U nas zapłacisz kartą
Prześwietlamy Wszystko o Pryszczach w Okolicach Skroni
Czy ból skroni jest groźny?
Ból skroni sam w sobie nie jest groźny (chociaż dokuczliwy). Nawet jeśli trwa dosyć długo (kilkadziesiąt minut lub dłużej), ale nie pojawia się często, nie musi budzić niepokoju - warto natomiast zastanowić się, co mogło go wywołać: czy wysiłek fizyczny, czy stres, odwodnienie, silne emocje lub nawet składniki diety (ból głowy w okolicy skroni mogą wywołać lub nasilić np. czekolada, czerwone wino, a nawet tłuste sery).
Konsultacji z lekarzem wymaga natomiast sytuacja, kiedy ból skroni pojawia się często - trzeba wtedy zbadać, dlaczego tak się dzieje. Groźna może być bowiem podstawowa przyczyna bólu i dlatego wymaga to szczegółowej diagnostyki. Do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej trzeba pojechać wtedy, kiedy ból w skroniach:
- jest silny i często nawraca
- jest przewlekły
- zwykłe metody leczenia nie dają poprawy
Natychmiastowej wizyty u lekarza wymaga natomiast sytuacja, kiedy ból skroni:
- szybko narasta i jest bardzo silny
- towarzyszy mu sztywność karku
- pojawiają się problemy z widzeniem: ból oczodołu lub oka, nagłe osłabienie widzenia.
W trakcie wizyty lekarz przeprowadzi szczegółowy wywiad, podczas którego zapyta o to, jak często pojawia się ból skroni, ile czasu trwa, jakie objawy mu towarzyszą, spyta również o choroby - przewlekłe i te przebyte niedawno.
Następnie przeprowadzi badanie fizykalne (jego elementem powinno być zmierzenie ciśnienia tętniczego), może również zlecić badania dodatkowe, w tym morfologię krwi, a także skierować cię na specjalistyczne badania obrazowe głowy (np. tomografię komputerową) lub na konsultację do specjalisty - neurologa bądź okulistyczną.
Pryszcze podskórne: leczenie
Po pierwsze, pryszczy podskórnych nie można wyciskać! Zmiany te są osadzone na tyle głęboko, że pryszcz może rozlać się pod skórą. Wyjątkowo łatwo też o rozdrapanie pryszcza do krwi podczas naciskania go z każdej strony. Najprostszym sposobem na pryszcze podskórne jest maść ichtiolowa, czyli niedroga maść apteczna dostępna bez recepty, która wyciąga ropę z głęboko osadzonego pryszcza na zewnątrz. Należy ją stosować ostrożnie, ponieważ bardzo brudzi. Maść nakłada się na cystę i wokół niej i zmywa po około trzydziestu minutach. Dermatolodzy przepisują ją w połączeniu z antybiotykiem, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Innym sprawdzonym sposobem na trądzik grudkowo-cystowy jest domowa kuracja retinoidami lub seria zabiegów kwasami w salonie kosmetycznym. Niektórym osobom pomaga również zmiana diety, ograniczenie słodkich napojów, słodyczy oraz tłustych potraw i mięsa. Niestety, na pryszcze powstałe ze stresu ciężko zaradzić inaczej jak zwiększoną dawką relaksu.
Niektóre pryszcze w newralgicznych miejscach łatwo pomylić z innymi zmianami skórnymi. Mogą to być:
- tłuszczaki, czyli łagodne nowotwory w postaci twardych guzków, które w przeciwieństwie do pryszczy nie mają zabarwienia i występują przede wszystkim na plecach oraz na barkach,
- włókniaki, czyli niegroźne twarde guzki lub zwisające zmiany skórne przypominające brodawki,
- kaszaki, czyli torbiele zastoinowe to zaczopowane ujścia gruczołów łojowych, które zwykle są mniejsze niż pryszcze podskórne, mają żółte zabarwienie i niewielką ciemną kropkę we wnętrzu.
Krosty z tyłu głowy i strupy w okolicach skroni
Krosty z tyłu głowy, a także w okolicach skroni mogą być jednym ze skórnych objawów kiły - groźnej choroby układowej przenoszonej przez błony śluzowe w trakcie kontaktów seksualnych, spowodowanej przez bakterię względnie beztlenową Treponema palidum (krętek blady).
Rozprzestrzeniające się w organizmie zakażenie z czasem prowadzi do wystąpienia objawów także na twarzy i na owłosionej skórze głowy, zwłaszcza na potylicy.
W przebiegu tzw. kiły drugorzędowej, po upływie kilku miesięcy od zakażenia, pojawia się tak zwana osutka. Jest to wysypka, na którą składają się grudki, krostki, plamki i inne wypryski oraz przebarwienia.
Co niezwykle istotne, u wielu pacjentów w ciągu 2-3 miesięcy od wystąpienia osutki, rozpoczyna się proces łysienia kiłowego. Jest ono bardzo charakterystyczne, ponieważ na głowie powstają niewielkie „wygryzione” łyse placki, zlokalizowane zazwyczaj tam, gdzie włosy trzymają się najlepiej, a więc na potylicy i skroniach.