U nas zapłacisz kartą
Pryszcze wokół ust i brody - Jak pozbyć się ich raz na zawsze?
Definicja problemu
- Pryszcze na brodzie : Zazwyczaj odnoszą się do czerwonych, zapalnych guzków, które mogą być bolesne. Są to najbardziej widoczne objawy trądziku.
- Wypryski na brodzie : Ten termin jest często używany do opisania ogólnego stanu skóry, który obejmuje zarówno pryszcze, jak i inne zmiany skórne, takie jak zaskórniki czy zaczerwienienia.
- Krosty na brodzie : Są to zapalne zmiany skórne, które zawierają ropę. Mogą być wynikiem zaawansowanego stanu zapalnego wokół pryszczy.
- Różnice między nimi : Chociaż wszystkie te zmiany skórne są związane z trądzikiem, różnią się one pod względem wyglądu, przyczyn powstawania oraz sposobów leczenia.
- Ważność diagnozy : Aby skutecznie leczyć trądzik na brodzie, niezbędna jest dokładna diagnoza, która pozwoli na dopasowanie odpowiedniej terapii do rodzaju i przyczyn zmian skórnych.
Hormony odgrywają znaczącą rolę w rozwoju trądziku na brodzie . Zmiany hormonalne mogą wywoływać nadmierną produkcję sebum, co prowadzi do zapychania porów skóry i powstawania pryszczy na brodzie .
- Androgeny : Androgeny, takie jak testosteron, mogą zwiększać produkcję sebum i przyspieszać rozwój trądziku.
- Zmiany hormonalne w okresie dojrzewania : W okresie dojrzewania dochodzi do zwiększonej aktywności androgenów, co często prowadzi do pojawienia się krost na brodzie i innych częściach twarzy.
- Trądzik dorosłych kobiet : U kobiet, wypryski na brodzie mogą być związane ze zmianami hormonalnymi występującymi podczas cyklu menstruacyjnego, ciąży, menopauzy, czy też z powodu zaburzeń hormonalnych, takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS).
- Stres a hormony : Stres również może wpływać na poziom hormonów, co może przyczyniać się do powstawania wyprysków na brodzie.
Wypryski na brodzie u młodzieży - skąd się biorą?
Wypryski na brodzie u osób w wieku nastoletnim (11-18 lat) z dużą dozą prawdopodobieństwa są manifestacją schorzenia znanego jako trądzik młodzieńczy (Acne juvenilis). Jest to przewlekła choroba gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, powodująca nadprodukcję sebum.
Bezpośrednią jej przyczyną jest:
- nadmierne stężenie androgenów w okresie dojrzewania płciowego, zwłaszcza u chłopców,
- przyspieszone rogowacenie ujść gruczołów łojowych,
- nadkażenia bakteryjne, zwłaszcza ze strony szczepu Propionibacterium acnesi.
W zależności od charakteru objawów przypadłość ta występuje w kilku odmianach, wśród których wyróżnić można:
- trądzik zaskórnikowy – podstawowym wykwitem są tak zwane wągry (zaskórniki), otwarte lub zamknięte. Mają one średnicę od 1 do 3 milimetrów. Są efektem zatkania gruczołów łojowych,
- trądzik krostkowy – na twarzy, w tym w szczególności w tzw. strefie T (czoło, nos, broda), pojawiają się wypełnione ropą, żółtawe krosty, zaś skóra objęta zostaje stanem zapalnym. Pryszcze te są miękkie, ale nie powinny być wyciskane, a to z uwagi na ryzyko dalszego rozprzestrzenienia choroby. Po ustąpieniu pryszczy z twarzy, do końca życia mogą po nich pozostać blizny,
- trądzik grudkowy lub grudkowo-krostkowy – oprócz ropnych krost, na brodzie pojawić się mogą twarde, zbite, czerwone grudki.
Stres jako czynnik
Stres jest uznawany za jedną z głównych przyczyn nasilających trądzik na brodzie . Mechanizmy, przez które stres wpływa na skórę, są złożone i wielowymiarowe.
