Przebarwienia po oparzeniu drugiego stopnia - Przyczyny, Leczenie i Profilaktyka

Oparzenia termiczne – jak pomóc poszkodowanemu i jakie opatrunki stosować na szybsze gojenie ran po oparzeniu

Oparzenia słoneczne, oparzenia wrzątkiem lub na przykład gorącą parą, to jedne z częstszych urazów. Zależnie od ich głębokości i rozległości, mogą generować kilkudniowy dyskomfort niewymagający leczenia, lub bolesne rany na skórze, które należy potraktować specjalistycznym opatrunkiem na oparzenia. Jak powinna wyglądać pierwsza pomoc w takim przypadku i które opatrunki powodują szybsze gojenie ran?

To, jak poważne są skutki danego oparzenia, zależy od temperatury i czasu jej działania na skórę, a także od szybkości stygnięcia tkanki, która uległa urazowi cieplnemu, a zatem… Bardzo duże znaczenie ma natychmiastowość i fachowość pierwszej pomocy udzielanej osobie poszkodowanej. Jej clou stanowi w tym przypadku schłodzenie poparzonego miejsca… ale po kolei!

Oparzenie I stopnia

Obejmuje tylko naskórek. Jego cechami charakterystycznymi są:

  • zaczerwienienie skóry, czyli rumień
  • lekki obrzęk
  • bolesne pieczenie skóry

Rumień może być wynikiem krótkotrwałego działania pary wodnej, niezbyt gorącej wody lub silnego działania promieni słonecznych. Zaczerwienienie skóry utrzymuje się zwykle kilka dni i goi się samoistnie po złuszczeniu naskórka. I stopień oparzenia nie niesie za sobą ryzyka powstania blizny.

W tym przypadku poparzone miejsce należy trzymać pod strumieniem zimnej wody przez kilkadziesiąt sekund. Powierzchowne oraz drobne oparzenia można również przemyć produktem do oczyszczania, przemywania ran. Można sięgnąć po preparat zwierający np. poliheksanidynę - substancję, która wspiera proces gojenia ran i nie sprzyja rozwojowi odporności drobnoustrojów. Następnie należy delikatnie osuszyć oparzone miejsce jałową gazą i nałożyć czysty, suchy opatrunek.

Czym są oparzenia 2 stopnia?

Oparzenia to uszkodzenia tkanek, których podłożem jest działanie wysokiej temperatury. W zależności od stopnia głębokości zmian i rodzaju uszkodzenia skóry nauka wyróżnia 4 stopnie oparzeń.

Najlżejsze są oparzenia pierwszego stopnia, które obejmują w zasadzie sam naskórek i są z reguły bezbolesne. Największe zmiany wywołują oparzenia czwartego stopnia, które obejmują nie tylko skórę, ale także tkanki położone niżej, czyli mięśnie, ścięgna i kości.

2 stopień oparzenia może mieć charakter:

  • termiczny (działanie ciepła),
  • chemiczny (środki chemiczne o żrącym działaniu),
  • elektryczny (przepływ prądu przez ciało),
  • radiacyjny (do którego zaliczane jest także oparzenie słoneczne).

Pierwsza pomoc przy oparzeniach termicznych

  • Niezależnie od tego, z którym stopniem oparzenia mamy do czynienia i jak bardzo jest ono rozległe, czego zresztą w pierwszej chwili i tak nie da się precyzyjnie ocenić, zaczynamy zawsze od tego samego – od przerwania kontaktu osoby poszkodowanej ze źródłem ciepła powodującym uraz.
  • Kolejny krok zależy od okoliczności. Jeśli miało miejsce poparzenie ogniem, należy sprawdzić i ewentualnie ugasić tlącą się czy palącą na poszkodowanym odzież i ją, o ile to możliwe, usunąć. Przy oparzeniach wrzątkiem trzeba także jak najszybciej zdjąć ubranie z oparzonej części ciała, chyba że mocno przylega ono do skóry – wtedy nie robimy niczego na siłę, aby nie pogorszyć sytuacji i przechodzimy do następnych etapów postępowania.
  • Efektem urazów termicznych są obrzęki. Przewidując takie konsekwencje poparzenia, usuwamy z ciała osoby poszkodowanej wszelkie ozdoby – szczególnie biżuterię z dłoni, jeśli to właśnie one są poparzone.
  • Teraz najważniejsze – schładzamy poparzoną powierzchnię skóry – najszybciej, jak to możliwe (nawet przez ubranie, jeśli nie można go było wcześniej usunąć ze względu na silne przywieranie do ciała). To nie tylko przynosi ulgę poszkodowanemu, ale (przeprowadzone w pierwszej godzinie od chwili urazu) ma też wpływ na późniejsze leczenie oparzenia: działa przeciwobrzękowo i – UWAGA – zmniejsza głębokość oparzenia! Sprawdza się tak zwana reguła piętnastek, co oznacza, że mniej więcej przez kwadrans chłodzimy ranę po oparzeniu wodą o temperaturze około 15°C – najlepiej bieżącym jej strumieniem, z odległości jakichś 15 cm. Oczywiście, jeśli będzie to na przykład 20 minut i 20 stopni, też będzie w porządku. Najważniejsze jest to, aby zbytnio nie wyziębić organizmu i – z drugiej strony – nie pozostawiać oparzonych miejsc bez chłodzenia. Jeśli nie mamy dostępu do bieżącej wody, można użyć soli fizjologicznej i/lub zastosować chłodne kompresy.
  • WAŻNE! Jeśli po oparzeniu są bąble, NIE przekłuwamy ich. To w tym momencie naturalny – biologiczny opatrunek dla skóry. W żadnym wypadku również NIE smarujemy poparzonego miejsca maścią, kremem czy, co gorsze, alkoholem. Jedyne, co możemy zrobić, udzielając pierwszej pomocy już po schłodzeniu skóry, to zabezpieczyć ranę oparzeniową specjalistycznym opatrunkiem jałowym.
  • WARTO PAMIĘTAĆ, że przy oparzeniach górnych dróg oddechowych (gorącym powietrzem) i/lub rozległych oparzeniach skóry (wrzątkiem czy parą wodną) w ramach pierwszej pomocy nie wolno poszkodowanemu niczego podawać doustnie. Po unormowaniu się sytuacji, schłodzeniu i nawilżeniu ran, założeniu opatrunków i fachowej – medycznej ocenie stanu zdrowia osoby poparzonej, aplikowane są jej ewentualnie środki przeciwbólowe i/lub uspokajające. Nawadnia się również organizm, aby uniknąć wstrząsu.

