U nas zapłacisz kartą
Jakie Są Przyczyny Pryszczy w Okolicach Węzłów Chłonnych?
Diagnostyka różnicowa
W diagnostyce różnicowej limfadenopatii, zwłaszcza w okolicy głowy i szyi, należy brać pod uwagę również inne rozpoznania, takie jak: torbiele boczne i środkowe szyi, torbiele skrzelopochodne, malformacje naczyniowe, łagodne zmiany rozrostowe, guzki tarczycy, ektopowo zlokalizowaną grasicę czy nieprawidłowości dotyczące ślinianek (kamica, torbiele).
Natomiast główną przyczyną powiększenia węzłów chłonnych u dzieci są infekcje, zarówno te wirusowe, jak i bakteryjne. Najczęstszą potwierdzoną etiologią limfadenopatii u dzieci jest zakażenie wirusem Epsteina-Barra, a wśród czynników bakteryjnych paciorkowce β-hemolizujące z grupy A. Limfadenopatia u dzieci jest w większości przypadków spowodowana łagodnymi procesami, a choroby nowotworowe stanowią jedynie 2,7-4,7% wszystkich rozpoznań.
Przyczyny powiększenia węzłów chłonnych inne niż infekcje
Niezakaźne, nieinfekcyjne przyczyny powiększenia węzłów chłonnych to m.in.: nowotwory, głównie białaczki wywodzące się z limfocytów lub ich prekursorów: ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka limfocytowa, chłoniaki, przerzuty do węzłów chłonnych innych nowotworów.
Węzły w przebiegu chorób nowotworowych często łączą się w duże pakiety, są twarde, niebolesne, nieprzesuwalne względem podłoża, a skóra nad nimi jest niezmieniona.
Rzadszymi przyczynami limfadenopatii są choroby autoimmunizacyjne, np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, choroby spichrzeniowe.
Miejsce/lokalizacja limfadenopatii a potencjalne przyczyny
Powiększone węzły chłonne w okolicy szyjnej
1. Zakażenia
- wirusowe: zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła, mononukleoza, opryszczka, cytomegalia, HIV
- bakteryjne: zakażenia wywołane gronkowcem, paciorkowcem, angina, szkarlatyna, gruźlica, próchnica zębów, ropień okołozębowy, choroba kociego pazura
2. Choroby odzwierzęce
Powiększone węzły chłonne w okolicy nadobojczykowej
1. Nowotwory
- przerzuty nowotworów, rak piersi, nowotwór tarczycy, chłoniak Hodgkina, chłoniak nie-Hodgkina
2. Zakażenia
Powiększone węzły chłonne w okolicy pachowej
1. Zakażenia
- gronkowcowe i paciorkowcowe zakażenia skóry, choroba kociego pazura
2. Nowotwory
3. Inne
- sarkoidoza, odczyn po szczepieniu podanym w ramię po tej samej stronie, zapalenie piersi u kobiet karmiących w połączeniu z objawami w obrębie piersi po tej samej stronie
Powiększone węzły chłonne w okolicy pachwinowej
Układ limfatyczny składa się z czterech par przewodów, które przenoszą płyn z powrotem do krwiobiegu z różnych narządów i tkanek w organizmie
Układ limfatyczny składa się z czterech par przewodów, które przenoszą płyn z powrotem do krwiobiegu z różnych narządów i tkanek w organizmie. Jest on częścią zarówno układu krążenia, jak i układu odpornościowego, co oznacza, że pomaga transportować komórki krwi w organizmie, a także zwalczać infekcje.
Układ limfatyczny obejmuje narządy takie jak śledziona, grasica (narząd niefunkcjonalny), migdałki i migdałki, przewody, które przenoszą limfę, małe kanały zwane "limfatycznymi", węzły chłonne (które filtrują szkodliwe substancje), tętnice, które doprowadzają natlenioną krew z serca do tych narządów, żyły odprowadzające odtlenowaną krew z powrotem do serca przez naczynia włosowate wyściełające ściany tych naczyń, zastawki między niektórymi naczyniami zapobiegające przepływowi wstecznemu, gdy ciśnienie wzrasta podczas ćwiczeń lub kaszlu - oraz żyły odprowadzające nadmiar płynu z tych samych przestrzeni do większych poza nimi (takich jak żyły w pobliżu kostek).
Powiększone węzły chłonne a nowotwory
Węzły chłonne zajęte przez proces nowotworowy są najczęściej znacznie powiększone, niebolesne, twarde, o ograniczonej ruchomości (nie można przesunąć ich pod skórą) i tworzą pakiety. Do objawów alarmowych towarzyszących limfadenopatii i sugerujących nowotwór należą: nocne poty, gorączka utrzymująca się powyżej 2 tygodni (przy braku uchwytnej przyczyny) spadek masy ciała powyżej 10% w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Określone grupy węzłów chłonnych są najczęściej pierwszym miejscem przerzutów nowotworów narządów wewnętrznych. Jest to spowodowane tym, iż zbierają one chłonkę z tych organów i wraz z nią do węzłów docierają komórki nowotworowe. Powiększenie węzłów chłonnych nadobojczykowych najczęściej wiąże się z procesem nowotworowym.
W każdym przypadku stwierdzenia powiększonych węzłów chłonnych należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu. W celu wprowadzenia dalszej diagnostyki istotne znaczenie mają następujące dane: wiek chorego, wywiad chorobowy, charakterystyka powiększonych węzłów chłonnych oraz ich lokalizacja. Każdorazowo należy przeprowadzić diagnostykę różnicową, czyli wykluczyć kolejne przyczyny powiększenia węzłów chłonnych u danego pacjenta.
Zapamiętaj: Powiększone węzły chłonne wymagają konsultacji lekarskiej.
Do podstawowych badań laboratoryjnych wykonywanych w przypadku limfadenopatii należą morfologia krwi z rozmazem oraz CRP i OB – wykładniki stanu zapalnego. Wyniki tych badań mogą wskazywać, czy powiększone węzły chłonne są związane z chorobą infekcyjną, czy nowotworową. W przypadku infekcji bakteryjnej konieczne jest włączenie odpowiedniej antybiotykoterapii. Diagnostykę obrazową zleca się przede wszystkim w celu uwidocznienia grup węzłów chłonnych, których nie można wyczuć podskórnie – przede wszystkim węzłów chłonnych klatki piersiowej i jamy brzusznej. W tym celu wykonuje się badania podstawowe – USG jamy brzusznej oraz RTG klatki piersiowej. Diagnostykę obrazową poszerza się o badania bardziej dokładne – tomografię komputerową oraz rezonans magnetyczny.
