U nas zapłacisz kartą
Walka z Pryszczami pod Żuchwą - Skuteczne Metody i Porady
Jak wyciskać pryszcze? Czy można robić to bezpiecznie?
Każdy z nas chciałby mieć gładką skórę pozbawioną niedoskonałości i przebarwień. Kiedy na naszej twarzy pojawi się pryszcz, próbujemy się go pozbyć. Najszybszym rozwiązaniem jest jego wyciśnięcie. Jednak aby nie zrobić sobie krzywdy na twarzy, należy wiedzieć, jak zrobić to bezpiecznie. Jeśli zdecydujesz się na wyciśnięcie pryszcza, przestrzeganie poniższych zasad higieny jest kluczowe.
Po pierwsze umyj dokładnie twarz oraz dłonie. Zminimalizuje to ryzyko przedostania się bakterii do rany po wyciśnięciu pryszcza. Następnie przetrzyj zmianę i jej okolicę płynem lub tonikiem antybakteryjnym.
Kolejny krok do sedna procedury, czyli wyciskanie. W żadnym wypadku nie rób tego paznokciami. Łatwiej w ten sposób uszkodzić skórę. Zamiast tego użyj dwóch patyczków higienicznych lub palców owiniętych czystą chusteczką.
Uwaga! Nie należy wyciskać pryszczy na siłę. Jeżeli widzisz, że treść nie chce wyjść na powierzchnię skóry, to należy od razu odpuścić. Można robić to tylko w przypadku zmian, których treść jest tuż pod powierzchnią skóry.
Po wyciśnięciu pryszcza należy ponownie użyć środka antybakteryjnego. Potem zaleca się stosowanie kremów lub maści o właściwościach zarówno antybakteryjnych, jak i łagodząco-regenerujących. Niewskazane jest używanie produktów, które wysuszają skórę. Najlepiej skupić się na ukojeniu stanu zapalnego.
Trzeba pamiętać również, aby nie wyciskać pryszczy zbyt często. Powinno być to rozwiązanie stosowane w wyjątkowych sytuacjach. Opróżnione gruczoły łojowe wzmagają bowiem produkcję sebum, co może pogorszyć stan na skóry.
Żuchwa - anatomia
Głównym zadaniem żuchwy jest praca mechaniczna związana z przeżuwaniem pokarmu. Dlatego żuchwa zbudowana jest z istoty gąbczastej znajdującej się ośrodkowo, która otoczona została mocną warstwą zbitą. Miejsca, w których żuchwa wykazuje najwyższą twardość to podstawa żuchwy. Powierzchnie żuchwy pokrywa okostna, unaczyniona i unerwiona. Istota zbita, zbudowana z beleczek kostnych tworzących zrąb formuje charakterystyczny układ. Beleczki kostne ułożone są w ciągu linii sitowych, tzw. trajektorii, przebiegających od strony bródkowej, następnie skośnie ku górze, poprzez gałąź aż do wyrostka dziobiastego. Przebieg linii sitowych zazwyczaj jest równoległy do miejsca największego ucisku i rozciągania żuchwy podczas żucia.
Żuchwa posiada także miejsca o zmniejszonej opornośni kostnej, bardziej podatne na złamania czy urazy. Występują one w okolicy kła, kąta żuchwy (okolic zawiązka zęba mądrości) oraz w okolicy szyi wyrostka stawowegoo. Miejsca szczególnie wytrzymałe to między innymi obszar znajdujący się w linii pośrodkowej, wzmocniony spojeniem bródkowym i guzowatością bródkową oraz okolica otworu bródkowego, którego obwód jest pogrubiony obwódką z kości zbitej.
Żuchwa - choroby
Istnieje wiele zaburzeń związanych z narządem żucia. Są to m.in.:
Dysfunkcje mięśni żuchwy
W przypadku dysfunkcji mięśniowych najczęściej spotkać się można z zaburzeniami na tle psychicznym. Pacjenci w wyniku nadmiernego stresu zgrzytają zębami, zaciskają je. Prowadzi to rozbudowania mięśni, podobnie jak rozbudowują się mięśnie innych partii ciała poprzez ćwiczenia. W konsekwencji dochodzi do coraz silniejszego zaciskania zębów. Zaleca się w takim przypadku wizytę u dentysty, który zaproponuje optymalną dla pacjenta metodę leczenia.