- Hormonalna reakcja na stres : Stres może prowadzić do zwiększonej produkcji hormonów takich jak kortyzol, co z kolei może wpływać na produkcję sebum, przyczyniając się do powstawania pryszczy na brodzie.
- Dotykanie twarzy pod wpływem stresu : W stresujących sytuacjach ludzie często dotykają swojej twarzy, co może przenosić bakterie i zanieczyszczenia, prowadząc do powstawania wyprysków na brodzie.
- Negatywny wpływ na zdrowe nawyki : Stres może prowadzić do zaniedbywania zdrowych nawyków, takich jak odpowiednia dieta, higiena czy sen, co negatywnie wpływa na stan skóry.
- Techniki radzenia sobie ze stresem : Praktyki takie jak medytacja, ćwiczenia fizyczne, odpowiednia ilość snu i techniki relaksacyjne mogą pomóc w redukcji stresu, co może mieć pozytywny wpływ na redukcję krost na brodzie.
Jak leczyć zapalenie okołoustne?
W przypadku wystąpienia wymienionych wcześniej objawów w okolicach ust, zalecana jest wizyta u dermatologa, który przeprowadzi szczegółowy wywiad, oceni charakter zmian i postawi odpowiednią diagnozę. Najważniejsze w leczeniu okołoustnego zapalenia skóry jest wyeliminowanie jego przyczyny. Wystąpienie objawów może mieć podłoże alergiczne, dlatego wskazana jest eliminacja alergenu , którym może być składnik pokarmowy czy inny czynnik środowiskowy. Gdy zaobserwujemy, że zaczerwienienie i pieczenie pojawia się po konkretnych kosmetykach, należy zrezygnować z ich stosowania. Jeśli dolegliwość ma podłoże bakteryjne, wówczas leczenie wymaga miejscowego zastosowania antybiotyków. Zdarza się, że antybiotyk trzeba podać również doustnie, najczęściej stosowane są wtedy erytromycyna oraz tetracykliny. Jeżeli stwierdzono infekcję grzybiczą, stosowane są przede wszystkim maści lub kremy przeciwgrzybicze. Dolegliwości powstałe w wyniku niedoboru składników odżywczych, szczególnie witaminowych, wymagają suplementowania odpowiednimi preparatami dostępnymi na rynku oraz zmiany diety.
W celu łagodzenia objawów warto zastosować odpowiednie emolienty i dermokosmetyki na bazie naturalnych składników . Najlepiej zrezygnować z kosmetyków perfumowanych zawierających sztuczne barwniki czy alkohol, ponieważ dodatkowo podrażniają skórę w okolicach zmian chorobowych. W przypadku niemowląt i małych dzieci, gdy za stan zapalny odpowiada nadmierne ślinienie się, należy zadbać o regularne i dokładne osuszanie okolic ust.
Zapalenie okołoustne można całkowicie wyleczyć, dolegliwość może okazać się jednak przewlekła i wymagać stałej kontroli dermatologicznej. Bardzo ważna jest odpowiednia higiena twarzy – zarówno w czasie leczenia, jak i po ustąpieniu objawów [1, 3, 4].
Co na pryszcze na brodzie może przepisać lekarz?
Co na pryszcze na brodzie stosuje się w ramach profesjonalnej terapii? Paleta dostępnych leków jest bardzo szeroka. Należą do nich między innymi:
- antybiotyki, takie jak erytromycyna, klindamycyna, , tetracyklina oraz mupirocyna,
- chemioterapeutyki, w tym przede wszystkim metronidazol,
- retinoidy, czyli pochodne witaminy A takie jak ) adapalen, tazaroten, tretinoina,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- maść ichtiolowa,
- tlenek cynku,
- leki hormonalne: spironolakton i octan cyproteronu.
Dodatkowo zdecydować można się na jednej z licznych zabiegów, takich jak laseroterapia, naświetlanie lampą IPL, peeling kawitacyjny, mikrodermabrazja.
