedoskonałości na naszej skórze. Do tej żywności zaliczamy:
• pieczywo z białej mąki,
• makaron z białej mąki,
• biały ryż,
• różnego rodzaju słodziki jak cukier trzcinowy, syrop klonowy, miód,
• słodzone napoje gazowane.
Po spożyciu tego typu produktów wzrasta poziom insuliny we krwi, a także dochodzi do podziału komórek, które tworzą przewody gruczołów łojowych, przez co te zaczynają się zwężać, na skutek czego dochodzi do zalegania w nich łoju.
Czekolada a trądzik
Czekolada przez bardzo długi czas była uznawana za jeden z czynników zwiększających nasilenie trądziku, jednak w dalszym ciągu nie znaleziono dowodów na to, że rzeczywiście jedzenie prawdziwej czekolady ma wpływ na powstawanie wyprysków. Jeśli więc wydaje Ci się, że masz pryszcze po czekoladzie, musisz dokładnie przyjrzeć się swojej diecie.
Nadmiar białka w diecie
Białko jest niezbędnym dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu składnikiem pokarmowym. Warunkuje wzrost i rozwój człowieka. Jest podstawowym elementem budującym mięśnie i hormony. Określając optymalną porcję białka należy uwzględnić zwłaszcza poziom aktywności fizycznej i masę ciała. Osoby wykazujące niewielką aktywność ruchową nie powinny spożywać więcej niż 1 g białka na kilogram masy ciała. Z kolei u osób o wysokiej aktywności fizycznej na kilogram masy ciała przypada 1,5–1,8 g białka. W prawidłowo zbilansowanej diecie powinno ono stanowić 20–25% energii uzyskiwanej z przyjmowanego pożywienia w ciągu doby. Nie wszyscy jednak stosują się do tych zasad. Na nadmiar białka w diecie narażeni są zwłaszcza sportowcy, kulturyści i osoby realizujące diety wysokobiałkowe, z których dość popularna jest dieta Dukana.
Nadmiar białka może mieć niekorzystny wpływ na ludzki organizm. Przede wszystkim prowadzi do zaburzeń układu pokarmowego. Konsekwencją nadmiaru białka w diecie bywa rozregulowanie metabolizmu, wzdęcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha, nieżyt żołądka i grzybica jelit. Stanowi przyczynę zaparć, które prowadzą do namnażania bakterii gnilnych w jelitach. Produkowane przez nie toksyny zwiększają ryzyko rozwoju nowotworu jelita grubego. Nadmiar białka prowadzi do przyrostu masy ciała, ponieważ podnosi bilans energetyczny diety – 1 g białka to 4 kcal.
