U nas zapłacisz kartą
Przepiękne promienie słoneczne i ich skutki - Pryszcze po opalaniu
Jak wyglądają przęcherze oparzeniowe?
Oparzenie termiczne z bąblami
Nazywa się je różnie: bąble, pęcherze lub burchle. Tak czy inaczej, są dla nas nieprzyjemną pozostałością po spotkaniu ze źródłem ciepła, promieniowaniem lub substancją żrącą. Najczęstszą i najbardziej znaną przyczyną powstawania pęcherzy na skórze jest oparzenie termiczne drugiego stopnia. Jeżeli po oblaniu wrzątkiem czy olejem w miejscu uszkodzonym pojawiają się bąble, to znaczy, że mamy do czynienia z nieco głębszym oparzeniem. W przypadku poparzeń pierwszego stopnia skóra będzie tylko zaczerwieniona.
Bąble oparzeniowe są wypełnione płynem surowiczym. W ten sposób organizm buduje naturalną ochronę przed zakarzeniami, dlatego nie należy ich przebijać. Trzeba po prostu zaczekać, aż same zejdą.
Kiedy zbyt wcześnie pęknie pęcherz oparzeniowy, może dojść do zakażenia. Najlepiej jest od razu zdezynfekować to miejsce i zakryć czystym opatrunkiem. Bąbli nie dezynfekujemy, jednak jeśli nie pękną. Jeżeli burchel bardzo nam dokucza, to możemy poprosić lekarza czy może przebić go, zapewniając sterylne warunki.
Ponieważ oparzenia wrzątkiem czy olejem najczęściej zdarzają się podczas gotowania, to najbardziej są na nie narażone ręce, okolice kciuka i palca wskazującego oraz nadgarstka. To jeden z powodów, dla których oparzeni w ogóle decydują się przebić pęcherz.
Bąbel lub bąble oparzeniowe mogą się leczyć do około 2 do 3 tygodni. Po tym czasie pęcherz znika i prawdopodobnie unikniemy pojawienia się blizny. Dużo zależy od tego, czy było to powierzchniowe poparzenie wrzątkiem, czy głębokie oparzenie olejem.
Jak wyglądają burchle?
Zanim zaczniemy porównywanie pęcherzy oparzeniowych z innymi, dobrze będzie powiedzieć więcej o ich wyglądzie. W zależności od stopnia i źródła poparzeń będą wyglądać bardzo różnie. Od bąbla oparzeniowego o średnicy kilku milimetrów do wielkich burchli, przesłaniających sporą część kończyny. Z bąblami niedużej wielkości zwykle radzimy sobie we własnym zakresie. Wewnątrz znajduje się biały lub żółty płyn surowiczy, zwany też limfatycznym. To właśnie wypełnianie się miejsca tym płynem powoduje podniesienie naskórka i powstanie czegoś w rodzaju naturalnej poduszki ochronnej. Kiedy pęknie pęcherz, ten naturalny kompres zostaje zniszczony i zarazki mają bezpośredni dostęp do głębszych warstw naszej skóry.
Wysypka po opalaniu – alergia na słońce
Istnieje kilka rodzajów wysypek po opalaniu, które mogą świadczyć o alergii na słońce.
Najczęstsza postacią wysypki po opalaniu jest polimorficzna osutka świetlna. Pojawia się najczęściej na początku sezonu. Wysypka w postaci swędzących pęcherzyków lub grudek pojawia się kilka godzin po opalaniu (czasem po kilku dniach) i samoistnie ustępuje w ciągu kilkunastu godzin lub kilku dni. Nie pozostawia blizn. Leczniczo można zastosować maść z hydrokortyzonem. Jeśli wysypka jest silna, trzeba udać się do lekarza.
Pokrzywka słoneczna (świetlna) to rzadka postać alergii na słońce. Na skórze po opalaniu szybko – w ciągu kilku minut – pojawiają się bąble pokrzywkowe i ustępują w ciągu doby. W przypadku pokrzywki słonecznej można zastosować leki przeciwhistaminowe lub miejscowe preparaty z hydrokortyzonem.
Rzadką formą alergicznej wysypki po opalaniu, na którą narażone są dzieci, jest opryszczka ospówkowata. Objawia się drobnymi pęcherzykami, które pojawiają się na skórze 2-3 dni po opalaniu. Najczęściej lokalizują się na dłoniach, przedramionach i twarzy. W leczeniu tej wysypki stosuje się maści przeciwzapalne.
W każdym przypadku uczulenia na słońce bardzo ważna jest profilaktyka, czyli osłanianie ciała oraz stosowanie kremów z wysokim filtrem przeciwsłonecznym.
TRĄDZIK NA PLECACH U MĘŻCZYZN
Chociaż zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą doświadczać trądziku pleców, krosty na plecach u mężczyzn występują częściej, ponieważ są oni bardziej podatni na ich rozwój niż kobiety. Jednym z głównych czynników jest to, że mężczyźni mają zwykle wyższy poziom testosteronu, hormonu, który między innymi może prowadzić do zwiększonej produkcji łoju, który zatyka pory.
Pryszcze na plecach zwykle nie są objawem choroby – jednak w niektórych przypadkach mogą być oznaką braku równowagi hormonalnej lub innego schorzenia. Na przykład pryszcze mogą pojawić się na plecach kobiet, u których zdiagnozowano zespół policystycznych jajników (PCOS), zaburzenie hormonalne, które może powodować trądzik.
Leki mogą również powodować pryszcze na plecach. Należą do nich niektóre leki stosowane w leczeniu depresji, które mogą powodować trądzik jako efekt uboczny. Jeśli zaczniesz zauważać pryszcze po rozpoczęciu nowego leku, najlepiej je monitorować i skonsultować się z lekarzem, jeśli nie ustąpią.
Pryszcze na plecach niekoniecznie muszą być objawem trądziku. Mogą pojawić się w wyniku innych, powszechnych chorób skóry, takich jak:
1. Wysypka z gorąca: pojawia się, gdy pot zostaje uwięziony w przewodach potowych, powodując powstawanie małych pryszczy lub czerwonych guzków. Jednak to zwykle ustępuje, gdy skóra ma szansę ostygnąć.
2. Reakcje alergiczne: nietolerancje pokarmowe, takie jak wspomniane wcześniej, mogą powodować powstawanie wyprysków. Inne czynniki dietetyczne mogą obejmować nadmiar cukru, przetworzone mięso, żywność o wysokim indeksie glikemicznym i fast foody.
3. Zapalenie mieszków włosowych: jest to zapalenie mieszków włosowych, które może powodować skupiska małych czerwonych guzków, które tworzą się wokół mieszków włosowych.