Pojawianie się Pryszczy u Buldoga Francuskiego - Przyczyny, Zapobieganie i Leczenie
Wzorzec rasy — jak wygląda buldog francuski
Standard FCI nr 101, ostatnia modyfikacja – 11 marca 2014 roku
KRAJ POCHODZENIA RASY: Francja.
PRZEZNACZENIE UŻYTKOWE:
Pies ozdobny i do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI:
Grupa IX. Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 1.1. Małe molosowate. Nie podlega obowiązkowi pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE:
WAŻNE PROPORCJE: Długość ciała, mierzona od stawu barkowego do końca zadu, jest minimalnie większa od wzrostu w kłębie. Długość kufy stanowi około 1/6 całkowitej długości głowy.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: pies towarzyski, energiczny, chętny do zabaw, zaborczy.
GŁOWA: Mocna, szeroka i graniasta, skóra na głowieukłada się w nieprzesadne, symetryczne fałdy i zmarszczki.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Szeroka, między uszami prawie płaska, o wypukłym czole. Wyraźne łuki nadczołowe, przedzielone dobre zaznaczoną bruzdą biegnącą między oczami, która jednak nie może rozciągać się na czaszkę. Guz potyliczny nienacznie rozwinięty.
STOP:
TWARZOCZASZKA:
Głowa buldoga francuskiego odznacza się skróceniemczęści szczękowo-nosowej oraz nieznacznym do umiarkowanego nachyleniem grzbietu nosa ku tyłowi, przez co nos staje się nieco cofnięty i zadarty.
Nos: Zawsze czarny, szeroki, cofnięty, nozdrza szeroko rozwarte i symetryczne, skierowane skośnie ku tyłowi. Zarówno cofnięcie nozdrzy jak i zadarty kształt nosa muszą jednak umożliwiać normalne oddychanie przez nos.
Kufa: Bardzo krótka, szeroka, z koncentrycznymi, symetrycznymi fałdami skórnymi.
Wargi: Grube, nieco luźne i czarne. Górna warga łączy się z dolną w jej środkowej części, całkowicie zakrywając zęby. Profil górnej wargi jest opadający i zaokrąglony. Język nie może być widoczny jeśli buldog francuski nie jest pobudzony.
Dermatologiczne choroby buldogów francuskich
Buldogi francuskie są narażone na wiele chorób dermatologicznych, niektóre z nich to:
- Ottitis (zapalenie uszu) występuje nawet u 14 % psów tej rasy! Często ma charakter nawracający, co jest bardzo frustrujące dla właścicieli. Szczególnie często w stosunku do innych ras występuje zapalenie woszczynowe kanałów słuchowych, jest to zwiazane z zwężeniem kanału słuchowego u buldorzków i zaburzeniem migracji oraz nadprodukcją woszczyny.
- Atopia - to alergia skórna wywołana przez alergeny, takie jak pyłki traw, drzew, kurz i pleśnie. U buldoga francuskiego choroba ta, może objawiać się świądem (tarciem głową o podłoże oraz lizaniem łapek), pojawieniem się łupieżu i ogniskowych wyłysień przypominającym "wygryzienia przez mole" oraz wrażeniem utraty sierści w niektórych lokalizacjach ciała. U Buldogów francuskich objawy skórne często lokalizują się w okolicy pach, oczu, okolicach zginaczowych stawów.
- Wielofałdowe zapalenie skóry (Skin fold dermatitis) - to stan zapalny skóry, który występuje w fałdach skóry buldoga francuskiego, ze względu na zwiększoną wilgotność i ograniczoną wentylacje skóry w tych miejscach. Choroba ta może powodować zaczerwienienie, obrzęk fałdów. Wtórnie do infekcji bakteryjnej lub drożdżakowej pojawia się też świąd, objawiający się: tarciem pyczszkiem o dywany, kanapę lub tarciem łapkami okolicy pyszczka, a w przypadku zapaleń fałdów w okolicy ogona lub sromu pojawia się saneczkowanie. Bez odpowiedniej, regularnej, higieny zapalenie jest problemem nawracającym.
- Pododermatitis - zapalenie przestrzeni międzypalcowych, głównym objawem jest wylizywanie łapek, zaczerwienienie, obrzęk i ból. U rasy tej często dochodzi do powstawania torbieli w tej lokalicacji, przyczyny to miedzy innymi infekcje bakteryjne, problemy ortopedyczne, reakcja SIS na keratynę, niezdiagnozowany pierwotny problem alergiczny.
- Pyoderma (Ropne zapalenie skóry) - buldogi francuskie są podatne na różne infekcje skóry. W przypadku infekcji u tej rasy ważne jest wykrycie przyczyn pierwotnych i wtórnych, do których należą między innymi bakterie, grzyby, pasożyty, atopia, alergia pokarmowa.
- Demodekoza - to choroba wywoływana przez pasożyty Nużeńce psie (Demodex canis), które żyją na skórze psa. U buldoga francuskiego choroba ta może objawiać się łysieniem, zaczerwienieniem i łuszczącą się skórą.
