U nas zapłacisz kartą
Pryszcze u 10-latki - Przyczyny, Leczenie i Porady
- wzrost poziomu hormonu androgenu we krwi,
- nadmierne rogowacenie w obrębie gruczołów łojowych i mieszków włosowych,
- nadmierne gromadzenie się bakterii w obrębie gruczołów.
- opalanie, podczas którego skóra staje się grubsza i może blokować ujście gruczołów łojowych,
- codzienny stres zaburzający równowagę hormonalną,
- zaburzenia hormonalne podczas cyklu miesiączkowego, dieta uboga w tłuszcze roślinne i cynk,
- spożywanie dużej ilości fast foodów i cukrów,
- stres oksydacyjny, czyli sytuacja, kiedy organizm nie radzi sobie z wolnymi rodnikami.
Dermatolodzy są tutaj zgodni. Trądzik młodzieńczy wynika z zaburzeń funkcjonowania organizmu, więc nie można go ignorować. W zależności od stopnia zaawansowania trądzik można zwalczyć samodzielnie lub z pomocą lekarza. Dobry dermatolog zacznie od terapii miejscowej, a jeśli nie będzie ona wystarczająca, przejdzie do leczenia ogólnego.
Większość leków ma skutki uboczne i często prowadzi do zaczerwienienia skóry. Wyraźną poprawę widać po ok. 6 tygodniach leczenia. Jeśli po tym czasie mamy wątpliwości co do efektów, lepiej skorzystać porady z innego lekarza. Brak leczenia niesie ze sobą fatalne skutki, których usunięcie jest bardzo kosztowne, a czasem niemożliwe. Są to trwałe przebarwienia, blizny płaskie i blizny zanikowe. Do tych widocznych pozostałości dochodzi uraz psychiczny spowodowany kompleksami. Młody człowiek wstydzi się wyglądu, traci wiarę w siebie i własne możliwości.
Trądzik młodzieńczy - czym się charakteryzuje?
Trądzik młodzieńczy różni się od trądziku zwyczajnego jedynie występowaniem, ponieważ dotyka osoby w wieku dojrzewania, między 11 a 18 rokiem życia. Jeżeli pojawia się u osób dorosłych, wtedy nazywamy go po prostu trądzikiem. Pierwszym objawem jest zaskórnik, czyli krostka, która może mieć formę zamkniętą lub otwartą. Forma zamknięta to podskórna grudka, natomiast forma otwarta to krosta ropna.
Z zaskórników otwartych tworzy się stan zapalny i trądzik zaczyna się rozprzestrzeniać, najczęściej w obrębie twarzy, pleców, ramion i dekoltu. Jeśli w tych miejscach przez dłuższy czas występują widoczne zmiany skórne, mamy do czynienia z trądzikiem młodzieńczym. Dlatego najprostszym sposobem walki z trądzikiem jest reagowanie już na pierwsze jego oznaki - zwyczajne, niewinnie wyglądające zaskórniki. Jeśli w odpowiednim czasie się z nimi uporamy, nie grozi nam rozwój choroby.
Trądzik młodzieńczy - charakterystyka i leczenie trądziku u nastolatków
Uprzykrza życie w równym stopniu dziewczętom i chłopcom, jest powodem żartów, bywa ignorowany przez rodziców. Trądzik młodzieńczy znają wszyscy, ale mało kto wie, jak właściwie sobie z nim radzić. Sprawdź, co to jest trądzik młodzieńczy, czy zawsze trzeba go leczyć i kiedy bezwzględnie należy skonsultować się z dermatologiem.
Spis treści
- Trądzik młodzieńczy - czym się charakteryzuje?
- 8 sposobów na trądzik [WIDEO]
- Główne przyczyny powstawania trądziku młodzieńczego
- Czynniki cywilizacyjne pogłębiające trądzik
- Czy trądzik młodzieńczy trzeba leczyć?
- Najskuteczniejsze metody leczenia trądziku młodzieńczego
- Jak leczyć lekki trądzik?
- Trądzik na plecach
Czasem skóra potrafi zdradzić nie tylko nasz wiek, ale również to, w jaki sposób o nią dbamy, jak się odżywiamy i czy śpimy wystarczająco dużo. Niestety, jej elastyczność i koloryt jedynie po części zależą od nas - tutaj główną rolę odgrywają geny. Dlatego posiadacze zanieczyszczonej, trądzikowej cery niesłusznie oskarżani są o szkodzący skórze tryb życia. Czynniki takie jak używki albo niewłaściwe oczyszczanie twarzy to pikuś przy prawdziwie poważnym problemie, jakim są zaburzenia hormonalne. A to właśnie one odpowiadają za trądzik młodzieńczy.
