U nas zapłacisz kartą
Pryszcze od masturbacji - mit czy rzeczywistość?
Uzależnienie od masturbacji – jak przestać?
- Spędzać czas aktywnie. Nałogowej masturbacji sprzyja nuda i brak zainteresowań. Należy znaleźć czynność, która sprawia przyjemność.
- Uprawiać sport. Aktywność fizyczna to skuteczny sposób na rozładowanie napięcia, a także na zabicie czasu, jeśli przyczyną nałogowej masturbacji jest znudzenie. Dzięki regularnej aktywności organizm wydziela substancje poprawiające samopoczucie. Dobrym pomysłem są sporty zespołowe – osoba uzależniona od masturbacji powinna szukać kontaktu z innymi ludźmi.
- Powiedzieć o swoim problemie komuś zaufanemu. Jeśli osoba uzależniona jest w związku, powinna porozmawiać z partnerem.
- Stosować zdrową dietę. Odpowiednio zbilansowany jadłospis pozytywnie wpływa na umysł i nastrój. Zasadne może być unikanie afrodyzjaków w żywności – ostryg, awokado, bananów, czekolady, łososia, chili, kawy, szparagów, imbiru, miodu, lukrecji, anyżu, figi, migdałów, wanilii.
- Jak najwięcej czasu spędzać wśród ludzi, a zwłaszcza przyjaciół i rodziny.
- Zainstalować blokadę stron pornograficznych na komputerze (można o to poprosić fachowca).
- Znaleźć w życiu cel. Może nią być ciekawy projekt zawodowy, pisanie bloga, podróż, wolontariat. Wypełnianie dni interesującymi czynnościami powinno odciągnąć uwagę od masturbacji.
Co może zrobić specjalista:
- Ponieważ masturbacja może być formą ucieczki od problemów czy kompleksów, psycholog pomoże ustalić przyczynę kompulsywnej masturbacji. Poradzi przy tym, jak radzić sobie z codziennymi problemami i w jaki sposób zwiększyć poczucie własnej wartości.
- Psycholog podpowie, jak skutecznie radzić sobie ze stresem.
- Spotkania z seksuologiem pokażą, jak ważne jest zachowanie równowagi pomiędzy onanizmem a kontaktami seksualnymi z drugim człowiekiem.
- Dzięki pomocy specjalistów osoba uzależniona od masturbacji dowie się, jak zbudować trwały, oparty na zdrowym seksie związek partnerski.
- Specjalista może zaproponować uczestnictwo w spotkaniach grupy wsparcia.
- Leczenie uzależnienia od masturbacji może wiązać się z koniecznością przyjmowania leków na obniżenie libido – zawsze decyduje o tym lekarz.
Jak pozbyć się pryszczy bez wyciskania - leczenie trądziku
Leczenie trądziku i pryszczy obejmuje różne metody, które mogą być stosowane osobno lub w połączeniu. Wszystko zależy od stopnia zaawansowania choroby skóry i od decyzji lekarza.
Leczenie farmakologiczne pryszczy może obejmować:
- Leki do stosowania miejscowego: Preparaty zawierające substancje aktywne, takie jak kwas salicylowy, kwas glikolowy czy nadtlenek benzoilu, mogą pomóc w złuszczaniu martwych komórek, seboregulacji, oczyszczaniu gruczołów łojowych oraz ograniczaniu liczby bakterii. Tym samym zapobiegają powstawaniu zmian.
- Antybiotyki: Zarówno doustne, jak i miejscowe, są stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych oraz łagodzą stany zapalne.
- Retinoidy: Preparaty zawierające retinoidy regulują procesy rogowacenia skóry i ograniczają produkcję łoju. Mogą być to produkty stosowane na skórę, jak i doustnie. Te drugie są wybierane w przypadku trądziku o ciężkim przebiegu. Przykładem są preparaty z izotretinoiną. Ze względu na skutki uboczne terapia izotretinoiną musi być prowadzona pod stałym nadzorem lekarskim.
- Leki hormonalne: W przypadku trądziku na tle hormonalnym lekarz może zalecić leki, takie jak antykoncepcja doustna.
Niekiedy lekarz rekomenduje leczenie światłem. Terapia laserowa lub IPL mogą pomóc w zwalczaniu bakterii i redukcji stanu zapalnego na skórze. Innym sposobem wykorzystania światła w walce z trądzikiem jest fototerapia UVB lub PUVA.
Zabiegi dermatologiczne mogą znacznie pomóc w walce z trądzikiem. Należą do nich np. peelingi chemiczne, czyli oparte na zastosowaniu kwasów. Złuszczają one martwy naskórek, działają antybakteryjnie i seboregulująco, odblokowują pory oraz usuwają przebarwienia potrądzikowe.
Niezwykle ważne w walce z pryszczami jest stosowanie prawidłowej pielęgnacji skóry. Delikatnie oczyszczanie i wystarczające nawilżanie skóry przy pomocy odpowiednio dobranych kosmetyków to podstawa radzenia sobie z trądzikiem.
