U nas zapłacisz kartą
Pryszcze z białą ropą - Przyczyny, Leczenie i Porady
Zapalenia mieszków włosowych
To również zapalenia gronkowcowe. Mają dwie postaci:
- u kobiet bardzo często przed miesiączką, objawiają się pojedynczymi wykwitami na skórze. Takie wykwity (grudki, w których zbiera się ropa) pojawiają się u ujść mieszków włosowych, te wykwity nie wymagają szczególnego leczenia, pewnie doskonale wiecie z doświadczenia, że szybko znikają. Jeśli już jest taka konieczność, to wystarczy je potraktować środkami odkażającymi o działaniu przeciwbakteryjnym,
- choć pojedyncze grudki gronkowcowe mogą pojawiać się i u mężczyzn, to panowie zagrożeni są również nieco inną odmianą tego zakażenia mianowicie jest to tzw. figówka gronkowcowa, czyli przewlekłe zapalenie mieszków włosowych w obrębie męskiego zarostu (brody). To zakażenie jest trudne w leczeniu, ale wyleczenie jest jak najbardziej możliwe. Jeśli obserwujesz u siebie takie objawy koniecznie skorzystaj z pomocy lekarskiej.
Inne choroby nie tworzą ropni na skórze, ale alarmujące powinny być wszelkie zmiany rumieniowe, sączące się wypryski, owrzodzenia i im podobne nieprzyjemne zjawiska.
Stosowanie miejscowych preparatów antybakteryjnych i przeciwzapalnych
Miejscowe preparaty antybakteryjne i przeciwzapalne stanowią ważny element w walce z ropnymi pryszczami na twarzy . Są one szczególnie skuteczne w redukowaniu stanu zapalnego i zwalczaniu bakterii, które przyczyniają się do powstawania trądziku. Oto kluczowe informacje dotyczące stosowania tych preparatów:
- Benzoyl peroxide : Jest to jeden z najczęściej rekomendowanych składników w leczeniu trądziku, dzięki swoim silnym właściwościom antybakteryjnym. Pomaga on w eliminacji bakterii odpowiedzialnych za trądzik, jednocześnie oczyszczając zatkane pory.
- Kwas salicylowy : Składnik ten działa keratolitycznie, co oznacza, że pomaga w złuszczaniu zewnętrznej warstwy skóry, zapobiegając zatykaniu porów. Jest to szczególnie ważne w przypadku nagłego wysypu pryszczy na twarzy.
- Niacynamid : Posiada silne właściwości przeciwzapalne i jest skuteczny w redukcji zaczerwienień oraz poprawie ogólnej kondycji skóry.
- Antybiotyki miejscowe : W niektórych przypadkach dermatolodzy mogą przepisać antybiotyki miejscowe, które pomagają zwalczać infekcje bakteryjne skóry.
Podczas stosowania tych preparatów ważne jest, aby:
- Rozpocząć od niższych stężeń : To pozwoli skórze stopniowo przyzwyczaić się do produktu, minimalizując ryzyko podrażnień.
- Stosować preparaty zgodnie z zaleceniami : Nadużywanie produktów antybakteryjnych może prowadzić do wysuszenia skóry i nasilenia problemów.
- Obserwować reakcję skóry : W przypadku wystąpienia silnego podrażnienia lub uczulenia, należy przerwać stosowanie i skonsultować się z dermatologiem.
Stosowanie tych preparatów może znacząco przyczynić się do redukcji ropnych wyprysków na twarzy po 30 oraz u osób w innych grupach wiekowych, wspomagając proces leczenia trądziku.
Rodzaje pryszczy na twarzy - czym są "pryszcze"?
Pryszcze są popularnym określeniem wszystkich wykwitów skórnych, które mogą być objawem zarówno trądziku pospolitego, jak i sporadycznie pojawiających się zmian na skórze. Pryszcze przeważnie kojarzą nam się z niewielkimi krostkami, wypełnionymi białą ropą, ale to nie jedyny typ krostki, którą określamy tym mianem. Pamiętajmy, że idealne, całkowicie pozbawione pryszczy cery są rzadkością i każdy przynajmniej raz w życiu doświadczył walki z chociaż pojedynczą krostką na twarzy lub na ciele. Zmiany skórne rozwijają się w miejscach, w których mamy najbardziej aktywne gruczoły łojowe, a więc zazwyczaj w strefie T na twarzy (na czole, brodzie, w okolicy ust i nosa), na dekolcie lub plecach.
Zaskórniki, potocznie nazywane wągrami, to zapchane zanieczyszczeniami pory. Są jedną z najczęściej występujących niedoskonałości skórnych. Zazwyczaj mają średnicę od 1 do 3 mm. Występują w dwóch odmianach: otwartej i zamkniętej.
- Zaskórniki otwarte są wypełnione masą rogowo-łojową, która utlenia się od zawartej w nich keratyny, co skutkuje zmianą koloru na czarny.
- Zaskórniki zamknięte to drobne wypukłości bez ujścia. Wokół nich nie występuje stan zapalny. Wypełnione są zbitą, czasem nawet twardą treścią w białym lub żółtym kolorze.
Zobacz także
Bolesne wykwity skórne - guzki
Powstanie na skórze guzków zazwyczaj jest objawem trądziku pospolitego, ale czasem dochodzi również do mocnego zakażenia pojedynczej krostki. Są to duże zmiany, a pierwszym objawem ich powstania jest zazwyczaj swędzenie lub bolesność na danym obszarze. Guzek, a także obranie się ropnej wydzieliny następuje z czasem, wraz z rozwojem stanu zapalnego. Guzki goją się długo w porównaniu do wcześniej wymienionych niedoskonałości, są zaczerwienione i mogą prowadzić do powstania blizny potrądzikowej.
Cysty to bardzo duże pryszcze, które są zaczerwienione, bardzo bolesne i wywołujące spory obrzęk skóry. Mają nieregularny kształt, mogą znajdować się bardzo głęboko w skórze. Gromadzi się w nich ropna treść, która z czasem może powodować samoistne pęknięcie cysty i wydobycie się substancji o żółtawej barwie. Niektóre z cyst należy usuwać u specjalisty, ponieważ mogą one nawracać. Nawet po pęknięciu takiej zmiany i pozornym wygojeniu, ponownie zaczyna zbierać się w niej ropna wydzielina.
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
