U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po 30 roku życia - Przyczyny, Rozwiązania i Opieka Skóry
Wypryski i ropne pryszcze na twarzy po 30, 40 i 50-tce – przyczyny, leczenie
- Ropne pryszcze i krostki to stosunkowo częste zmiany skórne występujące u dorosłych.
- Wśród najważniejszych przyczyn wyprysków na twarzy po 30., 40. i 50. roku życia wymienia się zmiany hormonalne, stres i niewłaściwą dietę.
- Objawy trądziku w późniejszym wieku są zwykle charakterystyczne dla różnych rodzajów trądziku pospolitego oraz różowatego.
- Jest wiele leków zwalczających pryszcze na twarzy u osób powyżej 30. roku życia, ale wskazana jest konsultacja u dermatologa, który dobierze preparaty do charakteru zmian i nasilenia dolegliwości.
Wypryski na twarzy, najczęściej kojarzone z okresem dojrzewania, mogą dotyczyć również osób po 30., 40. i 50. roku życia. Przyczyny wyprysków w tym wieku są zróżnicowane, ale najczęściej wiążą się ze zmianami hormonalnymi, stresem i dietą. Jest wiele sposobów na radzenie sobie z problemem czerwonych krostek na twarzy w dorosłym wieku, ale wybór najwłaściwszej metody leczenia warto zostawić specjaliście. Skąd się biorą ropne wypryski na twarzy po 30. i jak można im zaradzić?
Trudno wytłumaczyć dlaczego, ale u osób dorosłych zmiany trądzikowe lokalizują się inaczej niż u młodzieży, najczęściej w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, w okolicy ust, na szyi. Nie mają charakteru rozsianego ani rozległego, ale przyjmują postać trwale utrzymujących się zmian zapalnych, często na podłożu suchej skóry. Trudno poddają się leczeniu i bardzo często pozostawiają na skórze trwałe ślady w postaci szpecących blizn i przebarwień.
Problem z trądzikiem nękającym dorosłych polega na tym, że standardowa pielęgnacja antytrądzikowa nie pomaga, a antybiotykoterapia ogólna jest skuteczna jedynie podczas przyjmowania leku. Najczęściej więc stosuje się terapię skojarzoną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta. W trudnych przypadkach jako leki tzw. pierwszego rzutu stosuje się doustnie antybiotyki (ze względu na ich antybakteryjne działanie), ale przede wszystkim retinoidy (pochodne witaminy A), np. izotretinoinę. Jest ona bardzo skuteczna – normalizuje różnicowanie komórek naskórka, zmniejsza nagromadzenie łoju w mieszkach włosowych. Ma jednak też minusy, działa bowiem teratogennie (może uszkodzić płód) i zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Dlatego kilkumiesięczną terapię prowadzi się pod ścisłym nadzorem lekarza. Przed jej rozpoczęciem trzeba skontrolować poziom cholesterolu (wysoki jest przeciwwskazaniem), a podczas jej stosowania nie wolno zajść w ciążę (po zakończeniu kuracji kobieta powinna odczekać jeszcze 3–6 miesięcy, nim zajdzie w ciążę), opalać się ani poddawać inwazyjnym zabiegom kosmetycznym.Kuracja doustna jest uzupełniana, a w miarę poprawy stanu skóry zastępowana leczeniem miejscowym. Stosuje się wówczas preparaty do smarowania zawierające antybiotyki (erytromycynę czy klindamycynę) oraz retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Ograniczają one rozwój bakterii wywołujących zmiany zapalne i podtrzymują efekty leczenia.
To istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. Przede wszystkim trzeba uważnie wybierać kosmetyki – powinny to być preparaty o niezbyt bogatej formule (czym prostszy skład kosmetyku, tym lepiej dla skóry) i silnie nawilżające. Pożądanymi ich składnikami są: retinol (kremy z retinolem zapobiegają zaburzeniom keratynizacji naskórka i sprzyjają jego odnowie, ale jednocześnie bardzo wysuszają skórę, stąd konieczność intensywnego nawilżania), witaminy C i E (zwalczają wolne rodniki i hamują produkcję cytokin prozapalnych), wyciągi z alg czy aloesu (nawilżają). Do oczyszczania skóry zalecane są płyny micelarne, żele i preparaty oparte np. na kwasie salicylowym lub glikolowym – zmiękczają komórki naskórka, ułatwiają ich usunięcie i oczyszczenie porów. Wskazane jest też regularne (2 razy w tygodniu) stosowanie pilingów – mechanicznych albo chemicznych (usuwają zrogowaciały naskórek i ułatwiają odblokowanie porów).Wybierając kosmetyki mające ukryć niedoskonałości cery, trzeba szukać lekkich formuł, które nie zatykają porów, pozwalając skórze oddychać (kosmetyki tzw. niekomedogenne). Warto stosować preparaty, które mają dodatkowe właściwości sprzyjające leczeniu zmian trądzikowych, np. antybakteryjne, zwężające pory skóry i ograniczające wydzielanie łoju. miesięcznik "Zdrowie"
Wypryski na twarzy a menopauza
Menopauza związana jest z ogromnymi wahaniami hormonów. Przede wszystkim drastycznie zmniejsza się poziom estrogenów, a to one w znacznej mierze odpowiadają za wygląd skóry, m.in. za poziom jej nawilżenia. Zmiany w gospodarce hormonalnej w okresie menopauzy prowadzą do drastycznego ograniczenia syntezy włókien kolagenowo-elastynowych i spadku poziomu kwasu hialuronowego. Nierzadko to właśnie na okres menopauzy przypada największe nasilenie trądziku różowatego.
