U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Pozbyć Się Pryszczy Podskórnych - Praktyczne Porady
Pryszcze podskórne: jak powstają? Jak je leczyć?
Pryszcze podskórne miał kiedyś każdy. Niektóre z nich znikają, inne rosną i bolą każdego dnia coraz bardziej. Dopiero ocena stopnia nasilenia tego problemu daje odpowiedź, czy zmiany skórne w postaci cyst, torbieli i guzków świadczą o czymś poważniejszym. Sprawdź, jak rozpoznać pryszcze podskórne i o jakich chorobach może świadczyć ich powstawanie.
Spis treści
Pryszcze podskórne - jak je rozpoznać? W końcu pryszcz pryszczowi nierówny, dlatego pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić, to lepiej poznać swoje pryszcze. Ocenić ich wielkość, stopień zaawansowania, a przede wszystkim miejsce położenia. Najprościej podzielić pryszcze na te znajdujące się pod skórą i te "na powierzchni". Pryszcze podskórne wyglądają jak wybrzuszenia, wypustki o różnym kształcie i kolorze. Z kolei pryszcze na powierzchni to zwykle te, które już wyszły spod skóry i mają ropną końcówkę.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Pryszcze podskórne – przyczyny powstawania
Nadmiar sebum w wyniku niewłaściwej pracy gruczołów łojowych jest główną przyczyną powstawania pryszczy podskórnych. Proces ten nasila się zazwyczaj w wyniku nieprawidłowości gospodarki hormonalnej , a więc nadmiernej produkcji męskich hormonów (androgenów). Ponadto zaobserwowano, że pryszcze podskórne mogą częściej pojawiać się u osób, które:
- używają niewłaściwych kosmetyków, zazwyczaj źle dobranych do swojego rodzaju skóry np. zbyt tłustych kremów, które mogą zatykać pory, utrudniając skórze właściwe oddychanie i regenerację,
- żyją w długotrwałym, nadmiernym stresie,
- palą papierosy,
- posiadają predyspozycje genetyczne,
- mają skłonność do alergii skórnych,
- zmagają się z infekcjami bakteryjnymi i wirusowymi,
- chorują na różne choroby metaboliczne lub cukrzycę,
- nieodpowiednio się odżywiają [1, 3].
Opryszczka a pryszcz na ustach – jakie są między nimi różnice?
Niektórzy mylą pryszcza z opryszczką. Dlatego musisz wiedzieć, że główną różnicą pomiędzy tymi zmianami jest to, że pryszcze pojawiają się w wyniku zablokowania porów z powodu łoju i nagromadzenia martwych komórek, natomiast opryszczka przenoszona jest przez ślinę bądź kontakt z zakażonymi osobami.
Bardzo ważne jest to, że opryszczka bardzo łatwo się rozprzestrzenia. To wirus, który znajduje się w ciele nawet 90% Polaków. Objawia się głównie:
- uczuciem pieczenia, swędzenia i pieczenia skóry w okolicach ust,
- dolegliwościami bólowymi wokół ust,
- bolesnymi pęcherzami z płynem surowiczym,
- zaczerwienieniem wokół pęcherzy,
- bólami mięśni,
- powiększonymi węzłami chłonnymi,
- gorszym samopoczuciem.
Jak przebiega powstawanie opryszczki wargowej?
Pojawianie się opryszczki wargowej jest stopniowe. Zwykle jej objawy ustępują w przeciągu 1–2 tygodni, dlatego niektórzy są zdania, że nie trzeba jej leczyć, choć lekarze to zalecają. Leczenie opryszczki polega zwykle na stosowaniu leków przeciwwirusowych i innych preparatów, które skracają czas trwania symptomów i łagodzą nieprzyjemne dolegliwości. Gdy objawy opryszczki są bardzo nasilone lub leki okazują się bezskuteczne, to koniecznie trzeba skonsultować się z lekarzem.
Pryszcze podskórne – leczenie
Dermatolodzy w leczeniu tej przypadłości najczęściej rekomendują stosowanie maści ichtiolowej , która pomaga wyregulować wydzielanie łoju. Ponadto zmniejsza ona stan zapalny, ułatwiając przy tym ropie gromadzącej się pod naskórkiem odchodzić na zewnątrz. Osobom posiadającym nadwrażliwą skórę specjaliści zalecają maść cynkową , która również zwęża pory i przyspiesza proces gojenia.
W przypadku wystąpienia licznych grup pryszczy podskórnych lekarze mogą dołączyć do procesu leczenia retinoidy i antybiotyki . Retinoidy zmniejszają ilość stanów zapalnych powstałych na powierzchni skóry, a także pomagają w procesie złuszczania się naskórka. Antybiotyki skutecznie eliminują bakterie odpowiedzialne za powstawanie zmian na skórze [1, 2].
Podskórne pryszcze – czym są i co je powoduje?
Trądzik jest jedną z najczęściej diagnozowanych dermatoz. Zmagają się z nim przede wszystkim ludzie młodzi w wieku 14–19 lat – powstaje na cerze 83–95% osób w tej grupie wiekowej. Charakterystyczne zamknięte i otwarte zaskórniki przekształcające się w stany zapalne (niekiedy ropiejące). Coraz częściej trądzik pojawia się też na skórze osób w wieku 40 czy 50 lat. Mowa wówczas o trądziku późnym.
Zmiany trądzikowe powstają na cerze, której:
- gruczoły łojowe produkują nadmierną ilość sebum,
- przewody łojowe nadmiernie rogowacieją, co powoduje zwężenie ich światła i zakłóca prawidłowe wydalanie sebum na zewnątrz,
- mieszki włosowe stały się siedliskiem tlenowych ziarenkowców.
Wszystkie te czynniki przyczyniają się do powstania mikrozaskórników, które niekiedy przekształcają się w zamknięte i otwarte zaskórniki. To właśnie w przypadku zaskórników zamkniętych, gdy ujście jest niewidoczne gołym okiem, wydalanie sebum na zewnątrz jest utrudnione albo wręcz niemożliwe. Wówczas powstają krosty podskórne, mające postać bolesnych i zaczerwienionych guzków lub grudek. Takie pryszcze przy każdym dotyku wywołują intensywne kłucie. To efekt stanu zapalnego. Walka z tą postacią dermatozy nie jest łatwa ani krótka. Wymaga stosowania odpowiednich preparatów do pielęgnacji we właściwej kolejności. Jeśli jednak zachowasz regularność – uda Ci się pozbyć podskórnych pryszczy.
