U nas zapłacisz kartą
Pryszcze od nabiału - mit czy rzeczywistość?
Rozpoznanie trądziku pod nosem
Jako narzędzie diagnostyczne można stosować rutynowe zewnętrzne badania i testy, ale w większości przypadków wystarczające jest badanie zewnętrzne.
Dostarczenie testów laboratoryjnych jest przeznaczone dla pacjentek z podejrzeniem oczywistych zaburzeń hormonalnych. Testuje się zawartość testosteronu, FSH, LH we krwi.
Testy laboratoryjne na infekcje bakteryjne lub grzybowe są przeprowadzane w celu wykluczenia rozwoju zapalenia mieszków włosowych.
Diagnostyka instrumentalna jest stosowana tylko w przypadkach, gdy pojawienie się trądziku jest związane z chorobami narządów wewnętrznych - na przykład z chorobami układu trawiennego.
Diagnoza różnicowa jest przewidziana w celu wykluczenia następujących chorób:
- trądzik różowaty,
- zapalenie mieszków włosowych,
- rogowacenie.
Konieczne może być skonsultowanie się ze specjalistami, takimi jak dermatolog, specjalista chorób zakaźnych, gastroenterolog, endokrynolog itp.
[7]
Wyciskanie pryszczy u kosmetologa
Zdecydowanie bezpieczniejszym rozwiązaniem zarówno dla stanu naszej skóry i zdrowia, jest wyciskanie pryszczy u kosmetologa. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że również w gabinetach kosmetycznych coraz częściej odchodzi się od mechanicznego usuwania pryszczy. Zamiast tego stosuje się profesjonalne zabiegi, takie jak peeling kawitacyjny lub mikrodermabrazja. Zabiegi te są bezbolesne, bezpieczne dla naszej skóry i przede wszystkim przynoszą zauważalne efekty.
“ Nie wolno wyciskać zmian zapalnych. Można u kosmetyczki/kosmetologa usunąć zaskórniki. Zwykle do tego są użyte specjalne zabiegi lub aparatura. To powoduje, że usuwanie zaskórników nie traumatyzuje skóry i nie nasila trądziku. Samo usuwanie zaskórników nie przyniesie długotrwałej poprawy, jeżeli nie zastosujemy odpowiednich preparatów, które zredukują proces powstawania nowych. ”
dr n. med. Kamila Padlewska,
specjalista dermatolog
Oricea Gabinety Dermatologii Estetycznej i Medycyny Anti-Aging
www.oricea.com
Trądzik – problem nastolatków i dorosłych
Trądzik pospolity (acne vulgaris) znany także pod nazwą trądziku młodzieńczego lub zwyczajnego stanowi jedną z najbardziej powszechnych chorób skóry (może dotyczyć nawet 10% populacji na świecie). Szczyt zachorowań na tę dermatozę przypada w okresie dojrzewania, dlatego też dla znacznej części osób stanowi on domenę nastolatków. Tymczasem na trądzik można zachorować w każdym wieku, a w ostatnich latach zauważa się znaczny wzrost zachorowań w przypadku osób dorosłych.
Czym w takim razie jest trądzik? To choroba skóry, która dotyczy przede wszystkim gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, a jego nieodzownym elementem jest silny łojotok, który równocześnie prowadzi do zatykania porów.
Przyczyny trądziku
Choć trądzik to jedna z najczęstszych chorób skóry, jego patogeneza w dalszym ciągu nie została całkowicie poznana. Niemniej udział w niej biorą cztery czynniki, które są ze sobą powiązane:
• nieprawidłowe złuszczanie się nabłonka w ujściach mieszków włosowych,
• nadprodukcja łoju,
• namnażanie się bakterii z gatunku Propionibacterium acnes,
• stan zapalny wokół mieszków włosowych.
Jednym z elementów, które również mogą mieć wpływ na większe prawdopodobieństwo występowania trądziku, są uwarunkowania genetyczne. Dlatego też w trakcie pierwszej wizyty dermatolog podczas wywiadu zadaje pytanie dotyczące obecności tej choroby w rodzinie. Prawdopodobieństwo zachorowania staje się znacznie wyższe, jeśli na to schorzenie cierpiało jedno lub oboje rodziców.
Zaburzenia hormonalne
Zaburzenia hormonalne to kolejny czynnik, który posiada dość istotny udział w powstawaniu tej choroby. Wiemy już, że jedną z głównych przyczyn trądziku jest nadmierne wydzielanie sebum, które następnie prowadzi do zablokowania i zaczopowania ujść gruczołów łojowych. Warto zwrócić uwagę na to, że ilość wydzielanego łoju kontrolowana jest przez hormony płciowe – androgeny. Odgrywają one dość znaczącą rolę w zapoczątkowaniu całego procesu i nasilenia objawów choroby zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet, u których przebieg tej dermatozy bywa bardziej intensywny.
