U nas zapłacisz kartą
Pryszcze wokół ust i brody - Jak pozbyć się ich raz na zawsze?
Co powoduje pryszcze na brodzie?
Pryszcze na brodzie powstają najczęściej wskutek zaburzeń gospodarki hormonalnej oraz nadaktywności gruczołów łojowych, przy współudziale różnych czynników chorobowych lub środowiskowych.
Możliwe przyczyny występowania tego typu zmian skórnych, to:
- trądzik, w różnych jego odmianach, w tym pospolity (młodzieńczy) i hormonalny (późny),
- hiperandrogenizm, czyli nadmiar męskich hormonów płciowych u kobiet,
- niewłaściwa pielęgnacja, powodująca przesuszanie lub przetłuszczanie się skóry,
- zła dieta, zwłaszcza produkty typu fast food i przekąski zawierające duże ilości nasyconych kwasów tłuszczowych oraz tłuszczów trans, a także pokarmy o wysokim indeksie glikemicznym,
- zanieczyszczenie powietrza,
- nadmierna ekspozycja na stres.
Pryszcze na brodzie mają postać białych lub żółtawych kropek, wypełnione są sebum lub ropną treścią, niekiedy też płynem surowiczym. Wykwity tworzyć się mogą zarówno na powierzchni twarzy, jak i pod skórą.
Co na pryszcze na brodzie może przepisać lekarz?
Co na pryszcze na brodzie stosuje się w ramach profesjonalnej terapii? Paleta dostępnych leków jest bardzo szeroka. Należą do nich między innymi:
- antybiotyki, takie jak erytromycyna, klindamycyna, , tetracyklina oraz mupirocyna,
- chemioterapeutyki, w tym przede wszystkim metronidazol,
- retinoidy, czyli pochodne witaminy A takie jak ) adapalen, tazaroten, tretinoina,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- maść ichtiolowa,
- tlenek cynku,
- leki hormonalne: spironolakton i octan cyproteronu.
Dodatkowo zdecydować można się na jednej z licznych zabiegów, takich jak laseroterapia, naświetlanie lampą IPL, peeling kawitacyjny, mikrodermabrazja.
Wypryski na brodzie u młodzieży - skąd się biorą?
Wypryski na brodzie u osób w wieku nastoletnim (11-18 lat) z dużą dozą prawdopodobieństwa są manifestacją schorzenia znanego jako trądzik młodzieńczy (Acne juvenilis). Jest to przewlekła choroba gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, powodująca nadprodukcję sebum.
Bezpośrednią jej przyczyną jest:
- nadmierne stężenie androgenów w okresie dojrzewania płciowego, zwłaszcza u chłopców,
- przyspieszone rogowacenie ujść gruczołów łojowych,
- nadkażenia bakteryjne, zwłaszcza ze strony szczepu Propionibacterium acnesi.
W zależności od charakteru objawów przypadłość ta występuje w kilku odmianach, wśród których wyróżnić można:
- trądzik zaskórnikowy – podstawowym wykwitem są tak zwane wągry (zaskórniki), otwarte lub zamknięte. Mają one średnicę od 1 do 3 milimetrów. Są efektem zatkania gruczołów łojowych,
- trądzik krostkowy – na twarzy, w tym w szczególności w tzw. strefie T (czoło, nos, broda), pojawiają się wypełnione ropą, żółtawe krosty, zaś skóra objęta zostaje stanem zapalnym. Pryszcze te są miękkie, ale nie powinny być wyciskane, a to z uwagi na ryzyko dalszego rozprzestrzenienia choroby. Po ustąpieniu pryszczy z twarzy, do końca życia mogą po nich pozostać blizny,
- trądzik grudkowy lub grudkowo-krostkowy – oprócz ropnych krost, na brodzie pojawić się mogą twarde, zbite, czerwone grudki.
Jakie są przyczyny zapalenia okołoustnego?
Zapalenie okołoustne, inaczej określane jako dermatoza, to stan zapalny skóry zlokalizowany w okolicach ust. Wiele czynników sprzyja wystąpieniu dermatozy, dlatego czasem trudno jest jednoznacznie określić przyczynę. Wśród przyczyn wymienia się:
- przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych,
- używanie nieodpowiednio dobranych kosmetyków,
- infekcje grzybicze i bakteryjne,
- bardzo tłustą lub bardzo suchą cerę,
- nadmierną ekspozycję na promienie UV.
Czynnikami sprzyjającymi stanom zapalnym są także:
- niedobory pokarmowe (szczególnie niedobór witamin z grupy B i żelaza),
- obecność pasożytów skórnych (np. nużeńca ludzkiego),
- AZS,
- alergie,
- zaburzenia hormonalne,
- przyjmowanie niektórych leków (np. antykoncepcji hormonalnej),
- inne choroby (ogólnoustrojowe, immunologiczne).
Dermatoza okołoustna znacznie częściej występuje u kobiet i dzieci . U mężczyzn natomiast może pojawić się w wyniku nieumiejętnego usuwania zarostu i powstających mikrourazów [1, 2].
