U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Pozbyć Się Pryszczy Podskórnych - Praktyczne Porady
Jak skutecznie pozbyć się pryszczy wokół ust?
Leczenie pęcherzyków na ustach powinno zależeć od przyczyny ich powstania. Przykładowo: jeśli są to pryszcze podskórne w okolicach ust, to najprawdopodobniej oznacza to zaburzoną gospodarkę hormonalną – wtedy warto udać się do endokrynologa.
Domowe sposoby
Warto wiedzieć, że istnieje kilka skutecznych domowych sposobów na usunięcie bąbla na ustach:
- kostki lodu – lód szybko eliminuje obrzęk, jednakże nie można trzymać go zbyt długo na skórze, ponieważ spowoduje to ogromny ból,
- czosnek – wystarczy przyłożyć plasterek czosnku, aby pryszcz na ustach szybciej zniknął,
- miód i cynamon – maseczka z tych dwóch składników ma działanie przeciwzapalne i regenerujące,
- naturalne olejki – doskonale sprawdza się przykładowo olejek z drzewa herbacianego o właściwościach antybakteryjnych i przeciwzapalnych,
- soda oczyszczona – pasta stworzona z 1/2 łyżeczki sody oczyszczonej i 1/2 łyżeczki przegotowanej wody, nałożona na wyprysk, sprawi, że gojenie się pryszcza będzie znacznie szybsze.
Jeśli jednak zależy ci na tym, aby pryszcz na ustach jak najszybciej zniknął, to udaj się do najbliższej apteki i kup maść z cynkiem na wypryski.
Jak pozbyć się podskórnych pryszczy? Sprawdzaj składy kosmetyków
Błędne jest myślenie, że świecąca, pokryta sebum cera jest doskonale nawilżona . Skóra trądzikowa również może zmagać się z nadmiernym wysuszeniem. Dlatego też sięgaj po kosmetyki o właściwościach nawilżających , które dodatkowo przyczynią się do odbudowy płaszcza hydrolipidowego. Jest to powłoka, która pokrywa warstwę rogową naskórka i chroni skórę przed kolonizacją drobnoustrojów, a także zapobiega nadmiernej utracie wilgoci.
Aby zmniejszyć ból wywołany przez podskórne krosty na twarzy, sięgaj po preparaty o działaniu przeciwzapalnym. Takie właściwości ma m.in. kwas azelainowy. Zazwyczaj w preparatach przeznaczonych do pielęgnacji cery trądzikowej ma on stężenie 20%. Kwas azelainowy przyczynia się także do ograniczenia produkcji sebum przez gruczoły łojowe i zwalcza kolonie bakterii. W przypadku silnych stanów zapalnych towarzyszących rozwojowi wyjątkowo dużych podskórnych krost związek ten zmniejszy przebarwienia pozapalne dzięki zdolności do hamowania procesu melanogenezy (powstawania melanin, odpowiedzialnych za odcień skóry).
Żele z nadtlenkiem benzoilu działają odkażająco oraz złuszczająco. Jeśli po stosowaniu preparatów z tym związkiem zauważysz podrażnienia, nałóż krem nawilżający, który powinien zredukować zaczerwienienie. Korzyści może również przynieść stosowanie maści na podskórne pryszcze, zawierających retinoidy, czyli pochodne witaminy A. Przyczynią się one do ograniczenia nadmiernego rogowacenia, dzięki czemu przewody łojowe będą mogły sprawnie usuwać sebum.
Jak ognia unikaj preparatów, które zawierają substancje komedogenne , przyczyniające się do zatykania ujść gruczołów mieszkowo-włosowych, a więc potęgujące problem pojawiania się wyprysków podskórnych. Do substancji komedogennych należą:
- parafina,
- wazelina,
- lanolina,
- silikony,
- SLS (łac. Sodium Lauryl Sulfate ),
- masło shea,
- masło kakaowe,
- olej arganowy,
- olej kokosowy,
- olej migdałowy,
- olej z awokado.
Pryszcz w uchu — jak zapobiegać?
Istnieje kilka sposobów, które mogą do minimum zredukować ryzyko występowania pryszczy w uchu. Najpopularniejsze to regularne czyszczenie uszów letnią wodą oraz delikatne przecieranie małżowiny usznej w celu usunięcia zalegającej woskowiny. Podczas czyszczenia uszu ważne jest, by woskowina nie została wepchnięta głęboko do kanału słuchowego. Tutaj warto wiedzieć, że nie zaleca się stosowania patyczków kosmetycznych.
Eksperci zaznaczają, że wyciskanie pryszczy, nie jest dobrym rozwiązaniem na pozbycie się pryszczy i zaskórników. Często okazuje się, że zabieg ten przynosi więcej szkody niż pożytku. W sytuacji, gdy ropny płyn pojawi się w kanale słuchowym, może doprowadzić do problematycznego stanu zapalnego. Jeśli więc wycisnęliśmy już pryszcz w uchu, to należy jak najszybciej dokładnie wyczyścić ucho.
