U nas zapłacisz kartą
Objawy Przeziębienia Skóry Głowy - Poznaj Symptomy i Sposoby Leczenia
Jak wyleczyć łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy?
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry głowy pomocne jest używanie odpowiednich szamponów. Niekiedy wystarczające są łagodniejsze preparaty dostępne bez recepty - szampony przeciwłupieżowe z dziegciem, siarczkiem selenu czy pirytonianem cynku. Pomocne mogą być także szampony z dodatkiem olejku herbacianego.
Leczniczo używa się także szamponów zawierających leki przeciwgrzybicze, np. cyklopiroks (Stieprox - dostępny na receptę, Pirolam) lub ketokonazol (Nizoral, Zoxin-med). Stosuje się je kilka razy w tygodniu, należy pamiętać o pozostawieniu preparatu na skórze głowy na kilka minut.
Celem zapobiegania nawrotom ŁZS lekarz może zalecić czasowe używanie odpowiedniego szamponu, zwykle raz w tygodniu przez miesiąc.
W trudniejszych przypadkach możliwe jest stosowanie preparatów z glikokortykosteroidami w postaci kremów i olejków.
Atopowe zapalenie skóry głowy - przyczyny, objawy i leczenie
Atopowe zapalenie skóry głowy pojawia się zazwyczaj u niemowląt, choć nie tylko. Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła choroba dermatologiczna, która dotyczy nawet 15-30% dzieci i 2-10% dorosłych. Schorzenie to może wiązać się nie tylko z zajęciem skóry w miejscach typowych takich, jak zgięcia stawowe, ale również z zajęciem owłosionej skóry głowy. Jak objawia się atopowe zapalenie skóry głowy i jakie są możliwości leczenia tego schorzenia?
Atopowe zapalenie skóry głowy to przewlekła, zapalna choroba skóry, która pojawia się typowo w okresie dzieciństwa. W jej patogenezie znaczącą rolę odgrywają zarówno czynniki genetyczne, immunologiczne, jak i środowiskowe. Najczęściej objawia się zmianami wypryskowymi, świądem i lichenizacją. W ciężkich przypadkach zmiany wypryskowe mogą zajmować tak naprawdę wszystkie okolice ciała, w tym również owłosioną skórę głowy. Warto wspomnieć, że uogólnione zajęcie skóry w obrębie całego ciała nazywane jest erytrodermią.
Spis treści
- Atopowe zapalenie skóry głowy - objawy
- Atopowe zapalenie skóry głowy - przyczyny
- AZS a czynniki środowiskowe
- Atopowe zapalenie skóry głowy a zakażenie grzybicze
- Atopowe zapalenie skóry głowy - leczenie miejscowe
- Atopowe zapalenie skóry głowy - leczenie ogólne
- Atopowe zapalenie skóry głowy - pielęgnacja skóry
Swędzenie skóry głowy – leczenie
Leczenie jest uzależnione od przyczyny.
- Jeśli winowajcą jest kosmetyk, należy go odstawić i zastąpić delikatniejszym produktem oraz pamiętać by zawsze dobrze wypłukiwać szampon, najlepiej letnią wodą.
- Leczenie łupieżu sprowadza się najczęściej do stosowania preparatów przeciwgrzybiczych np. szampon z ketokonazolem lub/oraz pozbycie się innych czynników wywołujących. Jeśli przyczyną jest grzybica dermatolog przepisze nam leki przeciwgrzybicze np. cyklopiroksolamine, ketokonazol, ekonazol.
- Leczenie łuszczycy obejmuje leczenie miejscowe m.in glikokortykosteroidami, analogami wit D, retinoidami, kwasem salicylowym a także leczenie ogólne fototerapią, metotreksatem (spowalniającymi namnażanie się szybko dzielących się komórek skóry), cyklosporyną A (hamującą układ odpornościowy), oraz lekami biologicznymi.
