U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po 35 roku życia - Przyczyny, Leczenie i Pielęgnacja Skóry
Jak leczyć trądzik hormonalny po 30?
W leczeniu trądziku wieku dorosłego ważne miejsce zajmują antybiotyki, zarówno stosowane miejscowo w formie maści, jak i doustne (np. erytromycyna, tetracyklina). Hamują one namnażanie bakterii trądzikowych. Złagodzić trądzik hormonalny pomogą też maści na pryszcze zawierające nadtlenek benzoilu, który wykazuje szerokie spektrum działania: ma właściwości przeciwbakteryjne, złuszczające i przeciwłojotokowe. Zwalczyć trądzik hormonalny pomogą też preparaty z kwasem azelainowym, zwłaszcza jeśli zmagacie się z trądzikiem różowatym.
Dobre efekty leczenia dają leki doustne z grupy retinoidów. Działają one na wszystkie patomechanizmy powstawania zmian trądzikowych: zmniejszają wydzielanie łoju, regulują rogowacenie ujść gruczołów łojowych, ograniczają zasiedlanie bakterii i tendencję do stanów zapalnych. Poza tym działają bardzo korzystnie na pobudzenie syntezy kolagenu. Zwłaszcza u dorosłych pacjentów ze skórą trądzikową zauważamy, że w czasie terapii dochodzi do znacznego jej odmłodzenia – mówi Magdalena Łopuszyńska.
Pielęgnacja skóry trądzikowej po trzydziestce
Nie ma kremów na trądzik hormonalny przeznaczonych konkretnie na ten właśnie problem. Żeby się pozbyć trądziku hormonalnego po 30. roku życia, trzeba przeanalizować codzienną pielęgnację, wyeliminować popełniane błędy i wprowadzić odpowiednie kosmetyki przeciwtrądzikowe. Pielęgnacja cery trądzikowej powinna obejmować przede wszystkim dokładne oczyszczanie, ale też nie należy przesadzać: wystarczy umyć skórę rano i wieczorem. Zbyt częste mycie i usuwanie z niej sebum paradoksalnie pobudzi gruczoły łojowe do jeszcze bardziej wytężonej pracy.
Czasami w niezbyt nasilonych przypadkach trądziku wystarczy zmienić sposób pielęgnacji domowej, by zobaczyć poprawę wyglądu skóry. Bardzo ważne jest dokładne oczyszczanie cery, by odblokowywać ujścia gruczołów łojowych. Mycie twarzy powinno się składać z trzech etapów: zmywania twarzy odpowiednim preparatem do demakijażu, płynem micelarnym, mleczkiem czy chusteczką, następny etap to mycie wodą z odpowiednim preparatem myjącym, a potem tonizowanie cery – radzi Magdalena Łopuszyńska.
Do mycia stosujcie albo łagodne emulsje, albo specjalne żele i pianki przeznaczone konkretnie do skóry z trądzikiem. Ważne, żeby dokładnie usuwały zanieczyszczenia, ale równocześnie nie wysuszały i nie podrażniały. Tonik do cery trądzikowej nie powinien natomiast zawierać alkoholu, za to szukajcie w nim składników normalizujących i ściągających, antybakteryjnych i przeciwzapalnych, np. cynku, niacynamidu, wyciągów ziołowych. Ciekawą propozycją są toniki z kwasami, szczególnie z kwasem migdałowym, salicylowym czy glikolowym.
Wyjątkowo uważnie trzeba dobierać krem do cery trądzikowej. Sprawdźcie, czy nie zawiera substancji komedogennych, które zapychają pory i powodują wysyp niedoskonałości. Należy do nich między innymi parafina, olej kokosowy i olej z kiełków pszenicy. Taką ostrożność trzeba zachować zwłaszcza wtedy, gdy szukacie kremu, który nie jest przeznaczony konkretnie do cery problematycznej. Jeśli waszym problemem jest trądzik po 30. roku życia, to prawdopodobnie nie stosujecie już produktów dla nastolatków, lecz np. kremy przeciwzmarszczkowe, w których mogą kryć się składniki niesprzyjające skórze trądzikowej.
Rodzaje trądziku hormonalnego po 30
Trądzik osób dorosłych podzielić można według różnych kryteriów. Jednym z nich jest to, w jakim momencie po raz pierwszy pojawiły się na skórze trądzikowe wykwity. W takim przypadku do trądziku późnego, bo tak też nazywane jest to schorzenie dermatologiczne po 25.-30. roku życia, zalicza się:
- trądzik przetrwały, a więc taki, który swój początek miał już w okresie dojrzewania, jednak po okresie spokoju i zaleczenia, powrócił ponownie właśnie w dorosłości,
- trądzik o późnym początku, czyli trądzik, który po raz pierwszy u danej osoby pojawił się w wieku dorosłym, bez pierwszego epizodu w młodości.
