U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po wysiłku fizycznym - Przyczyny, Zapobieganie i Leczenie
Trądzik na plecach - czy to zaburzenia hormonalne?
Przyczyny pryszczy na plecach
Niektóre leki hormonalne, takie jak sterydy czy tabletki antykoncepcyjne, mogą wpływać na powstawanie trądziku na plecach.
Występuje on również częściej w okresie dojrzewania. Przypuszcza się, że wzrastający w tym okresie poziom testosteronu (pozwalający na rozwój cech płciowych u mężczyzn oraz zwiększający masę kostną u kobiet) wpływa na zwiększone wydzielanie sebum przez gruczoły łojowe.
U wielu osób wraz z końcem okresu dojrzewania trądzik na plecach ustępuje samoistnie.
Wiadomo również, że trądzik na plecach dotyczy mężczyzn w większym stopniu niż kobiet.
Na temat powiązania trądziku z tabletkami antykoncepcyjnymi przeczytasz w naszym artykule: Tabletki antykoncepcyjne a trądzik. Hormony pomagają na trądzik czy go wzmagają?
Czym są drżenia mięśni i jakie są ich przyczyny?
Drżenie mięśni po treningu to krótkie i mimowolne skurcze włókien mięśniowych. Nazywamy je fascykulacjami. Skurcze te są łatwe do wyczucia, jednak nie są na tyle silne, aby poruszyć rękami czy nogami.
Włókna mięśniowe są kontrolowane przez nerwy. Gdy coś stymuluje lub uszkadza nerw, może to powodować mimowolne kurczenie mięśni, czyli drżenia, które widać lub czuć pod skórą.
Przyczyn takiego stanu może być wiele: od prostych do leczenia niedoborów diety do poważnych stanów chorobowych. Jeśli drżenie nie jest związane z wysiłkiem fizycznym, to należy taki stan skonsultować ze specjalistą, gdyż może on oznaczać poważne schorzenie takie jak:
- stwardnienie zanikowe boczne,
- stwardnienie rozsiane,
- toczeń,
- guzy mózgu,
- chorobę Parkinsona,
- uwięźnięcie nerwu rdzeniowego.
Jeśli drżenia pojawiają się sporadycznie, wówczas zazwyczaj są związane ze stanami przejściowymi i nie trzeba się martwić.
Dlaczego po wysiłku występuje drżenie mięśni?
Drżenie mięśni po wysiłku jest związane z dwoma najczęstszymi przyczynami: zmęczeniem i zaburzeniem równowagi elektrolitowej.
Zmęczenie i utrata elektrolitów
W pierwszym przypadku zmęczenie mięśni powoduje skurcze i drgania przepracowanych włókien mięśniowych. Zbyt częste ćwiczenia, brak odpowiedniej regeneracji lub za duże obciążenie treningowe może doprowadzić do przetrenowania.
W drugim przypadku zaburzenia równowagi elektrolitowej są związane z nadmiernym poceniem się. Utrata elektrolitów może powodować drgania.
Najczęściej drżenia pojawiają się w mięśniach, które są najbardziej obciążone przez ćwiczenia, czyli doświadczamy drżenia mięśni ud, łydek czy bicepsów.
Odwodnienie i niedobory
Odwodnienie i niedobory w diecie również mogą powodować powstawanie drgań mięśniowych. Najważniejsze wśród minerałów i witamin są: wapń, magnez i witamina D. Ponadto picie zbyt dużej ilości kawy, herbaty czy napojów energetycznych, zawierających kofeinę, może doprowadzić do nadmiernej stymulacji mięśni i drżeń w dowolnym miejscu ciała.
Niedobór snu i stres
Kolejnymi przyczynami drżenia mięśni mogą być brak wystarczającej ilości snu oraz nadmierny stres. Brak snu wpływa negatywnie na funkcjonowanie neuroprzekaźników, doprowadzając do drgań.
Neuroprzekaźniki, czyli substancje chemiczne mózgu, odgrywają rolę w przekazywaniu informacji z mózgu do nerwów kontrolujących mięśnie. W przypadku zmniejszonej ilości snu można zauważyć negatywny wpływ na działanie receptorów neuroprzekaźników i gromadzenie się tych substancji w nadmiarze. Może być to wówczas zauważalne w postaci drżenia powiek.
Natomiast stres czy wysoki poziom lęku często objawiają się wzmożonym napięciem mięśni i drżeniem, które może dotyczyć całego ciała.
Jakie są rodzaje pryszczy?
- mogą być małe, podskórne, prawie niewidoczne (w kolorze skóry),
- zdarzają się także bardziej widoczne o ciemniejszej barwie - czarne lub ciemnobrązowe (z powodu utleniania melaniny, pigmentu skóry). Niektórzy myślą, że ich kolor jest wynikiem brudu, co nie jest prawdą
- trochę większe, lekko zaokrąglone grudki, często w kolorze różowym,
- krostki pełne ropy wyraźnie widoczne na powierzchni skóry. Podstawa jest różowa, a górna część pełna ropy,
- jeszcze większe i twardsze grudki, często dość bolesne w dotyku.
Gdy pory zapchają się łojem i martwą skórą, wówczas powstają krostki. Czasami prowadzi to do infekcji i stanów zapalnych. Przyczyna tego, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a inne mniej, nie jest do końca znana.
Gruczoły łojowe a pryszcze
Gruczoły łojowe to małe gruczoły skórne, które wydzielają sebum, woskową i oleistą substancję, która gromadzi się na skórze i włosach. Znajdują się one w porach skóry na całym ciele, za wyjątkiem skóry dłoni i spodu stóp. Najwięcej jest ich na skórze twarzy i głowy. Ponieważ gruczoły wytwarzają sebum wewnątrz porów, nowe komórki skóry stale rosną, a te zewnętrzne warstwy są zrzucane. Zdarza się, że martwe komórki pozostają w porach, zlepiają się z sebum i w efekcie blokują pory. Taka sytuacja jest najbardziej prawdopodobna w okresie dojrzewania, ponieważ gruczoły łojowe wytwarzają w tym czasie więcej sebum.
Infekcja bakteryjna
W miejscach, w których gromadzą się martwe komórki oraz sebum, gdzie następuje zablokowanie porów, mogą pojawić się niepożądane bakterie, w tym bakteria związana z trądzikiem - Propionibacterium acnes. Generalnie, żyje sobie ona na naszej skórze i nie jest groźna. Jednak gdy na skórze pojawią się dla niej odpowiednie warunki, wówczas szybciej się rozmnaża, a to już stwarza problem. Żywi się łojem i wytwarza substancję, która wywołuje odpowiedź immunologiczną. Prowadzi to do stanu zapalnego skóry i wyprysków.
