U nas zapłacisz kartą
"Pryszcze po miesiączce - Jak sobie z nimi radzić?"
Jak wyciskać pryszcze? Czy można robić to bezpiecznie?
Każdy z nas chciałby mieć gładką skórę pozbawioną niedoskonałości i przebarwień. Kiedy na naszej twarzy pojawi się pryszcz, próbujemy się go pozbyć. Najszybszym rozwiązaniem jest jego wyciśnięcie. Jednak aby nie zrobić sobie krzywdy na twarzy, należy wiedzieć, jak zrobić to bezpiecznie. Jeśli zdecydujesz się na wyciśnięcie pryszcza, przestrzeganie poniższych zasad higieny jest kluczowe.
Po pierwsze umyj dokładnie twarz oraz dłonie. Zminimalizuje to ryzyko przedostania się bakterii do rany po wyciśnięciu pryszcza. Następnie przetrzyj zmianę i jej okolicę płynem lub tonikiem antybakteryjnym.
Kolejny krok do sedna procedury, czyli wyciskanie. W żadnym wypadku nie rób tego paznokciami. Łatwiej w ten sposób uszkodzić skórę. Zamiast tego użyj dwóch patyczków higienicznych lub palców owiniętych czystą chusteczką.
Uwaga! Nie należy wyciskać pryszczy na siłę. Jeżeli widzisz, że treść nie chce wyjść na powierzchnię skóry, to należy od razu odpuścić. Można robić to tylko w przypadku zmian, których treść jest tuż pod powierzchnią skóry.
Po wyciśnięciu pryszcza należy ponownie użyć środka antybakteryjnego. Potem zaleca się stosowanie kremów lub maści o właściwościach zarówno antybakteryjnych, jak i łagodząco-regenerujących. Niewskazane jest używanie produktów, które wysuszają skórę. Najlepiej skupić się na ukojeniu stanu zapalnego.
Trzeba pamiętać również, aby nie wyciskać pryszczy zbyt często. Powinno być to rozwiązanie stosowane w wyjątkowych sytuacjach. Opróżnione gruczoły łojowe wzmagają bowiem produkcję sebum, co może pogorszyć stan na skóry.
Dlaczego ludzie wyciskają pryszcze?
Wyciskanie pryszczy na twarzy to niewątpliwie najszybszy sposób, aby pozbyć się wystającej zmiany. Jednak dla niektórych jest to czynność, która przede wszystkim zapewnia poczucie ulgi lub przyjemność. Kiedy przyczyny wyciskania pryszczy są psychologiczne, a sam problem staje się poważny, mówimy o zjawisku trądziku neuropatycznego.
Trądzik neuropatyczny to kompulsywne wyciskanie pryszczy na twarzy lub innych okolicach ciała. Jest to choroba z pogranicza dermatologii oraz psychologii, która może wywoływać pojawianie się nowych wyprysków. Ciągłe rozdrapywanie krost, wyciskanie zaskórników dla wielu osób daje chwilowe zadowolenie. Jednak niestety może namnażać zmiany skórne.
Chcąc uporać się z problemem, powinniśmy udać się do dermatologa, który pomoże nam dobrać odpowiednią metodę leczenia. Równie ważna może okazać się pomoc psychologa lub psychoterapeuty, gdyż przy trądziku neuropatycznym samo leczenie dermatologiczne nie wystarczy. W dużej mierze chodzi o powstrzymanie się od wyciskania i zmianę nawyków. Pomocne jest zwykle unikanie analizowania stanu skóry przy lustrze oraz szukanie innych sposobów na łagodzenie napięcia nerwowego.
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.
Jak określić dni płodne po nieregularnym okresie?
Nieregularny okres często powoduje stres w oczekiwaniu na kolejną miesiączkę w sytuacjach nieplanowania ciąży. Wszystkie metody obliczania daty dni płodnych należy traktować jako datę orientacyjną.
Jak obliczyć dni płodne przy nieregularnym okresie? W tych sytuacjach metoda kalendarzowa polega na następujących obliczeniach:
- ustalenie najdłuższego i najkrótszego cyklu w ostatnim półroczu,
- odjęcie 18 dni od czasu trwania najkrótszego cyklu,
- odjęcie 11 dni od najdłuższego cyklu.
Uzyskane w ten sposób dni graniczne to właśnie granice okresu płodnego. W zależności od czasu trwania miesiączki dni płodne mogą wystąpić zaraz po miesiączce, a w niektórych przypadkach nawet w końcowej fazie okresu.
Do takich wyliczeń należy podchodzić z ostrożnością i pamiętać, że dni płodne są w tym przypadku orientacyjnym terminem.
Zależność pomiędzy nieregularnym okresem a dniami płodnymi jest często trudna do wychwycenia i warto stosować dodatkowe metody (na przykład obserwacji śluzu lub termiczną).