Ciąża to kolejny przykład, jak ogromny wpływ na organizm i wygląd skóry mają zmiany hormonalne. Burza hormonów, która rozpoczyna się we wczesnej ciąży, może skutkować znacznym pogorszeniem wyglądu cery i pojawieniem się wyprysków na twarzy. Na szczęście problem ten zwykle zmniejsza się wraz z upływem kolejnych miesięcy, a cera uspokaja się po pewnym czasie od porodu.
Trądzik wieku dojrzałego – winne nie tylko hormony
W przeciwieństwie do trądziku zwanego młodzieńczym, bardzo rzadko się zdarza, by przyczyną zmian skórnych były ogólnoustrojowe zaburzenia hormonalne. Dlatego próby leczenia za pomocą pigułek antykoncepcyjnych często dają tylko okresową poprawę – po odstawieniu hormonów problem powraca.
Co więc jest przyczyną trądziku nękającego dorosłych? W pierwszej kolejności stres. Powoduje on nadmierną ekspresję 5-alfa-reduktazy w skórze, szczególnie w gruczołach łojowych. Oznacza to tyle, że stres nasila nadreaktywność androgenu, hormonu odpowiadającego za wzmożoną produkcję łoju. Podobne skutki, chociaż pośrednio, ma również dieta obfitująca w produkty o wysokim indeksie glikemicznym, wysokoprzetworzone, z fast foodami na czele.
Takie menu powoduje gwałtowny wzrost poziomu insuliny we krwi, co stymuluje produkcję androgenów i w konsekwencji nasila łojotok. A to właśnie początek całego zła. Produkowana w nadmiernych ilościach wydzielina gruczołów łojowych jest gęściejsza niż zwykle i z dużym trudem wydostaje się na powierzchnię skóry. Ponieważ jednocześnie wzmożony jest proces rogowacenia naskórka, część wydzieliny zostaje zamknięta w ujściach przewodów łojowych i tak tworzą się zaskórniki.
W zaczopowanych gruczołach łojowych są doskonałe warunki do rozwoju bakterii beztlenowych i innych drobnoustrojów, które prowokują stany zapalne – na skórze powstają krostki, grudki, potem guzki i ropne nacieki. Poza stresem i złą dietą do wystąpienia zmian skórnych przyczyniać może się też np. intensywne opalanie (słońce co prawda wysusza skórę i okresowo minimalizuje zmiany trądzikowe, ale już jesienią znów znacznie się one nasilają), nadwrażliwość na niektóre pokarmy czy stosowanie nieodpowiednich kosmetyków (o ciężkim podłożu, wieloskładnikowych, perfumowanych).
Białe wypryski na twarzy
Białe krostki na twarzy również mogą występować przy trądziku – są to wtedy tzw. zaskórniki zamknięte. Ale nierzadko białe grudki to prosaki – niewielkie, twarde krostki, występujące zazwyczaj w większych skupiskach, tworząc na skórze „kaszkę”. Tak jak w przypadku innych zmian ich powstawanie związane jest z zatkaniem ujścia gruczołów łojowych. Biały kolor zawdzięczają właśnie obecności nagromadzonego sebum.
Może się zdarzyć, że w okresie dojrzewania skóra na twarzy jest gładka i bezproblemowa, a dopiero po 30., a nawet 40. życia ujawnia swoje drugie oblicze. Cera trądzikowa u kobiet po 30. roku życia wygląda zwykle nieco inaczej niż u nastolatek. W okresie dojrzewania wypryski gromadzą się w strefie T, czyli na brodzie, nosie i czole. Natomiast u dorosłych kobiet pryszcze pojawiają się głównie na brodzie i żuchwie, tworząc linię U. Za ich powstawanie również odpowiadają wahania hormonalne, ale też stres, nieprawidłowa dieta, niewłaściwe nawyki pielęgnacyjne.
