U nas zapłacisz kartą
Pryszcze pod pachami po goleniu - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Swędzące plamy pod pachami w przebiegu grzybicy
O ile opisane wyżej objawy chorób nowotworowych nie wiążą się zazwyczaj z widocznymi zmianami skórnymi, o tyle w przypadku innych schorzeń świąd może współwystępować z różnego typu wypryskami, rumieniem, nadmiernym złuszczaniem naskórka etc.
Swędzące plamy pod pachami często oznaczają rozwój grzybicy skórnej. Jest to przewlekła i niezwykle trudna w leczeniu choroba wywoływana przez dermatofity (Trichophyton i Microsporum), drożdżaki (Candida albicans) albo pleśnie. Fałdy skórne pach stanowią idealne środowisko dla rozwoju grzybów – jest tam ciepło, wilgotno i nie zawsze idealnie czysto, a skóra często jest zmacerowana (rozmiękczona, uszkodzona).
Problem ten najczęściej występuje u osób, które:
- nadmiernie się pocą, nie stosują dezodorantów, nie myją się starannie lub nie osuszają świeżym ręcznikiem po kąpieli, noszą ciasną, nieprzewiewną odzież wykonaną z tworzyw sztucznych,
- są osłabione po infekcji, po antybiotykoterapii, w przebiegu chorób hematologicznych, a także HIV i AIDS.
Warto zapamiętać, że sporadycznie świąd występować może w związku ze schorzeniem zwanym grzybicą włosów pachowych. Wbrew mylącej nazwie nie jest ona wywoływana przez grzyby, lecz bakterie Gram dodatnie Corynebacterium tenuis (maczugowece).
Choroba jest efektem głównie zaniedbań higienicznych oraz nadmiernej potliwości. W przeważającej części dotyka mężczyzn, u kobiet golących lub depilujących pachy praktycznie nie występuje.
Przyczyny swędzenia pod pachami
Swędzenie pod pachami może być świadectwem zaniedbań higienicznych, podrażnień chemicznych i mechanicznych (składniki dezodorantu, golenie, depilacja), ale też objawem groźnych chorób, w tym także onkologicznych i hematologicznych.
Receptorami świądu są zakończenia włókien nerwowych typu C, które ulegają pobudzeniu pod wpływem substancji syntezowanych w nadmiarze przez organizm ludzki w przebiegu rozlicznych schorzeń i zaburzeń.
Do potencjalnych mediatorów świądu należą między innymi:
- hormony aminowe (histamina, serotonina, dopamina, melatonina, adrenalina, noradrenalina),
- cytokiny prozapalne (IL-1 do IL-11, TNF-a i TNF-b).
Substancje te wydzielane są w przypadku reakcji alergicznych, w stanach zapalnych, w związku z rozwojem chorób nowotworowych.
Inne metody? Zapomnij o goleniu i podrażnieniach - przestaw się na depilację!
Częste golenie sprzyja powstawaniu podrażnień skóry. Powszechną przyczyną jest tępa maszynka, którą trzeba mocno przyciskać, aby goliła dokładnie, ale nawet odpowiednie ostrze może spowodować infekcję, z uwagi na konieczność powtarzania golenia nawet kilka razy w tygodniu. Co więcej, częste golenie włosów sprawia, że szybciej odrastają - przykładowo, początkowo możemy golić bikini dwa razy w tygodniu, ale po kilku latach już konieczne używanie maszynki co dwa dni.
Depilacja jest polecana, jeśli chcemy cieszyć się gładką skórą dłużej. Podobnie jak golenie, może prowadzić do podrażnień i stanów zapalnych, ale wyrwany włos będzie odrastał wolniej, a co więcej - depilacja powoduje osłabienie włosków od nasady, czyli im więcej się jej stosuje, tym lepsze efekty daje.
Istnieją trzy główne rodzaje depilacji - mechaniczna, chemiczna i laserowa. Dzielą się one na dalsze podtypy, takie jak:
- Depilacja woskowa - polega na nakładaniu na ciało podgrzanego wosku, a następnie odrywaniu go warstwami po zestaleniu. Dobre urządzenie do woskowania potrafi sprawić, że zabieg jest praktycznie bezbolesny, jednak gorący wosk może podrażniać osoby z niezwykle wrażliwą skórą. Na szczęście, istnieją także metody depilacji woskowej na zimno, metodą o wiele mniej inwazyjną.
