Pryszcze podczas okresu - Przyczyny, Leczenie i Porady
Jak wygląda trądzik przed okresem?
Wypryski przed okresem wyglądają podobnie jak podczas normalnego trądziku – to czerwone, opuchnięte zmiany zapalne, często z białym czubkiem. Najczęściej pojawiają się w dolnych partiach twarzy, np. na brodzie, szyi czy wokół ust. Ponadto możesz wtedy zaobserwować zwiększoną liczbę drobnych, czarnych zaskórników na skórze. A na ile dni przed okresem wyskakują pryszcze? Przyjmuje się, że zwykle trądzik pojawia się ok. 10 dni przed miesiączką, a po rozpoczęciu krwawienia stan skóry dość szybko ulega poprawie.
Nie da się całkowicie zapobiec powstaniu bolących pryszczy przed okresem. Możesz jednak zmniejszyć ryzyko ich rozwoju, jeśli zadbasz o swój organizm i utrzymasz go w dobrej kondycji. Równowagę hormonalną zakłócają zmęczenie i stres. Nasilają one produkcję kortyzolu, który zaburza pracę innych hormonów. W dniach przed okresem unikaj więc nerwowych sytuacji, zadbaj też o odpowiednio długi sen.
Niektóre składniki żywności, głównie cukry proste i alkohol, sprzyjają powstawaniu wyprysków przed okresem. Postaraj się ograniczyć ich spożycie, żeby nie zwiększać ryzyka rozwoju zmian trądzikowych. Zadbaj też o swoją skórę:
- stosuj dopasowane do rodzaju cery kosmetyki, które nie będą zapychały porów,
- unikaj dotykania twarzy w ciągu dnia, żeby nie przenieść na nią drobnoustrojów z dłoni,
- dbaj o odpowiednie nawilżenie skóry – jeśli jest zbyt sucha, nasila się produkcja sebum. Pij dużo płynów, żeby dostarczyć wodę także od wewnątrz.
Skąd się biorą pryszcze?
Jak już zostało wspomniane, istnieje bardzo wiele czynników wpływających na pojawianie się niepokojących zmian skórnych. Dlatego ustalenie przyczyny, zwłaszcza na własną rękę, jest niezwykle trudne. W większości przypadków pryszcze ropne wymagają wizyty u dobrego dermatologa. Samodzielne leczenie również może przynieść dobre rezultaty, jednak pamiętajmy, że trzeba wówczas zachować ostrożność. Zdarza się, że wypryski zostawiają po sobie brzydkie blizny, z którymi musimy się później borykać do końca życia. By zminimalizować te ślady oraz pozbyć się zaczerwienień po pryszczach, warto zastosować skuteczną, a przede wszystkim dopasowaną do naszych potrzeb terapię.
Pierwszym krokiem udanego leczenia jest oczywiście wyeliminowanie – o ile to możliwe – powodu, dla którego musimy borykać się ze zmianami skórnymi. Mogą być to:
- hormony – w okresie dojrzewania to naturalne zjawisko, ponieważ w tym czasie znacznie zwiększa się produkcja hormonów androgennych. Jednym ze skutków tego procesu jest wytwarzanie nadmiernej ilości sebum, a stąd już prosta droga do powstawania brzydkich wyprysków. Dodatkowo wahania gospodarki hormonalnej występują również u kobiet w związku z cyklem miesiączkowym. Na poziom hormonów wpływa także ciąża, karmienie piersią oraz przyjmowanie środków antykoncepcyjnych,
- stres – długotrwały stres ma negatywny wpływ na cały organizm. W ciągu dnia jesteśmy podenerwowani, mamy kłopoty z pamięcią i koncentracją, brakuje nam apetytu, przez co tracimy na wadze, zaś nocą występują problemy z zasypianiem. Dodatkowo hormony stresu wytwarzane w dużych ilościach powodują przetłuszczanie się skóry, co z kolei stanowi doskonałe środowisko dla rozwijających się pryszczy,
- nieprawidłowe odżywianie – każdy z nas, niezależnie od płci czy wieku, powinien zwracać uwagę na to, jakie posiłki przyjmuje. Dostarczanie organizmowi właściwych składników odżywczych ma wiele zalet, w tym poprawę kondycji naszej cery. Dla przykładu produkty, w których występują duże ilości węglowodanów i tłuszczów, mogą znacząco przyspieszyć powstawanie pryszczy, przez co będzie ich jeszcze więcej. Częstym mitem jest powtarzanie, że wypryski są skutkiem ostrego jedzenia i słodyczy – nie zostało to jednak potwierdzone naukowo. Najważniejsze, by dieta była zbilansowana i bogata we wszystkie niezbędne witaminy,
- kosmetyki – nierozważna pielęgnacja czy makijaż przy użyciu niesprawdzonych produktów mogą znacząco przyczynić się do rozwoju pryszczy. Szczególnie specyfiki na bazie alkoholu czy sztucznych substancji mogą spowodować nasilenie się niedoskonałości. Zdecydowanie lepiej sprawdzą się kosmetyki z naturalnych, wegańskich składników. W przypadku cery z tendencją do pryszczy niezwykle istotne jest dokładne studiowanie składów produktów. W naszej kosmetyczce powinny się też znaleźć maści, które moglibyśmy nakładać punktowo na ropne pryszcze na twarzy (szczególnie polecane są te z witaminą A),
- warunki atmosferyczne – osoby, które borykają się z pryszczami, czy to w okresie dojrzewania, czy już w dorosłym życiu, nie powinny zbyt długo wystawiać się na działanie promieni słonecznych. Warto też zmieniać pielęgnację skóry w stosunku do pory roku, ponieważ zmiana temperatury czy poziomu wilgotności może ogromnie wpłynąć na kondycję cery.
