U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po trzydziestce - Jak radzić sobie z dorosłą skórą
TRĄDZIK po czterdziestym roku życia
Kiedy z pryszczami na buzi walczy nastolatek, uważasz to za normalne. Ale trądzik pojawiający się u ciebie, po trzydziestce albo nawet czterdziestce budzi zdziwienie, a potem i niepokój, bo okazuje się bardzo trudny do leczenia. Czy winne są hormony czy nieumiejętna pielęgnacja cery?
Spis treści
Zmiany trądzikowe, które prawie wszyscy dobrze znasz z własnego doświadczenia, pojawiają się w okresie dojrzewania, kiedy zaczynają „buzować” hormony – u dziewcząt ok. 13. roku życia, u chłopców przeważnie 2 lata później. Większość z nas z doświadczenia wie również, że zwykle po 3–5 latach walki z pryszczami przestają pojawiać się nowe i można z ulgą odetchnąć. Okazuje się jednak, że nie wszyscy mają to szczęście i coraz częściej trądzik pojawia się u osób dorosłych, przeważnie kobiet, u których wcześniej praktycznie nie występował lub przebiegał bardzo łagodnie. Dlaczego tak się dzieje?
Trudno wytłumaczyć dlaczego, ale u osób dorosłych zmiany trądzikowe lokalizują się inaczej niż u młodzieży, najczęściej w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, w okolicy ust, na szyi. Nie mają charakteru rozsianego ani rozległego, ale przyjmują postać trwale utrzymujących się zmian zapalnych, często na podłożu suchej skóry. Trudno poddają się leczeniu i bardzo często pozostawiają na skórze trwałe ślady w postaci szpecących blizn i przebarwień.
Problem z trądzikiem nękającym dorosłych polega na tym, że standardowa pielęgnacja antytrądzikowa nie pomaga, a antybiotykoterapia ogólna jest skuteczna jedynie podczas przyjmowania leku. Najczęściej więc stosuje się terapię skojarzoną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta. W trudnych przypadkach jako leki tzw. pierwszego rzutu stosuje się doustnie antybiotyki (ze względu na ich antybakteryjne działanie), ale przede wszystkim retinoidy (pochodne witaminy A), np. izotretinoinę. Jest ona bardzo skuteczna – normalizuje różnicowanie komórek naskórka, zmniejsza nagromadzenie łoju w mieszkach włosowych. Ma jednak też minusy, działa bowiem teratogennie (może uszkodzić płód) i zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Dlatego kilkumiesięczną terapię prowadzi się pod ścisłym nadzorem lekarza. Przed jej rozpoczęciem trzeba skontrolować poziom cholesterolu (wysoki jest przeciwwskazaniem), a podczas jej stosowania nie wolno zajść w ciążę (po zakończeniu kuracji kobieta powinna odczekać jeszcze 3–6 miesięcy, nim zajdzie w ciążę), opalać się ani poddawać inwazyjnym zabiegom kosmetycznym.Kuracja doustna jest uzupełniana, a w miarę poprawy stanu skóry zastępowana leczeniem miejscowym. Stosuje się wówczas preparaty do smarowania zawierające antybiotyki (erytromycynę czy klindamycynę) oraz retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Ograniczają one rozwój bakterii wywołujących zmiany zapalne i podtrzymują efekty leczenia.
To istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. Przede wszystkim trzeba uważnie wybierać kosmetyki – powinny to być preparaty o niezbyt bogatej formule (czym prostszy skład kosmetyku, tym lepiej dla skóry) i silnie nawilżające. Pożądanymi ich składnikami są: retinol (kremy z retinolem zapobiegają zaburzeniom keratynizacji naskórka i sprzyjają jego odnowie, ale jednocześnie bardzo wysuszają skórę, stąd konieczność intensywnego nawilżania), witaminy C i E (zwalczają wolne rodniki i hamują produkcję cytokin prozapalnych), wyciągi z alg czy aloesu (nawilżają). Do oczyszczania skóry zalecane są płyny micelarne, żele i preparaty oparte np. na kwasie salicylowym lub glikolowym – zmiękczają komórki naskórka, ułatwiają ich usunięcie i oczyszczenie porów. Wskazane jest też regularne (2 razy w tygodniu) stosowanie pilingów – mechanicznych albo chemicznych (usuwają zrogowaciały naskórek i ułatwiają odblokowanie porów).Wybierając kosmetyki mające ukryć niedoskonałości cery, trzeba szukać lekkich formuł, które nie zatykają porów, pozwalając skórze oddychać (kosmetyki tzw. niekomedogenne). Warto stosować preparaty, które mają dodatkowe właściwości sprzyjające leczeniu zmian trądzikowych, np. antybakteryjne, zwężające pory skóry i ograniczające wydzielanie łoju. miesięcznik "Zdrowie"
Jak pozbyć się pryszczy? Sposoby na krosty i pryszcze
Skóra trądzikowa to problem, który dotyka nie tylko nastolatków. Nieprawidłowa praca gruczołów łojowych powoduje, że na skórze pojawiają się zaskórniki i wykwity grudkowo-krostkowe. Mocny trądzik można wyleczyć tylko skrupulatną i odpowiednią pielęgnacją skóry. Dowiedz się, jak dbać o cerę trądzikową.
