U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po zjedzeniu słodyczy - Prawda czy Mit?
Alergia na czekoladę czy tylko na jej składniki? Jak to sprawdzić?
Aby lekarz mógł zdiagnozować, który składnik czekolady powoduje niepokojące objawy, może zlecić wykonanie testów. Mają one postać testów skórnych lub analizy pobranej próbki krwi. Testy skórne można wykonać tylko po przerwaniu stosowania leków antyhistaminowych i glikokortykosteroidów. Jeśli nie jest to możliwe – oznacza się przeciwciała klasy IgE we krwi. Najczęściej wykonuje się tzw. panele pokarmowe. Dzięki temu z jednej próbki pobranej do analizy krwi można oznaczyć nawet kilkanaście alergenów.
Aby wskazać konkretny alergen odpowiedzialny za powstawanie reakcji uczuleniowej, nie wystarczy wykonanie testów skórnych lub z próbki krwi. Konieczne jest sięgnięcie po technikę badania molekularnego. Dzięki niemu oznaczone zostaną przeciwciała klasy IgE, skierowane przeciwko konkretnym alergenom. Ma to szczególne znaczenie w razie alergii krzyżowych.
W przypadku alergii na czekoladę wystarczy oznaczenie samego składnika, który wywołuje uczulenie. Ta wiedza wystarczy, by wyeliminować składniki odpowiedzialne za niepożądane reakcje organizmu.
Autor: Katarzyna Grzyś- Kurka
Insulinooporność a słodycze. Czy trzeba z nich zrezygnować?
Insulinooporność to wyrok? Oczywiście, że nie. Nie ma w niej produktów całkowicie zakazanych. To zaburzenie metaboliczne, które wymaga odpowiedniego podejścia i dobrej kompozycji posiłków. Zatem jak jeść słodycze, żeby sobie nie zaszkodzić? I czy po wszystkie można sięgać? Jak powinno wyglądać prawidłowe odżywianie w insulinooporności? O tym dowiecie się z rozmowy z dietetyczką Anną Piętą.
Wiktoria Kmiecik, Ann Asystent Zdrowia: Na początek zacznijmy od wytłumaczenia, czym ta insulinooporność w ogóle jest?
Anna Pięta, dietetyk: Insulinooporność jest stanem, w którym organizm ma obniżoną wrażliwość na insulinę, czyli hormonu regulującego poziom cukru we krwi. Podczas trawienia produktów bogatych w węglowodany dochodzi do uwalniania glukozy do krwiobiegu. Wzrost stężenia glukozy jest bodźcem do uwalniania insuliny przez trzustkę.
Insulina oddziałuje z receptorem insulinowym na zasadzie “klucza i zamka”. Powoduje to otwarcie komórki w celu przetransportowania glukozy do wnętrza komórki. Insulina zagospodarowuje glukozę do wnętrza komórki. Powoduje to zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Jest to ważne z tego względu, że utrzymujące się wysokie stężenie glukozy może powodować uszkodzenie śródbłonka naczyniowego i spowodowanie problemów natury kardiologicznej. W przypadku insulinooporności mechanizm ten zawodzi – insulina nie jest rozpoznawana przez receptor.
Uczulenie na czekoladę u dziecka
Realizowany m.in. w Łodzi w latach 2005–2009 program EuroPrevall dostarczył ciekawych danych na temat uczuleń u najmłodszych amatorów czekolady. Jak się okazuje, aż 42% dzieci w Polsce zmaga się z alergiami na pokarmy . Do grupy najbardziej uczulających produktów należą czekolada, a także składniki, z których jest ona wytwarzana: mleko krowie, jaja kurze, kakao, orzechy, truskawki, pomarańcze.
Czy oznacza to, że w celu redukcji ryzyka reakcji niepożądanych lepiej wyeliminować czekoladę z diety dziecka? Nic bardziej mylnego. Podając dziecku produkty o potencjale uczuleniowym już na wczesnym etapie rozszerzania diety (w tym czekoladę z dodatkami w postaci jaj kurzych, mleka krowiego czy orzechów), można zredukować ryzyko wystąpienia objawów uczulenia na czekoladę w przyszłości.
Podobnie jest z uczuleniem na czekoladę u niemowląt karmionych piersią. Mitem okazuje się twierdzenie, jakoby niewyeliminowanie produktów potencjalnie alergizujących, w tym czekolady, negatywnie wpływało na dziecko. Dieta matki karmiącej piersią nie ma wpływu na wystąpienie uczulenia na czekoladę u niemowlęcia. Zrezygnowanie z tego produktu jest zalecane wyłącznie w sytuacji, gdy sama matka jest uczulona na czekoladę lub zostanie zdiagnozowana alergia na czekoladę u dziecka.
W przypadku niemowląt o nietolerancji poszczególnych składników świadczą przede wszystkim nieprawidłowości ze strony układu pokarmowego. Jeśli zaobserwujesz w kale malucha nadmiar śluzu i krew, a ponadto dziecko przybierać będzie zbyt wolno na wadze (co znajduje odzwierciedlenie w siatce centylowej) – skontaktuj się z pediatrą i alergologiem w celu dalszej diagnostyki i ewentualnego leczenia, gdy uczulenie na alergeny zawarte w czekoladzie zostanie potwierdzone testami.
„Coś na trądzik”, czyli porady dla osób walczących z niedoskonałościami
Trądzik to choroba skóry o charakterze zapalnym, której objawy mogą diametralnie wpłynąć na nasz komfort oraz jakość życia. Zazwyczaj pierwsze symptomy pojawiają się w okresie dojrzewania, kiedy na skutek wzmożonej produkcji hormonów na skórze pojawiają się niedoskonałości. Choć trądzik młodzieńczy w większości przypadków mija samoistnie, to jednak notuje się coraz więcej przypadków jego nawrotów w dorosłym życiu. Sprawia to, że z wypryskami mierzy się wiele osób niezależnie od wieku. Jak sobie z nimi poradzić? Co zrobić, by cera odzyskała zdrowy wygląd, a wszelkie zmiany skórne odeszły w zapomnienie?
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.