U nas zapłacisz kartą
Walka z Pryszczami pod Żuchwą - Skuteczne Metody i Porady
Jak wyciskać pryszcze? Czy można robić to bezpiecznie?
Każdy z nas chciałby mieć gładką skórę pozbawioną niedoskonałości i przebarwień. Kiedy na naszej twarzy pojawi się pryszcz, próbujemy się go pozbyć. Najszybszym rozwiązaniem jest jego wyciśnięcie. Jednak aby nie zrobić sobie krzywdy na twarzy, należy wiedzieć, jak zrobić to bezpiecznie. Jeśli zdecydujesz się na wyciśnięcie pryszcza, przestrzeganie poniższych zasad higieny jest kluczowe.
Po pierwsze umyj dokładnie twarz oraz dłonie. Zminimalizuje to ryzyko przedostania się bakterii do rany po wyciśnięciu pryszcza. Następnie przetrzyj zmianę i jej okolicę płynem lub tonikiem antybakteryjnym.
Kolejny krok do sedna procedury, czyli wyciskanie. W żadnym wypadku nie rób tego paznokciami. Łatwiej w ten sposób uszkodzić skórę. Zamiast tego użyj dwóch patyczków higienicznych lub palców owiniętych czystą chusteczką.
Uwaga! Nie należy wyciskać pryszczy na siłę. Jeżeli widzisz, że treść nie chce wyjść na powierzchnię skóry, to należy od razu odpuścić. Można robić to tylko w przypadku zmian, których treść jest tuż pod powierzchnią skóry.
Po wyciśnięciu pryszcza należy ponownie użyć środka antybakteryjnego. Potem zaleca się stosowanie kremów lub maści o właściwościach zarówno antybakteryjnych, jak i łagodząco-regenerujących. Niewskazane jest używanie produktów, które wysuszają skórę. Najlepiej skupić się na ukojeniu stanu zapalnego.
Trzeba pamiętać również, aby nie wyciskać pryszczy zbyt często. Powinno być to rozwiązanie stosowane w wyjątkowych sytuacjach. Opróżnione gruczoły łojowe wzmagają bowiem produkcję sebum, co może pogorszyć stan na skóry.
Co robić przy powiększonych węzłach chłonnych podżuchwowych?
Podstawowym sposobem radzenia sobie z powiększonymi węzłami chłonnymi podżuchwowymi jest leczenie choroby, która ten stan spowodowała. Jeśli przyczyną są zmiany skórne o typie czyraka czy owrzodzenia, celowe jest zastosowanie maści lub kremów z antybiotykami, które mogą zadziałać przyczynowo na drobnoustroje chorobotwórcze. Choroby zębów i przyzębia powinny być niezwłocznie leczone u stomatologa.
Objawowym leczeniem zmniejszającym natężenie bólu węzłów chłonnych może być miejscowe stosowanie wilgotnych okładów wysychających albo smarowanie skóry środkami o działaniu przeciwzapalnym. Niektórym chorym ulgę przynosi nagrzewanie okolic zmienionych zapalnie i powiększonych węzłów chłonnych podżuchwowych. W razie potrzeby można stosować doustnie preparaty przeciwgorączkowe, przeciwbólowe oraz niesterydowe leki przeciwzapalne.
Jeśli przyczyna powiększenia węzłów chłonnych podżuchwowych nie jest oczywista albo nie została rozpoznana, a stan taki utrzymuje się przez 10–14 dni, należy zrezygnować z prób domowego leczenia stanu zapalnego i udać się do lekarza. Będzie on mógł zdiagnozować chorobę podstawową, określić właściwe postępowanie i wdrożyć odpowiednią terapię. Wyleczenie zasadniczego schorzenia spowoduje ustąpienie powiększenia węzłów chłonnych pod żuchwą.
Zgrzytanie zębami (bruksizm)
" Zgrzytać zębami ze złości " jest dobrze znanym powiedzeniem, ale i faktem, z którego konsekwencji niewiele osób zdaje sobie sprawę. Za jego główną przyczynę uznaje się właśnie stres.
Skutków jest znacznie więcej, bo to m.in. bóle w okolicach żuchwy, stawów skroniowo-żuchwowych, a nawet głowy czy karku.
