U nas zapłacisz kartą
Przewlekła choroba skóry - Wyprysk - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Zobacz też [ edytuj | edytuj kod ]
- Anna A. Zalewska-Janowska Anna A. , Honorata H. Błaszczyk Honorata H. , Choroby skóry, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, ISBN 978-83-200-3760-9 , OCLC297835794 . Brak numerów stron w książce
- S. Jabłońska, S. Majewski, Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Warszawa 2010. ISBN 978-83-200-4154-5 .
- Mark G. Lebwohl, Warren R. Heymann & more, Treatment of Skin Disease: Comprehensive Therapeutic Strategies, 4e Hardcover – November 18, 2013.
- Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych wydana przez Światową Organizację Zdrowia w 2009 roku.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
Przewlekłe choroby skóry – POWIKŁANIA
Powikłania atopowego zapalenia skóry AZS
W poważniejszych przypadkach, gdy wyprysk atopowy i zmiany zapalne zlokalizowane są na powiekach, choroba może upośledzać widzenie u Pacjenta.
Powikłaniem wyprysku atopowego są zakażenia gronkowcem złocistym (ropne sączące się krostki) oraz zakażenia wirusem Herpes simplex (drobne grudki i pęcherzyki, podbiegnięte krwią), które – jako potencjalnie zagrażające życiu – wymagają natychmiastowego leczenia lekami przeciwwirusowymi.
Powikłania łuszczycy
Łuszczyca może przybrać postać uogólnioną (erytrodermia), obejmującą cała powierzchnię ciała. Uogólnionej postaci łuszczycy towarzyszy często trudna do opanowania gorączka oraz zwiększenie liczby leukocytów we krwi.
Niewątpliwie szczególnie niebezpieczną formą łuszczycy jest łuszczyca stawowa czyli Łuszczycowe Zapalenie Stawów (ŁZS) z bólem, obrzękiem, zesztywnieniem i deformacją stawów, które może prowadzić nawet do trwałego inwalidztwa.
Przewlekłe choroby skóry – STANDARDOWE LECZENIE
Konwencjonalne leczenie AZS
Miejscowe: emolienty, glikokortykosteroidy w postaci maści i kremów, antybiotyki, leki grzybobójcze.
Ogólne: antybiotyki, leki przeciwwirusowe, leki antyhistaminowe, naświetlanie światłem ultrafioletowym, cyklosporyna.
Rutynowe leczenie łuszczycy
Miejscowe: dermokosmetyki, preparaty keratolityczne, dziegcie, glikokortykosteroidy miejscowe, analogi witaminy D3.
Ogólne: fototerapia i fotochemioterapia, cyklosporyna, metotreksat, retinoidy, leki biologiczne.
Przewlekłe choroby skóry – leczenie łuszczycy, atopowego zapalenia skóry i egzemy
Powszechnie stosowane przez lekarzy dermatologów leczenie objawowe, w tym także biologiczne leczenie łuszczycy, ma na celu jedynie złagodzenie uciążliwych objawów i zmniejszenie dyskomfortu Pacjenta.
Takie podejście nie leczy przyczyn łuszczycy, atopowego zapalenia skóry czy egzemy.
Na pytanie: Skąd się to u mnie wzięło? Lekarz zazwyczaj odpowiada zgodnie z prawdą: NIE WIEM.
Farmakologiczne leczenie łuszczycy i innych przewlekłych chorób skóry
Antybiotyki, sterydy, retinoidy, kwasy, emolienty, lecznicze kąpiele, okłady czy zasypki – standardowo zalecane środki na złagodzenie objawów. Te preparaty są dostosowywane do rodzaju choroby skóry oraz stadia jej rozwoju i okresowo zmieniane.
Dlatego przypomina to eksperymentowanie na żywym organizmie – „proszę teraz spróbować tego, może pomoże”.
Leczenie biologiczne łuszczycy
Leczenie biologiczne łuszczycy jest dopiero w fazie eksperymentów i wciąż poza zasięgiem wielu osób. Pomimo wysokiej ceny biologiczne leczenie łuszczycy także nie likwiduje przyczyny choroby. Zadaniem leczenia biologicznego łuszczycy jest jedynie łagodzenie objawów łuszczycy.
