U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i sposoby leczenia pryszczy wokół ust u dziecka
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Zmiany wywoływane przez HSV-1 są zwykle typowe w wyglądzie i znane większości osób, stąd rzadko bywają przyczyną zgłaszania się do lekarza. Chorzy nie leczą się lub stosują sposoby „domowe”. Jednak z uwagi na możliwość rozprzestrzeniania się zakażenia w otoczeniu, osoby chore powinny zgłosić się do lekarza i zastosować miejscowo leki przeciwwirusowe, zwłaszcza w przypadku długotrwałego utrzymywania się zmian czy zajęcia większego obszaru skóry lub błony śluzowej. Chorzy z towarzyszącymi objawami ogólnymi (gorączka, objawy grypopodobne) wymagają podawania leku przeciwwirusowego w postaci doustnej lub dożylnej. Pacjenci, u których występują dodatkowo zmiany narządowe, wymagają leczenia w warunkach szpitalnych. Niemowlęta i małe dzieci z pierwotnym zakażeniem wirusem HSV-1 często również wymagają leczenia w szpitalu, ponieważ ze względu na ból w jamie ustnej i/lub gorączkę odmawiają przyjmowania płynów oraz posiłków i wymagają nawodnienia dożylnego, a także podania leku przeciwwirusowego drogą dożylną. Do lekarza powinny zgłaszać się kobiety ze zmianami opryszczkowymi na narządach płciowych. Jeżeli opryszczka genitalna pojawi się po raz pierwszy w terminie porodu, stanowi to wskazanie do wykonania cięcia cesarskiego. Jednak nie jest konieczna izolacja matki od noworodka ani innych położnic, nie ma również przeciwwskazań do karmienia piersią. Należy natomiast obserwować i badać noworodka, aby stwierdzić, czy nie doszło do zakażenia.
Wygląd zmian opryszczkowych jest dosyć charakterystyczny, zwykle więc rozpoznanie jest stawiane na podstawie badania lekarskiego. Przy podejrzeniu zakażenia wrodzonego, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych czy zmian narządowych, wykonywane są badania serologiczne dla wykrycia swoistych przeciwciał w surowicy krwi, badania wirusologiczne umożliwiające identyfikację wirusa oraz inne badania dodatkowe. Ze względu na predyspozycję wirusa do zajęcia ośrodkowego układu nerwowego i narządu wzroku, noworodki powinny być ocenione przez okulistę oraz neurologa.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?
Niestety, tak jak w przypadku każdej alergii, również w odniesieniu do alergicznego wyprysku kontaktowego nie istnieje skuteczne leczenie przyczynowe. Aktualne metody postępowania pozwalają jedynie zmniejszyć stan zapalny skóry oraz dolegliwości świądowe, ale ponowny kontakt z alergenem może je znowu wywołać. Raz rozpoznana alergia kontaktowa będzie się utrzymywać przez całe życie chorego.
W celu uniknięcia wysiewu kolejnych zmian skórnych konieczne jest przede wszystkim unikanie kontaktu skóry z uczulającym alergenem. Można na przykład zastąpić metalowe elementy w ubrankach plastikowymi. Po zakończeniu leczenia wskazana jest odpowiednia pielęgnacja skóry z użyciem preparatów bezzapachowych i bez dodatku środków konserwujących.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Po przechorowaniu opryszczki należy pamiętać o możliwości nawrotu i unikać sytuacji, które mogą go wywołać. Chorzy z oczną postacią zakażenia powinni podlegać okresowej kontroli okulistycznej. Pacjenci po przebyciu ciężkiego zakażenia (postać uogólniona, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, wrodzona postać zakażenia) mogą wymagać dalszej opieki specjalistycznej, w tym neurologicznej, rehabilitacyjnej, okulistycznej, immunologicznej.
