U nas zapłacisz kartą
"Pryszcze po miesiączce - Jak sobie z nimi radzić?"
PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego
Uciążliwe objawy przed okresem zostały nazwane zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Mogą one mieć naturę fizyczną lub emocjonalną. Pojawiają się po owulacji, w fazie lutealnej cyklu menstruacyjnego, i ustępują wraz z początkiem krwawienia.
PMS rozwija się w okresie dojrzewania i może trwać aż do menopauzy, jednak zazwyczaj jest najsilniej odczuwany między 25. a 35. rokiem życia. Nie znamy dokładnych przyczyn występowania objawów przed okresem, natomiast z pewnością są one wynikiem zmian stężeń hormonów płciowych w trakcie cyklu miesiączkowego. Oprócz tego podejrzewa się, że na obecność i nasilenie tych dolegliwości wpływają też uwarunkowania genetyczne lub inne, jeszcze niepoznane czynniki.
PMS a PMDD – czym się różnią?
Ok. 4-8% kobiet cierpi na ciężką postać PMS, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne – PMDD. Ich rozpoznanie zależy od ilości występujących objawów przed okresem i stopnia ich nasilenia. Podczas PMS co najmniej jeden symptom o średnim lub ciężkim nasileniu pojawia się do 5. dni przed krwawieniem.
Z kolei PMDD rozpoznaje się, jeśli występuje przynajmniej 5 objawów przed okresem, co najmniej tydzień przed krwawieniem i w większości cykli. PMDD to najcięższa postać PMS – zaburza codzienne życie zarówno pod kątem nauki czy pracy, jak i stosunków międzyludzkich.
PMDD, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne
Jak prawidłowo pozbyć się pryszczy metodą wyciskania?
Czasami, gdy pryszcz jest mocno „dojrzały”, nie ma wyjścia – trzeba go wydusić. Najlepiej, aby zrobiła to profesjonalistka, np. kosmetyczka. Jeśli to niemożliwe, warto wiedzieć, jak to prawidłowo wykonać. Przede wszystkim pamiętaj, że do manualnego usunięcia nadaje się jedynie wykwit, którego jasnożółty czubek widoczny jest na powierzchni (niemal przebił się przez skórę). Taką ropną krostkę można ostrożnie wycisnąć czystymi i zdezynfekowanymi dłońmi, najlepiej przez chusteczkę higieniczną (tak aby paznokciami nie uszkodzić naskórka i nie spowodować w ten sposób blizn). Po wykonanym zabiegu niezwłocznie należy zdezynfekować podrażnioną skórę, a na koniec umyć twarz antybakteryjnym żelem głęboko oczyszczającym, takim jak np. Vichy Normaderm.
Wcale nie potrzebujesz aplikować dużej ilości korektora czy podkładu, aby skutecznie zamaskować pryszcza. Wystarczy podkład o silnym działaniu maskującym, taki jak Vichy Dermablend – nakładany zawsze na krem pod makijaż. Zapewnia on pełne krycie niedoskonałości przy nałożeniu cienkiej warstwy. Możesz go zaaplikować na całą twarz (najlepiej) bądź zastosować do punktowego zamaskowania krosty (gdy wymaga dodatkowego krycia). Nabierz odrobinę na czysty palec bądź gąbeczkę i lekko wklep w pryszcza i skórę wokół, a następnie przypudruj utrwalającym pudrem Dermablend. Pamiętaj, że podkład musi mieć odcień zbliżony do karnacji – zbyt jasny dodatkowo uwypukli zmiany.
Bibliografia:
1 Braun‐Falco O, Plewig G, Wolff H.H, Burdgdorf W.H.C. Dermatologia. Wyd. Czelej, Lublin 2004, 993–1002.
Dlaczego ludzie wyciskają pryszcze?
Wyciskanie pryszczy na twarzy to niewątpliwie najszybszy sposób, aby pozbyć się wystającej zmiany. Jednak dla niektórych jest to czynność, która przede wszystkim zapewnia poczucie ulgi lub przyjemność. Kiedy przyczyny wyciskania pryszczy są psychologiczne, a sam problem staje się poważny, mówimy o zjawisku trądziku neuropatycznego.
Trądzik neuropatyczny to kompulsywne wyciskanie pryszczy na twarzy lub innych okolicach ciała. Jest to choroba z pogranicza dermatologii oraz psychologii, która może wywoływać pojawianie się nowych wyprysków. Ciągłe rozdrapywanie krost, wyciskanie zaskórników dla wielu osób daje chwilowe zadowolenie. Jednak niestety może namnażać zmiany skórne.
Chcąc uporać się z problemem, powinniśmy udać się do dermatologa, który pomoże nam dobrać odpowiednią metodę leczenia. Równie ważna może okazać się pomoc psychologa lub psychoterapeuty, gdyż przy trądziku neuropatycznym samo leczenie dermatologiczne nie wystarczy. W dużej mierze chodzi o powstrzymanie się od wyciskania i zmianę nawyków. Pomocne jest zwykle unikanie analizowania stanu skóry przy lustrze oraz szukanie innych sposobów na łagodzenie napięcia nerwowego.
Dni płodne po okresie a długość cyklu kobiety
Występowanie dni płodnych jest u każdej kobiety uzależnione od długości cyklu miesiączkowego i jego poszczególnych faz. Każdy cykl menstruacyjny jest złożony z 4 etapów i trwa średnio 28 dni.
Płodność kobiety jest związana z owulacją. To moment, kiedy dochodzi do uwolnienia z jajnika komórki jajowej, gotowej do zapłodnienia. Określenie z dużym prawdopodobieństwem, czy po okresie są dni płodne i w którym momencie występuje owulacja jest możliwe tylko wtedy, gdy kobieta regularnie miesiączkuje. To niestety nie zawsze jest regułą.
Kiedy dni płodne rozpoczynają u kobiety po okresie? To bardzo indywidualna sprawa, gdyż cykl miesiączkowy u każdej pani może być naprawdę różny i trwać od 21 do nawet 32 dni i dłużej. Te dni pojawiają się już na kilka dni przed owulacją. Z reguły dni płodne trwają już od 6 dni przed owulacją i do 2 dni po niej.
Ile trwają dni płodne po okresie? Uzależnione jest to od długości cyklu i długości trwania miesiączki. Przy klasycznym (książkowym) cyklu, który wynosi 28 dni miesiączka trwa od 4 do 7 dni. Przykładowo, przy 28 dniowym cyklu owulacja wypada w środku, czyli w 14 dniu, a zatem dni płodne rozpoczną się od 7 dnia cyklu, czyli od 7 dnia od rozpoczęcia miesiączki.
Ile dni po miesiączce są dni płodne? To zależy od długości miesiączki - jeśli trwa 5 dni to 2 dni po jej zakończeniu są dniami płodnymi. Jeśli okres trwa 7 dni to czas po jej zakończeniu jest już, co do zasady, czasem bezpłodnym.
I to jest odpowiedź na kluczowe pytanie, czy mogą być dni płodne zaraz po okresie? Tak, jest to teoretycznie możliwe.
