U nas zapłacisz kartą
Przebarwienia na twarzy po trądziku - Jak sobie z nimi radzić?
Blizny i przebarwienia potrądzikowe – podsumowanie
Blizny i przebarwienia po trądziku to nie tylko problem estetyczny. Ich obecność na skórze w dużej mierze wpływa na nasze samopoczucie i to, jak siebie postrzegamy. Co więcej, widoczne przebarwienia to także częsty powód stygmatyzacji i wykluczenia społecznego.
Choć pozbycie się przebarwień potrądzikowych wymaga cierpliwości, to nie jest niemożliwe. Z odpowiednimi kosmetykami o ukierunkowanym działaniu, do których zalicza się nowa gama produktów Mela B3 możesz cieszyć się rozświetloną skórą o ujednoliconym kolorycie i bez przebarwień.
- Sałagan K., Niemyska K., Blizny potrądzikowe – mechanizm powstawania i diagnostyka, Kosmetologia Estetyczna 4/2018/vol. 7.
- Materiały prasowe marki
Jak leczyć przebarwienia potrądzikowe?
Istnieje wiele metod leczenia przebarwień potrądzikowych. Znaczenie tu mają leki na receptę i bez recepty, kosmetyki oraz zabiegi wykonywane w salonie kosmetycznym.
Niektóre z nich mają podwójne działanie – przeciwtrądzikowe i usuwające przebarwienia. Produkty do stosowania na skórę należy nakładać na całą twarz, a nie tylko na widoczne przebarwienia.
Retinoidy miejscowe
Retinoidy to grupa związków będących pochodnymi witaminy A. Mają udowodnioną skuteczność w leczeniu trądziku, a dodatkowo powodują rozjaśnianie przebarwień potrądzikowych, dzięki zwiększaniu obrotu komórkowego i hamowaniu syntezy melaniny. Mogą także powodować usuwanie dojrzałych melanocytów z naskórka.
Retinoidy mogą być stosowane samodzielnie lub w połączeniu z nadtlenkiem benzoilu. W leczeniu hiperpigmentacji retinoidy stosuje się miejscowo, w postaci kremów i żeli. Zaliczamy do nich m.in. adapalen (np. Differin, Acnelec), retinol, retinal, tretynoinę.
Nadtlenek benzoilu
Nadtlenek benzoilu działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwłojotokowo i keratolitycznie (złuszcza warstwę rogową naskórka). Zawarty jest w preparatach w formie żelu (np. Benzacne) i stosuje się go miejscowo na skórę.
Głównym wskazaniem do jego stosowania jest trądzik pospolity. W połączeniu z retinoidem miejscowym zalecany jest jako leczenie pierwszego rzutu przebarwienia po trądziku. Przykładem preparatu zawierającego nadtlenek benzoilu i adapalen jest Epiduo .
Kwas azelainowy
Kwas azelainowy hamuje syntezę melaniny oraz ma właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwutleniające i keratolityczne, dzięki czemu skuteczny jest również w leczeniu trądziku (choć nie tak bardzo jak retinoidy). Dostępny jest w formie kremów i żeli w stężeniu od 10% do 20% (np. w preparacie Skinoren).
Blizny i przebarwienia potrądzikowe – czym są i jak powstają?
Choć po walce z niedoskonałościami może się wydawać, że pokonaliśmy aktywną fazę trądziku, czego efektem jest gładka skóra, bardzo często pozostawia on ślad po swojej obecności, jakimi są blizny po trądziku i przebarwienia.
Przebarwienia po trądziku to plamki różnej wielkości, które mogą przyjmować różowy lub brązowy odcień. Najczęściej umiejscowione są na twarzy, jednak mogą wystąpić również w takich miejscach jak dekolt czy plecy. Jak powstają?
Kluczowym czynnikiem, jaki odpowiada za powstanie przebarwienia na skórze jest promieniowanie UV. To właśnie ono jest odpowiedzialne za zwiększoną produkcję melaniny. W połączeniu z toczącym się w skórze stanem zapalnym prowadzi do powstania nieestetycznego przebarwienia.
Z kolei blizny potrądzikowe to skutek występujących stanów zapalnych skóry, których gojenie nie zawsze przebiega w sposób prawidłowy. Jest to chociażby sytuacja, w której dochodzi do przerwania ciągłości skóry, czego przykładem może być rozdrapywanie lub wyciskanie niedoskonałości i dodatkowe eksponowanie ich na działanie promieni słonecznych bez odpowiedniej fotoprotekcji.
Między innymi dlatego tak ważne jest, by nie próbować samodzielnie wyciskać pryszczy ani ich rozdrapywać. Warto pamiętać, że jest to niehigieniczne i może prowadzić do roznoszenia bakterii na innych obszarach skóry.
Czynniki wpływające na wygląd blizn po trądziku
Przebieg prawidłowego procesu gojenia się uszkodzeń skóry z pozostawieniem trwałego śladu na skórze w formie blizny, zależy od wielu czynników. Wyróżniamy czynniki ogólne oraz czynniki miejscowe.
Czynniki ogólne:
- wiek pacjenta,
- kolor skóry,
- stan ogólny pacjenta oraz choroby współtowarzyszące,
- choroby nerek i wątroby,
- cukrzyca,
- zaburzenia hormonalne,
- sposób odżywiania,
- niedobory witamin, głównie A i E oraz białka,
- zaburzenia krążenia,
- przyjmowane leki, g,ównie sterydy i cytostatyki,
- nikotynizm,
- geny,
- skłonności indywidualne do powstawania blizn przerosłych i keloidów.
Czynniki miejscowe:
- umiejscowienie rany (np. twarz, klatka piersiowa, plecy, ramiona),
- kształt, szerokość i głębokość rany,
- nieprawidłowe ukrwienie rany,
- neuropatia,
- zakażenia w miejscu tworzenia się blizny,
- niekorzystne mikrośrodowisko,
- stosowanie leków w obrębie rany,
- pielęgnacja rany.