Ortopedyczne i neurologiczne choroby i wady buldogów francuskich
Buldogi francuskie są narażone na wiele chorób ortopedycznych i neurologicznych, które mogą wpłynąć na ich jakość życia. Niektóre z najczęstszych chorób ortopedycznych i neurologicznych buldogów francuskich to:
- Dysplazja stawów biodrowych - jest to choroba, która wpływa na stawy biodrowe i może powodować ból, sztywność i trudności z poruszaniem się.
- Choroba zwyrodnieniowa stawów - jest to choroba związana z procesem starzenia, która powoduje uszkodzenie chrząstki stawowej, co prowadzi do bólu i sztywności stawów.
- Wypadanie rzepki - jest to choroba, w której rzepka wychodzi z położenia, co powoduje ból i trudności z poruszaniem się.
- Przepuklina kręgosłupa - jest to choroba neurologiczna, w której dyski między kręgami wypukłają się i uciskają nerwy, co prowadzi do bólu, sztywności i trudności z poruszaniem się.
- Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa - jest to choroba związana z procesem starzenia, która powoduje uszkodzenie chrząstki między kręgami, co prowadzi do bólu, sztywności i trudności z poruszaniem się.
- Zapalenie mózgu - jest to choroba neurologiczna, która powoduje zapalenie mózgu, co prowadzi do drgawek, trudności z poruszaniem się i problemów z koordynacją ruchową.
Wszystkie te choroby i wady mogą wpłynąć na jakość życia buldoga francuskiego, dlatego ważne jest, aby właściciele byli świadomi tych problemów i regularnie kontrolowali swoje psy.
Objawy
Objawy ortopedycznych i neurologicznych chorób i wad buldogów francuskich mogą różnić się w zależności od konkretnego schorzenia. Niektóre z najczęstszych objawów to:
- Dysplazja stawów biodrowych: sztywność stawów, trudności w poruszaniu się, ból przy chodzeniu lub leżeniu.
- Choroba zwyrodnieniowa stawów: ból i sztywność stawów, trudności w poruszaniu się, ograniczona ruchomość stawów.
- Wypadanie rzepki: ból i sztywność kolana, trudności z poruszaniem się, chwiejność podczas chodzenia.
- Przepuklina kręgosłupa: ból pleców, trudności z poruszaniem się, osłabienie kończyn tylnych.
- Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa: ból pleców, sztywność kręgosłupa, trudności z poruszaniem się, osłabienie kończyn tylnych.
- Zapalenie mózgu: drgawki, trudności z poruszaniem się, zaburzenia koordynacji ruchowej, drżenie mięśni.
Jak najlepiej karmić buldoga francuskiego?
Nabywając szczeniaka buldoga francuskiego z legalnej hodowli, otrzymuje się wraz z nim wyprawkę. W jej skład wchodzi również karma, którą mały buldog był żywiony wraz z rodzeństwem. Można kontynuować podawanie tej karmy, ale można przestawić pupila na inną lub zmienić sposób żywienia na naturalny. Nie wolno tego jednak robić gwałtownie, gdyż można zaszkodzić zdrowiu pupila, grozi to rozstrojem żołądka, niebezpiecznym u takiego malca. Jedzenie zmienia się stopniowo, początkowo mieszając dotychczasową karmę z nową, z każdym posiłkiem dodając mniej poprzedniej, a więcej nowego pożywienia. Całkowita zmiana może nastąpić dopiero po kilku dniach. W razie wątpliwości zawsze można zapytać o wszystko hodowcę, z którym warto podtrzymać kontakt. Wskazane jest dowiedzieć się, czy w hodowli występowały skłonności do alergii pokarmowych.
Karma sucha lub gotowa mokra (puszki) jest wygodniejsza w użyciu, bowiem jest zbilansowana i zawiera wszystkie składniki odżywcze, witaminy i minerały we właściwych proporcjach. Musi być ona jednak odpowiednio dobrana – dla szczeniąt małych ras (do około 7-8 miesięcy życia, później zmienia się na karmę dla juniorów do 12 miesięcy, następnie dla psów dorosłych), dlatego karmę należy kupować u dobrych producentów, nigdy w popularnym markecie. To bardzo ważne dla prawidłowego rozwoju buldoga francuskiego. Uwaga: w okresie zmiany zębów na stałe warto karmę suchą zalewać w misce letnią wodą, aby zmiękła i mały buldog nie połykał suchych granulek w całości.
Posiłki przyrządzane w domu wymagają suplementacji preparatami witaminowymi i mineralnymi, dostępnymi w sklepach zoologicznych lub u lekarza weterynarii, który dobierze prawidłowe dawki dla szczeniaka. Mały buldog francuski powinien otrzymywać mięso mięśniowe z niewielkim dodatkiem podrobów, gotowane warzywa i odrobinę tłuszczu, najlepszy jest olej z łososia, zawierający witaminy A, D i E oraz kwasy omega-3, niewytwarzane przez organizm, a mające działanie prozdrowotne. W okresie szczenięcym i w bardzo młodym wieku nie wolno podawać surowych warzyw, które mogą zaczopować jelita.
U nas zapłacisz kartą