Fakty i mity na temat wyciskania pryszczy:
- Wyciskanie pryszczy to zły nawyk — wiele osób za każdym razem stara się wycisnąć znajdującą się wewnątrz krostki ropę. Nie warto tego robić, ponieważ nigdy nie jesteśmy w stanie usunąć całej zawartości. Pozostała ropa to idealne środowisko do namnażania się bakterii, które mogą być przyczyną powstawania nowych problemów ze skórą.
- Wyciskanie pryszczy może powodować blizny i nieestetyczne przebarwienia — to fakt. Po wyciśnięciu pryszcza na skórze często powstaje rana. Gdy wystawiona jest na działanie promieni słonecznych, to najprawdopodobniej dojdzie do przebarwienia.
- Nie wyciśnięte pryszcze, znikają same po kilku dniach — prawdą jest, że zwykłe pryszcze znikają same po kilku dniach. Znikną, ale trzeba pamiętać, że nie wolno ich dotykać i stosować trzeba odpowiednią pielęgnację. Nie można dopuścić do pojawienia się stanu zapalnego, co sprawi, że problem się jeszcze bardziej nasili.
- W usuwaniu pryszczy liczy się kompleksowa pielęgnacja skóry — codzienne rytuały pielęgnacyjne to skuteczny sposób na zminimalizowanie ryzyka powstawania pryszczy. Podstawą jest odpowiednie nawilżanie skóry. Warto stosować dobrej jakości kosmetyki, które zadbają o nawodnienie skóry.
Pryszcze podskórne – leczenie
Dermatolodzy w leczeniu tej przypadłości najczęściej rekomendują stosowanie maści ichtiolowej , która pomaga wyregulować wydzielanie łoju. Ponadto zmniejsza ona stan zapalny, ułatwiając przy tym ropie gromadzącej się pod naskórkiem odchodzić na zewnątrz. Osobom posiadającym nadwrażliwą skórę specjaliści zalecają maść cynkową , która również zwęża pory i przyspiesza proces gojenia.
W przypadku wystąpienia licznych grup pryszczy podskórnych lekarze mogą dołączyć do procesu leczenia retinoidy i antybiotyki . Retinoidy zmniejszają ilość stanów zapalnych powstałych na powierzchni skóry, a także pomagają w procesie złuszczania się naskórka. Antybiotyki skutecznie eliminują bakterie odpowiedzialne za powstawanie zmian na skórze [1, 2].
Pryszcze podskórne: czym są?
To różnej wielkości podskórne ropne zmiany znajdujące się w głębokiej warstwie skóry, niemożliwe do wyciśnięcia, ponieważ ich ujście zasłonięte jest przez skórę. Czasem są rozsiane po twarzy i drobne. Częściej jednak mają formę cyst lub nawet twardych guzków. Guzki znajdują się głębiej niż cysty i są twarde. Cysty są nieco bardziej miękkie i czasem widocznie nabrzmiałe ropą, ponieważ znajdują płycej niż ropne guzki. Zmiany mogą mieć lekko siny lub czerwonawy odcień, czasem jedynie czerwoną obwódkę. Zarówno cysty, jak i guzki charakteryzują się tym, że przy dotknięciu bolą, chociaż przy mniejszych pryszczach ból może nie być wyczuwalny, szczególnie u odpornych osób. Nie należy ich wyciskać, ponieważ zostawiają trwałe, ciemne blizny. Przyjmuje się, że najczęściej podskórne pryszcze tworzą się w strefie T (czoło, nos, broda), podobnie jak inne zaskórniki. Nie jest to prawda. W rzeczywistości mogą wystąpić w bardzo wielu miejscach na ciele, przede wszystkim na policzkach i na czole tuż przy włosach, na skroniach, na szyi, w okolicach uszu, na plecach oraz na dekolcie. Kiedy pryszcz podskórny się pojawi, warto dać mu czas. Niektóre same wchłaniają się już po kilku dniach, a te mniejsze okazują się być zwykłymi pryszczami, które wychodzą na wierzch, przez co stają się o niebo prostsze do usunięcia. Jeśli jednak podskórne cysty i guzki nie znikają lub pojawiają się regularnie, należy się temu przyjrzeć. Czytaj też: Trądzik: objawy i skuteczne leczenie Trądzik zaskórnikowy: jak go wyleczyć? Pryszcze na pośladkach: jak powstają i jak się ich pozbyć?
- używanie kosmetyków zapychających pory, zbyt tłustych kremów
- skłonności genetyczne
- choroby, np. cukrzyca oraz inne choroby metaboliczne
- długotrwały stres (szczególnie, kiedy pryszcze występują w okolicy szyi i uszu)
Rodzajem pryszczy podskórnych można też nazwać łagodne czyraki, czyli ropne zmiany skórne wynikające z zapalenia mieszków włosowych. Są bardziej bolesne i większe od zwyczajnych pryszczy. Bolą bez dotykania, kiedy już urosną. Częste występowanie czyraków może świadczyć o chorobach nerek i wątroby, cukrzycy, osłabionej odporności organizmu, zarażeniu wirusem HIV. Jeśli zdiagnozujesz u siebie czyraka, koniecznie udaj się do lekarza dermatologa.