Ze względu na znaczne rozpowszechnienie wirusa HSV-1 zwykle dochodzi do zakażenia osób w najbliższym otoczeniu. Aby ograniczyć przenoszenie wirusa, należy unikać bezpośredniego kontaktu z osobą chorą, np. nie całować się, nie używać tych samych naczyń, sztućców, ręczników, szminek. Nie powinno się dotykać zmian skórnych. Podczas występowania objawów należy ograniczyć kontakty towarzyskie i przebywanie w skupiskach ludzkich.
Zapobieganie zakażeniu wirusem HSV-2 polega na unikaniu kontaktów seksualnych z osobą, która ma wykwity na narządach płciowych. Celem zapobiegania zakażeniu wrodzonemu kobiety powinny unikać zajścia w ciążę podczas pierwotnego zakażenia wirusem HSV-2. Stwierdzenie zmian opryszczkowych na narządach płciowych u kobiety rodzącej w okresie czynnego zakażenia jest wskazaniem do wykonania cesarskiego cięcia, aby uniknąć zakażenia noworodka podczas porodu siłami natury.
Opryszczka - pytania i odpowiedzi
Zobacz także
Karmienie piersią w sytuacjach szczególnych Jak kontynuować karmienie piersią po powrocie do pracy? Czy karmiąc dziecko, mogę przyjmować leki? Czy mogę karmić piersią po cięciu cesarskim? Czy możliwe jest karmienie naturalne wcześniaka? Co robić, gdy moje dziecko ma żółtaczkę lub jest chore? Kiedy należy się skonsultować z lekarzem?
Jakie są przyczyny zapalenia okołoustnego?
Zapalenie okołoustne, inaczej określane jako dermatoza, to stan zapalny skóry zlokalizowany w okolicach ust. Wiele czynników sprzyja wystąpieniu dermatozy, dlatego czasem trudno jest jednoznacznie określić przyczynę. Wśród przyczyn wymienia się:
- przewlekłe stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych,
- używanie nieodpowiednio dobranych kosmetyków,
- infekcje grzybicze i bakteryjne,
- bardzo tłustą lub bardzo suchą cerę,
- nadmierną ekspozycję na promienie UV.
Czynnikami sprzyjającymi stanom zapalnym są także:
- niedobory pokarmowe (szczególnie niedobór witamin z grupy B i żelaza),
- obecność pasożytów skórnych (np. nużeńca ludzkiego),
- AZS,
- alergie,
- zaburzenia hormonalne,
- przyjmowanie niektórych leków (np. antykoncepcji hormonalnej),
- inne choroby (ogólnoustrojowe, immunologiczne).
Dermatoza okołoustna znacznie częściej występuje u kobiet i dzieci . U mężczyzn natomiast może pojawić się w wyniku nieumiejętnego usuwania zarostu i powstających mikrourazów [1, 2].
Jak się objawia opryszczka?
- opryszczka wargowa: najczęstsza postać nawrotowa, o łagodnym przebiegu, wykwity występują w okolicy ust
- opryszczkowe zapalenie jamy ustnej: jest to najczęstsza postać pierwotnego zakażenia u małych dzieci, przebieg jest ciężki, z gorączką, osłabieniem, pęcherzyki powstają na błonie śluzowej jamy ustnej, pękając – tworzą bolesne nadżerki, dzieci odmawiają przyjmowania płynów i pokarmów
- egzema opryszczkowa: obserwowana najczęściej u niemowląt z atopowym zapaleniem skóry jako nadkażenie wirusowe, przebieg choroby może być ciężki, z gorączką i nasilonymi zmianami skórnymi
- zapalenie spojówek i rogówki: postać ta może doprowadzić nawet do całkowitej utraty wzroku ze względu na zmętnienie rogówki.
U chorych z zaburzeniami odporności zakażenie HSV-1 może przebiegać w postaci uogólnionej o ciężkim przebiegu, z wykwitami na całej powierzchni skóry, błon śluzowych, a także z zajęciem narządów wewnętrznych, w tym ośrodkowego układu nerwowego.