U nas zapłacisz kartą
Pryszcze po zjedzeniu słodyczy - Prawda czy Mit?
Jakie są przyczyny powstawania pryszczy? Skąd się biorą pryszcze?
Pryszcz to mała krostka lub grudka, która pojawiając się na naszej twarzy lub innej części ciała, powoduje pogorszenie humoru i panikę, jak to ukryć czy zagoić. Pryszcze rozwijają się, gdy gruczoły łojowe lub tłuszczowe ulegają zatkaniu i zakażeniu. Prowadzi to do obrzęku, zaczerwienienia i często zmian wypełnionych ropą.
Pryszcze i trądzik właściwie kojarzą nam się z tym samym. Najczęściej występują w okresie dojrzewania, ale tak naprawdę to mogą się pojawić u osoby w każdym wieku. W okresie dojrzewania bardzo zmienia się nasz układ hormonalny. Może to powodować nadmierną aktywność gruczołów łojowych znajdujących się u podstaw mieszków włosowych. Łatwo się domyślić, że pryszcze występują u kobiet najczęściej w wieku młodzieńczym i w okresie menstruacji, kiedy zachodzą zmiany w ilości wydzielanych hormonów. Pryszcze najczęściej pojawiają się na twarzy, plecach, klatce piersiowej i ramionach. Wynika to z faktu, że w tych obszarach znajduje się najwięcej gruczołów łojowych. Trądzik pospolity, główna przyczyny powstawania pryszczy, dotyka ponad 80% nastolatków. Po 25 roku życia trochę się to zmienia - według statystyk dotyczy 3% mężczyzn i 12% kobiet.
Uczulenie na czekoladę u dziecka
Realizowany m.in. w Łodzi w latach 2005–2009 program EuroPrevall dostarczył ciekawych danych na temat uczuleń u najmłodszych amatorów czekolady. Jak się okazuje, aż 42% dzieci w Polsce zmaga się z alergiami na pokarmy . Do grupy najbardziej uczulających produktów należą czekolada, a także składniki, z których jest ona wytwarzana: mleko krowie, jaja kurze, kakao, orzechy, truskawki, pomarańcze.
Czy oznacza to, że w celu redukcji ryzyka reakcji niepożądanych lepiej wyeliminować czekoladę z diety dziecka? Nic bardziej mylnego. Podając dziecku produkty o potencjale uczuleniowym już na wczesnym etapie rozszerzania diety (w tym czekoladę z dodatkami w postaci jaj kurzych, mleka krowiego czy orzechów), można zredukować ryzyko wystąpienia objawów uczulenia na czekoladę w przyszłości.
Podobnie jest z uczuleniem na czekoladę u niemowląt karmionych piersią. Mitem okazuje się twierdzenie, jakoby niewyeliminowanie produktów potencjalnie alergizujących, w tym czekolady, negatywnie wpływało na dziecko. Dieta matki karmiącej piersią nie ma wpływu na wystąpienie uczulenia na czekoladę u niemowlęcia. Zrezygnowanie z tego produktu jest zalecane wyłącznie w sytuacji, gdy sama matka jest uczulona na czekoladę lub zostanie zdiagnozowana alergia na czekoladę u dziecka.
W przypadku niemowląt o nietolerancji poszczególnych składników świadczą przede wszystkim nieprawidłowości ze strony układu pokarmowego. Jeśli zaobserwujesz w kale malucha nadmiar śluzu i krew, a ponadto dziecko przybierać będzie zbyt wolno na wadze (co znajduje odzwierciedlenie w siatce centylowej) – skontaktuj się z pediatrą i alergologiem w celu dalszej diagnostyki i ewentualnego leczenia, gdy uczulenie na alergeny zawarte w czekoladzie zostanie potwierdzone testami.
Insulinooporność a słodycze. Czy trzeba z nich zrezygnować?
Insulinooporność to wyrok? Oczywiście, że nie. Nie ma w niej produktów całkowicie zakazanych. To zaburzenie metaboliczne, które wymaga odpowiedniego podejścia i dobrej kompozycji posiłków. Zatem jak jeść słodycze, żeby sobie nie zaszkodzić? I czy po wszystkie można sięgać? Jak powinno wyglądać prawidłowe odżywianie w insulinooporności? O tym dowiecie się z rozmowy z dietetyczką Anną Piętą.
Wiktoria Kmiecik, Ann Asystent Zdrowia: Na początek zacznijmy od wytłumaczenia, czym ta insulinooporność w ogóle jest?
Anna Pięta, dietetyk: Insulinooporność jest stanem, w którym organizm ma obniżoną wrażliwość na insulinę, czyli hormonu regulującego poziom cukru we krwi. Podczas trawienia produktów bogatych w węglowodany dochodzi do uwalniania glukozy do krwiobiegu. Wzrost stężenia glukozy jest bodźcem do uwalniania insuliny przez trzustkę.
Insulina oddziałuje z receptorem insulinowym na zasadzie “klucza i zamka”. Powoduje to otwarcie komórki w celu przetransportowania glukozy do wnętrza komórki. Insulina zagospodarowuje glukozę do wnętrza komórki. Powoduje to zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Jest to ważne z tego względu, że utrzymujące się wysokie stężenie glukozy może powodować uszkodzenie śródbłonka naczyniowego i spowodowanie problemów natury kardiologicznej. W przypadku insulinooporności mechanizm ten zawodzi – insulina nie jest rozpoznawana przez receptor.