U nas zapłacisz kartą
Jakie Są Przyczyny Pryszczy w Okolicach Węzłów Chłonnych?
Występują w różnych rozmiarach, kształtach i kolorach w zależności od tego, gdzie znajdują się na ciele
Węzły chłonne to małe skupiska komórek odpornościowych w kształcie fasoli. Znajdują się w całym ciele i mogą być zlokalizowane na szyi, pod pachami, w pachwinie i na brzuchu. Węzły chłonne są częścią układu limfatycznego - sieci narządów i tkanek (w tym śledziony), które pomagają filtrować szkodliwe substancje z krwi.
Węzły chłonne mają różne rozmiary, kształty i kolory w zależności od tego, gdzie znajdują się na ciele: niektóre są małe i okrągłe, podczas gdy inne są duże i płaskie, niektóre mają czerwone lub niebieskie zabarwienie, podczas gdy inne wydają się białe, ponieważ zawierają tak wiele komórek. Anatomia różni się w zależności od typu - na przykład głęboki węzeł szyjny może wyglądać podobnie do węzła pachwinowego, ale będzie miał inne cechy, takie jak rozmiar lub lokalizacja w warstwach tkanki (podskórna vs powierzchowna).
Co robić w przypadku rozpoznania u siebie limfadenopatii i kiedy zgłosić się do lekarza?
Przede wszystkim nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie opisanych powyżej objawów. Limfadenopatia najczęściej świadczy o infekcjach, zwłaszcza gdy węzły chłonne są tkliwe i przesuwalne pod skórą. Najważniejsze aby po przebytym zakażeniu wracały do pierwotnego rozmiaru i nie były w ogóle wyczuwalne.
Jednakże jeśli powiększenie węzłów chłonnych utrzymuje się dłużej niż dwa tygodnie, to jest to wystarczający powód, aby zaczerpnąć porady odpowiedniego specjalisty, np. lekarza rodzinnego lub internisty.
W razie wszelkich wątpliwości zachęcamy do rezerwacji wizyty online u lekarza rodzinnego na haloDoctor.pl. W czasie wizyty jest możliwość wystawienia recepty online, e-Skierowania i L4 online.
Kiedy mówimy o powiększeniu węzłów chłonnych (limfadenopatii)?
O powiększonych węzłach chłonnych u osób dorosłych mówimy, gdy ich średnica przekracza 1 cm. Dochodzi do tego jeśli w obrębie węzła chłonnego następuje zwiększenie liczby prawidłowych limfocytów lub komórek innego pochodzenia. Stwierdzenie limfadenopatii obwodowych węzłów chłonnych jest możliwe podczas wizyty u lekarza pierwszego kontaktu dzięki badaniu palpacyjnemu. Kiedy rozrost węzłów chłonnych ogranicza się do jednego miejsca na ciele (np. dołu pachowego), to mówimy o limfadenopatii zlokalizowanej, natomiast gdy znajduje się w wielu miejscach, to jest to limfadenopatia uogólniona.
Zazwyczaj węzły chłonne są trudno wyczuwalne palcami i nie przyczyniają się do wystąpienia dolegliwości bólowych. Jednak podczas niektórych infekcji można wyczuć je w miejscach ich obwodowego występowania.
Rozróżnić możemy węzły chłonne odczynowe, które pod skórą są łatwo przesuwalne, ale czynność ta sprawia ból i powoduje zaczerwienienie skóry. Przeważnie występują jako pokłosie infekcji i stan zapalny mija po ok. 2 - 3 tygodniach. Za bardziej alarmujące uznawane są węzły chłonne nieodoczynowe, które nie są bolesne, mają często do 2 cm średnicy, ale zbijają się w twarde w dotyku pakiety, których nie sposób przesunąć pod skórą, utrzymują się ponad 3 tygodnie i wymagają pilnej konsultacji z lekarzem w celu wykluczenia groźnych dolegliwości.
Zakażenia
Stanowią one ⅔ przypadków, w których dochodzi do limfadenopatii, wyróżniamy:
- Zakażenia wirusowe: wirus opryszczki, ospa wietrzna, odra, różyczka, mononukleoza zakaźna, cytomegalia, wirusowe zapalenie wątroby, rumień nagły (gorączka trzydniowa), półpasiec, HSV czy wirus HIV.
