U nas zapłacisz kartą
Przeziębiona krew - przyczyna pryszczy i sposoby ich leczenia
Leczenie przeziębienia
Czynnikiem chorobotwórczym jest ponad 200 serotypów wirusów, dlatego tak trudne jest stworzenie skutecznego leku pozwalającego wyeliminować przyczynę choroby, tak jak to jest w przypadku leków przeciw wirusom grypy. Jednocześnie nie jest możliwe wykorzystanie antybiotykoterapii, ponieważ nie mamy tu do czynienia z bakteriami, zatem wszelkie antybiotyki nie dadzą pożądanego efektu, a jedynie mogą doprowadzić do zaburzenia równowagi naturalnej flory bakteryjnej, która jest obecna nie tylko w przewodzie pokarmowym, ale także w jamie nosowej, gardle, jamie ustnej, ponadto niepotrzebne stosowanie antybiotyków prowadzi do wzrostu oporności bakterii – w takiej sytuacji antybiotyki stają się nieskuteczne w leczeniu infekcji bakteryjnej. W leczeniu przeziębienia stosowane jest głównie postępowanie objawowe. W tym celu zalecane są:
- roztwory (sól morska 2,5-3%) i aerozole do nosa zawierające substancje obkurczające zmniejszające przekrwienie błony śluzowej jamy nosowej i zatok oraz ułatwiające oczyszczanie przewodów nosowych,
- pseudoefedryna – często stosowany lek przeciw przeziębieniu, przyjmowana doustnie zmniejsza przekrwienie błony śluzowej jamy nosowej i zatok oraz rozszerza oskrzela, z racji na działanie ogólnoustrojowe leczenie powinno być ograniczone do paru dni, jest składnikiem wielu preparatów dostępnych bez recepty- do rozważenia u starszych dzieci po konsultacji z lekarzem.
- leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe np. paracetamol, ibuprofen.
- podaż płynów – odpowiednie nawodnienie to podstawa skutecznej terapii,
- odpoczynek w pomieszczeniu ze świeżym, chłodnym powietrzem (wspomaga obkurczanie błony śluzowej jamy nosowej),
- tabletki do ssania uśmierzające ból gardła lub preparaty w sprayu znieczulające błonę śluzową gardła,
- preparaty zawierające wyciąg z owoców czarnego bzu.
- płukanie zatok.
Kiedy i dlaczego się przeziębiamy?
Najwięcej zakażeń występuje w okresie jesienno-wiosennym. W naszej strefie klimatycznej przeziębienia występują najczęściej od października do marca. Tradycyjnie uważa się, że jest to spowodowane częstszym przebywaniem w pomieszczeniach zamkniętych, sprzyjającym przenoszeniu zakażenia.
Nie ma jednak wiarygodnych danych naukowych potwierdzających tę teorię i wiele osób podaje ją w wątpliwość (zauważmy, że w zurbanizowanym społeczeństwie intensywność przebywania w zatłoczonych pomieszczeniach jest podobna w różnych porach roku).
Według alternatywnej hipotezy za zwiększoną częstość przeziębień odpowiadają zmiany w błonie śluzowej nosa pod wpływem zimnego powietrza i wahań temperatury, które ułatwiają atak wirusów, osłabiając naturalne mechanizmy broniące nas przed zakażeniem.
Objawy przeziębienia
Objawy przeziębienia utrzymują się przez około 7 dni, zwykle po 3–4 dniach osiągają największe nasilenie, a potem stopniowo ustępują.
Objawy występują około 1–2 dni po zakażeniu. Choroba często rozpoczyna się okresem złego samopoczucia. Niektórzy pacjenci skarżą się w tym czasie na uczucie wysychania, pieczenia lub drapania w nosie. Są to wczesne objawy towarzyszące inwazji wirusów na nabłonek błony śluzowej nosa. Kolejnym objawem jest często ból gardła, czasem chrypka. Następnie pojawiają się katar i kichanie. Ból gardła zwykle mija po 1–2 dniach. Początkowo wodnisty katar z czasem staje się gęstszy i często ma ropny charakter (żółte lub zielonkawe zabarwienie), a u niektórych chorych pojawia się kaszel. W pierwszych dniach choroby może występować również stan podgorączkowy (temperatura ciała 37–38°C). Gorączka częściej występuje u dzieci.
