U nas zapłacisz kartą
"Pryszcze po narkotykach - Przyczyny i Leczenie"
Kokaina - objawy przyjmowania, konsekwencje zdrowotne
Kokaina jest narkotykiem wciąganym do nosa, przyjmowanym doustnie (wcieranym w dziąsła), a także dożylnie lub palonym. Nazywana jest: koką, białą damą, charlie, crackiem (crack określenie kokainy palonej), galaretką, kisielkiem, witaminą C lub śniegiem.
W Polsce kokaina jest rzadziej używana niż amfetamina, ponieważ jest droższa, a efekt stymulujący po niej utrzymuje się krócej. Po wciągnięciu do nosa zaczyna działać po kilku minutach, a rezultaty utrzymują się do 30 minut.
Charakterystyczne objawy przyjmowania kokainy to:
- otwartość, gadatliwość,
- poczucie siły,
- euforia,
- pobudzenie,
- obniżenie hamulców seksualnych,
- subiektywne wrażenie lepszej koncentracji,
- urojenia,
- omamy słuchowe,
- niepokój,
- złość, agresja,
- lęk,
- napady paniki,
- wzrost ciśnienia tętniczego,
- szybsza praca serca,
- rozszerzenie źrenic,
- zawroty głowy,
- drżenie,
- kurcze mięśniowe,
- wzrost temperatury ciała.
Konsekwencje zdrowotne
Nawet jednorazowe zażycie kokainy może zagrażać życiu. Możliwymi konsekwencjami zdrowotnymi przyjmowania kokainy są:
- zaburzenia krążenia, zawał, udar mózgu,
- silne bóle brzucha i nudności,
- zatrzymanie krążenia z powodu drgawek lub innych przyczyn,
- regularne zażywanie kokainy może skutkować: chorobą niedokrwienną serca (chorobą wieńcową), nadciśnieniem, tętniakami, chorobami żołądka, wrzodami, zaburzeniami neurologicznymi, objawy przypominające chorobę Parkinsona,
- następstwa wciągania do nosa: krwawienie z nosa, katar, uszkodzenia śluzówki, chrypka.
Bardzo niebezpiecznym połączeniem jest używanie kokainy z alkoholem, co jest praktykowane bardzo często. Prowadzi do powstania w wątrobie kokatylenu i zatrucia organizmu. Wyjątkowo groźna jest także mieszanka kokainy z heroiną nazywana speedballem.
Czym są stymulanty i jak działają?
Stymulanty, czyli psychoaktywne środki stymulujące, to substancje o działaniu pobudzającym, zwiększające przez pewien czas czujność, koncentrację, siłę, empatię, redukujące zmęczenie. Są stosowane w medycynie, np. w leczeniu narkolepsji, ADHD, otyłości, depresji, a także w celach rekreacyjnych i towarzyskich. Najczęściej stosowane narkotyki stymulujące to: amfetamina, kokaina, metamfetamina oraz MDMA (czyli ekstazy).
Amfetamina jest drugim po marihuanie najczęściej zażywanym narkotykiem w naszym kraju. Po amfetaminę, kokainę i inne stymulanty sięgają głównie osoby młode, w wieku 25-34 lat.
Działanie tych narkotyków polega przede wszystkim na wzmocnieniu wydzielania dopaminy (hormonu szczęścia i nagrody) oraz noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym. Stąd poczucie euforii i pobudzenia czy większej czujności.
Kokaina dodatkowo hamuje wychwyt zwrotny tych neuroprzekaźników, co potęguje wrażenia po narkotyku. Reakcja organizmu jest szybsza i intensywniejsza niż po amfetaminie (jednak efekt trwa krócej). Kokaina przy tym działa na obszary mózgu odpowiadające za emocje i motywację, powodując zachwianie samokrytyki i podejmowanie zachowań niezgodnych z normami społecznymi.
Nieco inaczej działa MDMA, czyli ekstazy. Osoby po tym związku są bardzo otwarte, towarzyskie, odczuwają potrzebę zbliżenia, nawiązywania kontaktów, co wynika z aktywowania receptorów serotoninowych w układzie nerwowym.
Na czym polega uzależnienie?
Uzależnienie oznacza silne pragnienie przyjmowania substancji albo poczucie przymusu jej przyjmowania bez względu na późniejsze skutki, szkodliwe następstwa i złożone obietnice, że więcej się nie sięgnie po narkotyki. Literatura dotycząca uzależnienia, jak też praktyka leczenia podkreślają, iż uzależnienie od substancji psychoaktywnych jest procesem lub stanem zależności fizycznej, psychicznej i społecznej oraz tolerancji na substancje.
