U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po 35 roku życia - Przyczyny, Leczenie i Pielęgnacja Skóry
Pielęgnacja skóry trądzikowej po trzydziestce
Nie ma kremów na trądzik hormonalny przeznaczonych konkretnie na ten właśnie problem. Żeby się pozbyć trądziku hormonalnego po 30. roku życia, trzeba przeanalizować codzienną pielęgnację, wyeliminować popełniane błędy i wprowadzić odpowiednie kosmetyki przeciwtrądzikowe. Pielęgnacja cery trądzikowej powinna obejmować przede wszystkim dokładne oczyszczanie, ale też nie należy przesadzać: wystarczy umyć skórę rano i wieczorem. Zbyt częste mycie i usuwanie z niej sebum paradoksalnie pobudzi gruczoły łojowe do jeszcze bardziej wytężonej pracy.
Czasami w niezbyt nasilonych przypadkach trądziku wystarczy zmienić sposób pielęgnacji domowej, by zobaczyć poprawę wyglądu skóry. Bardzo ważne jest dokładne oczyszczanie cery, by odblokowywać ujścia gruczołów łojowych. Mycie twarzy powinno się składać z trzech etapów: zmywania twarzy odpowiednim preparatem do demakijażu, płynem micelarnym, mleczkiem czy chusteczką, następny etap to mycie wodą z odpowiednim preparatem myjącym, a potem tonizowanie cery – radzi Magdalena Łopuszyńska.
Do mycia stosujcie albo łagodne emulsje, albo specjalne żele i pianki przeznaczone konkretnie do skóry z trądzikiem. Ważne, żeby dokładnie usuwały zanieczyszczenia, ale równocześnie nie wysuszały i nie podrażniały. Tonik do cery trądzikowej nie powinien natomiast zawierać alkoholu, za to szukajcie w nim składników normalizujących i ściągających, antybakteryjnych i przeciwzapalnych, np. cynku, niacynamidu, wyciągów ziołowych. Ciekawą propozycją są toniki z kwasami, szczególnie z kwasem migdałowym, salicylowym czy glikolowym.
Wyjątkowo uważnie trzeba dobierać krem do cery trądzikowej. Sprawdźcie, czy nie zawiera substancji komedogennych, które zapychają pory i powodują wysyp niedoskonałości. Należy do nich między innymi parafina, olej kokosowy i olej z kiełków pszenicy. Taką ostrożność trzeba zachować zwłaszcza wtedy, gdy szukacie kremu, który nie jest przeznaczony konkretnie do cery problematycznej. Jeśli waszym problemem jest trądzik po 30. roku życia, to prawdopodobnie nie stosujecie już produktów dla nastolatków, lecz np. kremy przeciwzmarszczkowe, w których mogą kryć się składniki niesprzyjające skórze trądzikowej.
Przyczyny trądziku po 30. roku życia: trądzik a hormony
Trądzik u dorosłych ma bardzo złożoną etiopatogenezę i nierzadko nie można ustalić jednej podstawowej przyczyny. Najczęściej jednak uznaje się, że w jego powstawaniu kluczową rolę odgrywają zaburzenia wydzielania łoju, nieprawidłowa keratynizacji ujść gruczołów łojowych i namnożenie bakterii. Jakie są czynniki powodujące trądzik?
Nadaktywne gruczoły łojowe wydzielają zbyt duże ilości sebum. Zdarza się, że nieprawidłowa jest nie tylko jego ilość, ale też skład, co prowadzi do zwiększonej lepkości i utrudnionego wypływu. Zaburzenia keratynizacji skutkują z kolei tym, że martwe komórki naskórka gromadzą się w ujściach gruczołów, zatykają je i uniemożliwiają sebum wypłynięcie na powierzchnię skóry. Powstają zaskórniki zamknięte i otwarte. Ważną rolę odgrywa także mikroflora bakteryjna skóry. Jej naturalnym komponentem jest bakteria Cutibacterium acnes (nazywane też Propionibacterium acnes), problem pojawia się wówczas, gdy równowaga zostaje zachwiana i bakteria nadmiernie się namnaża. Zgromadzone w kanałach łojowych sebum, komórki naskórka i bakterie to idealne warunki dla rozwinięcia stanu zapalnego. Czy jednak rzeczywiście tak zawsze jest?
W niektórych postaciach trądziku w ogóle nie ma bakterii, w innych nie ma stanu zapalnego, w innych dominuje stan zapalny, a w jeszcze innych obecne są głównie zrogowaciałe ujścia gruczołów łojowych. Czynniki te się wzajemnie przeplatają, uzupełniają, jeden pobudza drugi. Udział tych czynników jest różny u różnych osób, stąd każdy trądzik ma trochę inny obraz kliniczny i inaczej reaguje na leczenie. Nie jest to tak oczywista jednostka chorobowa, chociaż tak bardzo pospolita – mówi dermatolożka Magdalena Łopuszyńska.
W przypadku trądziku osób dojrzałych ważną rolę odgrywają zmiany hormonalne, które mogą polegać zarówno na zbyt wysokim, jak i zbyt niskim poziomie hormonów płciowych oraz na zaburzeniu proporcji między nimi. Hormony, które mają największy wpływ na rozwój tej choroby skóry, to:
Podsumowanie
Trądzik nie jest przyjemnym zjawiskiem i pewnie każdy, kto ma lub miał z nim styczność, powie, że jest to dość krępujące zjawisko. Przyczyn jest wiele, tak samo, jak i czynników, które mogą go powodować. Zwykle jednak istnieje kilka czynników, które są powiązane z rozwojem trądziku. Jeżeli wpływa on znacząco na pogorszenie się jakości życia, pogorszenie poczucia własnej wartości, wówczas warto wybrać się do dermatologa i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Źródła: https://www.jidonline.org/article/S0022-202X(15)36405-8/fulltext https://www.medicalnewstoday.com/articles/276013.php https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2836431/
Treści prezentowane na naszej stronie mają charakter edukacyjny i informacyjny. Dokładamy wszelkich starań, aby były one merytorycznie poprawne. Pamiętaj jednak, że nie zastąpią one indywidualnej konsultacji ze specjalistą, która jest dostosowana do Twojej konkretnej sytuacji.