Wyciskanie pryszczy – konsekwencje
Czym w takim razie grozi samodzielne wyciskanie pryszczy? Dermatolodzy od lat alarmują, że ten nieprzyjemny nawyk może mieć bardzo znaczące konsekwencje dla stanu naszej skóry, a nawet zdrowia.
“ Samodzielne wyciskanie pryszczy to nic innego jak uszkodzenie bariery skórno-naskórkowej. Nie jest to korzystne nawet dla zdrowej skóry, a co dopiero dla objętej stanem chorobowym jakim jest trądzik. To samo dotyczy mechanicznych peelingów, których zbyt częste lub intensywne stosowanie osłabia naszą skórę. Doprowadzamy w ten sposób do zaostrzenia zmian zapalnych i nadkażeń bakteryjnych, czego konsekwencją są przebarwienia. Warto podkreślić, że dużym skupiskiem bakterii są akcesoria do makijażu, dlatego konieczna jest ich codzienna dezynfekcja. “
magister chemii o specjalności chemia środków bioaktywnych i kosmetyków
Dermokonsultantka
La Roche-Posay
Katarzyna Szymczyk
Wyciskanie pryszczy na brodzie, czole czy nosie zawsze powoduje, że na naszej twarzy pojawia się więcej niedoskonałości. Dzieje się tak, ponieważ wyciskając uszkadzamy ściany między innymi gruczołu łojowego i treść ropna, która się w nim znajduje, rozlewa się na okoliczne tkanki. Ponadto dotykając zmian palcami, sprawiamy, że po twarzy roznosi się bardzo duża ilość bakterii. Oprócz tego np. wyciskanie pryszczy na czole może spowodować, że nadkazimy je bakteryjnie. Kiedy wyciskamy niedoskonałość, tworzymy otwartą ranę, do wnętrza której z łatwością mogą dostać się obecne na naszej skórze bakterie i drobnoustroje.
Znaczna liczba osób, które decydują się na pozbycie się pryszcza poprzez wyciśnięcie go, robi to, ponieważ w ich przekonaniu w ten sposób pryszcz stanie się mniej widoczny. Niestety jest to błędne myślenie i z pewnością przekonała się o tym każda osoba, która kiedykolwiek sama wyciskała pryszcze. Dotykając swojej skóry i ściskając ją, sprawiamy, że staje się ona zaczerwieniona i lekko opuchnięta, przez co usuwana przez nas zmiana może się bardziej zaognić i stać jeszcze bardziej widoczną.
Jak masturbacja wpływa na zdrowie?
Masturbacja u kobiet i masturbacja mężczyzn mają pozytywny wpływ na zdrowie. Potwierdziły to liczne badania, których wyniki mają niewiele wspólnego z powielanymi od wielu pokoleń mitami na temat masturbacji. Nie powoduje ona powstawania pryszczy, rośnięcia włosów pomiędzy palcami dłoni, łysienia, spadku libido i nie jest też rodzajem zdrady. Masturbacja to normalny i bezpieczny sposób na poznawanie swojego ciała oraz osiąganie przyjemności seksualnej, a także jeden ze sposobów terapii np. przedwczesnego wytrysku lub pochwicy.
Ogólnie rzecz ujmując – masturbacja ma pozytywny wpływ na sferę seksualną, pozwalając poznać swoje ciało, nauczyć się jego budowy anatomicznej oraz sprawdzić, co sprawia nam przyjemność, a także wykazuje ogólny, pozytywny wpływ na zdrowie, przyczyniając się do:
- zmniejszenia ryzyka rozwoju nowotworów szyjki macicy,
- poprawy jakości nasienia,
- poprawy funkcjonowania układu krążenia,
- poprawy funkcjonowania układu nerwowego,
- odstresowania, głębokiego relaksu oraz uspokojenia emocji.
Co więcej, masturbacja dotlenia organizm, pomaga w zasypianiu i łagodzi problemy ze snem, wpływa na jędrność skóry, poprawia napięcie mięśni Kegla oraz pomaga łagodzić migrenowe bóle głowy. Zdaniem seksuologów i trenerów seksualnych masturbacja jest także jednym ze sposobów leczenia zaburzeń seksualnych oraz poprawy jakości życia seksualnego.
Uzależnienie od masturbacji – skutki, leczenie i objawy
Uzależnienie od masturbacji niszczy relacje damsko-męskie, powoduje niskie poczucie własnej wartości, prowadzi do podejmowania ryzykownych zachowań seksualnych, może powodować lęk, zmęczenie i depresję. Skutki nałogu są na tyle poważne, że należy jak najszybciej poszukać pomocy.
Masturbacją (onanizmem) nazywamy pobudzanie własnych narządów płciowych w celu wywołania pobudzenia seksualnego, co często kończy się orgazmem. Masturbować można się ręką oraz akcesoriami erotycznymi. Niektórzy wykorzystują w tym celu przedmioty codziennego użytku. Według badań masturbacja jest normalnym zjawiskiem i naturalnym elementem seksualności człowieka. Nie ma dowodów na to, że mogłaby wywoływać choroby czy zaburzenia psychiczne. Głównym zagrożeniem płynącym z uprawiania onanizmu jest jednak ryzyko uzależnienia.
