U nas zapłacisz kartą
Pryszcze wokół ust i brody - Jak pozbyć się ich raz na zawsze?
Jakie są przyczyny zapalenia okołoustnego?
Zapalenie okołoustne, inaczej określane jako dermatoza, to stan zapalny skóry zlokalizowany w okolicach ust. Wiele czynników sprzyja wystąpieniu dermatozy, dlatego czasem trudno jest jednoznacznie określić przyczynę. Wśród przyczyn wymienia się:
- przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych,
- używanie nieodpowiednio dobranych kosmetyków,
- infekcje grzybicze i bakteryjne,
- bardzo tłustą lub bardzo suchą cerę,
- nadmierną ekspozycję na promienie UV.
Czynnikami sprzyjającymi stanom zapalnym są także:
- niedobory pokarmowe (szczególnie niedobór witamin z grupy B i żelaza),
- obecność pasożytów skórnych (np. nużeńca ludzkiego),
- AZS,
- alergie,
- zaburzenia hormonalne,
- przyjmowanie niektórych leków (np. antykoncepcji hormonalnej),
- inne choroby (ogólnoustrojowe, immunologiczne).
Dermatoza okołoustna znacznie częściej występuje u kobiet i dzieci . U mężczyzn natomiast może pojawić się w wyniku nieumiejętnego usuwania zarostu i powstających mikrourazów [1, 2].
Jak leczyć zapalenie okołoustne?
W przypadku wystąpienia wymienionych wcześniej objawów w okolicach ust, zalecana jest wizyta u dermatologa, który przeprowadzi szczegółowy wywiad, oceni charakter zmian i postawi odpowiednią diagnozę. Najważniejsze w leczeniu okołoustnego zapalenia skóry jest wyeliminowanie jego przyczyny. Wystąpienie objawów może mieć podłoże alergiczne, dlatego wskazana jest eliminacja alergenu , którym może być składnik pokarmowy czy inny czynnik środowiskowy. Gdy zaobserwujemy, że zaczerwienienie i pieczenie pojawia się po konkretnych kosmetykach, należy zrezygnować z ich stosowania. Jeśli dolegliwość ma podłoże bakteryjne, wówczas leczenie wymaga miejscowego zastosowania antybiotyków. Zdarza się, że antybiotyk trzeba podać również doustnie, najczęściej stosowane są wtedy erytromycyna oraz tetracykliny. Jeżeli stwierdzono infekcję grzybiczą, stosowane są przede wszystkim maści lub kremy przeciwgrzybicze. Dolegliwości powstałe w wyniku niedoboru składników odżywczych, szczególnie witaminowych, wymagają suplementowania odpowiednimi preparatami dostępnymi na rynku oraz zmiany diety.
W celu łagodzenia objawów warto zastosować odpowiednie emolienty i dermokosmetyki na bazie naturalnych składników . Najlepiej zrezygnować z kosmetyków perfumowanych zawierających sztuczne barwniki czy alkohol, ponieważ dodatkowo podrażniają skórę w okolicach zmian chorobowych. W przypadku niemowląt i małych dzieci, gdy za stan zapalny odpowiada nadmierne ślinienie się, należy zadbać o regularne i dokładne osuszanie okolic ust.
Zapalenie okołoustne można całkowicie wyleczyć, dolegliwość może okazać się jednak przewlekła i wymagać stałej kontroli dermatologicznej. Bardzo ważna jest odpowiednia higiena twarzy – zarówno w czasie leczenia, jak i po ustąpieniu objawów [1, 3, 4].
Zapalenie okołoustne – objawy
Główne objawy zapalenia okołoustnego to:
- wypryski o charakterze grudkowo-rumieniowym,
- drobne krostki koloru czerwono-brunatnego,
- świąd i pieczenie,
- uczucie ściągnięcia skóry.
Zmiany skórne zlokalizowane są wokół ust z pominięciem okolic czerwieni wargowej. Niejednokrotnie rumień pojawia się na brodzie i w okolicach fałdów nosowo-wargowych. Objawem zapalenia okołoustnego może być również nadmierne łuszczenie naskórka w kącikach ust. Jeśli przyczyną zapalenia jest nużeniec ludzki, pacjent może odczuwać intensywny świąd. Zmian skórnych nie należy drapać , ponieważ ulegną uszkodzeniu i jeszcze większemu podrażnieniu. W przypadku niedoborów żelaza charakterystycznym objawem są pękające kąciki ust [3, 4].
Wypryski na brodzie u młodzieży - skąd się biorą?
Wypryski na brodzie u osób w wieku nastoletnim (11-18 lat) z dużą dozą prawdopodobieństwa są manifestacją schorzenia znanego jako trądzik młodzieńczy (Acne juvenilis). Jest to przewlekła choroba gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, powodująca nadprodukcję sebum.
Bezpośrednią jej przyczyną jest:
- nadmierne stężenie androgenów w okresie dojrzewania płciowego, zwłaszcza u chłopców,
- przyspieszone rogowacenie ujść gruczołów łojowych,
- nadkażenia bakteryjne, zwłaszcza ze strony szczepu Propionibacterium acnesi.
W zależności od charakteru objawów przypadłość ta występuje w kilku odmianach, wśród których wyróżnić można:
- trądzik zaskórnikowy – podstawowym wykwitem są tak zwane wągry (zaskórniki), otwarte lub zamknięte. Mają one średnicę od 1 do 3 milimetrów. Są efektem zatkania gruczołów łojowych,
- trądzik krostkowy – na twarzy, w tym w szczególności w tzw. strefie T (czoło, nos, broda), pojawiają się wypełnione ropą, żółtawe krosty, zaś skóra objęta zostaje stanem zapalnym. Pryszcze te są miękkie, ale nie powinny być wyciskane, a to z uwagi na ryzyko dalszego rozprzestrzenienia choroby. Po ustąpieniu pryszczy z twarzy, do końca życia mogą po nich pozostać blizny,
- trądzik grudkowy lub grudkowo-krostkowy – oprócz ropnych krost, na brodzie pojawić się mogą twarde, zbite, czerwone grudki.
Domowe sposoby na pryszcze na brodzie
Ze względu na złożoną patogenezę trądziku i innych tego typu schorzeń, w której znaczny udział mają czynniki hormonalne, zapalne i genetyczne, domowe sposoby na pryszcze na brodzie stosować powinno się jedynie wspomagająco. Co więcej, należy się liczyć z tym, że skuteczność „babcinych” receptur będzie względnie niewielka w porównaniu z profesjonalnym leczeniem.
Niemniej, niezależnie od terapii zaordynowanej przez dermatologa, warto jest profilaktycznie wdrożyć takie działania, jak:
- zmiana diety, eliminacja tłuszczów nasyconych oraz trans a także węglowodanów o wysokim IG,
- rezygnacja z używek – alkoholu i papierosów,
- stosowanie jedynie naturalnych kosmetyków, bez detergentów i konserwantów,
- unikanie kosmetyków na bazie lipidów, które dodatkowo natłuszczają skórę oraz alkoholu, który ją przesusza, stymulując gruczoły łojowe do wytężonej pracy,
- unikanie sytuacji stresujących.
Należy pamiętać, że pryszczy na brodzie nie wolno wyciskać. Można je natomiast posmarować wyciągiem z cebuli lub delikatnym kremem z alantoiną czy kwasem hialuronowym. Ponadto wśród kosmetyków leczniczych szukać można takich, które zawierają w swoim składzie cynk, krzem, siarkę, a także heparynę, elastynę, kwas glikolowy czy witaminy A, C i E.
