U nas zapłacisz kartą
Pryszcze pod pachami po goleniu - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Krostki po goleniu – przyczyny powstawania
Krostki po goleniu, określane również jako „trądzik mechaniczny”, powstają w wyniku wielu czynników. Jednym z głównych winowajców są wrastające włoski, które zawijają się i wrastają w skórę, wywołując stan zapalny. Często ich przyczyną jest także nieodpowiednie użytkowanie i przechowywanie maszynki oraz technika golenia. Zbyt mocne dociskanie do skory podczas golenia, tępe ostrza i przechowywanie maszynki w wilgotnym miejscu (np. na wannie) zwiększają ryzyko powstawania krostek i podrażnień po goleniu.
Z kolei krostki po goleniu pod pachami powstają najczęściej wskutek nieodpowiedniego zabezpieczenia skóry – dlatego warto pamiętać, by do depilacji zawsze używać pianki lub żelu do golenia, dobranego do rodzaju skóry.
Krosty po goleniu miejsc intymnych nasilają się przez noszenie zbyt obcisłych ubrań – w tym zwłaszcza bielizny z tkanin syntetycznych – zaraz po depilacji. Wysypka po goleniu miejsc intymnych pojawia się wówczas, bo skóra wciąż jest podrażniona i podatna na uszkodzenia.
Jak powstają krostki po goleniu? Czy można im zapobiec?
Czerwone krostki pojawiają się najczęściej w wyniku golenia przy pomocy tępej maszynki. Zużyte ostrze szarpie podrażnia skórę, prowadząc do mikrourazów i rozwoju stanu zapalnego. Dodatkowo, na powierzchni starej maszynki osadzają się bakterie, fragmenty martwego naskórka czy brud, co sprzyja rozwojowi infekcji. Nawet jeśli jednorazowa maszynka wygląda na czystą po użyciu, wiele groźnych drobnoustrojów kryje się w trudnodostępnej przestrzeni pomiędzy ostrzami.
Podrażnienia po goleniu miejsc intymnych zdarzają się dużo częściej niż po goleniu nóg. To dlatego, że skóra okolic bikini jest wyjątkowo delikatna, a przez to podatna na stany zapalne. Wszelkiego rodzaju fałdy i zagłębienia są idealnym siedliskiem bakterii - jest to odpowiedzią na pytanie, czemu czerwone krostki pojawiają się zazwyczaj przy pachwinach i wszelkich miejscach, gdzie zbiera się pot.
Powstawaniu czerwonych krostek sprzyja również nieodpowiednie nawilżenie skóry. Jeśli masz skłonność do suchej skóry, golenie - zwłaszcza bez użycia pianki - może być przyczyną takich problemów jak wrastające włoski czy zapalenie mieszków włosowych.
Stosowanie odpowiedniej pielęgnacji skóry jest kluczem do tego, jak uniknąć krostek. Przede wszystkim do golenia należy używać ostrej maszynki, najlepiej wielorazowej, z wymiennymi ostrzami. Można także całkowicie zrezygnować z golenia na rzecz depilacji. Poza tym, dbanie o odpowiednie nawilżenie pozwala uniknąć podrażnień i zapobiega powstawaniu nieestetycznych krostek. Jednakże przypadku skóry szczególnie wrażliwej może okazać się, że podrażnienia po goleniu bikini mogą powstawać pomimo stosowania właściwej pielęgnacji. Wtedy szczególnie warto rozważyć zamianę golenia z użyciem maszynki na depilację.
Tak więc, aby cieszyć się gładką skórą, należy golić się czystą maszynką, zgodnie z kierunkiem wzrostu włosków, z użyciem pianki lub kremu. Nie powinno się w tym samym dniu używać peelingu, dobrze jest natomiast zapewnić skórze nawilżenie za pomocą odpowiednich kosmetyków.
Jak łagodzić i leczyć uporczywe swędzenie pod pachami?
Uporczywe swędzenie pod pachami w prosty sposób wyeliminować można tylko wtedy, gdy nie jest ono związane z żadnym schorzeniem, a jedynie niewłaściwą higieną ciała.
W takiej sytuacji wystarczającymi środkami zaradczymi są:
- stosowanie kosmetyków i proszków do prania o możliwie naturalnym, hipoalergicznym składzie,
- utrzymywanie ciała w czystości, wycieranie pach do sucha po kąpieli, nie korzystanie ze wspólnych ręczników z innymi osobami,
- przemywanie pach łagodnymi roztworami ziołowymi o działaniu kojącym (np. ekstrakt z rumianku), używanie maści i kremów na bazie substancji łagodzących, takich jak alantoina czy b-pantenol,
- golenie lub depilacja pach bezpośrednio po kąpieli lub prysznicu, nieużywanie dezodorantu z alkoholem bezpośrednio po „zabiegu”, częsta wymiana maszynek.
Jeżeli chodzi o poważniejsze schorzenia, leczenie polega przede wszystkim na terapii przyczynowej, dobranej adekwatnie do określonej jednostki chorobowej. Przykładowo, w łuszczycy odwróconej stosuje się glikokortykosteroidy przeciwzapalne, pochodne witaminy D oraz cygnolinę, ewentualnie także cyklosporynę oraz metotreksat.
W leczeniu grzybicy z kolei podstawę stanowią środki z grupy azoli, takie jak ketokonazol czy itrakonazol. Doraźnie i czysto objawowo na świąd w tych i innych schorzeniach podaje się też leki antyhistaminowe.