Klasyfikacja [ edytuj | edytuj kod ]
Ze względu na etiologię schorzenia, choroby skóry dzieli się na:
- bakteryjne (np. liszajec zakaźny, czyrak, róża),
- grzybiczne (np. grzybice – stóp, paznokci, pachwin itp.),
- pasożytnicze (np. wszawica, świerzb),
- wirusowe (np. zakażenie opryszczkowe, półpasiec, brodawki),
- autoimmunologiczne (np. pęcherzyca zwykła lub bujająca),
- alergiczne (np. pokrzywka, AZS, wyprysk kontaktowy alergiczny),
- uwarunkowane genetycznie (np. łuszczyca, bielactwo nabyte),
- wywołane czynnikami fizykalnymi (np. pokrzywka fizykalna, oparzenia, fotodermatozy),
- zawodowe (np. różyca, wyprysk zawodowy),
- choroby tkanki łącznej (np. twardzina układowa, toczeń rumieniowaty układowy),
- osutki polekowe (np. osutka plamista, rumień wielopostaciowy polekowy),
- nowotwory (np. rak podstawnokomórkowy skóry, rak kolczystokomórkowy skóry).
Ze względu na lokalizację zmian chorobowych wyróżnia się dermatozy:
- błon śluzowych (np. grzybice, nowotwory),
- naczyniowe skóry (np. plamice),
- gruczołów potowych (np. nadmierne pocenie się),
- gruczołów łojowych (np. łojotokowe zapalenie skóry, trądzik),
- włosów i paznokci (np. łysienie, wrastający paznokieć),
- zaburzenia barwnikowe (np. znamię melanocytowate).
Ze względu na cechy wykwitów pierwotnych/typ zmian skórnych wyodrębniono choroby:
- rumieniowe (np. rumień trwały lub guzowaty),
- rumieniowo-złuszczające (np. łupież różowy Giberta),
- grudkowe (np. liszaj płaski),
- pęcherzowe (np. pęcherzyce),
- łuszczycę,
- choroby łuszczycopodobne (np. liszaj rumieniowaty).
Ze względu na charakterystyczny obraz mikroskopowy szczególnie wyróżniono:
- ziarniniaki,
- nowotwory złośliwe (np. czerniak złośliwy),
- chłoniaki (np. chłoniaki typu B).
Co robić, aby uniknąć zachorowania?
Ponieważ wyprysk zawodowy często powodują alergeny występujące w miejscu pracy czy podczas prac domowych, warto się zabezpieczać przed kontaktem z nimi za pomocą np. rękawiczek czy odzieży ochronnej.
Zobacz także
Alergia na chrom Chrom należy do najważniejszych alergenów kontaktowych. Wyprysk wywołany przez ten metal przebiega bardzo ciężko i zwykle trwa długo, nierzadko nawet dziesiątki lat.
Alergia na kobalt Kobalt należy do najczęstszych alergenów kontaktowych, przy czym uczula on różne grupy osób, w tym zarówno dzieci, jak i robotników z wypryskiem zawodowym.
Alergia na nikiel Najczęściej uczula nikiel znajdujący się w biżuterii, guzikach jeansów, sprzączkach pasków, a niekiedy również nożycach, sztućcach i innych wyrobach metalowych.
Alergeny kontaktowe Do najczęstszych alergenów kontaktowych w Polsce należą nikiel i chrom. Coraz częstsze jest też uczulenie na perfumy i aminy aromatyczne.
Wybrane treści dla Ciebie
Testy skórne Testy skórne to najważniejsze badanie wykorzystywane w diagnostyce alergii. Pozwalają one na proste, szybkie i bezpieczne potwierdzenie uczulenia na różne alergeny.
Próba prowokacyjna z alergenem Próba wykonywana jest w celu stwierdzenia, czy dana osoba jest uczulona na konkretny alergen. Badanie wykonuje się stosunkowo rzadko. Zwykle wtedy, gdy innymi metodami nie udało się potwierdzić nadreaktywności oskrzeli i (lub) uczulenia na konkretny alergen, a wynik badania ma znaczenie dla rozpoznania choroby.
