U nas zapłacisz kartą
Pryszcze wokół ust i brody - Jak pozbyć się ich raz na zawsze?
O czym świadczą pryszcze wokół ust?
Pryszcze na waszej twarzy pojawiają jedynie w konkretnych miejscach: wokół ust, na czole, na brodzie albo na linii żuchwy? Według ajurwedy może to świadczyć o zaburzeniach konkretnych narządów. Tradycyjna medycyna jest nieco bardziej powściągliwa w diagnozie. Czy na podstawie miejsc, w których pojawiają się wypryski, można określić, co dzieje się z organizmem? To pytanie postanowiłyśmy zadać specjaliście – dermatolożka Oldze Warszawik.
I tak i nie – brzmi odpowiedź. Ogólnie na skórze mogą pojawiać się zmiany, które świadczą o konkretnej chorobie narządów wewnętrznych. Cześć zmian skórnych ma na przykład wyraźny związek z występowaniem nowotworu narządów wewnętrznych i kiedy widzimy takie zmiany to koniecznie musimy zrobić badania diagnostyczne w kierunku choroby. Natomiast jest chodzi o zmiany trądzikowe – krostki, grudki na twarzy – to nie da się powiązać lokalizacji zmian z uszkodzeniem konkretnego narządu – wyjaśnia dermatolożka. Jest jednak wyjątek.
Kiedy krostki, grudki czy guzki pojawiają się na linii żuchwy i na brodzie, często jest to związane z zaburzeniami hormonalnymi. Kiedy kobieta ma trądzik na brodzie i na linii żuchwy, powinna sprawdzić poziom androgenów, czyli męskich hormonów – dodaje.
O czym świadczą zatem pryszcze wokół ust?, zapytacie. Na to pytanie też znamy odpowiedź.
Co na pryszcze na brodzie może przepisać lekarz?
Co na pryszcze na brodzie stosuje się w ramach profesjonalnej terapii? Paleta dostępnych leków jest bardzo szeroka. Należą do nich między innymi:
- antybiotyki, takie jak erytromycyna, klindamycyna, , tetracyklina oraz mupirocyna,
- chemioterapeutyki, w tym przede wszystkim metronidazol,
- retinoidy, czyli pochodne witaminy A takie jak ) adapalen, tazaroten, tretinoina,
- kwas azelainowy,
- nadtlenek benzoilu,
- maść ichtiolowa,
- tlenek cynku,
- leki hormonalne: spironolakton i octan cyproteronu.
Dodatkowo zdecydować można się na jednej z licznych zabiegów, takich jak laseroterapia, naświetlanie lampą IPL, peeling kawitacyjny, mikrodermabrazja.
Jak leczyć zapalenie okołoustne?
W przypadku wystąpienia wymienionych wcześniej objawów w okolicach ust, zalecana jest wizyta u dermatologa, który przeprowadzi szczegółowy wywiad, oceni charakter zmian i postawi odpowiednią diagnozę. Najważniejsze w leczeniu okołoustnego zapalenia skóry jest wyeliminowanie jego przyczyny. Wystąpienie objawów może mieć podłoże alergiczne, dlatego wskazana jest eliminacja alergenu , którym może być składnik pokarmowy czy inny czynnik środowiskowy. Gdy zaobserwujemy, że zaczerwienienie i pieczenie pojawia się po konkretnych kosmetykach, należy zrezygnować z ich stosowania. Jeśli dolegliwość ma podłoże bakteryjne, wówczas leczenie wymaga miejscowego zastosowania antybiotyków. Zdarza się, że antybiotyk trzeba podać również doustnie, najczęściej stosowane są wtedy erytromycyna oraz tetracykliny. Jeżeli stwierdzono infekcję grzybiczą, stosowane są przede wszystkim maści lub kremy przeciwgrzybicze. Dolegliwości powstałe w wyniku niedoboru składników odżywczych, szczególnie witaminowych, wymagają suplementowania odpowiednimi preparatami dostępnymi na rynku oraz zmiany diety.
W celu łagodzenia objawów warto zastosować odpowiednie emolienty i dermokosmetyki na bazie naturalnych składników . Najlepiej zrezygnować z kosmetyków perfumowanych zawierających sztuczne barwniki czy alkohol, ponieważ dodatkowo podrażniają skórę w okolicach zmian chorobowych. W przypadku niemowląt i małych dzieci, gdy za stan zapalny odpowiada nadmierne ślinienie się, należy zadbać o regularne i dokładne osuszanie okolic ust.
Zapalenie okołoustne można całkowicie wyleczyć, dolegliwość może okazać się jednak przewlekła i wymagać stałej kontroli dermatologicznej. Bardzo ważna jest odpowiednia higiena twarzy – zarówno w czasie leczenia, jak i po ustąpieniu objawów [1, 3, 4].
Wypryski na brodzie u młodzieży - skąd się biorą?
Wypryski na brodzie u osób w wieku nastoletnim (11-18 lat) z dużą dozą prawdopodobieństwa są manifestacją schorzenia znanego jako trądzik młodzieńczy (Acne juvenilis). Jest to przewlekła choroba gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych, powodująca nadprodukcję sebum.
Bezpośrednią jej przyczyną jest:
- nadmierne stężenie androgenów w okresie dojrzewania płciowego, zwłaszcza u chłopców,
- przyspieszone rogowacenie ujść gruczołów łojowych,
- nadkażenia bakteryjne, zwłaszcza ze strony szczepu Propionibacterium acnesi.
W zależności od charakteru objawów przypadłość ta występuje w kilku odmianach, wśród których wyróżnić można:
- trądzik zaskórnikowy – podstawowym wykwitem są tak zwane wągry (zaskórniki), otwarte lub zamknięte. Mają one średnicę od 1 do 3 milimetrów. Są efektem zatkania gruczołów łojowych,
- trądzik krostkowy – na twarzy, w tym w szczególności w tzw. strefie T (czoło, nos, broda), pojawiają się wypełnione ropą, żółtawe krosty, zaś skóra objęta zostaje stanem zapalnym. Pryszcze te są miękkie, ale nie powinny być wyciskane, a to z uwagi na ryzyko dalszego rozprzestrzenienia choroby. Po ustąpieniu pryszczy z twarzy, do końca życia mogą po nich pozostać blizny,
- trądzik grudkowy lub grudkowo-krostkowy – oprócz ropnych krost, na brodzie pojawić się mogą twarde, zbite, czerwone grudki.
