U nas zapłacisz kartą
Walka z Pryszczami pod Żuchwą - Skuteczne Metody i Porady
Powiększone węzły chłonne podżuchwowe - co robić?
Podżuchwowe węzły chłonne powiększają się w związku z tworzącym się w nich odczynem zapalnym – grupowaniem się komórek układu odpornościowego, przekrwieniem i obrzękiem. Do stanu takiego dochodzi, gdy w okolicy zębów żuchwy, tkanek miękkich jamy ustnej czy szyi rozwija się proces chorobowy.
Podżuchwowe węzły chłonne to skupienia tkanki układu chłonnego zlokalizowane (jak sama nazwa wskazuje) pod żuchwą, w okolicy jej kąta, czyli w miejscu oddzielającym poziomy lub prawie poziomy trzon żuchwy od jej gałęzi idącej niemal pionowo w stronę stawu skroniowo-żuchwowego. Choć układ węzłów po obu stronach ciała jest dość podobny, ich liczba, wielkość i lokalizacja mogą się w pewnym zakresie zmieniać.
Wady zgryzu
W zasadzie nie ma osoby, która nie miałaby jakiejś formy wady zgryzu. Częściowo odpowiada za to zmiana diety ludzi na przestrzeni tysięcy lat, w której obecnie dominują produkty miękkie, przetworzone i łatwe do zgryzienia.
Nieskorygowane wady zgryzu mogą negatywnie wpływać na zdrowie jamy ustnej, co m.in. objawia się bólem żuchwy.
– Jest wiele różnych rodzajów wad zgryzu, dlatego już od najwcześniejszych lat dziecka powinniśmy z nim chodzić na kontrole dentystyczne. Do wad zgryzu mogą przyczyniać się także przedwcześnie utracone zęby mleczne , przez co wyrzynające się zęby stałe nie mają właściwego podparcia i rosną krzywo. To także problem w późniejszym wieku: przy zębach stałych, które stanowiły podparcie dla sąsiadujących, a utracone sprawiają, że okoliczne zęby się przesuwają – wylicza dentystka.
Skutek? To nie tylko ścieranie się zębów, ale i obciążenie narządu żucia. Efektem są uciążliwe bóle, trudności z żuciem jedzenia, ale też utrata estetycznego wyglądu uśmiechu.
Wszelkie zmiany, jak właśnie wady zgryzu, mogą przekładać się na nierównomierne rozłożenie napięć podczas przeżuwania, a efektem jest ból.
Dobra wiadomość jest taka, że leczenie ortodontyczne nie jest przeznaczone tylko dla nastolatków i można je rozpocząć nawet u dorosłych.
Żuchwa - choroby
Istnieje wiele zaburzeń związanych z narządem żucia. Są to m.in.:
Dysfunkcje mięśni żuchwy
W przypadku dysfunkcji mięśniowych najczęściej spotkać się można z zaburzeniami na tle psychicznym. Pacjenci w wyniku nadmiernego stresu zgrzytają zębami, zaciskają je. Prowadzi to rozbudowania mięśni, podobnie jak rozbudowują się mięśnie innych partii ciała poprzez ćwiczenia. W konsekwencji dochodzi do coraz silniejszego zaciskania zębów. Zaleca się w takim przypadku wizytę u dentysty, który zaproponuje optymalną dla pacjenta metodę leczenia.
Zablokowanie stawu skroniowo- żuchwowego
Podczas zablokowania stawu nie ma możliwości wykonania w nim ruchu. Najczęściej dzieje się tak, gdy krążek międzykręgowy (potocznie zwany dyskiem) w stawie skroniowo-żuchwowym zmieni swoje położenie i ograniczy ruchy w stawie. Może też dojść do zmiany położenia kości tworzących staw. Pacjentom często towarzyszy ból. Dochodzi do tymczasowego zablokowania ruchów w stawie. Zdarza się jego elementy wracają samoistnie na swoją fizjologiczną pozycję. Jeśli tak się nie dzieje, należy udać się do lekarza.