- Zakażenia bakteryjne: angina, gruźlica, zapalenie gardła, zapalenie migdałków (w tym także przewlekłe), salmonella, choroba kociego pazura, gronkowiec, szkarlatyna, kiła, próchnica zębów, jersinioza, promienica.
- Zakażenia grzybicze: kryptokokoza (drożdżyca europejska), histoplazmoza (choroba Darlinga), kokcydioidomykoza, blastomykoza (drożdżyca, choroba Gilchrista), sporotrychoza.
- Zakażenia pierwotniakowe: toksoplazmoza.
Powiększone węzły chłonne - lokalizacja, przyczyny, badania, leczenie
lek. Monika Karlikowska-Skwarnik
1. Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
2. Network of Immunity in Infection, Malignancy and Autoimmunity (NIIMA), Universal Scientific Education and Research Network (USERN), Wrocław
Niniejszy artykuł poświęcono tematyce powiększonych węzłów chłonnych, określanych w terminologii medycznej mianem limfadenopatii. Problem widocznych lub stwierdzanych w badaniu lekarskim węzłów chłonnych na szyi czy pod pachą zdarza się często. Najczęściej przyczyna powiększenia węzłów chłonnych jest przemijająca i łagodna, jednak w każdym wypadku wskazana jest staranna ocena danych z wywiadu i badanie pacjenta w celu wykluczenia rzadkich lub poważnych przyczyn limfadenopatii.
Objawy, które mogą towarzyszyć powiększonym węzłom chłonnym
- objawy infekcji – np. ból gardła, kaszel, gorączka, wysypka itd.
- wygląd skóry w okolicy powiększonych węzłów, np. obrzęk, zaczerwienienie, ból
- podrapanie przez kota, psa – kontakt ze zwierzętami w niedługim czasie od wystąpienia objawów
- inne objawy: nieproporcjonalne zmęczenie, niezamierzone chudnięcie, nocne poty, nasilony świąd skóry
Badania laboratoryjne
- morfologia z rozmazem mikroskopowym
- ocena parametrów stanu zapalnego, jak CRP, IL-6, OB
- oznaczenie aktywności enzymów: AST, ALT, LDH, amylaza, CK, CK-MB
- diagnostyka w kierunku zakażeń wirusem: Epsteina-Barr -EBV w kierunku mononukleozy, cytomegalii – CMV, ludzkiego wirusa niedoboru odporności – HIV
- badanie mikrobiologiczne – wymaz/posiewy z gardła i nosa
- odczyn tuberkulinowy
Badania radiologiczne/obrazowe
- ultrasonografia (USG) węzłów, wraz z określeniem ich wielkości, kształtu, struktury, wnęki i unaczynienia
- USG jamy brzusznej
- USG śródpiersia
- badanie radiologiczne (RTG) klatki piersiowej w projekcji przednio-tylnej i bocznej
- tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MR) klatki piersiowej czy jamy brzusznej
W pewnych sytuacjach klinicznych wskazane będzie wykonanie biopsji węzła chłonnego. Złotym standardem postępowania jest biopsja chirurgiczna, a nie cienkoigłowa.
Pilna diagnostyka i biopsja węzła chłonnego są konieczne w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek niepokojących nieprawidłowości, takich jak:
- symptomy ogólne, tzw. utrata masy ciała (>10% w ciągu 6 miesięcy), gorączka trwająca powyżej 2 tygodni niezwiązana z infekcją, nocne poty,
- uogólniona limfadenopatia,
- powiększenie węzłów nadobojczykowych,
- powiększone węzły chłonne, które są twarde, nieruchome i/lub tworzą pakiety, oraz te, których obraz w USG jest nieprawidłowy (zatarta wnęka, okrągły kształt, nieprawidłowe unaczynienie),
- odbiegające od normy wyniki badań laboratoryjnych – nieprawidłowości w morfologii i rozmazie manualnym krwi obwodowej, przewlekle podwyższone stężenia CRP i OB,
- objawy kliniczne wskazujące na zespół żyły głównej górnej lub górnego śródpiersia bądź nieprawidłowości w RTG klatki piersiowej (poszerzony cień śródpiersia),
- powiększające się węzły chłonne lub niereagujące na stosowaną antybiotykoterapię.
