U nas zapłacisz kartą
Jakie Są Przyczyny Pryszczy w Okolicach Węzłów Chłonnych?
Układ limfatyczny składa się z czterech par przewodów, które przenoszą płyn z powrotem do krwiobiegu z różnych narządów i tkanek w organizmie
Układ limfatyczny składa się z czterech par przewodów, które przenoszą płyn z powrotem do krwiobiegu z różnych narządów i tkanek w organizmie. Jest on częścią zarówno układu krążenia, jak i układu odpornościowego, co oznacza, że pomaga transportować komórki krwi w organizmie, a także zwalczać infekcje.
Układ limfatyczny obejmuje narządy takie jak śledziona, grasica (narząd niefunkcjonalny), migdałki i migdałki, przewody, które przenoszą limfę, małe kanały zwane "limfatycznymi", węzły chłonne (które filtrują szkodliwe substancje), tętnice, które doprowadzają natlenioną krew z serca do tych narządów, żyły odprowadzające odtlenowaną krew z powrotem do serca przez naczynia włosowate wyściełające ściany tych naczyń, zastawki między niektórymi naczyniami zapobiegające przepływowi wstecznemu, gdy ciśnienie wzrasta podczas ćwiczeń lub kaszlu - oraz żyły odprowadzające nadmiar płynu z tych samych przestrzeni do większych poza nimi (takich jak żyły w pobliżu kostek).
O czym świadczy lokalizacja powiększonych węzłów chłonnych
Okolica, w której znajdują się powiększone węzły chłonne, może być cenną wskazówką pomagającą ustalić przyczynę dolegliwości. Najczęściej powiększeniu ulegają węzły stanowiące miejsce spływu płynu tkankowego (tzw. chłonki), a więc stanowiące swoistą wartownię danego regionu. Lekarz, dzięki znajomości dróg spływu chłonki może zlokalizować zajęte chorobowo struktury lub narządy i precyzyjnie pokierować diagnostyką i leczeniem.
Powiększone węzły chłonne pod pachą
- bakteryjnych zakażeń skóry okolicy pachowej, a nawet dalszych części kończyny górnej
- odpowiedzi na szczepienie podane w ramię po tej samej stronie w ostatnim czasie, u niemowląt po szczepieniu przeciwko gruźlicy – powiększony węzeł chłonny w okolicy pachowej może być obecny nawet przez wiele tygodni
- zapalenie piersi u kobiet karmiących, w połączeniu z objawami w obrębie piersi po tej samej stronie
- nowotwór piersi, nowotwory wywodzące się z układu krwiotwórczego
- trądzik odwrócony (hidradenitis suppurativa)
- choroba kociego pazura.
Powiększone węzły chłonne na szyi
- infekcji górnych partii dróg oddechowych – gardła, ucha itd.
- zmian próchniczych w obrębie zębów
- zapalenia jamy ustnej
- zapalenia ślinianek
- lokalnego zakażenia
- chorób infekcyjnych, np. mononukleozy zakaźnej
- choroby Kawasakiego
- nowotworów zlokalizowanych w obrębie głowy lub szyi lub nowotworów układu krwiotwórczego (białaczek, chłoniaków).
Powiększone węzły chłonne pachwinowe
- zakażenia skóry, tkanek miękkich, róża
- choroby zakaźne manifestujące się uogólnionym powiększeniem węzłów chłonnych: toksoplazmoza, mononukleoza zakaźna, cytomegalia, zakażenie HIV
- choroby przenoszone drogą płciową
- choroby nowotworowe.
Objawy, które mogą towarzyszyć powiększonym węzłom chłonnym
- objawy infekcji – np. ból gardła, kaszel, gorączka, wysypka itd.
- wygląd skóry w okolicy powiększonych węzłów, np. obrzęk, zaczerwienienie, ból
- podrapanie przez kota, psa – kontakt ze zwierzętami w niedługim czasie od wystąpienia objawów
- inne objawy: nieproporcjonalne zmęczenie, niezamierzone chudnięcie, nocne poty, nasilony świąd skóry
Badania laboratoryjne
- morfologia z rozmazem mikroskopowym
- ocena parametrów stanu zapalnego, jak CRP, IL-6, OB
- oznaczenie aktywności enzymów: AST, ALT, LDH, amylaza, CK, CK-MB
- diagnostyka w kierunku zakażeń wirusem: Epsteina-Barr -EBV w kierunku mononukleozy, cytomegalii – CMV, ludzkiego wirusa niedoboru odporności – HIV
- badanie mikrobiologiczne – wymaz/posiewy z gardła i nosa
- odczyn tuberkulinowy
Badania radiologiczne/obrazowe
- ultrasonografia (USG) węzłów, wraz z określeniem ich wielkości, kształtu, struktury, wnęki i unaczynienia
- USG jamy brzusznej
- USG śródpiersia
- badanie radiologiczne (RTG) klatki piersiowej w projekcji przednio-tylnej i bocznej
- tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MR) klatki piersiowej czy jamy brzusznej
W pewnych sytuacjach klinicznych wskazane będzie wykonanie biopsji węzła chłonnego. Złotym standardem postępowania jest biopsja chirurgiczna, a nie cienkoigłowa.