Uzależnienie fizyczne. Jest rezultatem wbudowania uzależniającego związku chemicznego lub jego metabolitów w metabolizm organizmu. Zależność fizyczna jest więc sztucznie wytworzoną potrzebą biologiczną, fizjologicznie nabytą, objawiającą się przymusem zażywania danej substancji psychoaktywnej.
Uzależnienie psychiczne polega na potrzebie częstego lub stałego zażywania substancji psychoaktywnej w celu powtórzenia przeżyć związanych z zażywaniem lub w celu uniknięcia złego samopoczucia wywołanego brakiem substancji. Psychicznemu przymusowi zażywania substancji często towarzyszy subiektywny głód tej substancji.
Uzależnienie społeczne. Związane jest z zażywaniem substancji psychoaktywnej w grupie, może mieć również charakter obrzędowy, kultowy. Istotą tego zjawiska jest bardzo silne uzależnienie od grupy, a wtórnie od środków uzależniających.
Tolerancja jest charakterystyczną cechą znaczącej ilości substancji psychoaktywnych. Powoduje ona konieczność przyjmowania coraz większych dawek substancji dla uzyskania takich samych efektów.
Objawy przyjmowania narkotyków: amfetamina, kokaina i metamfetamina
Amfetamina, metamfetamina, kokaina i ekstazy to najpopularniejsze psychoaktywne środki stymulujące stosowane w celu pobudzenia, wzmożonej koncentracji czy zniesienia zahamowań towarzyskich. Człowiek po tych substancjach jest nie tylko bardziej pobudzony i gadatliwy, ale też może dziwnie się zachowywać, mogą pojawić się psychozy, depresja, napady paniki i inne groźne skutki dla zdrowia.
fot. Adobe Stock
Spis treści:
Ile osób zatruwa się narkotykami?
Najbardziej zagrożoną grupą są młodzi mężczyźni w przedziale wiekowym 19–24 oraz 30–39 lat. To oni najczęściej sięgają po dopalacze.
W 2019 r. rejestr zgłoszonych zatruć i podejrzeń zatruć obejmował łącznie 2930 przypadków. W tym odnotowano 2148 osób wymagających pomocy medycznej. 84,3% przypadków dotyczyło mężczyzn. 18% przypadków – osób do 18. roku życia. Wśród niepełnoletnich największa liczba zgłoszeń dotyczyła osób w wieku 16-18 lat (261), 13-15 lat (121), a najmniejsza z grupy 7–12 lat (6). Wśród pełnoletnich osób w wieku 19-24 lata (594), 30-39 lat (563) i grupy 25–29 lat (413). W grupie powyżej 40 roku życia zarejestrowano 162 zgłoszenia.
Wśród analizowanych zatruć 23% pacjentów było poddanych 8–24 godzinnej obserwacji lub leczeniu na SOR , a aż 56% było hospitalizowanych w innych oddziałach szpitalnych (pobyt powyżej jednej doby). Wysoki odsetek pacjentów wymagających pobytu w szpitalu świadczy o poważnych konsekwencjach zdrowotnych używania nowych narkotyków. 184 osoby zmarły i zdecydowana większość to zgony w miejscu zdarzenia, jedynie w 43 przypadkach dane pochodzą od podmiotów leczniczych.
Najwięcej zatruć zdarzyło się w województwach łódzkim, śląskim, lubuskim i kujawsko-pomorskim. Średnia miesięczna liczba zatruć narkotykami w 2019 r. wynosiła 179.
W latach 2015–2019 łączna liczba zgłoszeń wyniosła 22 456, w tym w grupie do 18 r.ż. – 5075. Liczba zatruć nowymi narkotykami (tzw. „dopalaczami”) w Polsce w 2019 r. spadła o połowę w stosunku do lat ubiegłych. Ma to niewątpliwie związek z nowelizacją ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 2018 r. zaostrzającej przepisy „antydopalaczowe” i ukróceniem sprzedaży poprzez sklepy internetowe tych substancji.
Pamiętać należy, że za samo posiadanie nowych substancji psychoaktywnych grozi kara nawet do 3 lat więzienia, za handel nimi nawet do 12 lat, a za posiadanie zabronionych substancji grozi grzywna, możliwa jest też jest kara ograniczenia albo pozbawienia wolności do 3 lat.
