U nas zapłacisz kartą
Jakie Są Przyczyny Pryszczy w Okolicach Węzłów Chłonnych?
Powiększone węzły chłonne - lokalizacja, przyczyny, badania, leczenie
lek. Monika Karlikowska-Skwarnik
1. Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
2. Network of Immunity in Infection, Malignancy and Autoimmunity (NIIMA), Universal Scientific Education and Research Network (USERN), Wrocław
Niniejszy artykuł poświęcono tematyce powiększonych węzłów chłonnych, określanych w terminologii medycznej mianem limfadenopatii. Problem widocznych lub stwierdzanych w badaniu lekarskim węzłów chłonnych na szyi czy pod pachą zdarza się często. Najczęściej przyczyna powiększenia węzłów chłonnych jest przemijająca i łagodna, jednak w każdym wypadku wskazana jest staranna ocena danych z wywiadu i badanie pacjenta w celu wykluczenia rzadkich lub poważnych przyczyn limfadenopatii.
Układ limfatyczny składa się z czterech par przewodów, które przenoszą płyn z powrotem do krwiobiegu z różnych narządów i tkanek w organizmie
Układ limfatyczny składa się z czterech par przewodów, które przenoszą płyn z powrotem do krwiobiegu z różnych narządów i tkanek w organizmie. Jest on częścią zarówno układu krążenia, jak i układu odpornościowego, co oznacza, że pomaga transportować komórki krwi w organizmie, a także zwalczać infekcje.
Układ limfatyczny obejmuje narządy takie jak śledziona, grasica (narząd niefunkcjonalny), migdałki i migdałki, przewody, które przenoszą limfę, małe kanały zwane "limfatycznymi", węzły chłonne (które filtrują szkodliwe substancje), tętnice, które doprowadzają natlenioną krew z serca do tych narządów, żyły odprowadzające odtlenowaną krew z powrotem do serca przez naczynia włosowate wyściełające ściany tych naczyń, zastawki między niektórymi naczyniami zapobiegające przepływowi wstecznemu, gdy ciśnienie wzrasta podczas ćwiczeń lub kaszlu - oraz żyły odprowadzające nadmiar płynu z tych samych przestrzeni do większych poza nimi (takich jak żyły w pobliżu kostek).
Gdy płyn przechodzi przez te kanały, zostaje przefiltrowany przez ponad 350 milionów limfocytów przed ponownym wejściem do krwiobiegu w innym miejscu w ciele, znanym jako węzeł "podobojczykowy", który znajduje się pod jedną z kości obojczyka (podobojczykiem)
Limfocyty to białe krwinki, które pomagają zwalczać infekcje. Węzły chłonne filtrują obce cząsteczki i pomagają wzmocnić układ odpornościowy. Węzeł podobojczykowy znajduje się pod jedną z kości obojczykowych (podobojczykowych) w okolicy barku, tuż pod miejscem, w którym nosi się pasek plecaka.
Węzły chłonne działają jak filtry dla naszego układu odpornościowego, dzięki czemu pozostajemy zdrowi!
Układ limfatyczny składa się z sieci narządów, tkanek i naczyń, które pomagają usuwać toksyny z organizmu. Składa się z dwóch głównych części: naczyń limfatycznych, które przenoszą płyn zwany limfą przez ciało, oraz węzłów chłonnych - małych struktur zlokalizowanych w całym ciele (w tym na szyi). Liczba węzłów chłonnych różni się w zależności od części ciała, ale zwykle są dwa lub więcej na region ciała. Na przykład: Jeden węzeł chłonny znajduje się po każdej stronie głowy w pobliżu miejsca, w którym łączy się ona z szyją, jeden węzeł chłonny znajduje się pod każdą pachą (zwykle w pobliżu miejsca, w którym łączy się ona z ramieniem), jeden węzeł chłonny znajduje się pod każdą piersią (w pobliżu miejsca, w którym łączy się ona ze ścianą klatki piersiowej), jeden węzeł chłonny znajduje się nad każdą nerką, itd.
Kiedy mówimy o powiększeniu węzłów chłonnych (limfadenopatii)?
O powiększonych węzłach chłonnych u osób dorosłych mówimy, gdy ich średnica przekracza 1 cm. Dochodzi do tego jeśli w obrębie węzła chłonnego następuje zwiększenie liczby prawidłowych limfocytów lub komórek innego pochodzenia. Stwierdzenie limfadenopatii obwodowych węzłów chłonnych jest możliwe podczas wizyty u lekarza pierwszego kontaktu dzięki badaniu palpacyjnemu. Kiedy rozrost węzłów chłonnych ogranicza się do jednego miejsca na ciele (np. dołu pachowego), to mówimy o limfadenopatii zlokalizowanej, natomiast gdy znajduje się w wielu miejscach, to jest to limfadenopatia uogólniona.
Zazwyczaj węzły chłonne są trudno wyczuwalne palcami i nie przyczyniają się do wystąpienia dolegliwości bólowych. Jednak podczas niektórych infekcji można wyczuć je w miejscach ich obwodowego występowania.
Rozróżnić możemy węzły chłonne odczynowe, które pod skórą są łatwo przesuwalne, ale czynność ta sprawia ból i powoduje zaczerwienienie skóry. Przeważnie występują jako pokłosie infekcji i stan zapalny mija po ok. 2 - 3 tygodniach. Za bardziej alarmujące uznawane są węzły chłonne nieodoczynowe, które nie są bolesne, mają często do 2 cm średnicy, ale zbijają się w twarde w dotyku pakiety, których nie sposób przesunąć pod skórą, utrzymują się ponad 3 tygodnie i wymagają pilnej konsultacji z lekarzem w celu wykluczenia groźnych dolegliwości.
Zakażenia
Stanowią one ⅔ przypadków, w których dochodzi do limfadenopatii, wyróżniamy:
- Zakażenia wirusowe: wirus opryszczki, ospa wietrzna, odra, różyczka, mononukleoza zakaźna, cytomegalia, wirusowe zapalenie wątroby, rumień nagły (gorączka trzydniowa), półpasiec, HSV czy wirus HIV.
- Zakażenia bakteryjne: angina, gruźlica, zapalenie gardła, zapalenie migdałków (w tym także przewlekłe), salmonella, choroba kociego pazura, gronkowiec, szkarlatyna, kiła, próchnica zębów, jersinioza, promienica.
- Zakażenia grzybicze: kryptokokoza (drożdżyca europejska), histoplazmoza (choroba Darlinga), kokcydioidomykoza, blastomykoza (drożdżyca, choroba Gilchrista), sporotrychoza.
- Zakażenia pierwotniakowe: toksoplazmoza.