– Bruksizm jest parafunkcją, czyli działaniem innym niż właściwe danemu narządowi, np. jedzenie i mówienie. W tym przypadku jest to nieświadome zaciskanie i zgrzytanie zębami . Może się tak dziać zarówno w dzień, jak i w nocy, gdy śpimy. Powstające przez to nadmierne i nietypowe napięcia obciążają staw skroniowo-żuchwowy, ale też inne mięśnie odpowiedzialne za ruch żuchwy. W konsekwencji objawia się to bólem w okolicach żuchwy, ale też ścieraniem się zębów , pękaniem szkliwa i nadwrażliwością – mówi lek. dent. Anna Przybyła-Cichoń z Dentim Clinic Medicover .
Bruksizm jest złożonym schorzeniem, dlatego w leczenie powinno być zaangażowanych kilku specjalistów:
- psycholog – by nauczyć się zarządzać stresem,
- fizjoterapeuta stomatologiczny , który zajmie się nauką dobrych nawyków w zakresie postawy, ruchu i skoryguje te złe,
- dentysta , u którego naprawimy szkody wynikłe z bruksizmu i zapobiegniemy ich pogłębianiu, np. z pomocą szyny relaksacyjnej .
Wady zgryzu
W zasadzie nie ma osoby, która nie miałaby jakiejś formy wady zgryzu. Częściowo odpowiada za to zmiana diety ludzi na przestrzeni tysięcy lat, w której obecnie dominują produkty miękkie, przetworzone i łatwe do zgryzienia.
Nieskorygowane wady zgryzu mogą negatywnie wpływać na zdrowie jamy ustnej, co m.in. objawia się bólem żuchwy.
– Jest wiele różnych rodzajów wad zgryzu, dlatego już od najwcześniejszych lat dziecka powinniśmy z nim chodzić na kontrole dentystyczne. Do wad zgryzu mogą przyczyniać się także przedwcześnie utracone zęby mleczne , przez co wyrzynające się zęby stałe nie mają właściwego podparcia i rosną krzywo. To także problem w późniejszym wieku: przy zębach stałych, które stanowiły podparcie dla sąsiadujących, a utracone sprawiają, że okoliczne zęby się przesuwają – wylicza dentystka.
Skutek? To nie tylko ścieranie się zębów, ale i obciążenie narządu żucia. Efektem są uciążliwe bóle, trudności z żuciem jedzenia, ale też utrata estetycznego wyglądu uśmiechu.
Wszelkie zmiany, jak właśnie wady zgryzu, mogą przekładać się na nierównomierne rozłożenie napięć podczas przeżuwania, a efektem jest ból.
Dobra wiadomość jest taka, że leczenie ortodontyczne nie jest przeznaczone tylko dla nastolatków i można je rozpocząć nawet u dorosłych.
Żuchwa - anatomia
W żuchwie wyróżnia się trzy części:
- środkową, czyli trzon
- dwie boczne, czyli gałęzie (łączące się z końcami trzonu)
Trzon o kształcie podkowiastym posiada dwa brzegi oraz dwie powierzchnie. Górny, inaczej zębodołowy brzeg żuchwy, zawiera zębodoły. Każdy zębodół jest miejscem, w którym znajduje się ząb, idealnie do niego pasujący. Dolny brzeg trzonu żuchwy jest grubszy, zaokrąglony i dłuższy od górnego. Trzon żuchwy ma powierzchnię zewnętrzną i wewnętrzną. W zależności od wieku człowieka, trzon z gałęzią tworzą kąt 90-140°.
Na przedniej powierzchni trzonu żuchwy widoczne są guzy bródkowe oraz na wysokości pierwszych przedtrzonowców – dwa otwory bródkowe, przez które z kanału żuchwy wychodzą nerwy bródkowe i tętnice bródkowe. Najbardziej wystająca część trzonu to guzowatość bródkowa. Żuchwa posiada także zagłębienia które są miejscem, gdzie znajdują się lub przyczepiają różne struktury. Są to m.in dołki podjęzykowe - ślinianki podjęzykowej oraz dołki dwubrzuścowe, czyli miejsca przyczepu brzuśców przednich mięśni dwubrzuścowych.
