U nas zapłacisz kartą
Pryszcze u 10-latki - Przyczyny, Leczenie i Porady
Jak pozbyć się pryszczy?
Ogólny przepis na pryszcze i nie tylko to: ograniczenie sytuacji stresowych, kontrolowanie poziomu hormonów, stosowanie odpowiednich, bezpiecznych dla problematycznej skóry kosmetyków, utrzymywanie zdrowej diety, a także zwracanie uwagi na warunki zewnętrzne. Warto także zażywać dobre suplementy diety, jak chociażby tabletki Royal Skin 500. Ponieważ jednak zmiany skórne pojawiają się w różnych miejscach – stąd takie określenie jak mapa pryszczy – powód i sposób zwalczania mogą się różnić w zależności od tego, gdzie pojawiają się krosty.
Pryszcze na czole
Nadmierna ilość wyprysków na czole może sugerować, że praca naszego układu trawiennego jest zaburzona. Jeśli w naszej diecie nie brakuje tłustych potraw, fast foodów czy gazowanych napojów – natychmiast trzeba je odstawić, ponieważ najprawdopodobniej to właśnie one odpowiadają za tworzenie się niepokojących zmian. Pryszcze na czole często są też spowodowane stresem i ogólnym zmęczeniem. Szczególnie uciążliwe są pryszcze między brwiami.
Pryszcze na policzkach
Pryszcze na policzkach zazwyczaj wiążą się z układem pokarmowym. Może to być nietolerancja jakiegoś składnika odżywczego czy zaburzona praca jelita grubego. Powodu należy też szukać w reakcji alergicznej.
Pryszcze na nosie
Nasz nos stale jest zaczerwieniony i pełen krost? Powodów może być kilka. W ten sposób objawiają się zaburzenia w pracy trzustki, dodatkowo nasza skóra reaguje w ten sposób, jeśli organizm nie radzi sobie z tłuszczem, cukrem czy innymi składnikami. Warto wówczas wykonać kompleksowe badania. Zbyt wysoki cholesterol bądź poziom cukru może być odpowiedzialny za zmiany skórne.
Pryszcze wokół ust
Ropne pryszcze tworzące się w pobliżu ust są z reguły wynikiem niewłaściwej higieny. Dlatego ważne jest, by zawsze dokładnie myć nie tylko ręce, ale także owoce i warzywa, które planujemy zjeść. Osoby ze skłonnościami do pryszczy powinny pilnować się, by w ciągu dnia nie dotykać nadmiernie twarzy, ponieważ w ten sposób przenoszone są zarazki. Prowadzi to zarówno do powstawania nowych niedoskonałości, jak i zaognienia tych już istniejących.
- wzrost poziomu hormonu androgenu we krwi,
- nadmierne rogowacenie w obrębie gruczołów łojowych i mieszków włosowych,
- nadmierne gromadzenie się bakterii w obrębie gruczołów.
- opalanie, podczas którego skóra staje się grubsza i może blokować ujście gruczołów łojowych,
- codzienny stres zaburzający równowagę hormonalną,
- zaburzenia hormonalne podczas cyklu miesiączkowego, dieta uboga w tłuszcze roślinne i cynk,
- spożywanie dużej ilości fast foodów i cukrów,
- stres oksydacyjny, czyli sytuacja, kiedy organizm nie radzi sobie z wolnymi rodnikami.
Dermatolodzy są tutaj zgodni. Trądzik młodzieńczy wynika z zaburzeń funkcjonowania organizmu, więc nie można go ignorować. W zależności od stopnia zaawansowania trądzik można zwalczyć samodzielnie lub z pomocą lekarza. Dobry dermatolog zacznie od terapii miejscowej, a jeśli nie będzie ona wystarczająca, przejdzie do leczenia ogólnego.
Większość leków ma skutki uboczne i często prowadzi do zaczerwienienia skóry. Wyraźną poprawę widać po ok. 6 tygodniach leczenia. Jeśli po tym czasie mamy wątpliwości co do efektów, lepiej skorzystać porady z innego lekarza. Brak leczenia niesie ze sobą fatalne skutki, których usunięcie jest bardzo kosztowne, a czasem niemożliwe. Są to trwałe przebarwienia, blizny płaskie i blizny zanikowe. Do tych widocznych pozostałości dochodzi uraz psychiczny spowodowany kompleksami. Młody człowiek wstydzi się wyglądu, traci wiarę w siebie i własne możliwości.
Co może wpływać na nasilenie trądziku?
- czynniki hormonalne (u 60–70% dziewcząt obserwowane jest nasilenie zmian przed miesiączką, pomimo niewystępowania zaburzeń hormonalnych, częste występowanie nasilonego trądziku w zespole wielotorbielowatych [policystycznych] jajników),
- leki (hormony anaboliczne, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany) i kosmetyki (preparaty działające okluzyjnie, tzn. zatykające ujścia mieszków włosowych)
- czynniki neurogenne (stres)
- pokarmy, ten problem jest nadal kontrowersyjny. Podejrzewa się niekorzystny na przebieg trądziku wpływ spożywania mleka i produktów o wysokim indeksie glikemicznym.
Okres letni może mieć zarówno korzystny, jak i niekorzystny wpływ na przebieg trądziku. U większości pacjentów, zwłaszcza z łagodnym trądzikiem, w lecie obserwuje się poprawę stanu skóry. Niektórzy jednak zauważają wyraźne pogorszenie choroby, co być może wynika z wysokiej temperatury, wilgotności powietrza, zwiększonej potliwości.
Co nie ma wpływu na trądzik:
- Higiena, wbrew wrażeniu, jakie tworzą reklamy preparatów do cery trądzikowej, trądzik nie jest konsekwencją brudu. Należy przestrzegać normalnej higieny, natomiast nadmierne, często patologiczne (kilka, kilkanaście razy dziennie) mycie, zwłaszcza skóry twarzy, może wręcz nasilać objawy.
- Nie udowodniono, aby spożywanie czekolady miało niekorzystny wpływ na trądzik.
Trądzik młodzieńczy powikłania - blizny i przebarwienia
Zmiany trądzikowe mogą ustępować z pozostawieniem przebarwień lub blizn. Blizny mogą powstawać z guzków, kiedy dochodzi do trwałego uszkodzenia tkanki podskórnej. Blizny mogą się jednak rozwijać również z mniejszych wykwitów grudkowych. Obserwuje się dwa rodzaje bliznowacenia w trądziku – wypukłe, przerosłe blizny (keloidy) lub różnie głębokie i o różnych rozmiarach zagłębienia – blizny zanikowe. Kolejną konsekwencją zmian trądzikowych jest możliwość wystąpienia, po zaleczonych wykwitach, ogniskowych przebarwień (przebarwienia pozapalne). U większości pacjentów z trądzikiem obserwuje się większy lub mniejszy łojotok.
Ryc. 6. Trądzik grudkowo-krostkowy Ryc. 7. Trądzik ropowiczy
W zależności od tego, jakie wykwity dominują u danego chorego, rozróżnia się główne postaci trądziku: zaskórnikowy, grudkowo-krostkowy (ryc. 6), ropowiczy (ryc. 7), z tym że najczęściej spotykaną postacią jest różnie nasilony trądzik grudkowo-krostkowy. Nie wiadomo dlaczego trądzik przebiega łagodnie bądź ciężko, tak samo jak nieznana jest przyczyna skłonności do bliznowacenia. Zmiany trądzikowe lokalizują się na twarzy, plecach, klatce piersiowej, szyi i ramionach. Mogą występować tylko w jednej okolicy, ale również jednocześnie we wszystkich.