- Podstawą leczenia atopowego zapalenia skóry jest wyeliminowanie alergenu oraz leczenie glikokortykosteroidami, lekami przeciwhistaminowymi. Niezwykle istotne jest odpowiednie nawilżanie i natłuszczanie skóry.
Leczenie zapalenie mieszków włosowych o etiologii bakteryjnej polega na stosowaniu antybiotyków miejscowo, takich jak mupirocyna, kwas fusydowy czy retapamulina. - Niedoczynność tarczycy leczy się syntetyczną lewotyroksyną – hormonem identycznym jak ten produkowany przez tarczycę.
- Jeśli swędzenie skóry głowy ma charakter psychiczny pomocna jest psychoterapia oraz standardowe leczenie chorób psychicznych np. lekami przeciwpsychotycznymi.
Swędzenie skóry głowy u dziecka
Jeśli twoje dziecko jest w wieku wczesnoszkolnym i często drapie się po głowie zawsze należy wykluczyć wszawicę. Wszy nadal są plagą szkół i przedszkoli. Te pasożyty mają zaledwie kilka milimetrów długości i żywią się naszą krwią. Wszy, które zagnieżdżą się na głowie swojego żywiciela, składają jaja nazywane gnidami.
Czy wiesz że: s uchość skóry (nie tylko skóry głowy) oraz jej świąd wzmagają klimatyzowane pomieszczenia, a także wysokoprocentowy alkohol i ostre potrawy? Warto unikać tych czynników zaostrzających objawy.
Jaja są przyspawane do włosów specjalną wydzieliną, dlatego bardzo trudno jest się ich pozbyć. W skrajnym przypadku wszawicy na głowie osoby zarażonej może ukształtować się kołtun, który jest efektem zlepienia włosów ropno-surowiczą wydzieliną. Wszy głowowe mogą powodować swędzenie w dowolnej części skóry głowy, ale zwykle odczuwa się je za uszami i na linii włosów. Swędzenie jest spowodowane podrażnieniem skóry głowy przez wydzielinę wszy oraz gryzienie. Warto wiedzieć, że wszy są aktywniejsze w nocy, i w tym czasie mają tendencję do częstego żywienia się i poruszania. To może sprawić, że wystąpią problemy ze snem i częste wybudzenia w nocy. Leczenie wszawicy polega na stosowaniu środków przeciwpasożytniczych, takich jak permetryna, które zwalczają formy larwalne pasożyta. Dostępne są w postaci szamponów i płynów. Z uwagi na około siedmiodniowy czas dojrzewania gnid, terapię należy powtórzyć. Ważne jest wyczesywanie gnid gęstymi grzebieniami.
Jeśli świąd skóry głowy ujawnia się już we wczesnym dzieciństwie może być to wspomniane już wcześniej atopowe zapalenie skóry, czyli AZS. Objaw wywołany jest wrodzoną skłonnością skóry do nadmiernej odpowiedzi zapalnej na czynniki obojętne, czyli takie które nie wywołują alergii u zdrowych osób.
Jak uniknąć łojotokowego zapalenia owłosionej skóry głowy?
Istnieje kilka czynników, które wpływają na wystąpienie lub zaostrzenie objawów ŁZS. Jednym z takich czynników jest nadmierna suchość powietrza. Za pogorszenie stanu skóry mogą odpowiadać także niektóre leki np. haloperidol czy chlorpromazyna, należące do leków przeciwpsychotycznych.
Łojotokowe zapalenie skóry nie współwystępuje zazwyczaj z innymi chorobami. Na rozwój ŁZS bardziej narażeni są jednak pacjenci z zaburzeniami odporności (np. zainfekowani HIV) i depresją . Ryzyko rozwoju ŁZS zwiększa się również w przypadku czynników tj. stres (zarówno przewlekły, jak i nagły i silny) oraz wcześniejszy wywiad chorób dermatologicznych, np. trądziku lub łuszczycy.
