U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po mleku - mit czy rzeczywistość?
Jakie inne produkty mogą powodować pryszcze?
Trądzikowi sprzyja dieta bogata w produkty z wysokim indeksem glikemicznym, np. białe pieczywo, frytki, chipsy, słodkie napoje, słodycze, które powodują szybki wzrost glukozy we krwi. W rezultacie dochodzi do rozwoju stanów zapalnych, skóra wytwarza więcej sebum, powstają zaskórniki. Wypryski mogą pojawiać się po alkoholu, ostrym jedzeniu, żywności wysokoprzetworzonej, typu fast-food i czekoladzie. Niektóre źródła podają również, że na cerę może niekorzystnie wpływać częste jedzenie jajek i mięsa.
Według badań trądzikowi skutecznie przeciwdziała dieta opierająca się na produktach z niskim IG, takich jak:
- produkty pełnoziarniste,
- chude mięso i ryby,
- świeże warzywa i owoce (z racji zawartości karotenoidów szczególnie polecane są zielone liściaste warzywa oraz żółte i pomarańczowe),
- pestki, nasiona,
- orzechy.
Chociaż trzeba dodać, że mleko nie ma wysokiego indeksu glikemicznego.
Przy trądziku zalecane są produkty bogate w:
- cynk (np. nasiona dyni, orzechy, indyk, soczewica),
- witaminę A (np. ryby, tran, wątroba, jarmuż, dynia),
- witaminę E (oleje roślinne, kiełki, produkty gruboziarniste, zielone warzywa liściaste),
- różne związki przeciwutleniające
- wszystkie te składniki działają korzystnie na skórę.
Do picia najlepsza jest woda niegazowana lub zielona herbata (zawiera dodatkowo polifenole, które działają przeciwutleniająco i hamują procesy zapalne). Ważne jest, aby się nie odwadniać, ponieważ to prowadzi do przesuszenia skóry i zaburzenia jej funkcji. Osoba dorosła powinna wypijać 2-2,5 l płynów dziennie.
Źródła:
A.A. Çerman i inni, Dietary glycemic factors, insulin resistance, and adiponectin levels in acne vulgaris, doi: 10.1016/j.jaad.2016.02.1220,
C.A. Adebamowo i inni, High school dietary dairy intake and teenage acne, doi: 10.1016/j.jaad.2004.08.007,
C.A. Adebamowo i inni, Milk consumption and acne in adolescent girls, doi: 10.5070/D377b9s0z8,
C.A. Adebamowo i inni, Milk consumption and acne in teenaged boys, doi: 10.1016/j.jaad.2007.08.049,
B. Melnik, Milk consumption: aggravating factor of acne and promoter of chronic diseases of Western societies, doi: 10.1111/j.1610-0387.2009.07019.x.
Jakie są rodzaje pryszczy?
- mogą być małe, podskórne, prawie niewidoczne (w kolorze skóry),
- zdarzają się także bardziej widoczne o ciemniejszej barwie - czarne lub ciemnobrązowe (z powodu utleniania melaniny, pigmentu skóry). Niektórzy myślą, że ich kolor jest wynikiem brudu, co nie jest prawdą
- trochę większe, lekko zaokrąglone grudki, często w kolorze różowym,
- krostki pełne ropy wyraźnie widoczne na powierzchni skóry. Podstawa jest różowa, a górna część pełna ropy,
- jeszcze większe i twardsze grudki, często dość bolesne w dotyku.
Gdy pory zapchają się łojem i martwą skórą, wówczas powstają krostki. Czasami prowadzi to do infekcji i stanów zapalnych. Przyczyna tego, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a inne mniej, nie jest do końca znana.
Gruczoły łojowe a pryszcze
Gruczoły łojowe to małe gruczoły skórne, które wydzielają sebum, woskową i oleistą substancję, która gromadzi się na skórze i włosach. Znajdują się one w porach skóry na całym ciele, za wyjątkiem skóry dłoni i spodu stóp. Najwięcej jest ich na skórze twarzy i głowy. Ponieważ gruczoły wytwarzają sebum wewnątrz porów, nowe komórki skóry stale rosną, a te zewnętrzne warstwy są zrzucane. Zdarza się, że martwe komórki pozostają w porach, zlepiają się z sebum i w efekcie blokują pory. Taka sytuacja jest najbardziej prawdopodobna w okresie dojrzewania, ponieważ gruczoły łojowe wytwarzają w tym czasie więcej sebum.
Infekcja bakteryjna
W miejscach, w których gromadzą się martwe komórki oraz sebum, gdzie następuje zablokowanie porów, mogą pojawić się niepożądane bakterie, w tym bakteria związana z trądzikiem - Propionibacterium acnes. Generalnie, żyje sobie ona na naszej skórze i nie jest groźna. Jednak gdy na skórze pojawią się dla niej odpowiednie warunki, wówczas szybciej się rozmnaża, a to już stwarza problem. Żywi się łojem i wytwarza substancję, która wywołuje odpowiedź immunologiczną. Prowadzi to do stanu zapalnego skóry i wyprysków.
Nietolerancja laktozy - przyczyny, objawy i leczenie
Nietolerancja laktozy, czyli cukru występującego w mleku, to jedna z najczęściej spotykanych nietolerancji pokarmowych. Dochodzi do niej wtedy, gdy w organizmie brakuje laktazy - enzymu koniecznego do rozkładu laktozy. Wówczas po spożyciu mleka lub innych produktów zawierających laktozę pojawiają się dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Jakie są przyczyny i objawy nietolerancji laktozy? Na czym polega leczenie?
Spis treści
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Nietolerancja laktozy to niewłaściwa reakcja organizmu, która pojawia się po spożyciu produktów zawierających laktozę - cukier mleczny. Przyczyną tego rodzaju nietolerancji pokarmowej jest brak (alaktazja) lub niedobór (hipolaktazja) laktazy - enzymu trawiennego, który jest niezbędny do prawidłowego rozkładu laktozy na glukozę i galaktozę. Gdy w organizmie brakuje laktazy, laktoza nie może zostać rozłożona i ulega fermentacji bakteryjnej w jelicie grubym. W konsekwencji tworzą się kwasy i gazy, które powodują wzrost ciśnienia osmotycznego treści jelitowej oraz działają drażniąco na błonę śluzową, czego konsekwencją są przykre dolegliwości ze strony układu pokarmowego.