U nas zapłacisz kartą
Jak Skutecznie Pozbyć Się Pryszczy Podskórnych - Praktyczne Porady
Pryszcz w uchu — jak się go pozbyć?
Dbasz o swoje uszy, regularnie je czyścisz, a mimo to pojawił się bolący pryszcz? Istnieje kilka sposobów, by usunąć pryszcze bez konieczności ich wyciskania. Często wystarczy odpowiedni produkt i nasączony wacik pozwalający sprawnie wykonać zabieg w domowym zaciszu. Do najpopularniejszych produktów, które pomagają usunąć pryszcze z ucha, zaliczamy:
- Olejek herbaciany — to najbardziej przebadany olejek eteryczny, który wykorzystywany jest w leczeniu trądziku. Wykazuje on liczne właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Chcąc usunąć pryszcze, wystarczy niewielką ilość płynu nanieść na wacik i umieścić go na bolącej krostce. Zawarte w olejku składniki aktywne pomogą usnąć zmianę skórną bez obaw o przeniknięcie do kanału słuchowego.
- Maść na pryszcze — to specjalistyczne produkty, które można kupić w aptece. Ich skład opiera się często na oleju łupkowym, który wykazuje działanie antybakteryjne i sprawnie redukuje stany zapalne.
- Olejek jojoba — usuwa bakterie odpowiedzialne za powstawanie pryszczy. Olejek można bezpośrednio aplikować na skórę za pomocą wacika. Po kilkunastu minutach nadmiar oleju należy usunąć i zostawić do wyschnięcia.
- Kremy z retinoidami — mają właściwości keratolityczne. Zawarta w składzie witamina A rozrzedza skórę wokół pryszcza. Przed stosowaniem tego typu kremów warto skonsultować się z lekarzem. Stosując krem np. na płatku ucha, należy pamiętać m.in. o zastosowaniu kremu z filtrem. Rozrzedzenie skóry sprawia, że staje się ona bardzo wrażliwa na działanie promieni słonecznych.
- Ciepły okład — pomaga zmniejszyć stan zapalny i zredukować ból. Na początek należy przetrzeć pryszcz alkoholem i przygotować ściereczkę mocząc ją w ciepłej wodzie. Ciepły kompres przykładamy do skóry i pozostawiamy na ok. 15 minut. Zabieg należy powtarzać 2-3 razy dziennie.
Wiele osób walczących z pryszczami sięga po pęsetę. Dlaczego nie wolno usuwać pryszczy pęsetą? Zabieg ten nie gwarantuje usunięcia całej wydzieliny z krostki. Najczęsciej dochodzi do nadkażenia bakteryjnego, co powoduje jeszcze większy wysyp zmian skórnych na twarzy. Używając pęsety nigdy nie mamy pewności, że krostka została usunięta w całości. Dodatkowo bardzo łatwo o uszkodzenie skóry i ciągłości naskórka, co w konsekwencji może prowadzić do powstanie nieestetycznych przebarwień i blizn.
Pryszcze podskórne – przyczyny powstawania
Nadmiar sebum w wyniku niewłaściwej pracy gruczołów łojowych jest główną przyczyną powstawania pryszczy podskórnych. Proces ten nasila się zazwyczaj w wyniku nieprawidłowości gospodarki hormonalnej , a więc nadmiernej produkcji męskich hormonów (androgenów). Ponadto zaobserwowano, że pryszcze podskórne mogą częściej pojawiać się u osób, które:
- używają niewłaściwych kosmetyków, zazwyczaj źle dobranych do swojego rodzaju skóry np. zbyt tłustych kremów, które mogą zatykać pory, utrudniając skórze właściwe oddychanie i regenerację,
- żyją w długotrwałym, nadmiernym stresie,
- palą papierosy,
- posiadają predyspozycje genetyczne,
- mają skłonność do alergii skórnych,
- zmagają się z infekcjami bakteryjnymi i wirusowymi,
- chorują na różne choroby metaboliczne lub cukrzycę,
- nieodpowiednio się odżywiają [1, 3].
Jak można pozbyć się podskórnego pryszcza? Przyjrzyj się swojej diecie
Zmagasz się z pryszczami podskórnymi? Domowym sposobem na złagodzenie istniejących już zmian i zapobieganie pojawianiu się nowych jest… prawidłowe zbilansowanie diety. Na redukcję zmian trądzikowych szczególnie korzystny wpływ mają witaminy:
- B6 (pirydoksyna), która zmniejsza produkcję sebum,
- B2 (ryboflawina), która reguluje pracę gruczołów łojowych, a dodatkowo uczestniczy w keratynizacji (rogowaceniu) komórek naskórka,
- B3 (nikotynamid), która działa przeciwzapalnie.
Jeśli stosujesz restrykcyjną dietę eliminacyjną, głodówki albo zmagasz się z alergiami pokarmowymi lub chorobami autoimmunologicznymi (np. celiakią), dostarczenie organizmowi wszystkich niezbędnych witamin wraz z pożywieniem może być utrudnione. W takiej sytuacji warto rozważyć suplementację. Zanim jednak sięgniesz po witaminy z grupy B, oznacz laboratoryjnie stężenie tych związków we krwi, a następnie skonsultuj wyniki z lekarzem lub dietetykiem. Pamiętaj, że nadmiar witamin w organizmie jest równie niebezpieczny, jak ich niedobór.
A: Katarzyna Grzyś-Kurka