Objawy trądziku hormonalnego po 30
Objawy trądziku hormonalnego u kobiet i mężczyzn mogą bardzo różnić się u poszczególnych osób zarówno rodzajem zmian, jak i nasileniem schorzenia. W znacznym stopniu wygląd skóry uzależniony jest od samego rodzaju trądziku i tego, czy związany jest z nieprawidłowym poziomem androgenów czy estrogenów.
W przypadku trądziku androgennego charakterystyczne jest rozmieszczenie niedoskonałości w tzw. strefie U, która obejmuje brodę i linię żuchwy, ale też (zwłaszcza w przypadku trądziku u mężczyzn) na szyi i karku. Jeśli ten rodzaj trądziku występuje u kobiety, to często współtowarzyszą mu również inne objawy, które równocześnie mogą wskazywać na tzw. hiperandrogenizm. Jest to między innymi nadmierne owłosienie (głównie twarzy), łysienie adrogenowe czy zaburzenia cyklu menstruacyjnego.
Inaczej wygląda obraz trądziku hormonalnego estrogenowego, któremu towarzyszy zaczerwienie, pieczenie, pojawiają się zmiany grudkowo-krostkowe, a w najbardziej zaawansowanym stadium: zmiany przerostowo-naciekowe. Co istotne, w przypadku tego typu trądziku po 30 oprócz strefy U wykwity występują na czole, nosie i policzkach.
Trudno wytłumaczyć dlaczego, ale u osób dorosłych zmiany trądzikowe lokalizują się inaczej niż u młodzieży, najczęściej w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, w okolicy ust, na szyi. Nie mają charakteru rozsianego ani rozległego, ale przyjmują postać trwale utrzymujących się zmian zapalnych, często na podłożu suchej skóry. Trudno poddają się leczeniu i bardzo często pozostawiają na skórze trwałe ślady w postaci szpecących blizn i przebarwień.
Problem z trądzikiem nękającym dorosłych polega na tym, że standardowa pielęgnacja antytrądzikowa nie pomaga, a antybiotykoterapia ogólna jest skuteczna jedynie podczas przyjmowania leku. Najczęściej więc stosuje się terapię skojarzoną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta. W trudnych przypadkach jako leki tzw. pierwszego rzutu stosuje się doustnie antybiotyki (ze względu na ich antybakteryjne działanie), ale przede wszystkim retinoidy (pochodne witaminy A), np. izotretinoinę. Jest ona bardzo skuteczna – normalizuje różnicowanie komórek naskórka, zmniejsza nagromadzenie łoju w mieszkach włosowych. Ma jednak też minusy, działa bowiem teratogennie (może uszkodzić płód) i zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Dlatego kilkumiesięczną terapię prowadzi się pod ścisłym nadzorem lekarza. Przed jej rozpoczęciem trzeba skontrolować poziom cholesterolu (wysoki jest przeciwwskazaniem), a podczas jej stosowania nie wolno zajść w ciążę (po zakończeniu kuracji kobieta powinna odczekać jeszcze 3–6 miesięcy, nim zajdzie w ciążę), opalać się ani poddawać inwazyjnym zabiegom kosmetycznym.Kuracja doustna jest uzupełniana, a w miarę poprawy stanu skóry zastępowana leczeniem miejscowym. Stosuje się wówczas preparaty do smarowania zawierające antybiotyki (erytromycynę czy klindamycynę) oraz retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Ograniczają one rozwój bakterii wywołujących zmiany zapalne i podtrzymują efekty leczenia.
To istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. Przede wszystkim trzeba uważnie wybierać kosmetyki – powinny to być preparaty o niezbyt bogatej formule (czym prostszy skład kosmetyku, tym lepiej dla skóry) i silnie nawilżające. Pożądanymi ich składnikami są: retinol (kremy z retinolem zapobiegają zaburzeniom keratynizacji naskórka i sprzyjają jego odnowie, ale jednocześnie bardzo wysuszają skórę, stąd konieczność intensywnego nawilżania), witaminy C i E (zwalczają wolne rodniki i hamują produkcję cytokin prozapalnych), wyciągi z alg czy aloesu (nawilżają). Do oczyszczania skóry zalecane są płyny micelarne, żele i preparaty oparte np. na kwasie salicylowym lub glikolowym – zmiękczają komórki naskórka, ułatwiają ich usunięcie i oczyszczenie porów. Wskazane jest też regularne (2 razy w tygodniu) stosowanie pilingów – mechanicznych albo chemicznych (usuwają zrogowaciały naskórek i ułatwiają odblokowanie porów).Wybierając kosmetyki mające ukryć niedoskonałości cery, trzeba szukać lekkich formuł, które nie zatykają porów, pozwalając skórze oddychać (kosmetyki tzw. niekomedogenne). Warto stosować preparaty, które mają dodatkowe właściwości sprzyjające leczeniu zmian trądzikowych, np. antybakteryjne, zwężające pory skóry i ograniczające wydzielanie łoju. miesięcznik "Zdrowie"
