U nas zapłacisz kartą
Pryszcze w czasie okresu - Jak radzić sobie z tym problemem?
Pryszcze podskórne: jak powstają? Jak je leczyć?
Pryszcze podskórne miał kiedyś każdy. Niektóre z nich znikają, inne rosną i bolą każdego dnia coraz bardziej. Dopiero ocena stopnia nasilenia tego problemu daje odpowiedź, czy zmiany skórne w postaci cyst, torbieli i guzków świadczą o czymś poważniejszym. Sprawdź, jak rozpoznać pryszcze podskórne i o jakich chorobach może świadczyć ich powstawanie.
Spis treści
Pryszcze podskórne - jak je rozpoznać? W końcu pryszcz pryszczowi nierówny, dlatego pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić, to lepiej poznać swoje pryszcze. Ocenić ich wielkość, stopień zaawansowania, a przede wszystkim miejsce położenia. Najprościej podzielić pryszcze na te znajdujące się pod skórą i te "na powierzchni". Pryszcze podskórne wyglądają jak wybrzuszenia, wypustki o różnym kształcie i kolorze. Z kolei pryszcze na powierzchni to zwykle te, które już wyszły spod skóry i mają ropną końcówkę.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Pryszcze - leczenie
Stosuje się różne metody w zależności od nasilenia i rodzaju trądziku. Terapia jest zwykle długotrwała. Przy łagodnym przebiegu wystarcza stosowanie miejscowych preparatów zawierających retinoidy, nadtlenek benzoilu, antybiotyki (erytromycyna i klindamycyna), kwas azelainowy. W średnio- lub bardzo nasilonym trądziku grudkowo-krostkowym stosuje się doustnie antybiotyki najczęściej z grupy tetracyklin. W cięższych postaciach trądziku, przy przewlekłym przebiegu choroby oraz oporności na inne formy leczenia stosuje się pochodne witaminy A, która działa na łojotok, nadmierne rogowacenie ujść przewodów łojowych oraz odczyn zapalny. Uwaga! W związku z działaniem uszkadzającym płód konieczne jest bezwzględne unikanie ciąży przez cały czas trwania leczenia witaminą A oraz po jego zakończeniu.
Odradza się celowe opalanie cery z wypryskami, w związku z tym, że pod wpływem promieni ultrafioletowych dochodzi do nasilenia istniejących zaburzeń złuszczania naskórka, w efekcie czego następuje pogorszenie stanu skóry skłonnej do trądziku w okresie jesiennym.
Miesiączka a bolące plecy
Co miesiąc podczas miesiączki odczuwasz ból w dolnej części pleców? Problem ten wzięła na tapet fizjoterapeutka Gosia Włodarczyk. Jak wyjaśniła na swoim profilu na Instagramie, ból w okolicy kości krzyżowej może zwiastować nadmiernie napięte wiązadła krzyżowo-maciczne. Ból pleców może oznaczać również problemy z krążeniem w odcinku lędźwiowo-krzyżowym.
„Rozpierający ból pleców podczas miesiączki albo nawet przed miesiączką? Zazwyczaj to ból związany z naczyniami krwionośnymi. A przyczyn zaburzenia krążenia jest mnóstwo!” – wyjaśniła Pani Fizjotrener.
Fizjoterapeutka na opublikowanym wideo pokazała rysunek z książki do anatomii, na którym widać, jak wygląda układ żylny w okolicach kręgosłupa. Tłumaczyła, że „żyły leżą dosłownie na kręgosłupie”. Również w kręgach kręgosłupa znajdują się naczynia żylne.
„Ich zadaniem jest zabranie krwi z miednicy, a podczas miesiączki w miednicy znajduje się dużo krwi i dobrze byłoby ją sprawnie przefiltrować” – mówiła.
Aktywacja dna miednicy głosem. Pani Fizjotrener wyjaśnia, jak to zrobić poprawnie
Dlaczego trądzik przed okresem to częsty problem?
To, jak wygląda nasza skóra w dużym stopniu zależy od gospodarki hormonalnej, a ta, jak łatwo się domyślić, zmienia się.
