Pryszcze na pysku u psa - Przyczyny, leczenie i profilaktyka
Nużyca u psa
Zaczerwienione wyłysienia, zaskórniki i grudki to objawy nużycy – choroby skóry u psa wywołanej przez roztocza (nużeniec psi) naturalnie występujące w niewielkiej ilości na skórze zdrowych psów. Ta choroba skóry u psa dzieli się na dwa rodzaje – miejscową oraz uogólnioną. Różnią się one od siebie ilością zmian. W postaci miejscowej występuje do pięciu zmian chorobowych, w uogólnionej pięć lub więcej.
Diagnostyka nużycy polega na zbadaniu zeskrobin ze skóry. Samo pobranie próbki jest szybkie, proste i bezbolesne dla zwierzęcia. W celu pozyskania materiału do badania wykorzystuje się np. specjalną szpatułkę laboratoryjną.
Leczenie, niezależnie od postaci choroby – miejscowej lub uogólnionej – jest żmudne, długotrwałe, polega na poprawie kondycji i sprawności układu odpornościowego psa, a także na stosowaniu środków roztoczobójczych, kąpielach w specjalistycznym szamponie i ewentualnym smarowaniu zmienionych miejsc. Terapia powinna trwać nieprzerwanie aż do uzyskania trzech ujemnych wyników zeskrobin - wykonywanych w odstępach miesięcznych.
Mastocytoma
Zmiany skórne u psów mogą być również konsekwencją choroby nowotworowej. Mastocytoma, czyli guzki z komórek tucznych, to jedna z jej postaci. Wtedy, w zależności od złośliwości zmian, mogą wystąpić:
- owalne, lekko zaczerwienione guzki wielkości kilku centymetrów – zmiany o niskim stopniu złośliwości,
- rozlane nacieki bez wyraźnych granic, często owrzodziałe, zaczerwienione i bardzo swędzące – świadczące o wysokim stopniu złośliwości.
Leczenie tej choroby skóry u psa polega na chirurgicznym usunięciu zmian i radioterapii – naświetlaniu zmian, których nie udało się usunąć chirurgicznie. Jako uzupełnienie dwóch poprzednich metod stosuje się chemioterapię.
Inwazja pasożytów zewnętrznych, takich jak świerzb czy nużyca, też może objawiać się różnego rodzaju zmianami na skórze.
Obrzęk pyska a ukąszenia owadów
Wiosną uroczy obraz wszędobylskiego, szczęśliwego czworonoga, buszującego pośród kwitnących kwiatów i wysokiej trawy jest powszechny. W takich okolicznościach łatwo o ukąszenie czy bolesne użądlenie przez pszczołę albo osę. U niektórych psów owadzi jad może wywołać reakcję alergiczną, niemal identyczną jak u uczulonych ludzi. Skutkiem tego będzie powiększająca się opuchlizna dookoła miejsca ukąszenia/użądlenia. Jest ona tym bardziej kłopotliwa, jeśli pojawia się na pysku. Bo mimo iż Pupil wygląda zabawnie, pamiętaj, że jego zdrowie może być zagrożone. Jeśli zwierzę oddycha normalnie, a puchnięcie pyska nie postępuje, nie musicie jechać do lekarza weterynarii. Sprawdź czy w skórze tkwi żądło, które należy usunąć za pomocą pęsety. Miejsce użądlenia zdezynfekuj spirytusem salicylowym i posmaruj maścią łagodzącą. Obserwuj psa przez następnych kilka dni, jeśli obrzęk pyska nie zejdzie, udaj się z nim do specjalisty. Reakcje alergiczne powstają nie tylko po użądleniach. Niektóre psy mogą być uczulone na konkretne składniki karm, ale też środki do dezynfekcji, np. płyn do mycia podłóg. Widząc rosnącą opuchliznę na pysku czworonoga, jednocześnie mając pewność, że nie został ukąszony, przeanalizuj czy w ostatnim czasie nie zmieniły się produkty codziennego użytku lub psia karma. Pomocne w diagnozie są badania krwi wykonane w klinice weterynaryjnej. Ponadto lekarz zaleci kurację farmakologiczną oraz odstawienie potencjalnie alergizujących produktów np. na tydzień, aby sprawdzić czy to one stanowią problem.
Obrzęk pyska wywołuje również ropień u psa. Może się on pojawić po ukąszeniu przez owada, lecz wystarczy do tego nawet niewielkie skaleczenie. Bardzo łatwo rozpoznać ropień — puchnięcie odbywa się szybko, poprzez zbierającą się w uszkodzonej tkance ropę, czemu często towarzyszy gorączka. Delikatny dotyk rany będzie dla Pupila bolesny. Niestety, ropień u psa występuje dość powszechnie: do tkanki dostają się bakterie chorobotwórcze, rozpoczynające nieprzyjemny proces. Najważniejsze jest natychmiastowe podjęcie leczenia, które samo w sobie jest trudne i wymagające wiele cierpliwości. Niezwłocznie udaj się do lekarza weterynarii, kiedy dostrzeżesz jakiekolwiek niepokojące objawy.
Jak rozpoznać pryszcze u psa? Co musisz wiedzieć?
Pryszcze u psa mogą być dokuczliwe i czasem bolesne, ale jak rozpoznać, że nasz pies zmaga się z tą nieprzyjemną dolegliwością? Dobrze jest kierować się kilkoma wskazówkami, które w łatwy sposób pomogą nam zidentyfikować ten problem u naszego pupila. Na co zatem zwracać szczególną uwagę? Podpowiadamy.
Pierwszym sygnałem, że nasz pies może mieć pryszcze, jest pojawienie się niepokojących zmian na skórze. U psów mogą one wyglądać jak małe, czerwone guzki lub krostki, które pojawiają się w różnych miejscach na ciele. Mogą występować zarówno pojedynczo, jak i w grupach, a niekiedy przyjmują postać ropnych krostek.
Kolejną kwestią, na którą trzeba zwracać szczególną uwagę, jest swędzenie. Krostki mogą dawać duży dyskomfort, który będzie skłaniał psa do drapania się lub nawet gryzienia skóry w skrajnym przypadku. To z kolei może prowadzić do powstawania ran lub otarć na skórze. Pryszcze na skórze psa mogą powodować także zaczerwienienie i stan zapalny skóry wokół nich. Z łatwością zauważymy, że skóra wokół pryszczy jest bardziej wrażliwa i bardziej czerwona niż zwykle.
Pryszcze u psa mogą powodować utratę sierści wokół dotkniętego obszaru. Najczęstszym objawem jest widoczna skóra, a sierść jest krótsza lub całkowicie zanika. Ma to również negatywny wpływ na ogólny stan skóry. Może to objawiać się również suchą skórą, łuskami, wypadaniem sierści i łojotokiem.
U nas zapłacisz kartą