U nas zapłacisz kartą
Pryszcze w dziwnych miejscach - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.
Przyczyny powstawania pryszczy
Pogorszenie kondycji skóry może mieć wiele przyczyn. Nie wszystkie są cechami cery trądzikowej. Na większość z nich masz wpływ. Pryszcze na twarzy mogą pojawić się w wyniku:
- złej diety bogatej w cukier, przetworzoną żywność,
- przewlekłego stresu,
- stosowania hormonów,
- spożywania alkoholu,
- nieumiejętnej pielęgnacji, w szczególności stosowania produktów złuszczających, które zaburzają barierę hydrolipidową.
U dorosłych nasilenie problemu trądziku często wynika z sytuacji stresowych czy traumatycznych wydarzeń. Zmiany skórne gromadzą się na żuchwie, brodzie i szyi, rzadziej na czole. Na skórze odbija się ogólny stan organizmu. Jeśli zmagasz się z chorobą, złym samopoczuciem, możesz zauważyć nie tylko pryszcze na twarzy, ale również osłabione włosy czy kruche paznokcie.
Znalezienie przyczyny powstawania zmian skórnych jest kluczowe w ich eliminacji. Niestety nie jest to najłatwiejsze. Często pryszcze mają kilka przyczyn i wyeliminowanie jednej z nich nie poprawia stanu skóry.
Przyczyny pryszczycy
Do zakażenia człowieka dochodzi w wyniku kontaktu z chorymi zwierzętami, ich wydzielinami lub wydalinami. Wniknięcie wirusa do organizmu ułatwia uraz naskórka lub błon śluzowych. Patogen stwierdza się w ślinie, moczu, kale, nasieniu oraz wodach płodowych zwierząt. Potwierdzono również, że jest on obecny w powietrzu wydychanym przez świnie. U przeżuwaczy wirus może umiejscowić się w górnej części układu oddechowego i utrzymywać 2-3 lata. W tym czasie zwierzę staje się nosicielem choroby (może zarazić inne zwierzęta oraz ludzi). Niektóre doniesienia podają, że do zakażenia dochodzi w wyniku spożycia mięsa lub wyrobów mlecznych pochodzących od chorych ssaków. Nie wydaje się to być jednak słuszne, ponieważ wirus jest dezaktywowany w kwaśnym środowisku żołądka.
Pryszczycę należy różnicować z innymi chorobami wirusowymi o podobnym obrazie klinicznym, m.in. z opryszczką pospolitą, czy z wywoływaną przez enterowirusy chorobą dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD). W celu potwierdzenia rozpoznania wykonuje się hodowlę patogenu na wrażliwych komórkach (w obrębie tych komórek wirus się namnaża,co ułatwia jego wykrycie). Wykrywa się również obecność przeciwciał we krwi. Są one produkowane przez układ odpornościowy w odpowiedzi na wtargnięcie wirusa do organizmu człowieka. Najbardziej dokładne jest badanie PCR, które pozwala wykryć materiał genetyczny wirusa.
Polecane
Wszy – skąd się biorą, jak wyglądają i jak się nimi zarazić? Ząb mądrości – czy trzeba go usuwać? Objawy i powikłania Jak obniżyć ciśnienie? Sprawdź domowe sposoby walki z nadciśnieniemJakie są rodzaje pryszczy?
- mogą być małe, podskórne, prawie niewidoczne (w kolorze skóry),
- zdarzają się także bardziej widoczne o ciemniejszej barwie - czarne lub ciemnobrązowe (z powodu utleniania melaniny, pigmentu skóry). Niektórzy myślą, że ich kolor jest wynikiem brudu, co nie jest prawdą
- trochę większe, lekko zaokrąglone grudki, często w kolorze różowym,
- krostki pełne ropy wyraźnie widoczne na powierzchni skóry. Podstawa jest różowa, a górna część pełna ropy,
- jeszcze większe i twardsze grudki, często dość bolesne w dotyku.
Gdy pory zapchają się łojem i martwą skórą, wówczas powstają krostki. Czasami prowadzi to do infekcji i stanów zapalnych. Przyczyna tego, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a inne mniej, nie jest do końca znana.
Gruczoły łojowe a pryszcze
Gruczoły łojowe to małe gruczoły skórne, które wydzielają sebum, woskową i oleistą substancję, która gromadzi się na skórze i włosach. Znajdują się one w porach skóry na całym ciele, za wyjątkiem skóry dłoni i spodu stóp. Najwięcej jest ich na skórze twarzy i głowy. Ponieważ gruczoły wytwarzają sebum wewnątrz porów, nowe komórki skóry stale rosną, a te zewnętrzne warstwy są zrzucane. Zdarza się, że martwe komórki pozostają w porach, zlepiają się z sebum i w efekcie blokują pory. Taka sytuacja jest najbardziej prawdopodobna w okresie dojrzewania, ponieważ gruczoły łojowe wytwarzają w tym czasie więcej sebum.
Infekcja bakteryjna
W miejscach, w których gromadzą się martwe komórki oraz sebum, gdzie następuje zablokowanie porów, mogą pojawić się niepożądane bakterie, w tym bakteria związana z trądzikiem - Propionibacterium acnes. Generalnie, żyje sobie ona na naszej skórze i nie jest groźna. Jednak gdy na skórze pojawią się dla niej odpowiednie warunki, wówczas szybciej się rozmnaża, a to już stwarza problem. Żywi się łojem i wytwarza substancję, która wywołuje odpowiedź immunologiczną. Prowadzi to do stanu zapalnego skóry i wyprysków.