Trądzik młodzieńczy - leczenie
W leczeniu trądziku ważna jest odpowiednia pielęgnacja, stosowanie odpowiednich dermokosmetyków (bez recepty) oraz przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących stosowania leków.
Trądzik młodzieńczy - leki stosowane miejscowo na receptę
- Antybiotyki (erytromycyna, klindamycyna). Obydwa leki działają równie skutecznie, głównie na wykwity zapalne. Są bardzo dobrze tolerowane. Z ich stosowaniem łączy się jednak możliwość wystąpienia lekooporności (również na inne bakterie występujące na skórze), dlatego nie powinny być samodzielnie stosowane.
- Retinoidy (pochodne wit. A: tretynoina, izotretynoina, adapalen, tazaroten) (dostępne tylko na receptę). Wszystkie działają wybitnie korzystnie przeciwzaskórnikowo (a zatem na pierwsze wykwity trądzikowe), a ponadto mają działanie przeciwzapalne. Z ich aplikacją łączy się jednak możliwość wystąpienia różnie nasilonego podrażnienia skóry (zaczerwienienia, złuszczania, pieczenia). Nie są to jednak, jak często mylnie się rozpoznaje, objawy uczulenia i można im zapobiegać, zmniejszając początkowo częstość smarowania (np. co drugi dzień) i stosując jednocześnie specjalne preparaty nawilżające skórę. Retinoidy znajdują zastosowanie w łagodnych/średnio ciężkich, a nawet ciężkich postaciach trądziku (w tych ostatnich w połączeniu z terapią ogólną). Zaleca się je obecnie także w terapii podtrzymującej po zakończeniu cyklu leczenia ogólnego. Powinno się je stosować na noc, gdyż powodując zwiększoną wrażliwość skóry mogą potęgować reakcje posłoneczne (choć same nie są światłouczulające).
- Nadtlenek benzoilu. Preparat, mający specyficzne działanie przeciwbakteryjne, które nie prowadzi do rozwoju lekooporności, ponadto wywierający słabe działanie przeciwzaskórnikowe. Lek ma jednak działanie drażniące podobne do obserwowanego po retinoidach. Zapobiegać mu można zaczynając terapię od mniejszych stężeń i rzadszych aplikacji. Nadtlenek benzoilu stosuje się zarówno w łagodnych, jak i bardziej nasilonych postaciach trądziku. Zalecany jest do stosowania w przerwach pomiędzy aplikacją miejscowych antybiotyków lub łącznie z nimi w celu zapobieżenia lekooporności.
- Kwas azelainowy (dostępne bez recepty). Jest to unikatowy lek, który teoretycznie działa na wszystkie zjawiska obserwowane w przypadku trądziku, a także na przebarwienia pozapalne. Działania te są jednak słabo wyrażone i najczęściej jest stosowany łącznie z terapią ogólną.
- Preparaty wspomagające: kwas salicylowy, kwas glikolowy. Związki te mają słabe działanie przeciwzaskórnikowe i przeciwzapalne i stosowane są głównie w preparatach wspomagających właściwe leczenie trądziku – lotionach, zmywaczach itp.
Co na opryszczkę u dziecka – jak leczyć wirusa?
Pospolita opryszczka u dzieci trwa 5-7 dni, ale zdarzają się sytuacje, że infekcja może ciągnąć się nawet przez 14 dni. W tym czasie trzeba zwrócić szczególną uwagę na higienę. Należy również pilnować dziecko, by nie rozdrapywało pęcherzyków i strupków oraz aby nie dotykało okolic oczu, bo w ten sposób może roznieść wirusa opryszki po całym ciele.
Co na opryszczkę z domowych sposobów? W przypadku łagodnej postaci schorzenia, dziecku można podawać leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe (pamiętając, że nie wolno podawać aspiryny dzieciom poniżej 12. roku życia). Sprawdzą się również domowe okłady z melisy, skrzypu polnego, rozcieńczonego soku z cytryny lub z miąższu aloesu. Ból złagodzą też zimne napoje i potrawy. W aptekach można też kupić gotowe roztwory do przemywania owrzodzeń oraz maści do smarowania pęcherzyków. Przy cięższym przebiegu lub lokalizacji ocznej może być konieczne leczenie doustne acyklowirem.