Objawy trądziku pod nosem
Pryszcze mogą być dwojakiego rodzaju:
- z objawami zapalenia - grudki (czerwone pryszcze), krosty (ropne pryszcze), guzki (duże bolesne pryszcze), torbiele (najcięższy przebieg trądziku),
- bez oznak zapalenia - czarne kropki lub zaskórniki.
Pierwszymi oznakami powstawania pryszcza pod nosem jest niewielka plamistość skóry w określonym miejscu, której czasami towarzyszy świąd. Stopniowo pojawia się mała plamka - czerwonawa lub jasna, w zależności od rodzaju pojawiającego się pryszczu.
Po pojawieniu się pryszczu pod nosem, symptomatologia rozszerza się.
- Często zdarza się, gdy pryszcz cierpi pod twoim nosem. Bolesność może wskazywać na obecność procesu zapalnego w trądziku - na przykład w przypadku chłodu skóry spowodowanego długotrwałym kontaktem z zimnem lub wiatrem. Rozwój takiego pryszcza zaczyna się od pojawienia się czerwonej plamki, która stopniowo rośnie i przechodzi w bolesną egzaltację bez oznak gromadzenia się ropy w środku. Stanowi temu mogą towarzyszyć objawy ARI, infekcje gronkowcowe, opryszczka, a także choroby zakaźne układu trawiennego.
- Biały trądzik pod nosem może objawiać się jako jeden z rodzajów trądziku - są to wysypki typu małych białych guzków, które są dość gęste podczas dotykania. Biały pryszcz to nagromadzenie tłuszczu pod powierzchnią skóry. Gromada ta jest spowodowana zatkaniem porów wydzielinami potu. Najczęściej białe formacje pod nosem pojawiają się u osób o wysokiej zawartości tłuszczu w skórze twarzy lub u osób podatnych na zwiększone pocenie się.
- Czerwony trądzik pod nosem jest prawie zawsze zapalny, co wynika z obecności bakterii w obszarze trądziku, który aktywnie rozwija się w skórze tłuszczowej. Czerwony trądzik podczas wzrostu rośnie powyżej powierzchni skóry na 1-4 mm, czasami towarzyszy mu ból przy dotykaniu. Takie wysypki zwykle ustępują same, pozostawiając ślady na powierzchni twarzy.
- Podskórne pryszcze pod nosem w początkowych stadiach rozwoju to zagęszczony obszar punktowy, który ostatecznie dojrzewa do dużego pryszczu. Taki element wygląda jak zaczerwieniona eminencja, która wywołuje ból nawet przy niewielkim dotyku. Pryszcz podskórny jest trudny do leczenia, a często po nim występują ślady lub małe blizny.
- Wewnętrzne pryszcze pod nosem są często wynikiem ostrego miejscowego zapalenia kanału łojowego. Taki pryszcz może być płaski, albo w postaci stożka albo półkuli. Wewnętrzna jama formacji jest zwykle wypełniona ropą.
- Pryszcz pod nosem niemowlęcia może być oznaką zmian hormonalnych w ciele dziecka. Taka restrukturyzacja ma miejsce z reguły w drugim trzecim miesiącu życia dziecka. Pryszcze są zazwyczaj małe, często wielokrotne, mogą pojawić się, a następnie znikają same, bez żadnego leczenia. Stan skóry jest znormalizowany, gdy tylko tło hormonalne staje się stabilne.
Konsekwencje i powikłania trądziku pod nosem
Często po wygojeniu pryszcza na powierzchni skóry pozostaje ciemny lub lekki punkt. Ten stan w medycynie nazywa się pozapalną zmianą skóry. Najczęściej plamy te znikają po pewnym czasie na własną rękę.
Znacznie większym problemem jest powikłanie pryszcza, np. Tworzenie blizn (blizny). Najczęściej dzieje się tak, gdy siłą wypycha się pryszcz. Im większy pryszcz, tym większa blizna, którą pozostawia.
Same w sobie blizny po trądziku nie stanowią żadnego zagrożenia, z wyjątkiem tego, że są one nieprzyjemnym defektem kosmetycznym. Pozbycie się takiej wady jest bardzo trudne, a w większości przypadków blizny pozostają na całe życie.
Przy przestrzeganiu zasad higieny osobistej i pielęgnacji skóry prognoza trądziku jest ogólnie uważana za korzystną.
[1], [2], [3], [4], [5], [6]