Na parę dni przed miesiączką, a właściwie po owulacji, która następuje w połowie cyklu wzrasta ilość progesteronu oraz testosteronu. Spada natomiast ilość estrogenu. Największy wzrost progesteronu obserwuje się na 8 dni po jajeczkowaniu. Skutkiem tego często jest pogorszenie nastroju, zmęczenie i większe łaknienie.
Poza tym podwyższony poziom progesteronu i testosteronu może stymulować gruczoły łojowe, które zwiększają wydzielanie sebum, a to z kolei sprzyja powstawaniu niedoskonałości. Niektóre kobiety zauważają u siebie pogorszenie stanu cery.
Wraz z wystąpieniem miesiączki poziom hormonów spada, co zazwyczaj pozytywnie wpływa na wygląd i samopoczucie. Niestety nie u wszystkich kobiet od razu stan skóry się poprawia. Ma to związek z wysokim poziom testosteronu, hormonu, który również może pogarszać stan skóry.
Co ciekawe, statystyki wskazują, że problem pogorszenia wyglądu cery przed miesiączką może dotyczyć aż 65% miesiączkujących kobiet.
Pryszcze – jak się ich pozbyć?
Szacuje się, że około 85% nastolatków musi borykać się z pryszczami. Pierwsze zmiany skórne pojawiają się zarówno u dziewczynek, jak i chłopców między 11. a 13. rokiem życia. W większości przypadków objawy zanikają wraz z wiekiem. Niestety należy zdać sobie sprawę, że pryszcze pojawiają się także u osób dorosłych, które okres dojrzewania już dawno mają za sobą. Zdarza się, że bolesne krosty można zauważyć nie tylko na twarzy czy szyi, ale także na ramionach, plecach czy nawet w okolicach sfer intymnych. Ponieważ czynników wpływających na powstawanie pryszczy jest bardzo wiele, czasem trudno znaleźć skuteczną metodę ich zwalczania.
Zazwyczaj wypryski możemy dostrzec na twarzy. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że niektóre pryszcze powstają zaledwie w ciągu jednej nocy – tymczasem jest to cały proces, który dopiero w końcowej fazie daje efekt bolesnej, nieprzyjemnie wyglądającej krosty.
Wszystko zaczyna się w chwili, kiedy gruczoły łojowe – na skutek różnych czynników – zaczynają w zdecydowanie krótszym czasie produkować nadmierne ilości łoju (zwanego również sebum). Skóra nie jest w stanie poradzić sobie z tą barierą, co prowadzi do zatkanych porów. Tak rodzą się zaskórniki, które przybierają dwie postacie: zamkniętą lub otwartą. Dobrze już na tym etapie zatroszczyć się o pielęgnację skóry, ponieważ z biegiem czasu zaskórniki uszkadzają tkankę znajdującą się wokół mieszka włosowego. Tkanki ulegają zrogowaceniu, a ze względu na zablokowaną przez sebum skórę nie są w stanie samodzielnie się zregenerować. Rozszerzone mieszki włosowe możemy zauważyć gołym okiem w postaci rozszerzonych porów.
Jeśli zignorujemy te poszczególne objawy, zatkane gruczoły łojowe zaczną wytwarzać bakterie. Są one normalną częścią flory bakteryjnej skóry, jednak w większych ilościach mogą ją podrażniać. Zaskórniki pękają, a ich zawartość rozlewa się na okoliczne tkanki. W ten sposób mamy już do czynienia ze stanem zapalnym, który powoduje szereg zmian skórnych: krost, grudek, a nawet guzków. Wypryski nie tylko są bardzo widoczne ze względu na towarzyszący im obrzęk, ale często też bolą przy najlżejszym dotyku. Na dodatek wiele osób ma tendencję do wyciskania pryszczy, sądząc, że pozbywając się zawartej w nich ropy przyspieszą proces gojenia. To duży błąd. O ile pojedyncza krosta rzeczywiście stanie się przez to mniejsza, to jednak z dużym prawdopodobieństwem na jej miejscu już wkrótce powstanie nowa. W ten sposób przyczyniamy się też do rozsiewania bakterii na większy obszar, więc pojedyncze pryszcze w naturalny sposób pociągają za sobą kolejne.
