U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na pozbycie się pryszczów z ropą na twarzy
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
Krosty na twarzy z białą wydzieliną
Występujące w przebiegu trądziku wypryski są zaczerwienione, jednak z wyraźnie jaśniejszymi końcówkami – to efekt zalegania żółtawej, niekiedy białawej treści ropnej, którą wypełnione są skórne wykwity. Uwaga – jeśli wydzieliny jest bardzo dużo, można podejrzewać jedną z rzadszych, ale za to najcięższych postaci klinicznych Acne vulgaris – trądzik ropowiczy.
Krosty z białą wydzieliną na twarzy lokują się w kilku typowych miejscach. Są to przede wszystkim czoło, policzki oraz broda i linia żuchwy. Oprócz tego, zmiany skórne występują też na szyi, ramionach, plecach, rzadziej na klatce piersiowej i innych częściach ciała. Co niezwykle istotne, trądzik w postaci krostkowej, z ropnymi wypryskami, może się utrzymywać przez długie lata, a ustępując pozostawia po sobie trwały ślad w postaci szpecących blizn.
Ropne bąble na skórze
Bąble ropne na skórze wskazywać mogą nie tylko na jedną z postaci opryszczki, ale też tzw. czyraczność. Czyraki są objawem gronkowcowego zapalenia mieszków włosowych.
W przebiegu infekcji w pierwszej kolejności na skórze pojawiają się niezwykle bolesne, czerwone, twarde i zbite guzki. Po kilku dniach pod ich powierzchnią zaczyna się zbierać ropna treść.
W dalszej kolejności dochodzi do samoczynnego pęknięcia zmiany skórnej i rozlania się jej zawartości. Wiąże się to z kolejną porcją doznań bólowych, a dodatkowo należy się liczyć z tym, że w miejscu rozerwania czyraka pozostanie głęboka, widoczna blizna.
Czyraki występują pojedynczo. Mogą się pojawić w każdym niemal miejscu, ale zwłaszcza na plecach, ramionach, pośladkach, klatce piersiowej, szyi. W ostatnim przypadku istnieje ryzyko poważnych powikłań, z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych włącznie.
Innym schorzeniem, w przebiegu którego pojawiające się na skórze bąble wypełnione są ropą, jest choroba Duhringa. Jest to skórna postać celiakii, a więc skrajnej postaci nietolerancji glutenu. Mimo zupełnie odrębnej etiologii, zmiany skórne przypominają te, które pojawiają się u pacjentów chorych na opryszczkę.
Różni się jednak ich lokalizacja. W tym przypadku ropnie pojawiają się w takich miejscach, jak:
- kolana i łokcie,
- pośladki i lędźwie,
- okolice łopatek,
- twarz i owłosiona skóra głowy.
Wyciskanie pryszczy – tak czy nie?
Pryszcze na twarzy, zwłaszcza jeśli bardzo licznie pokrywają skórę, nierzadko są źródłem kompleksów. Nic więc dziwnego, że chcąc jak najszybciej się ich pozbyć, wiele osób decyduje się na wyciskanie. Odradzamy jednak taką metodę, ponieważ może ona przynieść skutek odwrotny do zamierzonego. Nieumiejętne wyciskanie często prowadzi do rozsiania bakterii na inne partie skóry. Zdarza się też, że zbyt mocny nacisk skutkuje powstaniem rany, a w rezultacie – blizny.
Jeśli jednak nie jesteśmy w stanie was odwieść od wyciskania, radzimy, żeby dobrze się do niego przygotować. Dokładnie umyjcie, a najlepiej też zdezynfekujcie, ręce. Wyciskajcie wyłącznie „dojrzałe” pryszcze, a więc takie, które mają dobrze widoczną białą końcówkę. Nie naciskajcie na skórę zbyt mocno: jeśli zawartość pryszcza nie wychodzi łatwo, to znak, że jeszcze jest za wcześnie i trzeba poczekać, aż ropa podejdzie pod wierzch skóry. Po wyciśnięciu koniecznie odkaźcie skórę, np. za pomocą spirytusu salicylowego.
