U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na pysku u psa - Przyczyny, leczenie i profilaktyka
Obrzęk pyska a ukąszenia owadów
Wiosną uroczy obraz wszędobylskiego, szczęśliwego czworonoga, buszującego pośród kwitnących kwiatów i wysokiej trawy jest powszechny. W takich okolicznościach łatwo o ukąszenie czy bolesne użądlenie przez pszczołę albo osę. U niektórych psów owadzi jad może wywołać reakcję alergiczną, niemal identyczną jak u uczulonych ludzi. Skutkiem tego będzie powiększająca się opuchlizna dookoła miejsca ukąszenia/użądlenia. Jest ona tym bardziej kłopotliwa, jeśli pojawia się na pysku. Bo mimo iż Pupil wygląda zabawnie, pamiętaj, że jego zdrowie może być zagrożone. Jeśli zwierzę oddycha normalnie, a puchnięcie pyska nie postępuje, nie musicie jechać do lekarza weterynarii. Sprawdź czy w skórze tkwi żądło, które należy usunąć za pomocą pęsety. Miejsce użądlenia zdezynfekuj spirytusem salicylowym i posmaruj maścią łagodzącą. Obserwuj psa przez następnych kilka dni, jeśli obrzęk pyska nie zejdzie, udaj się z nim do specjalisty. Reakcje alergiczne powstają nie tylko po użądleniach. Niektóre psy mogą być uczulone na konkretne składniki karm, ale też środki do dezynfekcji, np. płyn do mycia podłóg. Widząc rosnącą opuchliznę na pysku czworonoga, jednocześnie mając pewność, że nie został ukąszony, przeanalizuj czy w ostatnim czasie nie zmieniły się produkty codziennego użytku lub psia karma. Pomocne w diagnozie są badania krwi wykonane w klinice weterynaryjnej. Ponadto lekarz zaleci kurację farmakologiczną oraz odstawienie potencjalnie alergizujących produktów np. na tydzień, aby sprawdzić czy to one stanowią problem.
Obrzęk pyska wywołuje również ropień u psa. Może się on pojawić po ukąszeniu przez owada, lecz wystarczy do tego nawet niewielkie skaleczenie. Bardzo łatwo rozpoznać ropień — puchnięcie odbywa się szybko, poprzez zbierającą się w uszkodzonej tkance ropę, czemu często towarzyszy gorączka. Delikatny dotyk rany będzie dla Pupila bolesny. Niestety, ropień u psa występuje dość powszechnie: do tkanki dostają się bakterie chorobotwórcze, rozpoczynające nieprzyjemny proces. Najważniejsze jest natychmiastowe podjęcie leczenia, które samo w sobie jest trudne i wymagające wiele cierpliwości. Niezwłocznie udaj się do lekarza weterynarii, kiedy dostrzeżesz jakiekolwiek niepokojące objawy.
Mastocytoma
Zmiany skórne u psów mogą być również konsekwencją choroby nowotworowej. Mastocytoma, czyli guzki z komórek tucznych, to jedna z jej postaci. Wtedy, w zależności od złośliwości zmian, mogą wystąpić:
- owalne, lekko zaczerwienione guzki wielkości kilku centymetrów – zmiany o niskim stopniu złośliwości,
- rozlane nacieki bez wyraźnych granic, często owrzodziałe, zaczerwienione i bardzo swędzące – świadczące o wysokim stopniu złośliwości.
Leczenie tej choroby skóry u psa polega na chirurgicznym usunięciu zmian i radioterapii – naświetlaniu zmian, których nie udało się usunąć chirurgicznie. Jako uzupełnienie dwóch poprzednich metod stosuje się chemioterapię.
Inwazja pasożytów zewnętrznych, takich jak świerzb czy nużyca, też może objawiać się różnego rodzaju zmianami na skórze.
Grzybica skóry
Grzybica skóry u psa to często spotykana choroba, dająca łatwo zauważalne zmiany na skórze psa. Wymaga ona długotrwałego leczenia, zazwyczaj preparatami miejscowymi. Najczęściej konieczne jest zgolenie sierści, które zdecydowanie ułatwia aplikację leku, ale co istotniejsze z medycznego punktu widzenia, pozwala zredukować ilość zarodników grzybów, które mogą być obecne na psiej sierści.
Atopowe zapalenie skóry u psa jest przewlekłą dolegliwością ze skłonnościami do nawracania. Cechy dla niej typowe to: uporczywy świąd, bardzo charakterystyczne zmiany skórne i lokalizacja tych zmian.
Największe skłonności do atopii mają psy ras takich jak m.in.:
- west highland white terrier,
- cairn terrier,
- golden retriever,
- labrador,
- dalmatyńczyk,
- seter irlandzki,
- bokser,
- a także chow chow i shar pei.
Atopowe zapalenie skóry u psa jest reakcją alergiczną, najczęściej wywołaną przez różnego rodzaju detergenty, środki czystości, a także ugryzienia owadów i pasożytów zewnętrznych – pcheł, meszek, czasem roztoczy bytujących na skórze.
Nieprzyjemną dla czworonoga reakcję mogą wywołać ponadto różnego rodzaju pyłki czy alergie pokarmowe. Objawy atopii to zwykle rumień i dokuczający psu świąd. Zwierzę wylizuje, wygryza zmienione chorobowo miejsca, co prowadzi do wtórnych infekcji i zmian skórnych u psa. Może również wystąpić zapalenie spojówek.
Wyleczenie atopowego zapalenia skóry jest niemożliwe – celem leczenia jest poprawa jakości życia zwierzęcia. Polega ono na eliminacji alergenów z otoczenia psa, a jeśli alergeny są znane – można podjąć się odczulania.
Jeśli wystąpi wtórna infekcja, oczywiście należy leczyć ją równolegle z zapaleniem skóry. Można też użyć leków antyhistaminowych lub – przy bardzo silnym świądzie – glikokortykosteroidów. Podaje się dodatkowo cyklosporynę która działa immunosupresyjnie – hamuje odpowiedź układu odpornościowego w celu zmniejszenia objawów alergii.