Zablokowanie stawu skroniowo- żuchwowego
Podczas zablokowania stawu nie ma możliwości wykonania w nim ruchu. Najczęściej dzieje się tak, gdy krążek międzykręgowy (potocznie zwany dyskiem) w stawie skroniowo-żuchwowym zmieni swoje położenie i ograniczy ruchy w stawie. Może też dojść do zmiany położenia kości tworzących staw. Pacjentom często towarzyszy ból. Dochodzi do tymczasowego zablokowania ruchów w stawie. Zdarza się jego elementy wracają samoistnie na swoją fizjologiczną pozycję. Jeśli tak się nie dzieje, należy udać się do lekarza.
Zespół Costena czyli zespół bolesnego stawu skroniowo- żuchwowego
W typowych przypadkach na początku ból jest ograniczony do okolicy stawu skroniowo-żuchwowego i pojawia się jedynie przy żuciu. Później może promieniować do skroni, czoła, czubka głowy, a nawet potylicy i karku. Ból ma tępy charakter, może jednak ulegać zaostrzeniu. Pojawia się w czasie jedzenia i po dłuższym mówieniu. Pacjenci skarżą się na trzaski w stawie, napięcie i bolesność mięśni żwaczy, ograniczenie ruchów żucia. Mogą pojawić się szumy uszne czy nawet upośledzenie słuchu
Szczękościsk
Szczękościsk wiąże się z trudnościami z otwarciem ust i uniemożliwieniem mówienia. Szczękościsk występuje w przebiegu:
- krwiaków: wewnątrzstawowych, mięśni żuchwy, dołu podskroniowego i skrzydłowo- podniebiennego, złamania kości, osteoartrozy
- zapaleń stawu skroniowo-żuchwowego,
- ropni: małżowiny usznej, przewodu słuchowego zewnętrznego, okołomigdałkowy, przestrzeni przygardłowej, okołozębowy, przestrzeni podskroniowej, dna jamy ustnej
- nowotworów: przestrzeni podskroniowej, dołu skrzydłowo-podniebiennego, ślinianek oraz tkanek otaczających staw. Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić przyczynę szczękościsku. Kiedy stan ten się przedłuża, może dojść do zmian zwyrodnieniowych w stawach skroniowo-żuchwowych.
Żuchwa - anatomia
W żuchwie wyróżnia się trzy części:
- środkową, czyli trzon
- dwie boczne, czyli gałęzie (łączące się z końcami trzonu)
Trzon o kształcie podkowiastym posiada dwa brzegi oraz dwie powierzchnie. Górny, inaczej zębodołowy brzeg żuchwy, zawiera zębodoły. Każdy zębodół jest miejscem, w którym znajduje się ząb, idealnie do niego pasujący. Dolny brzeg trzonu żuchwy jest grubszy, zaokrąglony i dłuższy od górnego. Trzon żuchwy ma powierzchnię zewnętrzną i wewnętrzną. W zależności od wieku człowieka, trzon z gałęzią tworzą kąt 90-140°.
Na przedniej powierzchni trzonu żuchwy widoczne są guzy bródkowe oraz na wysokości pierwszych przedtrzonowców – dwa otwory bródkowe, przez które z kanału żuchwy wychodzą nerwy bródkowe i tętnice bródkowe. Najbardziej wystająca część trzonu to guzowatość bródkowa. Żuchwa posiada także zagłębienia które są miejscem, gdzie znajdują się lub przyczepiają różne struktury. Są to m.in dołki podjęzykowe - ślinianki podjęzykowej oraz dołki dwubrzuścowe, czyli miejsca przyczepu brzuśców przednich mięśni dwubrzuścowych.
Gdy żuchwa "klika" lub przeskakuje
Tym, co powinno cię zaniepokoić, jest charakterystyczne klikanie żuchwy podczas jedzenia czy ziewnięcia. Taki odgłos, któremu towarzyszy ból oznaczać może zaburzenia w pracy stawów skroniowo-żuchwowych (TMD, skrót angielskiego wyrażenia temporomandibular disorders).
– Do patologii w pracy stawów skroniowo-żuchwowych może dochodzić w wyniku urazu, wad anatomicznych, wad zgryzu, niewłaściwej postawy ciała, ale także wskutek niekontrolowanego bruksizmu, a więc przyczynia się tu stres. Objawy to m.in. klikanie czy przeskakiwanie żuchwy podczas otwierania ust, nawet utrudnienie ich otwarcia – wyjaśnia lek. dent. Anna Przybyła-Cichoń.
Jak dodaje, skutkiem może być też ból okolic tych stawów, który może promieniować do oka, ucha, a co więcej: obciążone stawy to obciążenie dla kolejnych mięśni i stawów, więc dochodzą do tego migrenowe bóle głowy , ból karku , barków, a nawet szumy uszne .
To właśnie tak szerokie spektrum objawów może przysparzać trudności diagnostycznych.
