U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na pysku u psa - Przyczyny, leczenie i profilaktyka
Profilaktyka chorób skóry u psa
Profilaktyka zdrowia skóry u psa wymaga różnorodnych środków zapobiegawczych, które nie tylko uniemożliwiają pojawienie się problemów skórnych, ale także hamują ich rozwój, jeśli już wystąpią. Dbałość o czystość osobistą i otoczenia również ogranicza rozmnażanie się bakterii i pasożytów, co sprzyja ich eliminacji.
Aby ustrzec psa przed problemami dermatologicznymi, warto:
- Zastosować właściwą dietę dla psa, na przykład przez podawanie karmy hipoalergicznej bogatej w wartościowe składniki odżywcze, a także zapewnić stały dostęp do świeżej wody.
- Ograniczyć liczbę kąpieli, chyba że są one absolutnie konieczne.
- Zatroszczyć się o czystość sierści psa, co obejmuje świadomy wybór szamponów i innych produktów do pielęgnacji skóry, regularne sprawdzanie i czesanie sierści, a także utrzymanie w czystości akcesoriów dla psa i otoczenia.
- Usunąć potencjalne alergeny, takie jak roztocza i pchły, przez dokładne sprzątanie i użycie środków antypasożytniczych.
- Zajmować się kontrolą i prewencją infestacji pcheł.
Oprócz tych działań, właściciel psa powinien zawsze zastosować odpowiednie leczenie, jeśli zauważy drobne problemy skórne u swojego pupila. Należy również przestrzegać zaleceń i czasu trwania terapii ustalonej przez lekarza weterynarii.
Grzybica skóry
Grzybica skóry u psa to często spotykana choroba, dająca łatwo zauważalne zmiany na skórze psa. Wymaga ona długotrwałego leczenia, zazwyczaj preparatami miejscowymi. Najczęściej konieczne jest zgolenie sierści, które zdecydowanie ułatwia aplikację leku, ale co istotniejsze z medycznego punktu widzenia, pozwala zredukować ilość zarodników grzybów, które mogą być obecne na psiej sierści.
Atopowe zapalenie skóry u psa jest przewlekłą dolegliwością ze skłonnościami do nawracania. Cechy dla niej typowe to: uporczywy świąd, bardzo charakterystyczne zmiany skórne i lokalizacja tych zmian.
Największe skłonności do atopii mają psy ras takich jak m.in.:
- west highland white terrier,
- cairn terrier,
- golden retriever,
- labrador,
- dalmatyńczyk,
- seter irlandzki,
- bokser,
- a także chow chow i shar pei.
Atopowe zapalenie skóry u psa jest reakcją alergiczną, najczęściej wywołaną przez różnego rodzaju detergenty, środki czystości, a także ugryzienia owadów i pasożytów zewnętrznych – pcheł, meszek, czasem roztoczy bytujących na skórze.
Nieprzyjemną dla czworonoga reakcję mogą wywołać ponadto różnego rodzaju pyłki czy alergie pokarmowe. Objawy atopii to zwykle rumień i dokuczający psu świąd. Zwierzę wylizuje, wygryza zmienione chorobowo miejsca, co prowadzi do wtórnych infekcji i zmian skórnych u psa. Może również wystąpić zapalenie spojówek.
Wyleczenie atopowego zapalenia skóry jest niemożliwe – celem leczenia jest poprawa jakości życia zwierzęcia. Polega ono na eliminacji alergenów z otoczenia psa, a jeśli alergeny są znane – można podjąć się odczulania.
Jeśli wystąpi wtórna infekcja, oczywiście należy leczyć ją równolegle z zapaleniem skóry. Można też użyć leków antyhistaminowych lub – przy bardzo silnym świądzie – glikokortykosteroidów. Podaje się dodatkowo cyklosporynę która działa immunosupresyjnie – hamuje odpowiedź układu odpornościowego w celu zmniejszenia objawów alergii.
Nużyca u psa
Zaczerwienione wyłysienia, zaskórniki i grudki to objawy nużycy – choroby skóry u psa wywołanej przez roztocza (nużeniec psi) naturalnie występujące w niewielkiej ilości na skórze zdrowych psów. Ta choroba skóry u psa dzieli się na dwa rodzaje – miejscową oraz uogólnioną. Różnią się one od siebie ilością zmian. W postaci miejscowej występuje do pięciu zmian chorobowych, w uogólnionej pięć lub więcej.
Diagnostyka nużycy polega na zbadaniu zeskrobin ze skóry. Samo pobranie próbki jest szybkie, proste i bezbolesne dla zwierzęcia. W celu pozyskania materiału do badania wykorzystuje się np. specjalną szpatułkę laboratoryjną.
Leczenie, niezależnie od postaci choroby – miejscowej lub uogólnionej – jest żmudne, długotrwałe, polega na poprawie kondycji i sprawności układu odpornościowego psa, a także na stosowaniu środków roztoczobójczych, kąpielach w specjalistycznym szamponie i ewentualnym smarowaniu zmienionych miejsc. Terapia powinna trwać nieprzerwanie aż do uzyskania trzech ujemnych wyników zeskrobin - wykonywanych w odstępach miesięcznych.