Dlaczego nie wolno wyciskać pryszczy?
Choć w sieci bez problemu znajdziemy wiele artykułów czy nawet tutoriali, które pokazują, jak pozbyć się pryszczy samodzielnie, dermatolodzy zdecydowanie odradzają przeprowadzanie tej czynności. Dlaczego nie można wyciskać pryszczy?
Znaczna część osób z pewnością znalazła się w podobnej sytuacji: zauważyliśmy na swojej twarzy pryszcz, uznając, że jego wyciśnięcie to najlepszy sposób na jego pozbycie się. Niewiele się zastanawiając, dotknęliśmy zmiany skórnej palcami, ścisnęliśmy opuszkami skórę i w przekonaniu, że skutecznie pozbyliśmy się pryszcza, wróciliśmy do swoich obowiązków. Niestety, postępując w ten sposób, jedynie narażamy swoją skórę na pogorszenie jej wyglądu.
Trądzik i wyciskanie pryszczy są ze sobą mocno powiązane. Czy kiedykolwiek jakiś czas po wyciśnięciu pryszcza zauważyłaś, że na Twojej skórze zaczęło pojawiać się więcej niedoskonałości? To właśnie jeden z efektów wyciskania pryszczy. Dlaczego tak się dzieje? Przede wszystkim jest to spowodowane tym, że dotykamy palcami swojej skóry, które nie zawsze są sterylnie czyste. Nawet jeśli wydaje się nam, że nasze dłonie nie są brudne, w kontakcie z innymi przedmiotami przenoszą się na nie ogromne ilości bakterii i drobnoustrojów, które w zetknięciu ze skórą mogą wpływać na jej stan.
Najczęstsze objawy przed okresem – PMS
Wyróżnia się trzy grupy objawów PMS, które pojawiają sie na kilka lub kilkanaście dni przed spodziewanym terminem krwawienia. Najczęściej są to:
- objawy somatyczne – bóle, wzdęcia, tkliwość piersi, obrzęki,
- objawy zaburzeń emocjonalnych – wahania nastroju, depresja, poczucie braku kontroli, lęk, napięcie,
- objawy behawioralne – osłabienie koncentracji, wycofanie społecznie, osłabienie zainteresowań, zaburzenia snu.
Do typowych objawów przed miesiączką, możemy więc zaliczyć:
- tkliwe, bolesne piersi,
- rozdrażnienie i problemy z koncentracją,
- senność,
- wahania nastroju,
- ogólne przygnębienie,
- osłabienie przed okresem,
- uczucie zatrzymania wody w organizmie,
- zwiększony apetyt,
- bóle brzucha i podbrzusza,
- przyrost masy ciała (ok. 2-3 kg).
- bóle głowy (najczęściej występuje 2 dni przed zbliżającą się miesiączką i przez jej 3 pierwsze dni krwawienia menstruacyjnego. Ma to związek ze spadkiem poziomu estrogenów, który warunkuje złuszczanie się błony śluzowej macicy usuwanej przez pochwę wraz z krwią).
Dolegliwości związane ze zbliżającą się menstruacją mogą okazać się bardzo dokuczliwe, a nawet tak intensywne, że zaburzają normalne funkcjonowanie.
Czy można leczyć PMS i PMDD?
Na wstępie warto wyróżnić sposoby, które łagodzą objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Dobrze by było, gdyby kobiety w czasie PMS wprowadziły małe zmiany w swojej diecie – mowa tu o ograniczeniu alkoholu, kawy, słodyczy i soli kuchennej. Suplementacja wapnia i magnezu będzie także przydatna. Warto również unikać stresu i mała aktywność fizyczna. A co z PMDD?
W przypadku przedmiesiączkowych zaburzeń dysforycznych zaleca się terapię poznawczo-behawioralną oraz farmakologiczną. W leczeniu kobiet dotkniętych ciężkimi postaciami PMDD i PMS coraz częściej stosuje się leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Czasem pacjentki przyjmują także antykoncepcję hormonalną. Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych łagodzi nieprzyjemne dolegliwości i sprawia, ze krwawienie jest mniej bolesne i mniej obfite.
Zaburzenia hormonalne silnie wpływają na psychikę kobiety, dlatego warto zastanowić się nad wizytą u psychiatry, który pomoże w pokonaniu uciążliwych objawów. Należy także pamiętać o tym, że leczenie powinno się odbywać pod ścisłą kontrolą ginekologa.
Jeżeli przed pojawieniem się okresu występują u Ciebie dokuczliwe objawy skonsultuj się z lekarzem. Żadna kobieta nie powinna męczyć się z silnymi bólami zanim zacznie się krwawienie Udaj się do ginekologa i przedyskutuj z nim swoje symptomy, które mogą wskazywać na PMS lub PMDD.
To może Cię zainteresować:
Promocja!
U nas zapłacisz kartą