Spis treści
- Jak pielęgnować skórę trądzikową?
- Kosmetyki do cery trądzikowej
- Wypryski na linii włosów
- Jak pozbyć się trądziku?
- Jak działają kosmetyki przeciwtrądzikowe?
- Domowe sposoby na pozbycie się krost i pryszczy
- Skąd się bierze trądzik?
- Jak pozbyć się pryszczy i krost?
Trądzik to choroba przewlekła, trudna do leczenia. Wynika on z nieprawidłowej pracy gruczołów łojowych. Najwięcej z nich występuje w obrębie tzw. strefy T, czyli w okolicach czoła, nosa i brody - przede wszystkim właśnie tam pojawiają się zmiany trądzikowe. Mogą się jednak pojawiać również na plecach i dekolcie. Stres i hormony pobudzają gruczoły do wydzielania nadmiaru sebum, a w efekcie skóra staje się przetłuszczona i świecąca. Sebum jest świetną pożywka dla bakterii - mikroorganizmy rozkładają je, a produkty rozkładu działają na skórę drażniąco. Skutkiem jest zaczerwienienie skóry i zmiany krostkowe.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Trądzik po trzydziestce. Jak pozbyć się trądziku dorosłych?
Jeśli myślicie, że trądzik to jedynie zmora nastolatków, jesteście w błędzie. Pryszcze, zaskórniki i krostki równie często atakują po trzydziestym roku życia. A wtedy jest jeszcze trudniej uporać się z problemami niesfornej cery.
Spis treści
Stres, zanieczyszczenie środowiska oraz jedzenie zbyt wielu przypraw, w tym słynnej musztardy, przez lata oskarżane były o wywoływanie trądziku. Dzisiaj wiadomo już, że wprawdzie mogą one zaostrzać problem, jednak głównym winowajcą nie jest ani musztarda ani czekolada, lecz hormony. A wtedy nie pomoże nawet najlepiej skomponowana dieta, zdrowy tryb życia i unikanie stresu.
Osoby po trzydziestce równie często zmagają się z problemami skóry, co nastolatki. Prawie połowa kobiet w tym wieku cierpi z powodu stałych lub nawracających niedoskonałości i trądziku. Problem tkwi głównie w charakterystyce problemu. Trądzik osób po trzydziestce różni się umiejscowieniem zmian i ich rodzajem. Zamiast zaskórników, wągrów i potówek pojawiają się krosty i twarde grudki pod skórą, które zachodzą ropą i tworzy się stan zapalny. Trądzik w tym wieku występuje głównie w okolicach brody, żuchwy, na plecach i dekolcie. Bywa, że u niektórych trądzik pojawia się po raz pierwszy właśnie po trzydziestym roku życia.
Jak leczyć trądzik hormonalny po 30?
W leczeniu trądziku wieku dorosłego ważne miejsce zajmują antybiotyki, zarówno stosowane miejscowo w formie maści, jak i doustne (np. erytromycyna, tetracyklina). Hamują one namnażanie bakterii trądzikowych. Złagodzić trądzik hormonalny pomogą też maści na pryszcze zawierające nadtlenek benzoilu, który wykazuje szerokie spektrum działania: ma właściwości przeciwbakteryjne, złuszczające i przeciwłojotokowe. Zwalczyć trądzik hormonalny pomogą też preparaty z kwasem azelainowym, zwłaszcza jeśli zmagacie się z trądzikiem różowatym.
Dobre efekty leczenia dają leki doustne z grupy retinoidów. Działają one na wszystkie patomechanizmy powstawania zmian trądzikowych: zmniejszają wydzielanie łoju, regulują rogowacenie ujść gruczołów łojowych, ograniczają zasiedlanie bakterii i tendencję do stanów zapalnych. Poza tym działają bardzo korzystnie na pobudzenie syntezy kolagenu. Zwłaszcza u dorosłych pacjentów ze skórą trądzikową zauważamy, że w czasie terapii dochodzi do znacznego jej odmłodzenia – mówi Magdalena Łopuszyńska.
