U nas zapłacisz kartą
Przebarwienia po oparzeniu drugiego stopnia - Przyczyny, Leczenie i Profilaktyka
Jak leczyć oparzenia 2 stopnia?
Każde oparzenie 2 stopnia, które zajmuje ponad 15% powierzchni ciała u dorosłych i ponad 10% u dzieci (średnie i ciężkie) należy zawsze skonsultować z lekarzem i odpowiedniego leczenia.
Lżejsze i mniejsze oparzenia (do 10 lub 15%) mogą być opatrzone w domu. W wielu przypadkach nawet głębokie rany są całkowicie bezbolesne i to najczęściej osłabia czujność pacjentów.
Początek treści sponsorowanej
W przypadku nieestetycznych blizn pooparzeniowych, powypadkowych czy pooperacyjnych warto sięgnąć po lek w formie żelu dostępny w aptekach. Preparat, zawiera substancje czynne, takie jak heparyna, allantoina i wyciąg z cebuli. Współdziałanie tych składników w szczególności reguluje syntezę kolagenu, będącego głównym białkiem tkanki łącznej, co pozytywnie wpływa na wygląd i sposób gojenia uszkodzonej skóry. Jeśli chcesz pozbyć się blizny kliknij tutaj.
Koniec treści sponsorowanej
Wyniki leczenia zależą w dużej mierze od pierwszej pomocy przy oparzeniu 2 stopnia, która udzielana jest na miejscu wypadku. Miejsca pokryte ubraniem należy delikatnie odsłonić.
Takie działanie zapobiega doprowadzeniu do rozległych ran. W sytuacji silnego przylegania ubrania czy materiału do skóry nie wolno go na siłę odrywać. Jedyne co można zrobić w takiej sytuacji to obciąć go wokół.
Oparzenie można schłodzić zimną wodą, polewając miejsca powyżej rany oparzeniowej. Woda nie może być lodowata, a najlepsza jej temperatura to pomiędzy 10° - 20° C. Nie wolno natłuszczać ran, aby nie doprowadzać do powstania rany oparzeniowej. Wskazane jest natomiast przykrycie rany jałowym opatrunkiem.
Leczenie oparzenia 2 stopnia polega głównie na:
- zwalczaniu zakażenia,
- podawaniu indywidualnie dobranych leków i maści,
- uzupełnianiu białka i płynów,
- zastosowaniu antybiotyków i środków przeciwbakteryjnych,
- przemywaniu ran solą fizjologiczną,
- podawaniu zastrzyków przeciwtężcowych.
Oparzenie I stopnia
Obejmuje tylko naskórek. Jego cechami charakterystycznymi są:
- zaczerwienienie skóry, czyli rumień
- lekki obrzęk
- bolesne pieczenie skóry
Rumień może być wynikiem krótkotrwałego działania pary wodnej, niezbyt gorącej wody lub silnego działania promieni słonecznych. Zaczerwienienie skóry utrzymuje się zwykle kilka dni i goi się samoistnie po złuszczeniu naskórka. I stopień oparzenia nie niesie za sobą ryzyka powstania blizny.
W tym przypadku poparzone miejsce należy trzymać pod strumieniem zimnej wody przez kilkadziesiąt sekund. Powierzchowne oraz drobne oparzenia można również przemyć produktem do oczyszczania, przemywania ran. Można sięgnąć po preparat zwierający np. poliheksanidynę - substancję, która wspiera proces gojenia ran i nie sprzyja rozwojowi odporności drobnoustrojów. Następnie należy delikatnie osuszyć oparzone miejsce jałową gazą i nałożyć czysty, suchy opatrunek.
Czym są oparzenia 2 stopnia?
Oparzenia to uszkodzenia tkanek, których podłożem jest działanie wysokiej temperatury. W zależności od stopnia głębokości zmian i rodzaju uszkodzenia skóry nauka wyróżnia 4 stopnie oparzeń.
Najlżejsze są oparzenia pierwszego stopnia, które obejmują w zasadzie sam naskórek i są z reguły bezbolesne. Największe zmiany wywołują oparzenia czwartego stopnia, które obejmują nie tylko skórę, ale także tkanki położone niżej, czyli mięśnie, ścięgna i kości.
2 stopień oparzenia może mieć charakter:
- termiczny (działanie ciepła),
- chemiczny (środki chemiczne o żrącym działaniu),
- elektryczny (przepływ prądu przez ciało),
- radiacyjny (do którego zaliczane jest także oparzenie słoneczne).