Oparzenie słoneczne 2 stopnia

Skóra to dosyć wrażliwa część ciała. Nadmierna ekspozycja na słońce bez odpowiedniego zabezpieczenia przed działaniem promieni UV może doprowadzić do oparzenia słonecznego.

Tak samo jak oparzenia zwykle, tak i oparzenia słoneczne są podzielone na stopnie w zależności od rozmiaru i głębokości uszkodzeń skóry.

Oparzenia słoneczne 2 stopnia objawiają się nie tylko zaczerwienioną skórą, ale także bolesnymi pęcherzami na jej powierzchni. Na tego typu dolegliwości najbardziej narażone są osoby o jasnej karnacji.

Niekiedy wystarczy kilkanaście minut na ostrym słońcu bez ochrony, aby skóra uległa poparzeniu. Naturalną ochroną przed promieniami UV jest melanina, czyli barwnik zawarty w skórze.

Opalanie na słońcu powoduje wytwarzanie większej ilości melaniny. Brak odpowiedniego kremu z filtrem jest bezpośrednią przyczyną oparzenia naskórka. Przy pierwszym stopniu pojawia się tylko zaczerwienienie i pieczenie skóry.

Przy oparzeniu drugiego stopnia pojawiają się już bąble i pęcherze i dodatkowo towarzyszy im gorączka oraz silny ból. Taki stan bardzo często wymaga już interwencji lekarza.

Jak leczyć oparzenia słoneczne 2 stopnia? Na oparzone miejsca najlepiej nałożyć piankę lub delikatną maść o działaniu łagodzącym i schładzającym. Takie preparaty zawierają substancje syntetyczne, które ułatwiają gojenie ran i regenerują naskórek.

Nie należy stosować olejków lub preparatów natłuszczających, które utrudniają odprowadzanie ciepła z poparzonych miejsc. Ze względu na ryzyko zakażenia lekarze zalecają także stosowanie leków, które zapobiegają zakażeniu.

Skuteczne efekty przynoszą także domowe sposoby na oparzenia słoneczne 2 stopnia. Skórę można obłożyć maślanką, jogurtem naturalnym czy innym produktem mlecznym. Naturalne metody przynoszą ukojenie, odżywiają i natłuszczają skórę.

Jeśli plamy na plecach spowodowane będą łupieżem pstry, niezwłocznie należy zacząć stosować odpowiednie dermokosmetyki, przeznaczone dla osób zmagających się z tą chorobą, ale też niezwłocznie zgłosić się do dermatologa.

Czytaj dalej...

Większość badań sugeruje, że ekstrakt z cebuli, zawierający heparynę i alantoinę, poprawia kolor i wygląd blizn oraz łagodzi ból i swędzenie blizn po oparzeniu, usunięciu tatuażu, urazie lub operacji.

Czytaj dalej...

Warto też sięgać po kosmetyki, w których składzie kryją się substancje, takie jak kwas azelainowy, retinol, arbutyna, mącznica lekarska, kwas kojowy, kwas fitowy, kwas migdałowy, witamina C czy wyciąg z lukrecji.

Czytaj dalej...

Niestety, wystawianie skóry zarówno tej ze zmianami skórnymi, jak i bez na promieniowanie słoneczne może prowadzić do powstania i utrwalenia przebarwień, których pozbycie się wymaga od nas wiele cierpliwości i nierzadko, pomocy specjalisty.

Czytaj dalej...