Zespół Costena czyli zespół bolesnego stawu skroniowo- żuchwowego
W typowych przypadkach na początku ból jest ograniczony do okolicy stawu skroniowo-żuchwowego i pojawia się jedynie przy żuciu. Później może promieniować do skroni, czoła, czubka głowy, a nawet potylicy i karku. Ból ma tępy charakter, może jednak ulegać zaostrzeniu. Pojawia się w czasie jedzenia i po dłuższym mówieniu. Pacjenci skarżą się na trzaski w stawie, napięcie i bolesność mięśni żwaczy, ograniczenie ruchów żucia. Mogą pojawić się szumy uszne czy nawet upośledzenie słuchu
Szczękościsk
Szczękościsk wiąże się z trudnościami z otwarciem ust i uniemożliwieniem mówienia. Szczękościsk występuje w przebiegu:
- krwiaków: wewnątrzstawowych, mięśni żuchwy, dołu podskroniowego i skrzydłowo- podniebiennego, złamania kości, osteoartrozy
- zapaleń stawu skroniowo-żuchwowego,
- ropni: małżowiny usznej, przewodu słuchowego zewnętrznego, okołomigdałkowy, przestrzeni przygardłowej, okołozębowy, przestrzeni podskroniowej, dna jamy ustnej
- nowotworów: przestrzeni podskroniowej, dołu skrzydłowo-podniebiennego, ślinianek oraz tkanek otaczających staw. Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić przyczynę szczękościsku. Kiedy stan ten się przedłuża, może dojść do zmian zwyrodnieniowych w stawach skroniowo-żuchwowych.
Co robić przy powiększonych węzłach chłonnych podżuchwowych?
Podstawowym sposobem radzenia sobie z powiększonymi węzłami chłonnymi podżuchwowymi jest leczenie choroby, która ten stan spowodowała. Jeśli przyczyną są zmiany skórne o typie czyraka czy owrzodzenia, celowe jest zastosowanie maści lub kremów z antybiotykami, które mogą zadziałać przyczynowo na drobnoustroje chorobotwórcze. Choroby zębów i przyzębia powinny być niezwłocznie leczone u stomatologa.
Objawowym leczeniem zmniejszającym natężenie bólu węzłów chłonnych może być miejscowe stosowanie wilgotnych okładów wysychających albo smarowanie skóry środkami o działaniu przeciwzapalnym. Niektórym chorym ulgę przynosi nagrzewanie okolic zmienionych zapalnie i powiększonych węzłów chłonnych podżuchwowych. W razie potrzeby można stosować doustnie preparaty przeciwgorączkowe, przeciwbólowe oraz niesterydowe leki przeciwzapalne.
Jeśli przyczyna powiększenia węzłów chłonnych podżuchwowych nie jest oczywista albo nie została rozpoznana, a stan taki utrzymuje się przez 10–14 dni, należy zrezygnować z prób domowego leczenia stanu zapalnego i udać się do lekarza. Będzie on mógł zdiagnozować chorobę podstawową, określić właściwe postępowanie i wdrożyć odpowiednią terapię. Wyleczenie zasadniczego schorzenia spowoduje ustąpienie powiększenia węzłów chłonnych pod żuchwą.
Czym są podżuchwowe węzły chłonne?
Podżuchwowe węzły chłonne są elementami układu chłonnego, zbierającymi limfę (chłonkę) z narządów jamy ustnej, żuchwy i górnej okolicy szyi. W pewnym uproszczeniu – filtrują przechodzący przez nie płyn, nie pozwalając na to, by substancje będące produktami odczynu zapalnego, fragmenty rozpadłych komórek czy patogenne bakterie, wirusy albo inne drobnoustroje chorobotwórcze przedostały się do krwi (do której odprowadzana jest chłonka).
Powiększenie węzłów chłonnych pod żuchwą jest efektem reakcji węzła na pojawienie się w chłonce czynników chorobotwórczych. Ich obecność powoduje zwiększony napływ z krwi białych krwinek (głównie granulocytów), których zadaniem jest neutralizacja zagrożenia i usunięcie niebezpiecznych dla organizmu fragmentów tkanek czy drobnoustrojów. Całość procesu stymulowana jest przez mediatory zapalenia – wytwarzane miejscowo przez organizm substancje chemiczne. Efektem wtórnym ich działania jest zwiększone przekrwienie węzłów chłonnych, co z kolei powoduje ich obrzęk, powiększenie i bolesność.