Objawy utrzymują się przez około 7 dni. Zwykle po 3–4 dniach osiągają największe nasilenie, a potem stopniowo ustępują. Katar i/lub kaszel mogą utrzymywać się u niektórych chorych nawet przez 2–3 tygodnie.
Zmiana charakteru kataru na ropny zwykle nie świadczy o tym, że choroba jest spowodowana przez zakażenie bakteryjne, ale jest objawem aktywacji sił obronnych organizmu. W wydzielinie z nosa pojawiają się liczne leukocyty (białe krwinki), które nadają jej żółte zabarwienie. Dlatego ropny wygląd wydzieliny z nosa nie jest wskazaniem do stosowania antybiotyków. Kaszel może być suchy (bez odkrztuszania wydzieliny) lub wilgotny (z odkrztuszaniem wydzieliny, najczęściej białawej lub żółtej).
Jeżeli objawom przeziębienia towarzyszą gorączka, bóle mięśni i stawów, uczucie rozbicia, być może zachorowaliśmy na grypę. Ogólne zasady postępowania są podobne, a pewne odróżnienie przeziębienia i grypy wymaga wykonania badań w kierunku grypy. W większości przypadków poza okresem pandemii grypy wykonywanie tych badań nie jest potrzebne. Jeżeli objawy są bardzo nasilone, należy skontaktować się z lekarzem, który w najcięższych przypadkach może zalecić stosowanie leków działających na wirusy grypy. Leki te nie działają na wirusy powodujące przeziębienie. Ze względu na większe ryzyko powikłań zdecydowanie zalecane jest „przeleżenie” grypy w domu. Ponieważ pewne odróżnienie przeziębienia i grypy na podstawie objawów jest niemożliwe, tę zasadę warto stosować do wszystkich cięższych przypadków przeziębienia.
Przeziębienie – objawy, diagnostyka, leczenie, domowe sposoby
lek. med. Olga Krynicka-Scaringella
Choroba przeziębieniowa to infekcja wirusowa górnej części układu oddechowego dotycząca głównie błony śluzowej wyścielającej gardło, jamę nosową i zatoki przynosowe. Pacjenci skarżą się na zatkany nos, ból głowy, czy ból gardła, a stan ten utrzymuje się kilka dni. Zachorowania występują najczęściej w okresie od jesieni do wiosny, co jednak nie wyklucza możliwości występowania przeziębienia przez cały rok. Chłodne pory roku sprzyjają pojawianiu się objawów przeziębienia, ponieważ wtedy warunki pogodowe wystawiają na próbę naszą odporność bardziej niż wiosną, czy latem. Ponadto pokrywa się to z czasem powrotu dzieci do żłobków, przedszkoli i szkół, co powoduje większe narażenie na patogeny – główną przyczynę wzrostu przypadków choroby. Największą liczbą zachorowań na rok charakteryzuje się grupa najmłodszych pacjentów, dzieci potrafią ulegać przeziębieniu nawet do 12 razy na rok (średnio 6-7), oczywiście dorośli i osoby starsze również chorują ale zdarzają się rzadziej. Objawy przeziębienia utrzymują się zwykle kilka dni.
Przeziębienie może być spowodowane przez ponad 200 rodzajów wirusów, z czego najczęściej przyczyną są: rinowirusy (30-50% wszystkich przypadków), wirusy paragrypy i grypy, RSV, koronawirusy (10-15% przypadków), HMPV, HBoV i adenowirusy. Do zarażenia dochodzi drogą kropelkową przez styczność z chorym lub przez kontakt z zakażonymi przedmiotami. Wirusy dostają się do organizmu przez nabłonek błony śluzowej nosa. Tam namnażają się, na co organizm odpowiada reakcją zapalną. Rozszerzają się naczynia krwionośne oraz wzmożone jest wydzielanie gruczołów błony śluzowej, co prowadzi do zmniejszenia drożności górnych dróg oddechowych. Objawia się to katarem oraz utrudnionym oddychaniem.