Pilna diagnostyka i biopsja węzła chłonnego są konieczne w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek niepokojących nieprawidłowości, takich jak:
- symptomy ogólne, tzw. utrata masy ciała (>10% w ciągu 6 miesięcy), gorączka trwająca powyżej 2 tygodni niezwiązana z infekcją, nocne poty,
- uogólniona limfadenopatia,
- powiększenie węzłów nadobojczykowych,
- powiększone węzły chłonne, które są twarde, nieruchome i/lub tworzą pakiety, oraz te, których obraz w USG jest nieprawidłowy (zatarta wnęka, okrągły kształt, nieprawidłowe unaczynienie),
- odbiegające od normy wyniki badań laboratoryjnych – nieprawidłowości w morfologii i rozmazie manualnym krwi obwodowej, przewlekle podwyższone stężenia CRP i OB,
- objawy kliniczne wskazujące na zespół żyły głównej górnej lub górnego śródpiersia bądź nieprawidłowości w RTG klatki piersiowej (poszerzony cień śródpiersia),
- powiększające się węzły chłonne lub niereagujące na stosowaną antybiotykoterapię.
Powiększone węzły chłonne (limfadenopatia) – przyczyny, diagnostyka
Układ odpornościowy ma za zadanie bronić organizm przed infekcją. Układ odpornościowy obejmuje: narządy i naczynia limfatyczne, obecne w tych narządach i krążące komórki uczestniczące w reakcjach immunologicznych oraz wydzielane przez nie przeciwciała, cytokiny i inne czynniki. Narządy limfatyczne to grasica, szpik kostny, grudki limfatyczne samotne i skupione, migdałki, wyrostek robaczkowy, węzły chłonne i śledziona.
- Grasica jest w pełni rozwinięta w momencie urodzenia człowieka. Składa się z dwóch płatów, a każdy z wielu płacików. W płacikach można wyróżnić część korową i cześć rdzenną, otoczona jest torebką łącznotkankową. Na komórkach zrębu grasicy występują w dużym stężeniu cząsteczki głównego układu zgodności tkankowej. Ma to znaczenie dla czynnościowego dojrzewania limfocytów T. Prekursory tymocytów dostają się do grasicy w życiu płodowym najpierw z wątroby potem ze szpiku. Szpik kostny dostarcza je również po urodzeniu, choć w mniejszym stopniu. Prekursory tymocytów ulegają w grasicy intensywnej proliferacji i różnicowaniu w limfocyty T. Po opuszczeniu grasicy limfocyty T zasiedlają obszary grasiczozależne narządów limfatycznych, a część z nich krąży w ustroju. W krwi dorosłego człowieka stanowią one średnio 72% wszystkich limfocytów.
- Szpik kostny jest gąbczastą tkanką zlokalizowaną w kościach, m.in. w mostku, kręgach, żebrach, czaszce, kościach miednicy, a także w kościach długich kończyn górnych i dolnych, w której wytwarzane są wszystkie komórki krwi – erytrocyty, granulocyty, monocyty i płytki krwi, również limfocyty. Szpik kostny pełni rolę centralnego narządu limfatycznego, w którym powstają limfocyty B. Ze szpiku limfocyty B przechodzą do krwi, gdzie stanowią ok. 13% wszystkich limfocytów. Komórki plazmatyczne powstające w trakcie odpowiedzi immunologicznej limfocytów B osiadają ponownie w szpiku, gdzie jest też syntetyzowana większość przeciwciał obecnych we krwi.
Powiększone węzły chłonne – najczęstsze przyczyny
Gdy w obrębie węzłów chłonnych dochodzi do zwiększenia liczby limfocytów lub napłynięcia do nich innych komórek, obserwuje się powiększenie węzłów chłonnych lub zmiany ich konsystencji, czyli limfadenopatię.
Za powiększony węzeł chłonny u dorosłego uznaje się taki, którego średnica przekracza 1 cm. Większy zakres tolerancji przyjmuje się dla węzłów pachwinowych oraz umiejscowionych w jamie brzusznej – ich wymiar podłużny nie powinien przekraczać 1,5 cm. W przypadku węzłów łokciowych wymiar ten powinien wynosić mniej niż 0,5 cm. Natomiast obecność jakiegokolwiek węzła chłonnego w okolicy nadobojczykowej będzie nieprawidłowością wymagającą pilnej diagnostyki.
Jeśli powiększone są węzły w jednej lokalizacji, mówimy o limfadenopatii zlokalizowanej, jeśli zaś powiększone są węzły w różnych regionach, wówczas mówimy o limfadenopatii uogólnionej.
Limfadenopatia, w zależności od czasu trwania, może być procesem: ostrym (ustępującym w ciągu 3 tygodni), podostrym (trwającym 3-6 tygodni) lub przewlekłym (jeżeli utrzymuje się ponad 6 tygodni).
Powiększenie węzłów chłonnych jest częstym objawem, w przeważającej większości przypadków spowodowane jest aktywną infekcją. Po ustąpieniu objawów infekcji węzły chłonne samoistnie wracają do prawidłowych rozmiarów. Powiększone węzły chłonne w trakcie infekcji są bolesne, często skóra nad nimi jest również obrzęknięta i zaczerwieniona. Najczęściej powiększeniu ulegają węzły zlokalizowane w okolicy zakażenia – węzły chłonne szyjne przy zapaleniu gardła, węzły za uszami przy zapaleniu ucha, itp.
Na szyi znajdują się bardzo liczne węzły chłonne, podzielone na kilka grup. Zbierają one chłonkę z głowy, jamy ustnej, ale także klatki piersiowej i kończyn górnych. Węzły chłonne pachowe są miejscem spływu chłonki z kończyny górnej i gruczołów piersiowych. Węzły chłonne pachwinowe zbierają chłonkę z kończyn dolnych, okolic pachwin, narządów płciowych, a także narządów miednicy małej.