Inne kryterium dotyczy tego, które hormony mają najważniejszy udział w rozwoju trądziku hormonalnego po trzydziestce. Pod tym względem dokonuje się podziału na:
- trądzik androgenny – w jego przypadku wyraźnie zaznacza się wpływ androgenów na kondycję skóry, może występować u mężczyzn, jednak o wiele częściej dotyczy kobiet, u których nieprawidłowy poziom tych hormonów często ma podłoże chorobowe,
- trądzik estrogenowy – dotyczy głównie kobiet w okresie menopauzy, ale zmiana poziomu estrogenów odgrywa też istotną rolę w przypadku pojawiania się pryszczy przed miesiączką.
Jak pozbyć się wyprysków na twarzy u dorosłych?
Metody przeciwdziałania wypryskom na twarzy po 30., 40., 50. roku życia zależą przede wszystkim od przyczyny dolegliwości. Dlatego warto skonsultować się z lekarzem, który może pomóc je ustalić.
Zawsze w przypadku pojawiania się krost na twarzy w dorosłym wieku warto:
- zmienić dietę – eliminacja tłustych potraw, słodyczy i dużej ilości nabiału z diety może pomóc w walce z wypryskami,
- stosować odpowiednie kosmetyki – dostosowanie kosmetyków do typu skóry i jej potrzeb, (żel do mycia, tonik, krem na wypryski na twarzy),
- wypróbować domowe sposoby na ropne pryszcze – maseczki na bazie glinki, delikatne złuszczanie za pomocą peelingów enzymatycznych, stosowanie octu jabłkowego lub leków dostępnych bez recepty zawierających kwas salicylowy i azelainowy oraz nadtlenek benzoilu,
- stosowanie leków na receptę – w niektórych przypadkach konieczne może być skonsultowanie się z dermatologiem i zastosowanie leków na receptę.
Co na wypryski na twarzy po 30., 40. i 50. – leki na receptę
W przypadku nasilonych dolegliwości skórnych zalecana jest konsultacja z lekarzem. Dermatolog na podstawie wywiadu z pacjentem i badania może ustalić przyczynę występowania wyprysków i dobrać najodpowiedniejsze metody leczenia. Najczęściej wykorzystywane są preparaty miejscowe, takie jak retinoidy (np. Isotrex, Izotziaja), preparaty regulujące wydzielanie sebum (np. Acnatac, Duac), a w przypadku zakażeń – antybiotyki na pryszcze ropne (np. Dalacin T, Klindacin T).
W niektórych przypadkach lekarz może zaproponować kobietom leki hormonalne (np. Cyprodiol, Syndi-35), a jeśli zmiany skórne mają związek z menopauzą – hormonalną terapię zastępczą, która może wpłynąć na poprawę stanu skóry.
e -Konsultacja z Receptą Online TrądzikWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Jakie są rodzaje pryszczy?
- mogą być małe, podskórne, prawie niewidoczne (w kolorze skóry),
- zdarzają się także bardziej widoczne o ciemniejszej barwie - czarne lub ciemnobrązowe (z powodu utleniania melaniny, pigmentu skóry). Niektórzy myślą, że ich kolor jest wynikiem brudu, co nie jest prawdą
- trochę większe, lekko zaokrąglone grudki, często w kolorze różowym,
- krostki pełne ropy wyraźnie widoczne na powierzchni skóry. Podstawa jest różowa, a górna część pełna ropy,
- jeszcze większe i twardsze grudki, często dość bolesne w dotyku.
Gdy pory zapchają się łojem i martwą skórą, wówczas powstają krostki. Czasami prowadzi to do infekcji i stanów zapalnych. Przyczyna tego, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a inne mniej, nie jest do końca znana.
Gruczoły łojowe a pryszcze
Gruczoły łojowe to małe gruczoły skórne, które wydzielają sebum, woskową i oleistą substancję, która gromadzi się na skórze i włosach. Znajdują się one w porach skóry na całym ciele, za wyjątkiem skóry dłoni i spodu stóp. Najwięcej jest ich na skórze twarzy i głowy. Ponieważ gruczoły wytwarzają sebum wewnątrz porów, nowe komórki skóry stale rosną, a te zewnętrzne warstwy są zrzucane. Zdarza się, że martwe komórki pozostają w porach, zlepiają się z sebum i w efekcie blokują pory. Taka sytuacja jest najbardziej prawdopodobna w okresie dojrzewania, ponieważ gruczoły łojowe wytwarzają w tym czasie więcej sebum.
Infekcja bakteryjna
W miejscach, w których gromadzą się martwe komórki oraz sebum, gdzie następuje zablokowanie porów, mogą pojawić się niepożądane bakterie, w tym bakteria związana z trądzikiem - Propionibacterium acnes. Generalnie, żyje sobie ona na naszej skórze i nie jest groźna. Jednak gdy na skórze pojawią się dla niej odpowiednie warunki, wówczas szybciej się rozmnaża, a to już stwarza problem. Żywi się łojem i wytwarza substancję, która wywołuje odpowiedź immunologiczną. Prowadzi to do stanu zapalnego skóry i wyprysków.
