U nas zapłacisz kartą
Pryszcze w wieku 40 lat - Jak skutecznie radzić sobie z trądzikiem po czterdziestce
Domowe sposoby na pryszcze na brodzie
Ze względu na złożoną patogenezę trądziku i innych tego typu schorzeń, w której znaczny udział mają czynniki hormonalne, zapalne i genetyczne, domowe sposoby na pryszcze na brodzie stosować powinno się jedynie wspomagająco. Co więcej, należy się liczyć z tym, że skuteczność „babcinych” receptur będzie względnie niewielka w porównaniu z profesjonalnym leczeniem.
Niemniej, niezależnie od terapii zaordynowanej przez dermatologa, warto jest profilaktycznie wdrożyć takie działania, jak:
- zmiana diety, eliminacja tłuszczów nasyconych oraz trans a także węglowodanów o wysokim IG,
- rezygnacja z używek – alkoholu i papierosów,
- stosowanie jedynie naturalnych kosmetyków, bez detergentów i konserwantów,
- unikanie kosmetyków na bazie lipidów, które dodatkowo natłuszczają skórę oraz alkoholu, który ją przesusza, stymulując gruczoły łojowe do wytężonej pracy,
- unikanie sytuacji stresujących.
Należy pamiętać, że pryszczy na brodzie nie wolno wyciskać. Można je natomiast posmarować wyciągiem z cebuli lub delikatnym kremem z alantoiną czy kwasem hialuronowym. Ponadto wśród kosmetyków leczniczych szukać można takich, które zawierają w swoim składzie cynk, krzem, siarkę, a także heparynę, elastynę, kwas glikolowy czy witaminy A, C i E.
TRĄDZIK po czterdziestym roku życia
Kiedy z pryszczami na buzi walczy nastolatek, uważasz to za normalne. Ale trądzik pojawiający się u ciebie, po trzydziestce albo nawet czterdziestce budzi zdziwienie, a potem i niepokój, bo okazuje się bardzo trudny do leczenia. Czy winne są hormony czy nieumiejętna pielęgnacja cery?
Spis treści
Zmiany trądzikowe, które prawie wszyscy dobrze znasz z własnego doświadczenia, pojawiają się w okresie dojrzewania, kiedy zaczynają „buzować” hormony – u dziewcząt ok. 13. roku życia, u chłopców przeważnie 2 lata później. Większość z nas z doświadczenia wie również, że zwykle po 3–5 latach walki z pryszczami przestają pojawiać się nowe i można z ulgą odetchnąć. Okazuje się jednak, że nie wszyscy mają to szczęście i coraz częściej trądzik pojawia się u osób dorosłych, przeważnie kobiet, u których wcześniej praktycznie nie występował lub przebiegał bardzo łagodnie. Dlaczego tak się dzieje?
Co na pryszcze na brodzie może przepisać lekarz?
Co na pryszcze na brodzie stosuje się w ramach profesjonalnej terapii? Paleta dostępnych leków jest bardzo szeroka. Należą do nich między innymi:
- antybiotyki, takie jak erytromycyna, klindamycyna, , tetracyklina oraz mupirocyna,
- chemioterapeutyki, w tym przede wszystkim metronidazol,
- retinoidy, czyli pochodne witaminy A takie jak ) adapalen, tazaroten, tretinoina,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- maść ichtiolowa,
- tlenek cynku,
- leki hormonalne: spironolakton i octan cyproteronu.
Dodatkowo zdecydować można się na jednej z licznych zabiegów, takich jak laseroterapia, naświetlanie lampą IPL, peeling kawitacyjny, mikrodermabrazja.
Trudno wytłumaczyć dlaczego, ale u osób dorosłych zmiany trądzikowe lokalizują się inaczej niż u młodzieży, najczęściej w dolnej części twarzy – na żuchwie, brodzie, w okolicy ust, na szyi. Nie mają charakteru rozsianego ani rozległego, ale przyjmują postać trwale utrzymujących się zmian zapalnych, często na podłożu suchej skóry. Trudno poddają się leczeniu i bardzo często pozostawiają na skórze trwałe ślady w postaci szpecących blizn i przebarwień.
Problem z trądzikiem nękającym dorosłych polega na tym, że standardowa pielęgnacja antytrądzikowa nie pomaga, a antybiotykoterapia ogólna jest skuteczna jedynie podczas przyjmowania leku. Najczęściej więc stosuje się terapię skojarzoną, dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjenta. W trudnych przypadkach jako leki tzw. pierwszego rzutu stosuje się doustnie antybiotyki (ze względu na ich antybakteryjne działanie), ale przede wszystkim retinoidy (pochodne witaminy A), np. izotretinoinę. Jest ona bardzo skuteczna – normalizuje różnicowanie komórek naskórka, zmniejsza nagromadzenie łoju w mieszkach włosowych. Ma jednak też minusy, działa bowiem teratogennie (może uszkodzić płód) i zwiększa wrażliwość skóry na promienie UV. Dlatego kilkumiesięczną terapię prowadzi się pod ścisłym nadzorem lekarza. Przed jej rozpoczęciem trzeba skontrolować poziom cholesterolu (wysoki jest przeciwwskazaniem), a podczas jej stosowania nie wolno zajść w ciążę (po zakończeniu kuracji kobieta powinna odczekać jeszcze 3–6 miesięcy, nim zajdzie w ciążę), opalać się ani poddawać inwazyjnym zabiegom kosmetycznym.Kuracja doustna jest uzupełniana, a w miarę poprawy stanu skóry zastępowana leczeniem miejscowym. Stosuje się wówczas preparaty do smarowania zawierające antybiotyki (erytromycynę czy klindamycynę) oraz retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Ograniczają one rozwój bakterii wywołujących zmiany zapalne i podtrzymują efekty leczenia.
To istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. Przede wszystkim trzeba uważnie wybierać kosmetyki – powinny to być preparaty o niezbyt bogatej formule (czym prostszy skład kosmetyku, tym lepiej dla skóry) i silnie nawilżające. Pożądanymi ich składnikami są: retinol (kremy z retinolem zapobiegają zaburzeniom keratynizacji naskórka i sprzyjają jego odnowie, ale jednocześnie bardzo wysuszają skórę, stąd konieczność intensywnego nawilżania), witaminy C i E (zwalczają wolne rodniki i hamują produkcję cytokin prozapalnych), wyciągi z alg czy aloesu (nawilżają). Do oczyszczania skóry zalecane są płyny micelarne, żele i preparaty oparte np. na kwasie salicylowym lub glikolowym – zmiękczają komórki naskórka, ułatwiają ich usunięcie i oczyszczenie porów. Wskazane jest też regularne (2 razy w tygodniu) stosowanie pilingów – mechanicznych albo chemicznych (usuwają zrogowaciały naskórek i ułatwiają odblokowanie porów).Wybierając kosmetyki mające ukryć niedoskonałości cery, trzeba szukać lekkich formuł, które nie zatykają porów, pozwalając skórze oddychać (kosmetyki tzw. niekomedogenne). Warto stosować preparaty, które mają dodatkowe właściwości sprzyjające leczeniu zmian trądzikowych, np. antybakteryjne, zwężające pory skóry i ograniczające wydzielanie łoju. miesięcznik "Zdrowie"
