U nas zapłacisz kartą
Domowe sposoby na bolesne, nie do wyciśnięcia pryszcze podskórne
Pryszcze podskórne: jak powstają? Jak je leczyć?
Pryszcze podskórne miał kiedyś każdy. Niektóre z nich znikają, inne rosną i bolą każdego dnia coraz bardziej. Dopiero ocena stopnia nasilenia tego problemu daje odpowiedź, czy zmiany skórne w postaci cyst, torbieli i guzków świadczą o czymś poważniejszym. Sprawdź, jak rozpoznać pryszcze podskórne i o jakich chorobach może świadczyć ich powstawanie.
Spis treści
Pryszcze podskórne - jak je rozpoznać? W końcu pryszcz pryszczowi nierówny, dlatego pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić, to lepiej poznać swoje pryszcze. Ocenić ich wielkość, stopień zaawansowania, a przede wszystkim miejsce położenia. Najprościej podzielić pryszcze na te znajdujące się pod skórą i te "na powierzchni". Pryszcze podskórne wyglądają jak wybrzuszenia, wypustki o różnym kształcie i kolorze. Z kolei pryszcze na powierzchni to zwykle te, które już wyszły spod skóry i mają ropną końcówkę.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Dlaczego na skórze pojawił się pryszcz podskórny?
Trądzik grudkowy, który nazywany jest także trądzikiem grudkowo-krostkowym, to najczęstsza przyczyna występowania się na skórze widocznych zmian. Powodów pojawiających się niedoskonałości jest naprawdę wiele. Jednym z nich – bardzo częstym i spotykanym nie tylko u kobiet – są zaburzenia hormonalne, które wpływają na pracę całego organizmu. Źle funkcjonująca gospodarka hormonalna wpływa m.in. na pracę gruczołów łojowych, które zaczynają produkować nadmierną ilość sebum. Wydzielanie dużej ilości łoju – niekoniecznie spowodowane nieodpowiednią pracą hormonów – to główna przyczyna wykwitów skórnych. Oprócz tego, do listy warto dopisać też takie przypadłości jak nadpotliwość, alergie czy nadmiar kortyzolu produkowany podczas stresu. Aby nasza cera pozostawała w dobrym stanie, trzeba również zadbać o kondycję naszego ciała. Bez codziennego ruchu i przy nieodpowiedniej diecie łatwo o nowe pryszcze podskórne – bolące, nie do wyciśnięcia i powodujące stany zapalne.
Dermatolodzy od dawna analizują, co może mieć wpływ na powstawanie stanów zapalnych na skórze. Nie od dziś wiadomo, że wyciskanie pryszczy jest często odradzane i żaden dermatolog nie namawia do praktykowania tej czynności w domu. Nie doświadczymy tego również podczas oczyszczania manualnego oferowanego przez salony kosmetyczne. W tym przypadku osoba wykonująca zabieg skupia się głównie na usunięciu zaskórników, w których także gromadzi się wydzielina. Z wykwitami skórnymi, w których znajduje się ropa postępuje się inaczej.
Jeżeli cały proces zostanie przeprowadzony poprawnie – nie pojawi się tutaj żaden stan zapalny, ponieważ wszystko odbywa się w sterylnych warunkach. Na koniec nakładany jest specjalny kosmetyk przeciwzapalny i łagodzący. Najwięcej problemów związanych jest jednak z pryszczami ropnymi. Trądzik może pojawić się na policzkach, czole, nosie czy brodzie – ale nie tylko. Twarz jest jednak miejscem, gdzie najczęściej powstają podskórne pryszcze i sprawiają najwięcej problemów.
Co to jest niacynamid?
W ostatnich latach na rynku kosmetycznym zaczęło pojawiać się coraz więcej produktów, w których substancją aktywną jest niacynamid. Co to takiego? Niacynamid to pochodna witaminy B3 i funkcjonuje również pod taką nazwą, a dodatkowo jest znana jako witamina PP i niacyna. Czy niacynamid to kwas? Niacyna to połączenie dwóch substancji: kwasu nikotynowego oraz amidu. Niacynamid odgrywa ważną rolę w m.in. w produkcji aminokwasów i kwasów nukleinowych. Niacyna jest produkowana przez nasz organizm, a dokładniej przez aminokwas znany jako tryptofan. Niestety witamina B3 produkowana jest w bardzo małych ilościach, przez co niezbędne jest dostarczanie jej naszemu organizmowi poprzez odpowiednią dietę i suplementację. Niacynamid znajdziesz w takich produktach jak:
- mięso
- ryby
- nabiał
- drożdże
- produkty z pełnego ziarna
- orzechy
Oprócz tego niacynamid odgrywa istotną rolę w ludzkim organizmie. Odpowiada za syntezę węglowodanów, aminokwasów czy hormonów płciowych, a ponadto stymuluje produkcję erytrocytów.