- Depilacja cukrowa - jest kolejnym sposobem na depilację mechaniczną. W tym wypadku używa się specjalnej pasty cukrowej. Panuje przekonanie, że jest mniej bolesna niż depilacja za pomocą wosku, używanie pasty wymaga jednak pewnej wprawy - bardzo szybko staje się lepka pod wpływem temperatury ciała.
- Depilator elektryczny - urządzenie wyrywa włoski jeden po drugim, przez co wiele osób uważa tę formę depilacji za najbardziej nieprzyjemną. Niektóre depilatory mają nakładki ochładzające i ściągające skórę, aby zminimalizować ból. Zaletą jest jednak wydajność - w przeciwieństwie do depilacji woskiem czy pastą cukrową, raz zakupiony depilator elektryczny może posłużyć na lata.
- Depilator laserowy - promienie laserowe skutecznie niszczą włoski w bezpieczny i całkiem bezbolesny sposób. Wadą depilacji laserowej jest jej cena, ponieważ zarówno zakup urządzenia na własność, jak i wizyta w salonie kosmetycznym mogą być dość kosztowne. Depilator laserowy nie radzi też sobie z bardzo cienkimi i jasnymi włosami, polecany więc jest głównie tym kobietom, które mają potrzebę często golić bikini i pachy.
- Krem do depilacji - po nałożeniu rozpuszcza wewnętrzną strukturę włosa, nie naruszając przy tym skóry. Skutecznie radzi sobie nawet z krótkimi włoskami, a w zależności od produktu, cały proces może trwać do dwudziestu minut. Niektóre kremy do depilacji są przeznaczone do skóry wrażliwej, co sprawia, że jest to tania i uniwersalna opcja dla tych, którzy szukają bezbolesnej metody depilacji.
Krostki po goleniu miejsc intymnych i nie tylko. Jak złagodzić podrażnienia i im zapobiegać?
Podrażnienia i krostki po goleniu to powszechny i dokuczliwy problem. Jakie są przyczyny ich powstawania? Czy istnieją sposoby, by wysypka po goleniu się nie pojawiała? Jak złagodzić podrażnienia po goleniu miejsc intymnych? Wyjaśniamy.
W tym artykule:
Krostki po goleniu to problem, który dotyka niezależnie od płci i typu skóry. Podrażnienia, zaczerwienienia, pieczenie to obok nich dokuczliwe skutki uboczne depilacji, które wprawiają w dyskomfort. Aby złagodzić te nieprzyjemne objawy, należy przestrzegać poniższych zasad.
Swędzące krostki pod pachami
Swędzące krostki pod pachami stanowić mogą objaw łuszczycy odwróconej (psoriasis inversa), a rozpoznanie takie uprawdopodabnia jednoczesne występowanie podobnych symptomów w innych miejscach ciała, takich jak: pachwiny, zgięcia łokciowe i kolanowe oraz wszelkiego rodzaju fałdy skórne.
W odróżnieniu od łuszczycy pospolitej, w tym przypadku wykwity są silnie zaczerwienione, a na ich powierzchni z rzadka tylko pojawiają się srebrne łuski złuszczonego naskórka. Skóra pod pachami i w innych objętych chorobą miejscach jest skłonna do podrażnień, a krostki i grudki z łatwością pękają.
Pacjenci uskarżają się w związku z tym na dojmujący ból oraz świąd. Łuszczyca odwrócona jest chorobą zapalną, występującą na podłożu genetycznym i immunologicznym, w przebiegu której dochodzi do wzmożonej keratynizacji naskórka oraz nasilonej produkcji cytokin zapalnych.
Dodatkowymi czynnikami ryzyka (środowiskowymi), sprzyjającymi jej rozwojowi, są:
- otyła budowa ciała i związane z tym przegrzewanie, zawilgocenie i ocieranie się skóry w zagłębieniach fałdów,
- obniżona odporność, zły ogólny stan zdrowia, występowanie innych chorób przewlekłych,
- niewłaściwa dieta (tłuszcze nasycone, cukry proste) oraz używki (papierosy, alkohol),
- stres, zmęczenie, depresja, zaburzenia nerwicowo-lękowe.
